1. Цээж бичгийн эхүүд. Д. Батбулган

2. Аавын уурга Аавын уургын уртыг хэмжихээр Арав хүртэл тоо сурлаа Аавын уургыг алдалж үзэхэд Арав хүргээд бас мухардлаа Аавын уургыг алдаагүй хэмжтхээр Ахиад бас арвыг сурлаа.

3. Олсон захиа Бичиг мэддэггүй нэг хүн гудамжнаас захиа олжээ. Тэрээр захиаг цээжиндээ наан Төрсөн нутгаасаа гараад хэдэн жил болоход ээждээ ганц ч захиа бичээгүй юм байна. Ээждээ явуулчихъя гэж гөвтнөжээ.

4. Нуугдуулъя Зурагтын дэлгэцэн дээр Зуудаг нохой явж байна Хөөрхий муужгай минь Хөөнө гэж айж байна Амьтныг айлгаад яахав Алаг муураа нуугдуулъя.

5. Ишиг Сониуч байрын ааштай Шодгор жижигхэн сүүлтэй Хуруувчин чинээ эвэртэй Цэнхэр хөх ишгээ Сэвгүй гэгч маллаж Самнаад баршгүй ноолууртай Сайхан ямаа болгоё.

6. Шаазгай туулай хоёр (1) Шаазгай шагшрахыг туулай сонсов. Хойд хоёр хөл дээрээ цогнойн чихээ соотойлгов. Ийш тийш харав. Шаазгай: Урт чихтэй юм гэсэндээ сонор байна шүү гэсээр дэргэд нь годосхийн буув.

7. Шаазгай туулай хоёр(2) Миний урт чих ч яахав дээ, тийм байж. Харин чиний наад урт сүүл юунд хэрэгтэй юм дээ? Нисэхэд жигүүр, буухад чаргуул, эргэхэд залуур болдог юм гэж шаазгай сайрхав.

8. Баавгай Хүхгэр түхгэр биетэй Хүч чадал сайтай Хөл нь майжга жайжга Хөвч ойд нутагтай Халдсанаас айхгүй Хагас жил унтдаг Хавар цагт сэрдэг Хар хүрэн баавгай.

9. Эмээгийн сургаал Эмээ Алтан гадас одыг олж чадвал төөрөхгүй шүү хүү минь, Тэгвэл алтан гадас одыг яаж олох вэ? Долоон бурхан одоор баримжаалан олно. Долоон бурхан хаана байдаг юм? Өвөл хавартаа өөр өөр байрлана даа.

10. Сайн ангаахай Үүрээр хараацай Ээжээ дагаж Анд явдаг Ээжээ дагаж тэд нар уйлдаггүй Үүрээ сахиж Эзгүй хойгуур нь Ангаахай үлддэг Дэмий тэнэдэггүй Жив жив жив Зөв зөв зөв Жив жив жив Зөв зөв зөв

11. Мөөг Хүн мөөгийг нэг л удаа иддэг. Яагаад? Мөөгийг сайн танихгүй бол хортой байх нь элбэг. Тийм мөөгийг хүнсэнд хэрэглэвэл аюултай гэдгийг л ингэж хэлжээ. Хээрийн цагаан мөөгийг шилбэтэй нь хатаана. Ойн мөөгнүүдийн зөвхөн малгайг нь хатаана.