Gatunki zagrożone lub rzadkie Słowińskiego Parku Narodowego

1. Gatunki zagrożone lub rzadkie występujące na terenie wybranego parku narodowego lub krajobrazowego autor: Rafał Białek ZSO nr 2 Gimnazjum nr 3 w Słupsku

2. Spis treści Wprowadzenie Świat roślin Świat zwierząt Ptaki drapieżne Ptaki brodząco-błotne Bezkręgowce Gady i płazy Ssaki

3. Słowiński Park Narodowy Jeden z 23 parków narodowych w Polsce i jeden z 2 parków nadmorskich. Utworzony dla zachowania w niezmienionym pięknie systemu jezior przymorskich, bagien, torfowisk, łąk, nadmorskich borów i lasów, a przede wszystkim wydmowego pasa mierzei z unikatowymi w Europie wydmami ruchomymi. Umieszczony w międzynarodowej sieci obszarów chronionych takich jak: HELCOMBSPA, Światowy Rezerwat Przyrody czy obszar wodno-błotny Ramsar.

4. Słowiński Park Narodowy Jego przyroda odznacza się unikatowymi walorami i jest jednocześnie charakterystyczna dla środkowego wybrzeża Bałtyku. Największym bogactwem obiektów, zjawisk i procesów przyrodniczych odznaczają się Mierzeja Łebska oraz przymorskie jeziora. Do najbardziej unikatowych wartości jego środowiska należy zaliczyć bogactwo odmiennych ekosystemów i ich niezwykle dynamiczne relacje przestrzenne.

5. Świat roślin

6. Flora Słowińskiego Parku Narodowego Obejmuje: 920 gatunków roślin naczyniowych, 165 gatunków mszaków, 500 gatunków glonów, 430 gatunków grzybów. Położenie SPN w środkowej części wybrzeża wpływa na specyfikę i odrębność szaty roślinnej. Morski klimat o chłodnym lecie i łagodnej zimie stwarza warunki dla roślin o atlantyckim i borealnym typie zasięgu.

7. Mikołajek nadmorski ( E ryngium maritimum ) Występuje na wydmach, na wybrzeżach mórz Bałtyckiego, Północnego, Śródziemnego, Czarnego i Atlantyku. Przystosowany jest do znoszenia suszy i wiatru dzięki pokryciu liści woskiem. Jest jednym z ulubionych motywów haftu kaszubskiego.

8. Lobelia jeziorna ( L obelia dortmanna ) Pochodzi z epoki przedlodowcowej, jest więc klasyfikowana jako relikt borealno-atlantycki. Występuje w jeziorach oligotroficznych ubogich w składniki odżywcze, o czystych, stojących wodach, z małą zawartością związków mineralnych. Rośnie przy brzegu, na głębokości 10-30 cm. Na głębszych stanowiskach nie zakwita.

9. Poryblin jeziorny ( I soetes lacustris ) Należy do klasy widłaków różnozarodnikowych. Jest rośliną reliktową. Występuje w jeziorach lobeliowych i razem z lobelią jeziorną jest ich rośliną wskaźnikową. Ma korzenie o niezwykłej właściwości: po jakimś czasie odpadają, a na ich miejscu powstają następne.

10. Tajęża jednostronna ( Goodyera repens) Należy do rodziny storczykowatych. Rośnie w cienistych borach sosnowych oraz w borach świerkowych. W Polsce występuje zwłaszcza na północy kraju (zwłaszcza w nadmorskich borach bażynowych) oraz w Karpatach. Wszystkie części rośliny są trujące.

11. Wełnianka delikatna Lnica wonna Woskownica europejska

12. Jarząb szwedzki Fiołek torfowy Malina moroszka

13. Świat zwierząt

14. Fauna Słowińskiego Parku Narodowego Sklasyfikowano tu około 260 gatunków ptactwa z czego połowa to ptactwo wodne i błotne. Na brzegach jezior gniazda swe zakładają łabędzie, mewy, kaczki, perkozy, łyski i rybitwy. Na bagnach bytują bataliony, bekasy, kuliki, czaple i żurawie. W lasach można spotkać bielika, rybołowa i sowy - m. in. puchacza. W lasach gnieżdżą się również myszołów, sikora, kruk czy dzięcioł.

