Լինում է չիլինում մի զատկական թագավորություն է լինում: Այս
թագավորության գործը լինում է մաքրել այգին: Բոլոր զատիկները
ամբողջ օրը աշխատում էին, բացի չարաճճի Պուտ-Պուտիկից: Նա
ամեն անգամ հորինում է տարբեր պատճառներ և խանգարում մյուս
զատիկներին: Մի օր էլ Պուտ-Պուտիկը փախչում է զատկական
թագավորությունից,որպեզի աշխարհ տեսնի: Նոր աշխարհում նա
հանդիպում է մի շատ գեղեցիկ, բայց չար աղջկա: Աղջիկը շատ էր
սիրում Պուտ-Պուտիկին, բայց չարչարում էր նրան ստիպելով բզալ և
թռչկոտել: Զատիկը հասկանում է, որ իր տունը զատկական
թագաորությունն է:
3.
Բանաստեղծություներ
Տարվա մեջ ուրախալի
Դու մի հատ ես, այ Զատիկ
Քեզ պես անուշ, քաղցր օր,
Չկա, չկա ոչ մի օր:
Ուշ ես գալիս, շուտ գնում,
Երկու օր էլ չես մնում,
Քո կարոտը մեր սրտում
Միշտ անպակաս է լինում:
Ես զատիկն եմ, ես զատիկն եմ,
Մեր պարտեզի մի հատիկն եմ:
Մեջքիս ունեմ սև-սև պուտեր,
Ունեմ մանրիկ, սիրուն տոտեր:
Ման եմ գալիս ծաղկեծաղիկ,
Ծծում նեկտար, խմում շաղիկ:
4.
Բանաստեղծություներ
Է՜դու՞ր, է՜դու՞ր,
Առանց փետուր,
Գիտեմ, քա'ջ ես,
Փոքրիկ ծիտիկ,
Կընկնես, ջարդես
Թև ու ոտիկ:
Թո'ղ մեծանան
Փետուրներդ,
Թո'ղ զորանան
Թևիկներդ,
Հետո թռիր,
Հետո ճախրիր
Անվե՜րջ, անվե՜րջ
Կապույտ ու ջինջ
Երկնքի մեջ:
5.
Հանելուկներ
Ճյուղի վրա լիքը հատիկ,
Միրգ է՝ քաղցր ու գեղեցիկ,
Տարբեր համի,տարբեր գույնի,
Ճզմենք, քամենք` դառնա գինի:
Կամաց, դանդաղ սողում է,
Հաճախ մաշկը փոխում է,
Նախշազարդ է, գունավոր,
Իսկ խայթոցը՝ թունավոր:
Ճագարի պես ցատկոտում,
Արագ վազում ու փախչում,
Փորին կարված մեծ պարկում
Ձագուկին է իր պահում:
6.
Փոքրիկ ու նուրբ մի միջատ,
Աշխատում է անընդհատ,
Մի մեծ կեղև շալակում,
Իր բնի մեջ կուտակում:
Խորամանկ է այս կենդանին,
Սիրում է բռնել խեղճ մկնիկին,
Կնվնվա,կմռմռա,
Մինչ ձուկ-մուկ չստանա:
Տերևները այդ ժամանակ,
Էլ դեղնում են, էլ կարմրում:
Անձրևային մի եղանակ,
Տաք օրերն են հերթով ցրտում:
7.
Զատիկի ակունքները գալիսեն բնապաշտական
ժամանակաշրջանից: Այն գարնան զարթոնքի,
բնության կենարար ուժերի տոնն էր` նվիրված
մեռնող-հառնող բնությանը, որ մարմնավորել է Արա
Գեղեցիկի պաշտամունքը: Բուն «զատիկ» բառը
ծագում է զատել, առանձնացնել բայից: Զատիկը նաև
Մայր Անահիտին նվիրված տոն էր: Այն բնության
բեղմնավորման խորհուրդն ունի:
8.
Քրիստոնեական Զատիկը սկիզբէ առնում
հրեաների Պասեք տոնից, որ խորհրդանշում է հրեա
ժողովրդի ազատագրումը եգիպտական գերությունից:
Քրիստոնեության ավելի ուշ շրջանում Զատիկը
նշվում է որպես Հիսուսի հարության օր: Ավետարանի
համաձայն` Հիսուսը խաչվելուց հետո հարություն է
առնում մեռելներից ու համբարձվում երկինք:
Զատիկի օրը հավատացյալները բարևի փոխարեն
միմյանց ավետիս են հայտնում. «Քրիստոս հարյավ ի
մեռելոց»: Պատասխանը հետևյալն է` «Օրհնյալ է
հարությունը Քրիստոսի»
9.
Ասում էին, որԶատկի օրը միշտ բախտ են
բաժանում, եւ ով որ ցերեկը քնի, նա կզրկվի իր
բաժին բախտից։ Հավատում էին նաեւ, որ այդ
օրը ծնված երեխան իմաստուն է լինելու եւ իր
եղունգին նայելով' կարող է գուշակություններ
անել։
10.
Ասում էին, որԶատկի օրը միշտ բախտ են
բաժանում, եւ ով որ ցերեկը քնի, նա կզրկվի իր
բաժին բախտից։ Հավատում էին նաեւ, որ այդ
օրը ծնված երեխան իմաստուն է լինելու եւ իր
եղունգին նայելով' կարող է գուշակություններ
անել։