1. Yolanda Fontán Abilleira
Francisco López Calvo
2º Ciclo superior Xestión e organización de empresas

2.  É unha Política Agraria Común en los países de la Unión
Europea.
 Regula a produción, o comercio e o tratamento de produtos
agrícolas da Unión Europea mediante normas e mecanismos
específicos.
 Procura:
› Incrementar a produtividade agraria.
› Garantir un nivel de vida equitativo á poboación agrícola.
› Estabilizar os mercados.
› Garantir a seguridade dos abastecementos.
› Asegurar prezos razoables.

3.  A Política Agraria Común nace en Roma no ano 1.957 baixo os
principios de unidade de mercado, solidariedade financeira e
preferencia comunitaria.
 A súa principal Política comunitaria é o Presupostario (60%) e o
Financeiro (80%).
 Os dous eixos da PAC son: A Política de regulación de
mercados (OCM) financiada por FEOGA –Garantía e a Política
de Estruturas Agrarias (mellora de explotacións) financiada por
FEOGA –Orientación.

4.  Protexer a agricultura con orzamentos económicos porque a
pesar da súa importancia é relativamente menos eficaz que a
industria e os servizos en termos de prezos internacionais. Isto se
debe a diversos factores como o baixo nivel de rendas, a
dificultade de tecnificación e automatización ou a gran
dependencia climatolóxica.
 Os países desenrolados protexen a súa agricultura
economicamente e probablemente o sigan facendo no futuro por
cuestións de autosuficiencia alimentaria, polo poder político que
supón a exportación de produtos agrícolas básicos, a
conservación do espazo natural e o desenrolo rural entre outras
cousas.

5.  Fondo de Orientación e Garantía agrícola (FEOGA). Ten dúas
seccións:
› Orientación para mellorar as estruturas agrarias.
› Garantía que intervirá nos mercados e aportará as axudas
directas ós agricultores.
 Fondo Social Europeo (FSE) para axudas a actividades de
formación.
 Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) para
axudas a rexións con deficiencias estruturais.
 Para as axudas estruturais ó sector pesqueiro creouse o
Instrumento Financeiro de Orientación de Pesca (IFOP).

6.  Disociación das axudas e pago único por explotación.
 Condicionalidade.
 Modulación.
 Un mecanismo de disciplina financieira para cumprir
estritamente o orzamento agrícola fixado ata 2013.
 Unha política de desenvolvemento rural reforzada.
 Revisión da política de mercado da PAC que inclúe reformas
en varias OCMs.

7.  Eixo 1: Aumento da competitividade de agricultura e
silvicultura.
 Eixo 2: Mellora do medio ambiente e do entorno rural
› As medidas dos eixos 1 e 2 poderanse xestionar a través dun
Contrato Territorial de Explotación que se define como unha
relación contractual entre os agricultores e entidades
asociativas que voluntariamente así o decidan, e a
administración. As características do contrato, no seu caso,
definiranse nos Programas de Desenvolvemento Rural.
 Eixo 3: Calidade de vida e diversificación nas zonas rurais
 Eixo 4: LEADER

8.  Desacoplamento.
› Os agricultores recibirán axudas simplemente por ter unha
explotación agrícola.
› Estas axudas irán dirixidas ó produtor non á produción.
› Estas axudas serán calculadas a través do Réxime do Pago
Único sobre o que cada explotación declarará nos anos de
referencia, este calculo dará lugar os dereitos de cobro da Pac.
› O resultado deste cambio e que o agricultor oriente a súa
produción só pensando no mercado e na subvención, como
hasta entón ocorría.
› En zonas con rendementos baixos non se abandonará a
actividade agraria.
› No ano 2011 dentro das axudas directas desacóplanse do pago
único:
 Cota láctea, cebo de becerros, extensificación ligado a vacas
nodrizas e xatos, pago adicional por vacas nodrizas, pago
adicional ó sector lácteo e pago adicional vacún de calidade e as
axudas do contrato de explotacións sustentables. Estas
modificacións están citadas nos documentos de axuda a
solicitude unificada da PAC do ano 2011 publicado polo FOGA.

9.  Condicionalidade.
 Para beneficiarse do Réxime de Pago Único ou de outros pagos
directos non é obrigatorio que os agricultores produzan , pero si
que respeten esta normas.
› BCAMs. Boas condicións agrarias e medio ambientais.
1. Normas esixibles para evitar a erosión.
 Ordenación mínima da terra que respete as condicións
específicas do lugar.
 Cobertura mínima do solo.
 Terrazas de retención.
2. Normas esixibles para conservar a materia orgánica.
 Xestión de rastroxos.
3. Norma para evitar a compactación e manter a estrutura
dos solos: utilización da maquinaria axeitada.

10. 4. Normas para garantir un nivel mínimo de
mantemento e previr o deterioro dos hábitats.
 Mantemento dos hábitats.
 Protección dos pastos permanentes.
 Mantemento dos elementos estruturais.
 Prohibición de arrancar oliveiras.
 Prevención da invasión das terras agrícolas por vexetación
espontánea non desexada.
 Mantemento das oliveiras e viñedos en bo estado
vexetativo.
 Mantemento dos pastos permanentes.
5. Normas para garantir a protección e xestión da
auga.
 Creación de franxas de protección nas marxes dos cursos
de auga.
 Cumprimento dos procedementos de autorización, cando o
uso de auga para o rego o precise.

