Buku 'Bahasa Malaysia Saintifik' oleh Prof. Datuk Dr. Asmah Haji Omar merangkumi penggunaan bahasa Melayu dalam bidang sains dan istilah akademik. Diterbitkan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka pada tahun 1987, buku ini membahas ciri-ciri bahasa saintifik, termasuk istilah dan gaya didaktik yang berperibadi. Penemuan dalam buku ini membuktikan bahawa bahasa dalam sains masih mempunyai persamaan dengan bahasa umum dan berbeza dengan bahasa sastera.

1. Bahasa Malaysia
Saintifik ialahbukupedomandanpenggunaan bahasaMelayu dalambidang sains yang
ditulisoleh ProfesorDatukDr.Asmah Haji Omar pada 1987.Perkataan "saintifik" yang
digunakandalambukuinitidakterhadkepadapengertiansainsseperti fizik, kimia, biologi, dan matematik,
malahmerangkumijugabidang-bidangseperti sainssosial. Justera, perkataan "saintifik"
sebagaimanadigunakan di dalambukuinisamasahajamaknanyadenganperkataan "akademik".
Diterbitkanoleh DewanBahasadanPustaka, Bahasa Malaysia Saintifik dicetaksemulapadatahun 2005.
Isi kandungan
[sorokkan]
1 Ciriutama
o 1.1 Istilah
o 1.2 Gaya didaktikdangayaberkeperibadian
2 Kandungan
3 Rujukan
[sunting]Ciriutama
[sunting]Istilah
Apabiladisebutsahajaperkataan "saintifik", kebanyakan orang
hanyamemikirkan istilah.Istilahsebenarnyamerupakanhanyasalahsatudaripadabanyakciribahasasaintif
ik yang dapatdilihat pula daripadaberbagai-bagaisegi, termasuk laras dan gayabahasa,
sertajuga modus danteks. Meskipundemikian, yang
[1]
menjadiisupentingdalampenggunaanbahasaMelayusebagaibahasasaintifiksekaranginiialahistilah. L
ebih-lebihlagi, olehsebablarasberlatarkanbidang, makaunsur-unsur yang
membericirikepadalarasialahperkataan-perkataankhusus, iaituistilah yang digunakannya.
Makadenganitu, Bahasa Malaysia Saintifik memberitumpuankhususkepadaistilahdaripadasegijenis,
bentuk, sistem, danpenggunaannya.
Dan jikalaukebanyakan orang awamhanyamemikirkanistilahapabilamemikirkanbahasasaintifik,
makaahli-ahlidaripadabidangmasing-
masingmenganggapbahawapenggunaanbahasadalambidangmerekaadalahunikdantidakserupadenga
nbahasa yang digunakansehari-hari, bahkantidaksamajugadenganbahasa yang
[2]
digunakandalampenulisanbidang yang lain. Misalnya, orang-orang
sainsmenaruhanggapanbahawamerekatidakmenggunakanbahasa yang berjela-jelaseperti orang
dalambidang sastera. Lantaranini,
Asmahmenumpaskansalahtanggapantersebutdenganmemberikansebilangancontohperenggansainsb
agimembuktikanbahawa yang berbezadaripadasegipenggunaanistilahhanyasekitar 7% hingga 11%
[3]
sahaja. Justera, sebahagianbesarbahasa yang
digunakandalamilmusainsmasihserupasahajadenganbahasa am.
[sunting]Gaya didaktikdangayaberkeperibadian
Disebabkanolehsifatpengajaranilmusains yang
merupakanpengajaran ujikaji dan penyelesaianmasalah,
ciri didaktik dankeperibadiandiperlukan.Lebihtingginyakadardidaktif, lebihtinggikeperibadiannya.

2. Justera, gaya yang terdapatdalambuku-bukusainsmemperlihatkankadardidaktikdankeperibadian yang
[4]
jauhlebihtinggi, berbandingdenganbuku-bukubukansains. PenemuanAsmahinimenyangkalpendapat
yang selamainimengatakanbahawabahasasainsselalunyatidakberkeperibadiansifatnya,
[5]
berbandingdenganbuku-bukubukansains. Sebaliknya, pengajaranilmusasteratidakmempunyaiujikaji,
tetapilebihbanyakmenumpukan pengkonsepan, perkara-perkaraabstrak, dansoal-soal kemanusiaan.
[5]
Semuanyaitutidakmemerlukangayadidaktikataugayaberkeperibadian. Itulahperbezaan yang
besarantarabukusainsdenganbukubukansains. Bahasa yang betul-
betulberkeperibadiansifatnyadalamaliransasteraialahbahasadalam kesusasteraan kreatif,
[5]
iaitu novel, cerpen, dan sajak. Walaupundemikian, perbincangan yang
berkenaandengankesusasteraanmasihdapatdilakukandengangaya yang
[5]
cukuptidakberkeperibadiansifatnya.