Στην ελληνική παράδοςη.
 Από την αρχαιότητα ωσ ςήμερα, ο άνθρωποσ
ςυνειδητοποίηςε την ιδιαίτερη ςημαςία του νερού. Το
θεώρηςε αςτείρευτη μήτρα και ςύμβολο
ζωήσ, παράγοντα ευγονιςμού, δώρο τησ φύςησ και του
θεού, μέςο καθαρμού, εξαγνιςμού, ίαςησ και υπέρτατο
αγαθό.
Αρχαία ελλθνικι μυκολογία.
Ποςειδώνασ
 Γιοσ του Κρόνου και τησ
Ρϋασ.
 Θεόσ τησ θϊλαςςασ και
όλων των νερών.
 Με την τρύαινα προκαλούςε
τρικυμιϋσ, ςειςμούσ,
εκρόξεισ ηφαιςτεύων.
 Προςτϊτησ των ναυτικών
και των ψαρϊδων.
Νθρθίδεσ
 50 θυγατϋρεσ του Νηρϋα
και τησ Δωρύδασ.
 Όμορφεσ νύμφεσ τησ
θϊλαςςασ.
 Δύναμη να φουρτουνιϊζουν
– γαληνεύουν τη θϊλαςςα.
Σειρινεσ
 Εύχαν γυναικεύο κεφϊλι
και ςώμα πουλιού.
 Επικύνδυνη η ςαγόνη
του τραγουδιού τουσ.
 Από αυτϋσ ξϋφυγαν μόνο
ο Ιϊςων και ο Οδυςςϋασ.
Γοργόνεσ
 Μϋδουςα : ήταν θνητή είχε βιαςτεί
από τον Ποςειδώνα και είχε
μετατραπεί από την Αθηνά ςε τέρασ
μαζί με τισ αδελφέσ τησ.
 ΢θενώ : ήταν αθάνατη και άγρια
, ανεξάρτητη και υπεύθυνη για τον
θάνατο πολλών ανδρών.
 Ευρυϊλη : ήταν αθάνατη και η
ετυμολογία του ονόματόσ τησ
δηλώνει πωσ ανήκε ςτην πλατιά
θάλαςςα.
Νφμφεσ
 Θυγατϋρεσ ποτϊμιων θεών.
 Προςωποπούηςη τησ γοητεύασ,
τησ ομορφιϊσ.
 Φωρύζονται :
 Δρυϊδεσ ( δϋντρων).
 Ορεςτιϊδεσ ( δαςών).
 Ναώϊδεσ (ποταμών / λιμνών).
Ποτάμιοι κεοί
 Ωκεανόσ : ϋζωνε κυκλικϊ
τη γη.
 Αχελώοσ : πολλϋσ ερωτικϋσ
κατακτόςεισ.
 ΢ϋλεμνοσ : ποταμόσ τησ
αγϊπησ και τησ λύπησ.
 Ενιπϋασ: το ωραιότερο
ποτϊμι του κόςμου.
Αρχαία ελλθνικι επιςτιμθ και
φυςικοί φιλόςοφοι.
Θαλισ
 Η γη ϋχει τη μορφό κυκλικού
δύςκου που ςτηρύζεται το νερό.
 Σο νερό εύναι η αρχό του παντόσ.
Αναξίμανδροσ
 Η ζωό προόλθε από τη
θϊλαςςα.
 Η ϊνθρωποι αρχικϊ
ζούςαν ςτο εςωτερικό
μεγϊλων ψαριών.
Πυκαγόρασ
 Οι αριθμού εύναι η
ουςύα του κόςμου.
 Ο αριθμόσ 2 δεύχνει τισ 2
μορφϋσ τησ ύλησ : γη και νερό.
Ηράκλειτοσ
 << τα πϊντα ρει και
ουδϋν μϋνει >>.
Σο << αεύζωον πυρ >>, η φωτιϊ
μετατρϋπεται ςε θϊλαςςα,
η θϊλαςςα ςε γη και το
αντύςτροφο, η γη ςε θϊλαςςα
και η θϊλαςςα ςε φωτιϊ.
Το νερό ςτο Βυηάντιο.
