Download to read offline
Լեոնարդ Դա Վինչի - Նանե Գևորգյան հետաքրքիր
- 1. « » Մխիթար Սեբաստացիկրթահամալիր , 8-7 Միջին դպրոց դասարան Առակա ՝ Պատմություն Պատմության ուսուցչուհի ՝ Ստելլա Մնացականյան Պատրաստեց ՝ Նանե Գևորգյան
- 2. Լեոնարդո Դա Վինչի 1452-1519 Իտալացինկարիչ, քանդակագործ, ճարտարապետ, գիտնական և ճարտարագետ Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենախոշոր արվեստագետներից է:
- 3. Լեոնարդո Դա ՎինչիԿենսագրությունը Լեոնարդո դա Վինչին ծնվել է 1452 թվականի ապրիլի 15-ին՝ Իտալիայի Վինչի գյուղում՝ Ֆլորենցիայի մոտ։ Նա ծնվել է անհատական կարգավիճակով՝ իր հայրը, պետական գործիչ Պիեռո դի Սերվանտեսի կողմից։ Լեոնարդոն չէր կարող լինել նրա իրավաբանական ժառանգորդը, քանի որ նա բնավ չէր ամուսնացել մոր հետ, սակայն դա նրան չի խանգարել շարունակել կրթությունը։ Նրա հայրական ընտանիքի ազդեցությունը բավական մեծ էր, բայց շատ քիչ բան է հայտնի Լեոնարդոյի մոր մասին, քանի որ նա վաղ մահացավ։ Հաճախ տարբեր տեսակետներ են եղել նրա կրթության մասին՝ նշելով, որ Լեոնարդոն հիմնականում ինքնակրթված էր և մեծ մասամբ սովորել է հայհոյություններով, գրականությամբ ու արվեստի գործերով։ Իր կյանքի սկզբնական տարիներին նա կրթություն չի ստացել ավանդական դպրոցում՝ բայց արդեն 15 տարեկանից սկսեց աշխատել հայտնի նկարիչ Անդրեա դել Վերրոկիոյի արվեստանոցում, որտեղ նա զարգացրեց իր նկարիչի հմտությունները։ Ի դեպ, նրա հայտնաբերված առաջին աշխատանքներից հենց Վերրոկիոյի մի նկարի մասն էր՝ «Բարաքատի մկրտությունը»։
- 4. Լեոնարդո դա Վինչիննաև անկրկնելի գիտնական էր։ Նա հիանալի գիտեր, որ արվեստն ու գիտությունը մեկմեկու սերտորեն կապված են։ Այսպիսով, նա նվիրեց մեծ ժամանակ՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, օդաչության գաղափարները, ճարտարապետությունը, մեխանիկայի հիմնական սկզբունքները և շատ ավելին։ Նշանավոր էր նրա անատոմիական աշխատանքները՝ հազարավոր մանրամասն նկարներ, որոնք ներառում էին մկանների կառուցվածքը, անոթների բարդ համակարգերը, և նույնիսկ մարմնի ներքին օրգանները։ Լեոնարդոն նաև կառուցել է բազմաթիվ ինժեներական նախագծեր՝ թռչող սարքերից մինչ մեխանիկական ոսկրե տրանսպորտային միջոցներ։ Նրա հայտնի օդաչուական նախագծերից մեկը նման է ժամանակակից ուղղաթիռների՝ երկդիր թռչող սարքերի։ Այնուամենայնիվ, իր ողջ կյանքի ընթացքում նա չէր կարողանում իր բազմաթիվ ստեղծագործությունները ամբողջացնել՝ մեծ մասամբ այն պատճառով, որ նա երբեք չէր կանգնում նորարարական գաղափարների որոնումից։
- 5. Դա Վինչի մահը Լեոնարդոնանցկացնում է իր կյանքի վերջին տարիները Ֆրանսիայում՝ Լուի XII արքայի հովանու ներքո։ 1516 թվականին, արդեն ծերացած ու հիվանդ լինելով, նա տեղափոխվում է ամառանոց՝ Թուրիյում։ Նրա վերջին տարիներին նա մի քանի նոր նախագծեր սկսել էր, որոնց թվում էր նաև մեխանիկական սարքեր, բայց նույնպես ավելի շատ՝ իտալական մշակույթի և մտածողության վերաբերյալ մտորումներ։ Լեոնարդոն մահացել է 1519 թվականի մայիսի 2-ին, իր սրտի մոտ ընկած հիվանդությունից։ Նա մահացավ Ֆրանսիայում, բայց նրա ժառանգությունը շարունակեց ազդեցություն ունենալ աշխարհում՝ շնորհիվ իր հայտնագործությունների ու արվեստի ստեղծագործությունների։ Կլո Լյուսե ամրոցը՝ Լեոնարդո դա Վինչիի մահվան վայրը
