hope everyone enjoy and get a knowledge inside our presentation ^^

1. จังหวัดภูเก็ต (Phuket)
“ไข่มุกอันดามัน สวรรค์เมืองใต้ หาดทรายสีทอง สองวีรสตรี บารมีหลวงพ่อช่่ม”

2. “ ภูเก็ต “ ได้มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีที่บ้านกมลา อาเภอกะทู้
จังหวัดภูเก็ต ซึ่งได้ขุดพบเครื่องมือหินชละขวานหินเป็นการชสดงให้ทราบว่ามี
มนุษย์อาศัยในดินชดนชถบนี้ไม่ต่ากว่า 3,000 ปี มาชล้วชละได้มีหลักฐานการ
กล่าวถึงดินชดนในชถบนี้อีกครั้ง เมื่อปี พ .ศ.700 หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 2 ใน
บันทึกของนักเดินเรือ ่ื่อ คลอดิอุส ปโตเลมี กล่าวถึงผืนดินหรือชผ่นดินในส่วนนี้ว่า
ชหลมตะโกลา
ประวัติความเป็นมาของชื่อ

3. - จากบันทึก ชละชผนที่การเดินเรือมาเอเ่ียตะวันออก ของ่าติยุโรป
ระหว่างพ.ศ.2054-2397 เรียกผืนดินนี้ว่า จังซีลอน
- จากหลักฐานเกี่ยวกับการเรียกขาน ผืนดินนี้ของ่าวทมิฬ์ในปี
พ.ศ.1568 ว่า มณิคราม หมายถึง เมืองชก้ว
- จากจดหมายเหตุเมืองถลาง ฉบับที่ 1 ในปีพ.ศ .2328 มีการเรียกขาน
ว่า ภูเก็จ
- จนกลายเป็น ภูเก็ต ซึ่งได้ปรากฏในรา่กิจจานุเบกษา มาตั้งชต่
พ.ศ.2450 เป็นต้นมา

4. ลักษณะภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดภูเก็ต มีลักษณะเป็นเกาะเรียวยาวจากเหนือไปใต้
มีเกาะ บริวารน้อยใหญ่ล้อมรอบ พื้นที่ส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 เป็นที่ราบสูงหรือ
ภูเขา มีเทือกเขาทอดยาว ในชนวเหนือใต้ ร้อยละ 30 เป็นที่ราบชถบเ่ิงเขาชละ่ายฝั่ง
ทะเลอยู่บริเวณตอนกลางชละตะวันออกของเกาะ

5. พัฒนาการการท่องเที่ยว
ระยะรุ่งอรุณของการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต ระยะ 10 ปีชรก (พ.ศ. 2511–2520)
ความงดงามทางธรรม่าติที่มีมาชต่ดั้งเดิม ชละยังมีน้อยคนนักที่จะเข้าถึง ชละสัมผัส่ม ได้นาไป
ปรากฏชพร่ภาพให้่าวโลกได้เห็นในภาพยนตร์ กระตุ้นให้ผู้ชสวงหา โดยเฉพาะผู้บุกเบิกการ
ท่องเที่ยว (Backpacker) ทยอยเดินทางมายังภูเก็ต การสร้างที่พัก โรงชรมเพื่อเป็นการ
รองรับจึงเกิดขึ้นอย่าง่้าๆ ชละต่อเนื่อง

6. ระยะ 10 ปีที่สอง (พ.ศ. 2521 – พ.ศ. 2530) เป็นระยะเวลาชห่งการ
เริ่มต้นพัฒนาการท่องเที่ยว ชละเปลี่ยนถ่ายจากอุตสาหกรรมเหมืองชร่ดีบุก เข้าสู่
อุตสาหกรรมท่องเที่ยว โดยอาศัยศักยภาพทางการท่องเที่ยว(Potential) ที่มีความ
สมบูรณ์ ด้วยการพัฒนาการเข้าถึง (Accessibility) ชละอานวยความสะดวก
(Facilities) อันได้ชก่ การคมนาคมขนส่ง สนามบิน ท่าเรือ ถนน ไฟฟ้ า โทรศัพท์
โรงชรมที่พัก ร้านอาหาร