Το νερό ςτθν βυηαντινι
αυτοκρατορία.
 Αποτελούςε ςύμβολο ζωόσ,
υγεύασ και πολιτιςμού.
 Για τουσ βυζαντινούσ ο
παρϊδειςοσ όταν ϋνασ
μεγϊλοσ ολϊνθιςτοσ κόποσ
με 4 ποταμούσ.
Υδροδότθςθ
 Έντονο το πρόβλημα τησ
προμόθειασ νερού.
 Τδραγωγεύα : μεγϊλεσ
τοξωτϋσ καταςκευϋσ για
αντιμετώπιςη λειψυδρύασ
και για αντιμετώπιςη
εχθρών ( ωσ οχυρϊ).
 Κινςτϋρνα ( μεγϊλεσ
δεξαμενϋσ).
 Κρόνεσ – ςτϋρνεσ.
Αρδευτικό ςφςτθμα
 Η οργϊνωςη του όταν
υπόθεςη των τοπικών αρχών,
ώςτε τα κτόματα να
ποτύζονται οριςμϋνεσ ημϋρεσ,
ώρεσ.
 Νερόμυλοι : για ϊλεςη
δημητριακών και για
ϊλλεσ εργαςύεσ.
Λουτρά
 Δημόςια λουτρϊ : επιβλητικϊ
με πολυτελό διϊκοςμο.
 Κύριοι χώροι : αποδυτόριων,
ψυχρολούςιουν,
χλιαροπλούςιον, θερμόν
και εφιδρώςεισ.
 Η εύςοδοσ ςτουσ ϊντρεσ όταν
ελεύθερη όλη την ημϋρα και
για τισ γυναύκεσ το βρϊδυ.
 ΢υνδϋονταν με τον ιαματικό
ρόλο του νερού.
Νερό και νεοελλθνικι παράδοςθ
Λαϊκζσ δοξαςίεσ
 Σο κοιμιςμϋνο νερό.
 Σο ςτοιχειωμϋνο νερό.
 Σο αθϊνατο νερό.
Έκιμα
 Σησ Μπαρμπαρούςασ
 Σο Καλαντόνερον
 Η Περπερούνα
 Σησ νύφησ
 Σου ταξιδιώτη
Μαγικζσ ιδιότθτεσ νεροφ
 Νερό για βαςκανύα
 Τδρομαντεύα
-Σο μαντικό αγύαςμα του
Αγύου Γεωργύου (Αμοργόσ)
-Η εορτό του Αγύου Ιωϊννη
-Κατοπτρομαντεύεσ
-Νεφομαντεύεσ
Παροιμίεσ και λαϊκζσ φράςεισ
 Εύπε το νερό νερϊκι.
 Ότι βρϋξει, ασ κατεβϊςει.
 Ξϋρει το μϊθημα νερϊκι.
 Κολυμπϊει ςε βαθιϊ νερϊ ό ςε θολϊ νερϊ.
 Έχαςε τα νερϊ του ό βγόκε από τα νερϊ του.
 Σον ϋφερε ςτα νερϊ του .
 Έκανε μια τρύπα ςτο νερό.
 Έβαλε το νερό ςτα αυλϊκι.
 Κουβαλϊει το νερό με το κόςκινο.
 Ήπιε το αμύλητο νερό.
 Μοιϊζουν ςαν δυο ςταγόνεσ νερό.
 Έβαλε νερό ςτο κραςύ του.
 Σο αύμα νερό δε γύνεται.
 Σα ϋκανε θϊλαςςα ό τα ϋκανε μούςκεμα.