- 6. Դա Վինչի Ժառանգությունը Լեոնարդո դաՎինչիի ստեղծագործությունների և գիտական աշխատանքների ազդեցությունը ամենուրեք զգացվում է մինչև այսօր։ Նրա գաղափարները միաժամանակ ապրել են արվեստի, գիտության և տեխնոլոգիայի պատմության մեջ, և նա համարվում է Ռենեսանսի տիպիկ կերպարը՝ մի մարդ, ով կապեց այս բոլոր բնագավառները։ Մեկ այլ հետաքրքիր հանգամանք, որը վերաբերում է Լեոնարդոյի ժառանգությանը, դա նրա բազմաթիվ ձեռագրերի պահպանվածությունը է։ Նրա նյութերը, որոնք պարունակում են բազմաթիվ ցուցումներ, նկարներ, կոշտացված ձևեր ու գիտական բացահայտումներ, եղել են խափանված և երկար տարիներ ամփոփված։ Այդ նոթերը այժմ համարվում են մեծագույն գիտական ժառանգություն, որը բացահայտել է Լեոնարդոյի մտածողության խորությունն ու բազմաբնույթությունը։ Լեոնարդոյի կյանքի ու գործի մեջ թաքնված է միստիկ մի աշխարհ՝ մի մարդու՝ որը, կարծես, իր ժամանակի սահմաններից դուրս էր, և նրա հետագա հիշողությունը շարունակում է մշտապես ոգեշնչել գիտության, արվեստի և տեխնոլոգիայի առաջընթացը։
- 7. Լեոնարդո դա Վինչիի5 գաղտնիքները 1․ Լեոնարդո դա Վինչին շատ էր գաղտնագրեր օգտագործում, որպեսզի իր մտքերն աստիճանաբար բացվեին՝ մարդկության «զարգացմանը» համընթաց։ Հանճարը գրում էր ձախ ձեռքով ու անհավանական մանր տառերով, ընդ որում՝ աջից դեպի ձախ։ Դա էլ հերիք չէ՝ նա բոլոր տառերը գրում էր հայելային արտացոլանքի տեսքով սրբապատկերի կարգավիճակում։ 2. Լեոնարդոն դա Վինչին հայտնաբերել է ցրվելու սկզբունքը՝ սֆումատոն։ Նրա կտավների վրա իրերը չունեն հստակ սահմաններ. ամեն ինչ, ասես իրական կյանքում, լղոզված է, ներթափանցում է մեկը մյուսի մեջ, այսինքն շնչում է, ապրում է և այդ կերպ՝ բորբոքում է մարդու երևակայությունը։ 3. Լեոնարդոն անալոգիայի մեթոդը գրեադասում էր բոլոր այլ մեթոդներին։ Անալոգիայի մոտավորությունը հենց դրա առավելությունն է՝ սիլլոգիզմի ճշգրտության հանդեպ, երբ երկու եզրահանգումներից անխուսափելիորեն բխում է երրորդը, բայց միայն մեկը։ Փոխարենը, անալոգիան հնարավորություն է տալիս անսահման քանակով եզրահանգումներ անելու։ Վերցնենք թեկուզ Լեոնարդոյի հռչակավոր իլյուստրացիան, որը ցուցադրում է մարդու մարմնի համամասնությունը։ Պարզված ձեռքերով ու ոտքերով, մարդը տեղավորվում է շրջանակի մեջ, իսկ ոտքերն իրար հետ ու ձեռքերը վեր պարզած՝ քառակուսու
- 8. 4. Լեոնարդոն սիրումէր կիրառել կոնտրապոստի՝ հակադրությունների հակադրման կանոնը, քանի որ դա շարժում էր ստեղծում։ գտնվող հսկայական ձիու արձանը ստեղծելիս, նա կոնտրապոստը կիրառեց ձիու ոտքերի վրա, ինչը ազատ քայլքիի պատրանք էր ստեղծում և բոլոր նրանք, ովքեր տեսնում էին ձիու արձանը, իրենց քայլվածքն ավելի անկաշկանդ էին դարձնում։ 5. Նա կարող էր մի քանի դետալ ավելացնել կտավի վրա, հետո օրերով այլ գործերով զբաղվեր՝ Լոմբարդիայի դաշտերը բարեկարգելով, կամ էլ ջրի վրայով քայելելու սարքի էսկիզներն անելով։ Լեոնարդոյի գրեթե բոլոր գլուխգործողները կիսատ են։ Շատերը վնասվել էին կրակի, ջրի, բարբարոսական վերաբերմունքի պատճառով, բայց հանճարը երբեք չէր ռեստավրրացնում դրանք։ Վարպետը հատուկ լուծույթ ուներ, որի միջոցով նա արդեն պատրաստի կտավին ավելացնում էր «անավարտության պատուդաններ։
- 9.
