Σ Σκοπός τηςήταν να συντονίσει
τις προσπάθειες των υπόδουλων
Ελλήνων για την απελευθέρωσή
τους
Το επαναστατικό πνεύμα του Ρήγα
Τους αγώνες του Λάμπρου Κατσώνη
Τους αγώνες των Σουλιωτών
Την αναταραχή που προκαλούσαν στην
Οθωμανική Αυτοκρατορία οι απείθαρχοι
πασάδες
Προχώρησαν στην
εγγραφή μελών στις
ελληνικές παροικίες
του εξωτερικού και
στις Παραδουνάβιες
Ηγεμονίες.
Χρησιμοποιούσαν κρυπτογραφημένο κώδικα για να επικοινωνούν μεταξύ τους
Υπέγραφαν με ψευδώνυμα
Μυούνταν στην εταιρεία με ιεροτελεστία που τη σφράγιζε ο όρκος μπροστά σε ιερέα
Άφηναν να εννοείται ότι πίσω από την Εταιρεία υπήρχε μια Μεγάλη Δύναμη που ήθελε
την απελευθέρωση των Ελλήνων (πολλοί νόμιζαν ότι ήταν η Ρωσία)
Γνώριζαν (αλλά δεν το φανέρωναν) ότι η Οργάνωση στηριζόταν μόνο στον ενθουσιασμό και στην
υποστήριξη των μελών (λογίων πατριωτών, υπαλλήλων και εμπόρων).
Ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος ή
Παπαφλέσσας
Ο πρώην κλέφτης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Οι οπλαρχηγοί Ιωάννης Φαρμάκης και Γεωργάκης
Ολύμπιος
Ο μεγαλέμπορος Παναγιώτης Σέκερης που
πρόσφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας του και
βοήθησε την οργάνωση αποφασιστικά.
Πρότειναν στον Ιωάννη Καποδίστρια,
(υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας), να τεθεί
επικεφαλής της.
Εκείνος αρνήθηκε πιστεύοντας ότι οι συνθήκες
στης Ευρώπη δεν ήταν ευνοϊκές για τους
Έλληνες.
Μετά την άρνηση του Καποδίστρια, η αρχηγία
προσφέρθηκε το 1820 στον Αλέξανδρο
Υψηλάντη, στρατηγό και υπασπιστή του
Τσάρου.
Ο Υψηλάντης δέχτηκε με προθυμία τον
ανώτατο τίτλο του Γενικού Εφόρου
λαμβάνοντας άδεια απουσίας δύο χρόνων από
τη ρωσική αυλή.
Εντάθηκαν οι προετοιμασίες για τη Μεγάλη
Επανάσταση .
Να ξεκινήσει η Επανάσταση
ταυτόχρονα από στη Μολδοβλαχία
και την Πελοπόννησο,
Να διασπαστεί ο οθωμανικός στρατός,
ο οποίος βρισκόταν ήδη σε πόλεμο με
τον Αλή Πασά στα Ιωάννινα.
Ενώ και στην Κωνσταντινούπολη θα
ξεσπούσαν ταραχές.
Ζητήθηκε από τους Σέρβους και τους
Βούλγαρους, που ήταν και αυτοί
υπόδουλοι των Οθωμανών Τούρκων
να επαναστατήσουν
Ήταν πιθανή η εμπλοκή των Ρώσων,
αν οι Τούρκοι περνούσαν τον ποταμό
Δούναβη.
Η Φιλική Εταιρεία
Μυστική οργάνωση. Ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της
Ρωσίας από τρεις εμπόρους: Τον Νικόλαο Σκουφά, τον
Εμμανουήλ Ξάνθο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ
Οιφιλικοί
Οι ιδρυτές
της εταιρείας
ενθαρρυμένοι
από
Το 1818 η
οργάνωση
μεταφέρει την
έδρα της στην
Κωνσταντινούπο
λη.
Η στρατολόγηση
των μελών
επεκτάθηκε.
Οι ηγέτες της
εταιρείας
Τα σχέδια των
Φιλικών
Μέλη της
έγιναν
πολλοί
από τους
πρωταγω-
νιστές του
Αγώνα,
όπως: