ԿՈՒՅՐԵՐԻ ԿԱՐԾԻՔԸՀովհաննեսԹումանյան
Օրըցերեկով ,երեք - չորսհոգով
Կույրերըեկան ,փղինդեմընկան:
Մեկը ,որմարմնինդիպավհաստ ,ահեղ , - Հե՜յ ,զգո՛ւյշ ,կանչեց ,միպատկաայստեղ:
Մյուսը ,որոտնէրշոշափելիրդեմ`-Ի՛նչպատ ,ծիծաղեց ,էսկոճղ է կարծեմ:
Երրորդիձեռըկնճիթնէրընկել.-Օձ է ,օձ ,գոռաց ,էլի՜նչէքկանգնել:
Մինչդեռչորրորդըպոչիցըբռնած , Քահ-քահխնդալովծաղրումէրնրանց. Վա՜հ ,ճիշտորկույրեք. չիմացավոչոքՈչէսէ ,ոչէն ,այլկախածմիթոկ:
-Չէպատ է , – չէօձ է , – չէթոկ…Ուաղմկելովամենմինըջոկ ,ԻնչպեսորեկելԴեմէինընկել ,Այնպեսէլկույր – կույրետդարձանկրկին ,Սարիպեսփիղըպարզլույսիտակին:
ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ   ՀԱԿՈԲՅԱՆ  և  ԸՆԿԵՐՆԵՐ3-3դասարանՄԽԻԹԱՐ  ՍԵԲԱՍՏԱՑԻ  ԿՐԹԱՀԱՄԱԼԻՐՆՈՐ ԴՊՐՈՑ2011թ.

Kuyreri karciq@77