- 10.
- 11. Ավետումի պատմությունը Ստեղծագործությունը պարզ է,բայց միևնույն ժամանակ նաև ավանդական ու հստակ։ Առաջին պլանում նկարիչը պատկարել է ծնկաչոք հրեշտակապետին՝ Գաբրիելին՝ ձախ ձեռքին սպիտակ շուշան (Կույս Մարիամի անարատության խորհրդանիշը)։ Աջ ձեռամբ Գաբրիել Հրեշտակապետը օրհնում է իր տան մեջ նստած նստած Մարիամին։ Հրեշտակի զգեստի քղանցքը տարածված է խոտերից և ծաղիկներից կազմված գորգի վրա, որը պատկերված է խիստ պայմանական։ Մարիամ Աստվածածնին նկարիչը, որպես կանոն ու ավանդույթ, պատկերել է Աստվածաշնչով, որը դրված է Մարիամի առջև գտնվող սպիտակ, ճոխ, դրվագազարդ գրակալի վրա։ Հորիզոնական մեծածավալ ստեղծագործությունը թույլ է տալիս, որ հետին պլանում նկարիչը ցուցադրի լայն բնապատկեր։ Այստեղ տեղ են գտել ծառերի ուրվագծեր, դեպի հեռուն գնացող գետ, որի վրա նավարկում են նավերը։ Կան նաև նավահանգստային քաղաքի աշտարակներ, պարիսպներ՝ շրջապատված թույլ երկնագույն ծխի շերտի մեջ գտնվող լեռնագագաթներով։
- 12. Քրիստոսի մկրտության 1472-1475 Նկարըգտնվում Ուֆֆիցի, Ֆլորենցիա (Իտալիա) թանգարանում։ Նկարը նկարել է Վերոկկիոն՝ նրա աշակերտ Լեոնարդո դա Վինչիի մասնակցությամբ։ Նկարի մի մասը (բնանկարի որոշ տարրեր և ձախից՝ բաց մազերով հրեշտակը) վրձնել է Լեոնարդոն։ Որոշ քննադատներ կարծում են, որ երկրորդ հրեշտակը վրձնել է Սանդրո Բոտիչելին։
- 13. Մոնա Լիզա 1503- 1507 Լեոնարդոդա Վինչին «Մոնա Լիզայի» վրա սկսել է աշխատել 1503 կամ 1504 թվականին Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում։ 1516 թվականին Ֆրանսուա I թագավորը հրավիրում է Լեոնարդոյին աշխատելու Ամբուազի մոտ գտնվող դղյակում։ Նրա մահից հետո այս նկարը մյուս աշխատանքների հետ միասին ժառանգեց իր աշակերտ և օգնական Սալային։ Արքան նկարը գնեց 4000 էքյու վճարելով և պահեց Ֆոնտեբլո պալատում, որտեղ այն մնաց մինչև Լուի XIV-ին հանձնելը։ Լուի XIV-ն այն տեղափոխեց Վերսալի պալատ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո նկարը տեղափոխվեց Լուվր, սակայն մի կարճ ժամանակ մնալով Տյուիլրի պալատում գտնվող Նապոլեոնի ննջարանում։ Ֆրանս-Պրուսական պատերազմի ընթացքում (1870–1871) այն գտնվել է Բրեստի զինանոցում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը նորից են հանել Լուվրից և տեղափոխել անվտանգ տեղ, սկզբում՝ Շատո դ'Ամբուազ, հետո՝ Լոկ-Դյո աբբայություն և Շատո դը Շամբոր, հետո, ամենավերջում ՝ Մոնտոբան քաղաքի թանգարան։ Քսաներորդ դարում նկարը միայն երկու անգամ է հանվել
- 14. Տիրամայրը Լիտտա1490- 1491 Նկարը գտնվումէ Էրմիտաժ,Սանկտ Պետերբուրգ (Ռուսաստան) թանգարանում։ Ենթադրվում է, որ համահեղինակ է աշակերտներից մեկի հետ։ Հնարավոր է, որ Նորածնի պատկերը մարմնավորում է Բոլտրաֆֆիոն։
- 15. Մադոնանն ժայռերում 1491-1492 Նկարըգտնվում է Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն (Մեծ Բրիտանիա)։ 8 սմ-ով փոքր է լուվրյան տարբերակից։ Համարվում է, որ որոշ մասերի վրա աշխատել են դը Պրեդի եղբայրները։ Կողային փեղկերը՝ թանգարանային հրեշտակների պատկերով (նույն տեղում), գրված են Ջովաննի Անտոնիո դի Պրեդիսի և Լեոնարդո դա Վինչիի օգնականի՝ ենթադրաբար Ֆրանչեսկո Նապոլիտանոյի կողմից, ինքը՝ Լեոնարդոն, հավանաբար մասնակցել է այդ Փեղկերի մշակմանը։
- 16.