7. ระยะ 10 ปีที่สาม (พ.ศ. 2531 – พ.ศ. 2540) เป็น่่วงเวลาที่การ
ท่องเที่ยว จ.ภูเก็ต เติบโตอย่างรวดเร็ว ประสบกับอุปสรรคชละปัญหาต่างๆ ผลจากการ
ส่งเสริมการตลาดอย่างจริงจังในราวปลายทศวรรษชรกระหว่างปี พ.ศ. 2527 -
2530 ควบคู่กันไปกับ การพัฒนาศักยภาพทางการท่องเที่ยว ส่งผลให้การท่องเที่ยวมี
การขยายตัวอย่างรวดเร็ว

8. ระยะ 10 ปีที่สี่ (พ.ศ. 2541 – 2550) เป็น่่วงเวลาที่การพัฒนาท่องเที่ยว
เป็นไปอย่างไร้ทิศทาง ด้วยในระยะปลายของระยะ 10 ปีที่สาม การพัฒนาการการ
ท่องเที่ยวเริ่มเป็นไปตามชผน ชละมีทิศทางในการพัฒนา ที่ดูเหมือนสามารถบริหารชละ
จัดการได้ ชต่ด้วยผลกระทบจากโลกาภิวัตน์ (Globalization) ชต่การประเมินศักยภาพ
ของประเทศที่ไม่ดีเพียงพอ จึงไม่สามารถรองรับกับกระชสของโลกาภิวัฒน์ได้

9. ช่วงที่ 1 ช่วงที่ 2 ช่วงที่ 3 ช่วงที่ 4 ระยะเวลา
จานวน
นักท่องเที่ยว
A
B
C
D
*
*
*
*
ปี 2540 ค้นพบเกาะภูเก็ตในรา่กิจจานุเบกษา
*
ปี 2521-2530
เริ่มพัฒนาการท่องเที่ยวภูเก็ต
ปี 2511-2520 ระยะรุ่งอรุณการท่องเที่ยวของภูเก็ต
ปี 2531-2540
การท่องเที่ยวภูเก็ตเติบโตอย่างรวดเร็ว
ปี 2541-2550
พัฒนาการภูเก็ตเป็นไปอย่างไร้ทิศทาง

10. การวิเคราะห์พัฒนาการจังหวัดภูเก็ต (SWOT)
1. มีภูมิทัศน์อันสวยงามตามธรรม่าติ น้าทะเลอุ่นใสสะอาด หาดทราย เกาะชก่ง ท้อง
ทะเลสวยงามเป็นที่ประทับใจต่อผู้ที่พบเห็น ชละ สัมผัส (Products)
จุดแข็ง (Strength) และ โอกาส (Opportunity)
2. รัฐใ่้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือในการพัฒนาเศรษฐกิจ จึงมีนโยบายส่งเสริมชละ
งบประมาณสนับสนุนเป็นอย่างมาก (Policies)
3. ประ่า่นในท้องถิ่นมีไมตรีจิต มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องการท่องเที่ยว ชละ มีความ
เป็นเอกภาพที่ผลักดันให้การพัฒนาเป็นไปอย่างมีทิศทาง (Local People &
Unity)
4. ต่าง่าติให้ความสาคัญ ชละ ให้การสนับสนุน เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวให้เป็นไปใน
ทิศทางที่ยั่งยืน (Sustainable Development)
5. มีเหตุการณ์สาคัญ (Movies & Events) หลายๆเหตุการณ์ที่เป็นปัจจัย
ส่งเสริมให้จังหวัดเป็นที่รู้จัก ชละ สร้างความนิยมให้กับนักท่องเที่ยว ได้ชก่ การถ่ายทา
ภาพยนตร์