 Επιλογικϊ, οι καιρού αλλϊζουν, οι μορφϋσ
αλλϊζουν , όμωσ ο αρχικόσ πυρόνασ παραμϋνει ο
ύδιοσ. Ένασ πυρόνασ πανϊρχαιοσ, προχριςτιανικόσ
και ακόμη προθρηςκευτικόσ και
διαιωνιζόμενοσ, όπωσ το ύδιο το…
<<ζεύδωρον ύδωρ>>
Συμμετζχοντεσ Μακθτζσ
Α3
 Μϊλαμασ Πϋτροσ
 Μαρμαρϊ Ελευθερύα
 Μπακιρτζό Παραςκευό
 Νοτϊκησ- Σζελϋπησ
Δημότριοσ
Α5
 ΢ύμογλου Φρυςοβαλϊντησ
 ΢ιρανύδησ Κωνςταντύνοσ
 ΢ταυρύδου Δϋςποινα
 ΢υρόπουλοσ Ευςτρϊτιοσ
 Σεχλικύδου Κλεϊνθη
 Σζούρασ Βαςύλειοσ
 Υωτόπουλοσ Δημότριοσ
Β1
 Αηδονύδου Ελευθερύα
 Αθαναςιϊδησ Οδυςςϋασ
 Ανδρεϊδου Δϋςποινα
 Αντωνιϊδου Ζαχαρούλα
 Αποςτολύδησ Παύλοσ
 Αςλανύδου Μαρύα
 Αυγουςτόσ ΢πυρύδων
 Βαταμύδου Κυριακό
 Βατιϊνη Ηλιϊνα
 Βογιατζόσ Παναγιώτησ
 Δϋλλιοσ Δημότριοσ
 Δημητριϊδησ ΢τϋργιοσ
 Δώνησ Σρύφων
 Ελευθεριϊδησ Ελευθϋριοσ
 Ερκϋκογλου Φριςτύνα- Όλγα
 ΘεοδωρΙδησ Ελευθϋριοσ
 Ιντζικιώτησ Αςημϊκησ
 Καλοώδό Αθηνϊ
 Καμϊρη Φαρϊ
Β2
 Κιουρζύδου Βικτώρια
 Λύτςα ΢τϋλλα
 Μενεξϋσ Αςτϋριοσ
 Μητςοπούλου Ιωϊννα
 Μιςολύδου Καλλιόπη
 Μοςχοτόγλου Γεωργύα
 Μουτύκα ΢τϋλλα
 Ναβροζύδου Κωνςταντύνα
 Ντανατςιδου ςοφια
Β3
 ΢καρλϊτου Ζαχαρούλα
 Σεμπελύδου Γεωργύα
 Φαροζοπούλου ΢οφύα

To νερό νεράκι

  • 1.
  • 2.
     Από τηναρχαιότητα ωσ ςήμερα, ο άνθρωποσ ςυνειδητοποίηςε την ιδιαίτερη ςημαςία του νερού. Το θεώρηςε αςτείρευτη μήτρα και ςύμβολο ζωήσ, παράγοντα ευγονιςμού, δώρο τησ φύςησ και του θεού, μέςο καθαρμού, εξαγνιςμού, ίαςησ και υπέρτατο αγαθό.
  • 3.
  • 4.
    Ποςειδώνασ  Γιοσ τουΚρόνου και τησ Ρϋασ.  Θεόσ τησ θϊλαςςασ και όλων των νερών.  Με την τρύαινα προκαλούςε τρικυμιϋσ, ςειςμούσ, εκρόξεισ ηφαιςτεύων.  Προςτϊτησ των ναυτικών και των ψαρϊδων.
  • 5.
    Νθρθίδεσ  50 θυγατϋρεστου Νηρϋα και τησ Δωρύδασ.  Όμορφεσ νύμφεσ τησ θϊλαςςασ.  Δύναμη να φουρτουνιϊζουν – γαληνεύουν τη θϊλαςςα.
  • 6.
    Σειρινεσ  Εύχαν γυναικεύοκεφϊλι και ςώμα πουλιού.  Επικύνδυνη η ςαγόνη του τραγουδιού τουσ.  Από αυτϋσ ξϋφυγαν μόνο ο Ιϊςων και ο Οδυςςϋασ.
  • 7.
    Γοργόνεσ  Μϋδουςα :ήταν θνητή είχε βιαςτεί από τον Ποςειδώνα και είχε μετατραπεί από την Αθηνά ςε τέρασ μαζί με τισ αδελφέσ τησ.  ΢θενώ : ήταν αθάνατη και άγρια , ανεξάρτητη και υπεύθυνη για τον θάνατο πολλών ανδρών.  Ευρυϊλη : ήταν αθάνατη και η ετυμολογία του ονόματόσ τησ δηλώνει πωσ ανήκε ςτην πλατιά θάλαςςα.
