1. TXOKOLATEZKO ETXEA

2. Bazen behin, Jastin eta Rebeka izeneko bi anai
arreba.
Oso zintzoak ziren biak eta esana egitekoak.
Egunero egiten zuten lan bere baratzatxoan.

3. Egun batean, basa marrubien bila zebiltzala
basoan, azkar azkar etxetik urrundu ziren
oharkabean.

4. Gaua zela ohartzean, korrika abiatu ziren, baina
batera eta bestera ibili arren, ez zuten etxera
itzultzeko biderik aurkitu.

5. Rebekak hori ikusirik, Jastini zera esan zion:
- Galduta gaude! Zer egingo dugu orain?
- Oso berandu da pentsatzeko, goazen lo pixka
bat egitera-erantzun zion Jastinek.

6. Bapatean, izugarrizko deiadarrak entzun zituzten.
Erabat ikaratuta, azkar-azkar joan ziren hurbilduz,
zer gertatzen ote zen ikusteko.
Haurrak aurrera zihoazela, ipotx bat aurkitu zuten
bizarra erreka bateko harroketan sartuta.

7. -Zaude lasai! Guk lagunduko zaitugu hortik
irteten, baina pazientzia asko izan behar duzue-
esan zien anai arrebek ipotxari.
Harrokari bultz egin zion Jastinek, baina berak
bakarrik ezin zuen mugitu.
- Zatoz laguntzera! - esan zion Rebekari.

8. - Ea ba! Biok batera! Bat...bi eta hiru!Bultzatu!
Gehiago! Orain, orain hasi da mugitzen. Ea ba
pixka bat gehiago!
- Ongi! Aupa! Lortu dugu azkenean! -oihukatu
zuten umeek baita ipotxek ere.
- Urra aske nago! - oihukatu zuen ipotxak.

9. - Eskerrik asko, lagunak! Jatorrak zarete benetan.
Zuengatik izango ez balitz, ez dakit zer gertatuko
litzaidakeen.
Hirurak hizketan ari zirela, bapatean ipotxak
basoko sorgin beldurgarria ikusi zuen erratz
gainean zetorrela.

10. Txundituta zeuden Jastin eta Rebeka, galdetzen:
-Nor dator? Nondik...? A, bai! Arin egiten du
hegaz! -esan zuten neska mutilak.
- Mesedez ez galdu denborarik! Ihes egin behar
dugu bestela, harrapatu egingo gaitu!- garrasi
egin zuen ipotxak baina haurrek ez zioten kasurik
egin.

11. - Haur tentelak dira; Baina, ummm! Zein goxoak!-
pentsatzen zuen sorginak.
Barrezka sorginak esan zien:
- Kaixo, txikiok! Zer egiten duzue basoan bakarrik?
Eta bazter honetan?

12. Orduan ipotxak honako hau esan zion sorginari:
-Utzi haurrak bakean, eta ospa hemendik!
Sorginak ez zion kasurik egin eta haurrengana
joan zen esanez:
-Gustatzen ahal zaizue goxokiak? Eta turroia...?
Eta txokolatea?

13. -Bai horixe! -erantzun zuten umeek.
-Orduan zatozte nirekin etxera eta denetarik
jango duzue han -agindu zien sorginak.
-Hara!-esan sion Jastinek - ez dakit zurekin
joaterik izango dugun, aita zain daukagu non
gaude jakin gabe, keskaturik.

14. Haurrek jango zituzten goxokiekin ameztuz
sorginaren erratz gainera igo ziren. Berehala
sorginak etxea erakutsi zien. Dena goxokiz
eginda zegoela konturatu ziren!

15. Umeak korrika joan ziren etxerantz, eta txokolate
zatiak, turroia eta goxokiak hartzen hasi ziren
jateko.
Ondo hasetu eta gero Jastinek sorginari zera
esan zion:
-Ezin dugu gehiago jan. Eramango ahal gaituzu
etxera?

16. Orduan sorginak barrote sendo-sendoak zituen
kaiola batean sartu zuen Jastin.
Rebeka berriz soto ilun batean itxita utzi zuen
esanez:
- Ezingo duzu inoiz ihesik egin! Bestela jan egingo
zaitut.- Ez zara hemendik irtengo!!!
Denbora pasa eta gero, Jastinek atea zabaltzen
hasi zela ikusi zuen. Ipotxa agertu eta Jastin eta
Rebeka handik atera zituen sorginetik ihes egiten.
Ipotxari eskerrak eman eta pozik itzuli ziren umeak
beraien etxera.

17. Aurreratzean ezezagunetaz gehiago ez zirela fidatuko
agindu zien aitari gertatutako guztia kontatu eta gero.

18. EGILEAK:Julen eta Irene
IPUINA:Txokolatezko Etxetxoa