11. จุดอ่อน (Weakness)
1. สังคมไม่มีเอกภาพ (Unity) ประ่า่นไม่สนใจที่จะมีส่วนร่วมในการพัฒนา
เมือง ทั้งภาครัฐชละภาคเอก่นไม่สามารถกาหนดทิศทางที่่ัดเจนในการพัฒนา
สืบเนื่องจากวิกฤติเศรษฐกิจครั้งรุนแรงเมื่อปีพ.ศ. 2540 ภาคการเมือง
2. ภาครัฐยังไม่ได้ให้ความสาคัญในการพัฒนาการท่องเที่ยวในระยะยาว เพียงมุ่งเน้นใช้
งบประมาณสาหรับแผนงานระยะสั้น ในการจัดกิจกรรมเพื่อเป็นการส่งเสริมให้เพิ่ม
ปริมาณนักท่องเที่ยวเพียงด้านเดียวเท่านั้น
3. ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว หรือ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (Travel
Industry / Stakeholder) ไม่ได้ให้ความสนใจ หรือ มีส่วนร่วมต่อการแก้ไข
ปัญหาสาธารณะ
4. แนวคิดการพัฒนาเศรษฐกิจแบบยั่งยืน บนพื้นฐานปรั่ญาเศรษฐกิจพอเพียง
(Sufficient Economy) ชละ ความสุขชบบมวลรวม (Gross National
Happiness) ซึ่งเป็นชนวคิดสาคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืน ยังไม่อยู่ในจิตสานึก
ของคนที่อยู่ในจังหวัดภูเก็ต

12. อุปสรรค (Threats)
1. ปัญหาทางการเมือง
2. ปัญหาการบริหารการจัดการ
3. ปัญหาจราจร
4. ปัญหาน้าไม่เพียงพอ
5. ปัญหาสาธารณสุข
การบริหารจัดการขยะชละน้าเสีย
6. ปัญหาสภาพชวดล้อมเสื่อมโทรม
ชละการใ่้ที่ดินอย่างไม่ถูกต้อง
7. ปัญหาวัฒนธรรมท้องถิ่นสูญสลาย
8. ปัญหาการประกอบการชข่งขันกับ
่าวต่าง่าติ

13. ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อเศรษฐกิจ
ด้านบวก +
1. ่่วยให้เกิดรายได้แก่ท้องถิ่นภายในประเทศ ( Local Income )

14. 2. ่่วยให้เกิดรายรับเงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Earning)
3. ่่วยให้เกิดภาวะดุลชาระเงิน (Balance of Payment)
4. ่่วยให้เกิดอาชีพใหม่ (Creating new job)
5. ่่วยให้เกิดการจ้างงาน (Employment)
6. ่่วยทาให้เกิดรายได้ต่อรัฐบาล (Government Receipt)

15. ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อเศรษฐกิจ
ด้านลบ -
1. ค่าครองชีพของคนในพื้นที่เพิ่มสูงขึ้น (Increase of Living Expenses)
2. ราคาที่ดินแพงขึ้น

16. 3. มีค่าใ่้จ่ายต่างๆที่ต้องนาเข้าจากต่างประเทศเพื่อตอบสนองความต้องการ
นักท่องเที่ยวต่าง่าติ
4. ทาให้สูญเสียรายได้ออกนอกประเทศ ในรูปแบบภาษีนาเข้าจากการ
นาเข้าต่างๆ

17. 5. รายได้จากธุรกิจท่องเที่ยวต่างๆ เป็นไปตามฤดูกาล
High season Low season

18. ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อสิ่งแวดล้อม
ด้านบวก +
1. เกิดการปรับปรุงและพัฒนาสภาพภูมิทัศน์ชละกายภาพให้ดีขึ้น

19. 2.มีการลงทุนจากภาครัฐในด้านสาธารณูปโภคเพื่อเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวใหม่ๆ
3. เกิดการพัฒนาพื้นที่ธรรมชาติ ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อประโย่น์ใน
การใ่้ทรัพยากรธรรม่าติอย่างคุ้มค่า

20. 4. เกิดมีการปรับปรุงชก้ไข มาตรการ ระเบียบตลอดจนกฎหมายต่างๆ ใน
การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรม่าติในระยะยาว

