2. Update 3De volgende dag nam Anthony de nieuweling Emily mee naar zijn band, ‘The Rockers’ heette de band. Mason – de drummer – en Amanda – de gitarist – stonden in Emily haar zicht, ze voelde haar hart kloppen in haar keel en bibberde van top tot teen; zo zenuwachtig was ze.

3. “Mannen, geef Emily een kans. Jullie zien toch dat ze ervaring heeft?” porde Anthony zijn bandmaten aan. Emily bloosde, dat was één van de mooiste complimenten dat ze ooit gekregen had. Maar ze zei niets…

4. “Maar we zoeken een zangeres.” ging Amanda er tegen op. Anthony lachte spottend. “Slimmie, waarvoor denk je dat ik Emily heb meegenomen?” Mason daarentegen lachte uitbundig, tot Amanda een schouderstoot gaf. “Oh, sorry dan. Emily, neem je plaats.” Amanda wees haar naar de mircofoon… “ik heb zelf al een liedje!”

5. Fed up with your indigestion.Swallow words one by one.Your folks got high at a quarter to five.Don’t you feel you’re growing up undone.

6. Nothing but the local DJ.He said he had some songs to play.What went down from this fooling around.Gave hope and a brand new day.

7. Imagine all the girls,Ah ah, ah, ah, ah, ah, ah, ah.And the boys,Ah ah, ah, ah, ah, ah, ah, ah.And the strings,Eee, eee, eee, eee, eee, eee, eee, eee.

8. And the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums, the drums.

9. Na een tijdje had Emily afgerond en zette de microfoon terug op zijn plaats. Er waren wat starende ogen die naar haar richtten. “En?” wou Emily het weten.

10. “Gelukkig ben je op tijd.” vond Amanda, “of anders hadden we nooit zo’n zangtalent gekend.” Emily bloosde en glimlachte, wat geen goede combinatie was. “Bedankt.”

11. De meisjes kibbelden vooral, terwijl de mannen naar de meisjes staarden. “Een knap meisje, Anthony.” stootte Mason hem aan. Anthony schrok en keek geschrokken naar Mason. “Euh, ja ja.” stotterde hij, terwijl Mason heimelijk lachte.

12. Later was vandaag de laatste college van dit semester. Op het laatste minuut zei mevrouw Symons: “Iedereen naar buiten en veel succes met de examens!” en in geen tijd was iedereen weg, alleen Emily werd tegen gehouden. “Emily, ik hoor dat je veel bezig bent met muziek?”

13. “Dat is geen leugen.” grijnsde Emily tevreden, tevreden en blij omdat ze eindelijk non-stop met muziek kon werken in de band ‘The Rockers’.

14. “En…” Mevrouw Symens ging van de tafel en ging korter bij Emily staan, ze leunde met twee handen aan haar tafel, “je denkt dat je met je specialisatie iets meer over muziek kan bijleren?”

15. Emily slikte door haar keel wanneer ze de blik in de ogen van Symens zag. Het leek alsof dat mens haar levend wou opvreten. “Euh, het is te zeggen…” stotterde Emily, “ik dacht dat. Pas op, ik zeg niet dat die lessen over boeken niet interessant zijn.”

16. “Wat dacht je wat ik ging zeggen? Dat je hier op het verkeerd adres bent?” grinnikte mevrouw Symonsen vond dat Emily klonk alsof haar laatste uur geslagen was, “natuurlijk niet. Je bent goed bezig, al zijn de lessen niet wat je gehoopt had.”

17. Emily zuchtte diep en was opgelucht. Ze dacht écht dat mevrouw Symons het tegenovergestelde ging zeggen. “Echt waar? Bedankt!” lachte Emily, “mag ik nu gaan of ga je me nog meer laten schrikken?” Mevrouw Symons schudde lachend haar hoofd. “Nee, ga maar. Nog veel succes!”