As paisaxes agrarias (Relacionadas coa agricultura)
1. Elementos da paisaxe agraria.
 Os campos. Lugares onde se cultivan as plantas que alimentan as
persoas e a o gando.
 Os prados. Nelas aliméntanse os animais.
 As granxas. Onde se cría o gando.
 As vilas e as casas de campo onde viven os agricultores.
 Os camiños. Permiten acceder aos campos.
 As estradas ou liñas ferroviarias. Comunican as aldeas e vilas.
2. Un modo de vida que cambia.
 Mecanización do campo. Implica unha reducción das persoas que
traballan nas explotacións agrícolas.
 Emigración. Os mozos emigran para buscar traballo nas cidades,
feito que supón a despoblación do campo.
 Ver definición de estabulación (páxina 52 do libro).
As paisaxes industriais (Relacionadas coas fábricas, transporte das
mercadurías e a súa distribución).
1. Elementos da paisaxe industrial.
 Fábricas. Lugares onde se fabrican os produtos.
 Vías de comunicación (estradas, autoestradas, ferrocarril…). Son
necesarias para o transporte e distribución dos productos
fabricados..
 Conduccións de petroléo, gas ou electricidade, que levan a
enerxía as fábricas para o funcionamento das máquinas.
 Sector de servizos: oficinas, bancos, educación, sanidade…
2. Localización das industriais.
 Antigamente localizábanse no interior das cidades.
 Actualmente localízanse na periferia debido o elevado custe do
solo e a unha maior facilidade para a comunicación e transporte
dos produtos elaborados.
 Os elementos característicos da paisaxe industrial son os
polígonos industriais (ver definición na páxina 56 do libro).
As paisaxes urbanas (Constituídas por vilas e cidades).
1. Elementos dunha cidade.
 Os edificios. Lugares onde viven e traballan as persoas.
 Edificiós emblemáticos Edificios importantes: a casa do
concello, igrexas, pazos…
 As rúas, avenidas, prazas e parques.
1.1. Zonas da cidade:
 Zona antiga. É o centro da cidade con rúas estreitas.
 O ensanche. Amplas avenidas.
 A periferia. Formada por industrias e edificios altos.
 O plano (páxina 58 do libro)

Sociais

  • 1.
    As paisaxes agrarias(Relacionadas coa agricultura) 1. Elementos da paisaxe agraria.  Os campos. Lugares onde se cultivan as plantas que alimentan as persoas e a o gando.  Os prados. Nelas aliméntanse os animais.  As granxas. Onde se cría o gando.  As vilas e as casas de campo onde viven os agricultores.  Os camiños. Permiten acceder aos campos.  As estradas ou liñas ferroviarias. Comunican as aldeas e vilas. 2. Un modo de vida que cambia.  Mecanización do campo. Implica unha reducción das persoas que traballan nas explotacións agrícolas.  Emigración. Os mozos emigran para buscar traballo nas cidades, feito que supón a despoblación do campo.  Ver definición de estabulación (páxina 52 do libro).
  • 2.
    As paisaxes industriais(Relacionadas coas fábricas, transporte das mercadurías e a súa distribución). 1. Elementos da paisaxe industrial.  Fábricas. Lugares onde se fabrican os produtos.  Vías de comunicación (estradas, autoestradas, ferrocarril…). Son necesarias para o transporte e distribución dos productos fabricados..  Conduccións de petroléo, gas ou electricidade, que levan a enerxía as fábricas para o funcionamento das máquinas.  Sector de servizos: oficinas, bancos, educación, sanidade… 2. Localización das industriais.  Antigamente localizábanse no interior das cidades.  Actualmente localízanse na periferia debido o elevado custe do solo e a unha maior facilidade para a comunicación e transporte dos produtos elaborados.  Os elementos característicos da paisaxe industrial son os polígonos industriais (ver definición na páxina 56 do libro).
  • 3.
    As paisaxes urbanas(Constituídas por vilas e cidades). 1. Elementos dunha cidade.  Os edificios. Lugares onde viven e traballan as persoas.  Edificiós emblemáticos Edificios importantes: a casa do concello, igrexas, pazos…  As rúas, avenidas, prazas e parques. 1.1. Zonas da cidade:  Zona antiga. É o centro da cidade con rúas estreitas.  O ensanche. Amplas avenidas.  A periferia. Formada por industrias e edificios altos.  O plano (páxina 58 do libro)