Լուվրի թանգարան
Լուվրնաշխարհի խոշորագույն
թանգարաններից է. հիմնադրվել է 1791 թ-ին,
Փարիզում` որպես ազգային գեղարվեստական
թանգարան. բացվել է 1793 թ-ին:
Լուվրի թանգարան
«Լուվրը»սաքսոներեն է. նշանակում է ամուր կառույց:
XII դարի վերջին Ֆիլիպ Ավգուստ թագավորի հրամանով
Սենայից ոչ հեռու կառուցվել է հզոր մի ամրոց՝ Փարիզը
սաքսերի հարձակումից պաշտպանելու նպատակով, որը
հետագայում վերակառուցվել է դղյակի: XIV դարում
ամրոցը Կառլոս V Իմաստունի նստավայրն էր: 1546–74
թթ-ին Ֆրանցիսկ I թագավորի հրամանով դղյակի
տեղում ճարտարապետ Պիեռ Լեսկոն Վերածննդի ոճով
կառուցել է թագավորական պալատը, որը
քանդակազարդել է Ժան Գոժոնը: Այժմ պալատը Լուվրի
Քառակուսի բակի մի մասն է: XVI դարի 2-րդ կեսին
կառուցվել են պալատի Փոքր և Մեծ սրահները, որտեղ
բնակվել են նկարիչներ, ոսկերիչներ, ստեղծվել են
գորգագործական արհեստանոցներ, իսկ ավելի ուշ՝ նաև
տպարան:
Լուվրի թանգարան
1624թ-ին ճարտարապետ Ժակ Լեմերսիեն կառուցել է
«Ժամացույցների տաղավարը», իսկ Լուի Լևոն կառուցապատել է
բակը և ձևավորել ներքին ճակատները: 1661 թ-ին Փոքր սրահը
վերակառուցվել է Ապոլլոնի սրահի, որի ներսը ձևավորել է նկարիչ
Շառլ Լեբրենը: 1667–74 թթ-ին ճարտարապետ Կլոդ Պեռոն դասական
ոճով կառուցել է Լուվրի արևելյան ճակատը և սյունաշարը: Լուվրի
շինարարությունն ավարտվել է 1850-ական թականներին, երբ
ճարտարապետներ Լուվր Վիսկոնտին և Լեֆյուելը պալատական
համալիրին կից կառուցել են այսպես կոչված Նոր Լուվրը, որի 2
մասնաշենքերը հյուսիսից շրջապատել են համալիրը՝ Մեծ սրահի
երկայնքով: Այժմ Լուվրի գլխավոր մուտքն ապակեպատ Մեծ բուրգն է
(1989 թ., ճարտարապետ՝ Յոհ Մինգ Պի):
Թանգարանի գեղարվեստական ֆոնդի հիմքը եղել են թագավորական
հավաքածուները, որոնք հետագայում համալրվել են
մենաստանների, եկեղեցիների և ազգայնացված որոշ տոհմական
հավաքածուներով, նաև Նապոլեոնի արշավանքների ավարով,
բազմաթիվ նվիրաբերումներով:
Լուվրի թանգարան
Լուվրնունի արևելյան, եգիպտական, հունական և
հռոմեական հնագույն իրերի, քանդակի,
գեղանկարի, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և
այլ բաժիններ: Առավել լիակատար ներկայացված է
ֆրանսիական արվեստը. ցուցադրված են Նիկոլա
Պուսսենի, Ժորժ դը Լատուրի, Անտուան Վատտոյի,
Ժակ Լուի Դավիդի, Ռաֆայել. «Բալթազար
Կաստիլյոնեի դիմանկարը» (1514–16 թթ.)
Էժեն Դելակրուայի, Գյուստավ Կուրբեի և ուրիշների
գործերից: Լուվրում են համաշխարհային արվեստի
մի շարք գլուխգործոցներ՝ «Սամոթրակիական
Նիկեն», «Միլոսյան Վեներան», Միքելանջելոյի
«Ստրուկները», Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա
Լիզան»
Լուվրի թանգարան
(«Ջոկոնդա»),Ռեմբրանդի «Բերսաբեն», նաև
Ռաֆայելի, Տիցիանի, Վերոնեզեի, Ռուբենսի, Յան
վան Էյքի և ուրիշների գործերից: Լուվրի
ենթակայությամբ են գործում Իմպրեսիոնիզմի
թանգարանը (բացվել է 1947 թ-ին՝ Ժյո դը Պոմ
պատկերասրահում) և «Օրանժերեա» սրահը:
Լուվրի Դեկորատիվ արվեստի թանգարանում
բացվել են` 1970 թ-ին` «Հայկական արվեստը
Ուրարտուից մինչև մեր օրերը», 2007 թ-ին՝ «Սուրբ
Հայաստան» (ցուցադրվել է հայկական մշակույթի
շուրջ 200 գլուխգործոց) ցուցահանդեսները:
«Հայկական հանրագիտարան.
հրատարակչությունը» լույս է ընծայել վերջին
ցուցադրության կատալոգը՝ «Սուրբ Հայաստան»
(2007 թ.)