- 17. Օդապարի կ Դա Վինչին միշտերազել է թռչելու մասին, այդ պատճառով էլ ողջ կյանքի ընթացքում պլաններ է մշակել իր երազանքն իրականություն դարձնելու համար: Վերջիվերջո, նրա գլխում միտք է հղանում օդապարիկ ստեղծելու մասին, որն իրենից ներկայացնում էր բրգաձև, փայտյա նախագիծ՝ վերևը ծածկված հատուկ կտորով: Վերջինիս նպատակը վայր իջնելիս մարդու արագությունը նվազեցնելն ու ապահով վայրէջք կատարելն էր: Դա Վինչին իր հայտնագործության մասին ասում էր, թե այն հնարավորություն կտա յուրաքանչյուրին ցած նետվելու ցանկացած բարձրությունից՝ առանց որևէ վնասվածք ստանալու:
- 18. Թռչող մեքենա Լեոնարդոյի հափշտակությունը թռչող սարքավորումներնէին: Մանկուց նա ուշադիր ուսումնասիրում էր թռչուններին, որ լավ հասկանար նրանց թռչելու տեխնիկան և հնարավորությունները: Թռչելու ցանկություն նրա մոտ առաջացել է դեռևս 1480 թվականին: Թեպետ, ըստ նրա գծագրի, իրական թռչող սարքավորում ստեղծել և թռչել նա չի հաջողեցրել: Գոյություն ունի տեսակետ, որ ժամանակակից ուղղաթիռների մեխանիզմը հենց Լեոնարդո դա Վինչիի մոդելով է ստեղծված: Շատ ընդհանրություններ ունեն նաև Լեոնարդոյի պարաշյուտի սխեման և ժամանակակից պարաշյուտների համակարգերը: Լեոնարդոն նաև հեղինակն է առաջին հեծանվի: Նրա` հեծանվի գծագիրը տեսնողին զարմացած է թողնում` ժամանակակից հեծանվին նման լինելու պատճառով:
- 19. Զրահակիր ռոբոտ Սարսափելի կլիներ,եթե Դա Վինչիի այս գյուտն իրականություն դառնար: Պատմության մեջ սա մարդ-ռոբոտի առաջին տեսակն է, որը կազմված էր մարմնից, անիվներից, ճոպաններից: Ըստ գտնված գծագրերի մնացորդների՝ այս ռոբոտը կկարողանար նստել, շարժվել, ինքնուրույն բարձրացնել սաղավարտը: Մարկ Ռոշեյմը ցանկանում էր իրականություն դարձնել այս նախագիծը և հինգ տարի շարունակ ուսումնասիրել է այն: 2002 թ. Մարկը սրա հիման վրա նոր ռոբոտ է ներկայացրել, որը կարողանում էր քայլել, ձեռքով անել:
- 20. Զրահավորված տանկ Միլանի դքսիհամար աշխատելու տարիներին դա Վինչին զրահավորված մեքենա է ստեղծել, որն ուներ 8 զինվորների կողմից կառավարվող 36 հրազեններ: Շատերը կմտածեն, որ այս մեքենան անպարտելի կլիներ, սակայն իրականում նախագիծն իր մեջ սխալ էր պարունակում: Անիվներն այնպես էին նախագծված, որ հակառակ էին շարժվում: Սակայն ըստ որոշ գիտնականների՝ այդ սխալը դիտմամբ էր արված, քանի որ Լեոնարդոն ցանկանում էր, որ միայն ինքն իմանա այդ մեխանիզմի աշխատելու իրական եղանակը:
- 21.