  • 8.
    Νφμφεσ  Θυγατϋρεσ ποτϊμιωνθεών.  Προςωποπούηςη τησ γοητεύασ, τησ ομορφιϊσ.  Φωρύζονται :  Δρυϊδεσ ( δϋντρων).  Ορεςτιϊδεσ ( δαςών).  Ναώϊδεσ (ποταμών / λιμνών).
  • 9.
    Ποτάμιοι κεοί  Ωκεανόσ: ϋζωνε κυκλικϊ τη γη.  Αχελώοσ : πολλϋσ ερωτικϋσ κατακτόςεισ.  ΢ϋλεμνοσ : ποταμόσ τησ αγϊπησ και τησ λύπησ.  Ενιπϋασ: το ωραιότερο ποτϊμι του κόςμου.
  • 10.
    Αρχαία ελλθνικι επιςτιμθκαι φυςικοί φιλόςοφοι.
  • 11.
    Θαλισ  Η γηϋχει τη μορφό κυκλικού δύςκου που ςτηρύζεται το νερό.  Σο νερό εύναι η αρχό του παντόσ.
  • 12.
    Αναξίμανδροσ  Η ζωόπροόλθε από τη θϊλαςςα.  Η ϊνθρωποι αρχικϊ ζούςαν ςτο εςωτερικό μεγϊλων ψαριών.
  • 13.
    Πυκαγόρασ  Οι αριθμούεύναι η ουςύα του κόςμου.  Ο αριθμόσ 2 δεύχνει τισ 2 μορφϋσ τησ ύλησ : γη και νερό.
  • 14.
    Ηράκλειτοσ  << ταπϊντα ρει και ουδϋν μϋνει >>. Σο << αεύζωον πυρ >>, η φωτιϊ μετατρϋπεται ςε θϊλαςςα, η θϊλαςςα ςε γη και το αντύςτροφο, η γη ςε θϊλαςςα και η θϊλαςςα ςε φωτιϊ.
  • 15.
    Το νερό ςτοΒυηάντιο.
  • 16.
    Το νερό ςτθνβυηαντινι αυτοκρατορία.  Αποτελούςε ςύμβολο ζωόσ, υγεύασ και πολιτιςμού.  Για τουσ βυζαντινούσ ο παρϊδειςοσ όταν ϋνασ μεγϊλοσ ολϊνθιςτοσ κόποσ με 4 ποταμούσ.
  • 17.
    Υδροδότθςθ  Έντονο τοπρόβλημα τησ προμόθειασ νερού.  Τδραγωγεύα : μεγϊλεσ τοξωτϋσ καταςκευϋσ για αντιμετώπιςη λειψυδρύασ και για αντιμετώπιςη εχθρών ( ωσ οχυρϊ).  Κινςτϋρνα ( μεγϊλεσ δεξαμενϋσ).  Κρόνεσ – ςτϋρνεσ.
  • 18.
    Αρδευτικό ςφςτθμα  Ηοργϊνωςη του όταν υπόθεςη των τοπικών αρχών, ώςτε τα κτόματα να ποτύζονται οριςμϋνεσ ημϋρεσ, ώρεσ.  Νερόμυλοι : για ϊλεςη δημητριακών και για ϊλλεσ εργαςύεσ.
  • 19.
    Λουτρά  Δημόςια λουτρϊ: επιβλητικϊ με πολυτελό διϊκοςμο.  Κύριοι χώροι : αποδυτόριων, ψυχρολούςιουν, χλιαροπλούςιον, θερμόν και εφιδρώςεισ.  Η εύςοδοσ ςτουσ ϊντρεσ όταν ελεύθερη όλη την ημϋρα και για τισ γυναύκεσ το βρϊδυ.  ΢υνδϋονταν με τον ιαματικό ρόλο του νερού.
  • 20.
  • 21.
    Λαϊκζσ δοξαςίεσ  Σοκοιμιςμϋνο νερό.  Σο ςτοιχειωμϋνο νερό.  Σο αθϊνατο νερό.
