ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΑΔΔΙΑΣ
ΤΟ ΠΟΥΣΙ
Έπεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δείς.
Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου. Κάτω
στα νερά του Port Pegassu βρέχει πάντα
τέτοιαν εποχή.
Μας παραμονεύει ο θερμαστής με τα δυο τυ
πόδια στις καδένες. Μην κοιτάς ποτέ σου τις
αντένες με την τρικυμία, θα ζαλιστείς.
Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό κι
είν’αλάργα τόσο η Τοκοπίλα. Από να
φοβάμαι να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλα.
Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη. Ήρθες να με
δεις κι όμως δε μ’είδες έχω απ’τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια περ’ απ’τις Εβρίδες.
ΚΑΡΑΜΑΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΜΕΤΑΛΛΙΔΟΥ ΕΥΑ

7. νικοσ καβαδδιασ