15. Fauna Słowińskiego Parku Narodowego Spośród stwierdzonych tu setek gatunków owadów, wykazano obecność 30 gatunków znajdujących się pod ścisłą ochroną na czele z rzadkimi motylami, chrząszczami i skoczogonkami. Z płazów (10 gatunków) znajdziemy ropuchy i żaby, natomiast gady (5 gatunków) reprezentują jaszczurki, padalec i żmija zygzakowata. Z większych ssaków zobaczymy tutaj łosia, jelenia, sarnę, daniela i dzika, natomiast z małych lisa, gronostaja, jenota, borsuka, wydrę, piżmaka oraz bobra. Do osobliwości świata zwierzęcego należy zaliczyć pojawiające się tutaj od czasu do czasu foki i morświny.

16. Bielik ( Haliaeetus albicilla) Błędnie uważany za orła, podczas gdy zaliczany bywa do odrębnej podrodziny - orłanów. Wystepuje w pobliżu dużych, otwartych zbiorników wodnych. Gniazda bielików potrzebują mocnych drzew jako podstawy. Nawet stuletnie drzewa nie zawsze spełniają te warunki.

17. Puchacz ( Bubo bubo) Obie płci są ubarwione jednakowo, ale samice są większe. Odżywia się ptakami i ssakami wielkości od wróbla i myszy, aż po cietrzewia czy zająca, jednakże nie gardzi też dużymi chrząszczami i żabami. Występuje w starych, zwartych, rozległych lasach (częściej iglastych), w pobliżu bagien i jezior lub innych otwartych przestrzeni.

18. Kania ruda Włochatka Błotniak stawowy

19. Sieweczka obrożna ( Charadrius hiaticula) Występuje nad nieuregulowanymi rzekami, na wyspach rzecznych i na podmokłych łąkach. Żywi się głównie drobnymi bezkręgowcami: skorupiakami, mięczakami, wieloszczetami, owadami. Pisklęta są zagniazdownikami. W razie niebezpieczeństwa kładą się na ziemi, a rodzice symulując zranienie starają się odciągnąć od nich drapieżnika.

20. Mewa srebrzysta ( Larus argentatus) Jest symbolem Słowińskiego Parku Narodowego. Mewa srebrzysta w szacie młodocianej i pierwszej zimowej jest brunatno łuskowana. Gnieździ się najchętniej w koloniach na wysepkach i wydmach. Żywi się praktycznie wszystkim, przede wszystkim jednak drobnymi zwierzętami morskimi, rybami i skorupiakami.

21. Rycyk Kszyk Ohar

22. Tygrzyk paskowany ( Argiope bruennichi) Pająk ten nazwę swą zawdzięcza ubarwieniu podobnemu do futra tygrysa. Bardzo często występuje na krzewach owocowych, typu malina. Jego pajęczyna jest duża, kolista, gęsto upleciona w płaszczyźnie pionowej, z charakterystycznym zygzakowatym szwem wzmacniającym (stabilizatorem).

23. Zmieraczek piaskowy Mrówka ćmawa Szczeżuja wielka

24. Żmija zygzakowata (Vipera berus) Jest najniebezpieczniejszym wężem żyjącym w Polsce. Swoją nazwę wzięła od wzoru umieszczonego na grzbiecie dorosłych samców. Jej jad jest szczególnie niebezpieczny dla dzieci i osób starszych. Jest wężem jajożyworodnym. Występuje najczęściej na polankach w pobliżu podmokłych lasów.

25. Traszka grzebieniasta Żaba śmieszka Padalec zwyczajny

26. Morświn (Phocoena phocoena) Żyje samotnie lub w małych grupach. Płetwa grzbietowa osadzona jest bliżej ogona niż u delfinów, oraz jest krótsza. Morświny wykazują mniejszą inteligencję niż delfiny i nie przywiązują się do, więc nie dają się chować w niewoli. Żywią się rybami ławicowymi, np.: makrelami, śledziami, sardelami.

27. Bóbr europejski Mopek Rzęsorek mniejszy

28. Dziękuję za uwagę autor: Rafał Białek ZSO nr 2 Gimnazjum nr 3 w Słupsku