De feito asdiferenzas son moitas veces de
aparencia:
O til de nasalidade ou m, en vez de –n: irmâ ou
também.
Letra q nas secuencias cua, cue e cuo: qualidade.
O xe emprégase xeralmente só despois de
ditongo: peixe; nos outros contextos emprégase g
ou j: jogar.
Ten as grafías lh ou nh en vez de ll ou ñ.
O v é máis frecuente no portugués, así o morfema
do imperfecto, falava.
As letras c e z do galego correspóndense co c
(perante e, i), Ç (perante a, o, u) e z, sendo as
dúas primeiras máis frecuentes: preço, por
exemplo.
No galego moderno,cando non hai distinción fonolóxica entre
dúas grafías distintas, téndese á distinción gráfica conforme á
etimoloxía, pero en castelán non. Iso explica as seguintes
diferenzas:
En latín as letras v e b representaban dous fonemas diferentes.
Os hispanos parece que nunca os diferenciamos.
7.
GALEGO CASTELÁN
automóbil <automobilemautomóbil
voda< vota boda
varrer<varrere barrer
vulto <vultum bulto
abogado<advocatum abogado
covarde <covardem cobarde
ombro <umerum hombro
ovo<ovum huevo
orfo<orfum huérfano
ESPAÑA<HISPANIAM ESPAÑA
É UNHA
EXCEPCIÓN
8.
GALEGO LATÍN CASTELÁN
boabonam buena
cha planam llana
la lanam lana
voar volare volar
ceo caelum cielo
irmán germanum hermano
irmá germanam hermana