11. › RLXs. Requisitos legais de xestión. Establécese un protocolo de
proteción do medio ambiente, a saúde pública, a sanidade animal e
vexetal e o benestar animal.
1. Normas mínimas sobre utilización de fertilizantes e fitosanitarios para
beneficiarios de axudas agroambientais.
 Fertilizantes:
 Normativa xeral sobre utilización de fertilizantes.
 Protección das augas contra a contaminación producida por
nitratos procedentes de fontes agrarias.
 Outras condicións a ter en conta para a utilización de
fertilizantes.

12.  Fitosanitarios:
 Disposicións xerais sobre utilización de fitosanitarios:
 Normas específicas sobre a autorización e uso de produtos
fitosanitarios.
 Obrigacións dos titulares de explotacións agrarias en
materia de rexistro do uso de información sobre o uso de
produtos fitosanitarios.
 Normas sobre capacitación e formación para a utilización
de fitosanitarios.
 Outra normativa relacionada cos produtos fitosanitarios:
 A condicionalidade non é unha idea nova. Os estados membros
aplicárona voluntariamente e únicamente no que respecta ás
esixencias medio ambientais. O novedoso é a súa obrigatoriedade
e non debe confundirse coas boas prácticas agrícolas dos
programas agroambientais de carácter voluntario.

13.  Modulación.
› Coa nova regulación aquelas explotacións que reciban máis de
5.000 € de axudas, as súas subvencións se reducirán un 10 %.
As zonas ultra periféricas da UE veranse exentas da
modulación.
› Estas reducións non se aplicarán ós pagos directos a países
candidatos á adhesión ata que os seus pagos directos alcancen
os niveis comunitarios (previsto para este ano 2013).
› Estes recursos detraídos coa modulación se empregarán no
desenvolvemento rural e un 80% irán destinados ó país do que
se obtiveron mentres que o resto se repartirá entre os demais
países segundo a súa superficie, o seu emprego e a súa renda
per capita.
› Esta medida obrigatoria con leva unha redistribución dos
recursos do primeiro pilar ó segundo pilar da PAC ademais dun
lixeiro matiz de igualdade no reparto social das transferencias
públicas procedentes da PAC.

14.  Pago único.
 É un réxime de axuda por superficie.
› Dereitos de pago único. O Pago Único trasladarase ós agricultores
segundo o número de dereitos de axuda que teña cada un. Teñen
un período de dous anos para poder utilizarse, senón eses
dereitos pasarán á Reserva Nacional, salvo que non se fixera uso
deles por causa de forza maior ou circunstancias excepcionais.
Cada dereito representa unha hectárea en propiedade adicada
exclusivamente a pastos , prados e cultivos forraxeiros.
› Cálculo do importe. Calculado en base ás unidades e importes
xerados nunha explotación na media correspondente ao período
de referencia.
› Tipos de dereitos.
 Os dereitos normais.
 Os dereitos específicos.
 Os dereitos de asignación inicial.
 Os dereitos da reserva nacional.

15.  Adquisición de dereitos. Da reserva nacional ou por cesión.
› Da Reseva nacional:
 Agricultor con sentenzas xudiciais ou actos administrativos
firmes resoltos favorablemente.
 Agricultores mozos que realizaran a súa primeira instalación.
 Agricultores con explotacións en zonas suxeitas a programas
de reestruturación.
› Cesión de dereitos.
 Cesión libre.
 Cesión con reducións. Venda ou cesión definitiva.
 Importe de referencia. É a media calculada no periodo de
referencia.

16.  Perído de referencia.
› Para reformar esta política tomáronse os anos 2000, 2001 e 2002 de
referencia.
› Axustouse o pago único realizando unha media dos dereitos de cada
beneficiario e da súa cuantía cobrada nestes 3 anos.
› Con estas medias calculadas estableceuse o pago único
determinado para cada beneficiario segundo os seus dereitos.
 Pago das axudas.
› 31 de Decembro do ano no que se solicitan.
› 30 de Xuño do ano seguinte.
› 31 de Outubro e 31 de Decembro, ambos no ano da solicitude.
 Beneficiarios.
› Todas aquelas persoas físicas e xurídicas que teñan dereitos ben por
asignación inicial, ben por cesión ou ben por aceso á Reseva
Nacional.
› As ICs son unha excepción xa que so as poden solicitar persoas

17.  O chequeo médico naceu como un intento de axustar a Reforma do 2003 para o periodo 2009-
2012, ó tempo que pretende contribuir ó debate sobre os futuros retos da agricultura e preparar a
PAC para a revisión do orzamento da UE.
 Ámbitos ós que afecta:
› Simplificación do Réxime de pago único:
 Para cultivos para a proteción do medio ambiente.
 Evitar o abandono da terra.
 Apoiar a mellora do benestar dos animales.
› Revisión dos instrumentos de mercado:
 Incremento do 1% do volume das cotas lácteas.
 Manténse a eliminación das cotas no ano 2015.
 Incremento da porcentaxe de utilización das cotas asignadas dun 70 a un 80 %.
 Concionalidade.
 Modulación.
 Limite inferior das ayudas: 1 Ha , 100 €.
 Aplicación parcial: en España manténse a prima á vaca nodriza acoplada ó 100%.
 Axudas especificas:
 Programa de apoio ó sector lácteo de calidade.
 Programa de apoio ás leguminosas gramo.