1. กุหลาบ
กุหลาบที่ปลูกในประเทศไทยปจจุบันนี้มอยูดวยกันหลายประเภทซึ่งถา แบงออกโดยสังเขปจะไดดังนี้
ี 
1. กุหลาบตัดดอกหรือไฮบริดที (Hybrid Tea หรือ HT)J ปกติมัก ออกดอกเปนดอกเดี่ยวมีขนาดโต กลีบ
ดอกซอน พุมตนตั้งตรงสูงประมาณ 1-2 เมตร กุหลาบทีมีขายทั่วไป ตามทองตลาดขณะนี้มักจะเปนกุหลาบ
่
ประเภทนี้ อยา งไร ก็ตาม พันธุ ไฮบริดที นั้น มิไดใชบลูกเปนไมตดดอกไดดทกพันธุ ดังนั้น จําเปน ตองคัดเลือก
ั ี ุ
พันธุใหเหมาะสมสําหรับแตละทองที่ ลักษณะที่เหมาะสมสําหรับจะใช เปนพันธุ
สําหรับตัดดอก คือ
1. แข็งแรง ตนโต เลี้ยงงายและเจริญเติบโตไดดี
2. ออกดอกสม่ําเสมอไมโทรมไวเมื่อถูกตัดดอกไปมาก ๆ
3. ทนตอโรคและแมลงไดดพอสมควรี
4. ลําตนตั้งตรง ซึ่งจะทําใหปลูกไดชิดกันเปนการประหยัดเนื้อที่
5. ใหกิ่งกานยาวตรง มีหนามนอย ใบงามสมดุลกับกิ่ง
6. ฟอรมดอกดี ทรงดอกยาวแบบแจกันหรือปลายกลีบดอกแหลม
7. กลีบดอกไมซอนหนาเกินไปจนดอกบานไมออก
8. กลีบดอกหนา ทนตอการบรรจุหีบหอและขนสง
9. ดอกมีสสะดุดตาและไมเปลี่ยนสีเมื่อดอกโรย
ี
10. ไมเหี่ยวเฉางายหลังจากตัดแลว
11. ดอกมีกลินหอม (ถาเปนไปได)
่
พันธุเรดมาสเตอรพีช พันธุแกรนดมาสเตอรพีช
ปจจุบันกุหลาบที่นิยมปลูกเปนไมตัดดอกในประเทศไทยมีอยูมากมายหลายพันธุ แตพันธุที่กรมสงเสริม
การเกษตรแนะนําใหปลูกมีดังนี้
พันธุดอกสีแดง ไดแก พันธุบราโว. เรดมาสเตอรพีช, คริสเตียนดิออร, โอลิมเปยด, นอริคา, แกรนดมาสเตอรพีช

, ปาปามิลแลนด, เวกา
พันธุดอกสีเหลือง ไดแก พันธุคงสแรนซัม, ซันคิงส, เฮสมุดสมิดท,นิวเดย โอรีโกลด และเมลิลอน
ิ

2. พันธุดอกสีสม ไดแก พันธุซันดาวนเนอร, แซนดรา, ซุปเปอรสตารหรือทรอพปคานา
พันธุดอกสีชมพู ไดแก พันธุมิสออลอเมริกาบิวตี้ หรือมาเรีย, คาสลาส, ไอเฟลทาวเวอร, สวาทมอร, เฟรนดชิพ,

เพอรฟูมดีไลท, จูวังแซล, เฟรสทไพรซ, อเควเรียส, ซูซานแฮมเชียร
พันธุดอกสีขาว ไดแก พันธุไวทคริสตมาส เอทีนา
พันธุดอกสีอื่นๆ ไดแก พันธุแยงกีดูเดิ้ล, ดับเบิ้ลดีไลท, เบลแอนจ
้
นอกจากนี้ยังมีกุหลาบสําหรับเด็ดดอกรอยพวงมาลัย เชน กุหลาบพันธุฟูซิเลียร ซึ่งมีดอกสีสม

