1. Don carballo chora landras
na amencida.
Nunha terra primordialmente campesiña e
E don Outono baballa
forestal, as árbores eran esenciais na vida cotiá:
néboa fría.
combustible, construción, ferramentas, menciñas ,
Don Labrego, de sombreiro,
alimento, etc.
aplaude a don Castiñeiro
Aos nosos días chegan lendas e contos
con variña de abelaira.
relacionados cos bosques e fragas: trasnos, meigas
E don Ourizo da chaira,
e lobishomes, a Santa Compaña...
como non se ten coa risa,
cáenlle dentes de castaña. Este curso dedicamos o proxecto da Biblioteca ao
HELENA VILLAR e XESÚS RÁBADE noso monte. O 21 de marzo celébrase o Día da Poesía e
tamén o Día da Árbore. Por iso vos achegamos algúns
poemas sobre plantas e árbores.
A árbore é o símbolo do señorío espiritual de Galicia. A
árbore é un engado dos ollos, pola súa fermosura; é unha
delicia dos oídos, porque nela cantan os paxaros; é un
arrolado do espírito porque nas súas pólas conta contos o
vento. A árbore pídelle auga ao ceo para que a terra teña
sangue, vida e 'bonitura‘.
Daniel R. Castelao

2. Protexe as chorimas,
Coida tamén do alecrín,
Pero se caio nos toxos
Primeiro sálvame a min!
Disque é un pouco choromicas
Aínda que xa é mangallón,
Serán bágoas as folliñas
Dese salgueiro chorón?
“Verdedades” Ed. Biblos Yolanda Castaño