Como era A Laracha na que medraron as nosas avoas e avós. Para averiguar cara a onde queremos camiñar, resulta imprescindíbel coñecer de onde partimos.
Feiras, coma ade Paiosaco, eran o lugar a onde acudían labregos e artesáns para vender os seus produtos e onde se podía atopar todo o necesario para a sinxela vida desa época.
Contáronnos dos iniciosda mecanización do traballo agrícola; do arado de madeira pasárase ao de ferro e máis tarde aparecen os primeiros tractores.
17.
18.
A moenda dogran xa non se realizaba só en muíños de auga, os muíños eléctricos, como da Fontenova foron unha alternativa innovadora.
19.
Ademais dos cereais,as repoboacións con piñeiros converteron a madeira nun valioso produto de exportación. Oito serradoiros había no noso concello.
20.
Neste tempo, ALaracha constaba aínda dun pequeno núcleo no cal xurdiron xa vivendas de tipoloxía urbana, con pequenos comercios no baixo.
21.
Na evolución posterior foi determinante a localización na estrada da Coruña a Fisterra. O trolebús revolucionou as comunicación coas cabeceiras da comarca e da provincia.
22.
As mulleres quequedaron tiveron que facerse cargo da familia e das terras. A partires de 1960, comezaron profundas transformacións sociais e económicas, cuxo motor foi esencialmente a emigración.
23.
Na Laracha, osemigrantes transformaron a aparencia das rúas erguendo edificios de pisos . Acababa de aterrar a primeira febre do ladrillo, que cambiaría a faciana do noso país e os modos de vida .
24.
FIN dunha épocaAs imaxes deste traballo proceden do libro “ UNHA VOLTA POLO PASADO” editado pola AA VV A CUTAREIRA de A LARACHA