21. 5. เกิดความตระหนักในการกาจัดของเสียประเภทต่าง อาทิน้าเน่า ขยะมูลฝอย
โดยเฉพาะที่พักหรือร้านอาหารที่อยู่ในบริเวณชหล่งท่องเที่ยว

22. 6. เกิดโครงการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับชหล่งท่องเที่ยว
7. การตื่นตัวจัดตั้งมูลนิธิพิทักษ์สิ่งแวดล้อมมากขึ้น

23. ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อสิ่งแวดล้อม
ด้านลบ -
1. พื้นที่ธรรมชาติบางส่วนถูกทาลาย เพื่อการสร้างที่พักในชหล่งธรรม่าติ
2. สร้างสิ่งอานวยความสะดวกซึ่งส่งผลต่อภูมิทัศน์
3. เกิดการพัฒนาชละใช้ประโยชน์จากที่ดินในแนวทางที่ไม่เหมาะสม

24. 4. ขยะมูลฝอยต่าง ๆ ที่เกิดจากนักท่องเที่ยวชละผู้ประกอบการที่กาจัดไม่เหมาะสม
5. น้าเน่าเสีย จากผู้ประกอบการต่างๆ 6. เกิดมลพิษทางอากาศ

25. เปรียบเทียบสิ่งที่ได้มากับสิ่งที่เสียไปคุ้มค่าหรือไม่
คุ้มค่า เพราะ การท่องเที่ยวได้ส่งผลดีต่อเศรษฐกิจของุ่ม่นได้เป็นอย่างดี มีการ
เปลี่ยนชปลงชละพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านสาธารณูปโภค ด้านการคมนาคม
ขนส่งที่มีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลา ทาให้นักท่องเที่ยว่าวต่าง่าติเดินทางเข้ามาเที่ยวภูเก็ตมากขึ้น
เพราะการเดินทางมีความรวดเร็ว สะดวกสบายมากกว่าเดิม ชละมีการวิวัฒน์รูปชบบธุรกิจการท่องเที่ยว
ขยายผลครอบคลุมไปยังการประกอบการอื่นๆ เ่่น ที่พัก ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก ส่งผลให้เกิด
การชลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ทาให้่ีวิตความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น จึงถือได้
ว่าสิ่งที่ได้มากับสิ่งที่เสียไปมีความคุ้มค่าถึงชม้ว่า การท่องเที่ยวอาจจะส่งผลกระทบต่อมิติทางสังคม
สิ่งชวดล้อม วิถี่ีวิต วัฒนธรรม ปรั่ญาความคิดของคนในุ่ม่นบ้างเล็กน้อย ชต่สิ่งเหล่านี้ก็ชก้ไขได้ไม่
ยาก เพียงชต่ต้องใ่้เวลา ในขณะเดียวกันมีการสูญเสียทรัพยากรที่มีค่าบางอย่างไปมากก็จริง ชต่ปฏิเสธ
ไม่ได้ว่า สิ่งที่ได้รับตอบชทนมานั้น สามารถที่จะ่่วยเหลือภูเก็ตได้ไม่น้อยเ่่นกัน จะเห็นได้ว่าการ
ท่องเที่ยวสามารถ่่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจให้ดีขึ้นได้ เพราะส่วนใหญ่ชล้วรายได้ที่จะมา่่วยในการพัฒนา
ภูเก็ตชละความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ ล้วนชล้วชต่มาจากการท่องเที่ยวทั้งสิ้น

26. สมาชิกในกลุ่มมีดังนี้
1. นางสาวพนิดา ทองหอม รหัสนิสิต 55011010306
2. นางสาวยุพดี คาพิลา รหัสนิสิต 55011010395
3. นายพิพัฒน์ บารุง รหัสนิสิต 55011010739
4. นายนที ขันติยู รหัสนิสิต 55011012043
5. นางสาวรัตนา ประเสริฐพันธ์ รหัสนิสิต 55011012049
กลุ่มเรียนที่ 2.