  • 22.
    Έκιμα  Σησ Μπαρμπαρούςασ Σο Καλαντόνερον  Η Περπερούνα  Σησ νύφησ  Σου ταξιδιώτη
  • 23.
    Μαγικζσ ιδιότθτεσ νεροφ Νερό για βαςκανύα  Τδρομαντεύα -Σο μαντικό αγύαςμα του Αγύου Γεωργύου (Αμοργόσ) -Η εορτό του Αγύου Ιωϊννη -Κατοπτρομαντεύεσ -Νεφομαντεύεσ
  • 24.
    Παροιμίεσ και λαϊκζσφράςεισ  Εύπε το νερό νερϊκι.  Ότι βρϋξει, ασ κατεβϊςει.  Ξϋρει το μϊθημα νερϊκι.  Κολυμπϊει ςε βαθιϊ νερϊ ό ςε θολϊ νερϊ.  Έχαςε τα νερϊ του ό βγόκε από τα νερϊ του.  Σον ϋφερε ςτα νερϊ του .  Έκανε μια τρύπα ςτο νερό.  Έβαλε το νερό ςτα αυλϊκι.  Κουβαλϊει το νερό με το κόςκινο.  Ήπιε το αμύλητο νερό.  Μοιϊζουν ςαν δυο ςταγόνεσ νερό.  Έβαλε νερό ςτο κραςύ του.  Σο αύμα νερό δε γύνεται.  Σα ϋκανε θϊλαςςα ό τα ϋκανε μούςκεμα.
  • 25.
     Επιλογικϊ, οικαιρού αλλϊζουν, οι μορφϋσ αλλϊζουν , όμωσ ο αρχικόσ πυρόνασ παραμϋνει ο ύδιοσ. Ένασ πυρόνασ πανϊρχαιοσ, προχριςτιανικόσ και ακόμη προθρηςκευτικόσ και διαιωνιζόμενοσ, όπωσ το ύδιο το… <<ζεύδωρον ύδωρ>>
  • 26.
    Συμμετζχοντεσ Μακθτζσ Α3  ΜϊλαμασΠϋτροσ  Μαρμαρϊ Ελευθερύα  Μπακιρτζό Παραςκευό  Νοτϊκησ- Σζελϋπησ Δημότριοσ Α5  ΢ύμογλου Φρυςοβαλϊντησ  ΢ιρανύδησ Κωνςταντύνοσ  ΢ταυρύδου Δϋςποινα  ΢υρόπουλοσ Ευςτρϊτιοσ  Σεχλικύδου Κλεϊνθη  Σζούρασ Βαςύλειοσ  Υωτόπουλοσ Δημότριοσ Β1  Αηδονύδου Ελευθερύα  Αθαναςιϊδησ Οδυςςϋασ  Ανδρεϊδου Δϋςποινα  Αντωνιϊδου Ζαχαρούλα  Αποςτολύδησ Παύλοσ  Αςλανύδου Μαρύα  Αυγουςτόσ ΢πυρύδων  Βαταμύδου Κυριακό
  • 27.
     Βατιϊνη Ηλιϊνα Βογιατζόσ Παναγιώτησ  Δϋλλιοσ Δημότριοσ  Δημητριϊδησ ΢τϋργιοσ  Δώνησ Σρύφων  Ελευθεριϊδησ Ελευθϋριοσ  Ερκϋκογλου Φριςτύνα- Όλγα  ΘεοδωρΙδησ Ελευθϋριοσ  Ιντζικιώτησ Αςημϊκησ  Καλοώδό Αθηνϊ  Καμϊρη Φαρϊ Β2  Κιουρζύδου Βικτώρια  Λύτςα ΢τϋλλα  Μενεξϋσ Αςτϋριοσ  Μητςοπούλου Ιωϊννα  Μιςολύδου Καλλιόπη  Μοςχοτόγλου Γεωργύα  Μουτύκα ΢τϋλλα  Ναβροζύδου Κωνςταντύνα  Ντανατςιδου ςοφια Β3  ΢καρλϊτου Ζαχαρούλα  Σεμπελύδου Γεωργύα  Φαροζοπούλου ΢οφύα