พันธุนิวเดย พันธุมิสออลอเมริกันบิวตี้
พันธุเพอรฟูมดีไลท
2. กุหลาบพวง หรือ ฟลอริบันดา ( Foribunda หรือ F.) กุหลาบพวงมีความแข็งแรงทนทานกวากุหลาบตัดดอก
ออกดอกดกแตดอกไมใหญเทากับกุหลาบตัดดอกแตมีครบทุกสี และออกดอกเปนชอทีละหลาย ๆ ดอก จึงนิยม
เรียกวากุหลาบพวง และมักบานพรอมกัน ดอกมีขนาดเล็ก พุมตนตั้งตรงสูง ประมาณครึ่งเมตรถึง 1 เมตร
เหมาะสมที่จะปลูกในแปลงประดับและในกระถางเชน พันธุฟูซีเลียร, พันธุแองเจลเฟส
3. ประเภทแกรนดิฟลอรา (Grandiflora หรือ Gr. ) กุหลาบประเภทนีเ้ ปนกุหลาบลูกผสมระหวางกุหลาบตัดดอก
และกุหลาบพวง มีลักษณะเปนดอกเดี่ยว แตดอกเล็กกวากุหลาบตัดดอก มีกานยาว ตนโต สูง และแข็งแรง เช น
พันธุคาเมล็อท, พันธุคาเสทไนท
4. กุหลาบ หรือ มินิเอเจอร (Miniature หรือ Min.) เปนกุหลาบที่มีขนาดพุมตนเล็ก สูง 1- 2 ฟุต ออกดอกเปนพวง
และดอกมีขนาดเล็ก นิยมปลูกประดับแปลง และใชเปนไมกระถาง เชน พันธุเบบี้ มาสเคอรเหรด
5. กุหลาบเลื้อย หรือ ไคลมเบอร (Climher หรือ Cl.) กุหลาบชนิดนี้ลาตนสูงตรง นําไปเลื้อยพันกับสิ่งตาง ๆ ได
ํ
ดอกมีทั้งเปนดอกขนาดใหญ และดอกเปนพวง เชน พันธุดอนจวน, พันธุค็อกเทล
6. ประเภทโพลีแอนทา (Polyantha หรือ Pol.) เปนกุหลาบลูกผสมระหวางพันธุโรซา มัลติฟอรา กับ โรซา ไชเนน
ซิสมีขนาดพุมตนเตี้ย แข็งแรงและทนทานมาก ออกดอกเปนพวงคลายกุหลาบพวง ลักษณะดอกและตนคลาย

3. กุหลาบหนูแตจะแตกตางกับกุหลาบหนูตรงที่กุหลาบโพลีแอนทาจะมีหูใบที่มีลักษณะของพันธุโรซา มัลติฟลอรา
กุหลาบประเภทนี้ เชน พันธุวายวอน ราเบีย

7. ประเภทแรมเบลอร (Rambler หรือ R) มีลําตนยาวและออนโคงออกดอกเปนพวง และดอกมีขนาดเล็ก เชน
พันธไดโรที เปอรกิน
8. กุหลาบพุม หรือซรับโรส (Shrub หรือ S.) ไดแกกหลาบพันธุปาหรือลูกผสมของพันธุปา ซึ่งมีทรงตนเปนพุม
ุ
ออกดอกเปนชอ ดอกมีขนาดเล็กสวนมากมีกลีบชั้นเดียว เชน พันธโรซา นิติดา, โรซา มัลติฟลอรา, โรซา รูโกซา
การขยายพันธุกุหลาบที่นิยมใชมี 3 วิธี คือ
1. การตัดชํา
วิธีการตัดชําที่นยมทําอยูทวไปคือ เลือกกิ่งกุหลาบที่ไมแกและไมออน จนเกินไปนํามาตัดเปนทอนประมาณ
ิ ั่
12-15 เซนติเมตร หรือ 1 คืบ รอยตัดตอง อยูใตขอพอดีแลวตัดใบตรงโคนกิ่งออก จากนั้นเฉือนโคนทิ้ง แลวจุมโคนกิ่งตัดชํา
นี้ ในฮอรโมนเรงราก เซน เซอราดิกส เบอร 2 (เพื่อชวยเรงใหออกรากเร็วขึ้น) แลวผึง ใหแหงนําไปปกชําในแปลงพน
่
หมอกกลางแจง ถาไมมีแปลงพนหมอกก็ใชเครื่องพนน้ํารดสนามหญาก็ไดแลวใหน้ําเปนระยะ ๆ ตามความจําเปน โดยมี
หลักวาอยา ใหใบกุหลาบแหง กิ่งกุหลาบจะออกรากใน 12-15 วัน แลวแตพนธุ การชํากิ่งนี้ นิยมทํากันมากในปจจุบันเพราะ
ั
ไดจานวนตนมากในระยะเวลาสั้นเสียคาใชจาย นอยแตกิ่งชํานี้เมื่อนําไปปลูกตนจะโทรมเร็วภายใน 3- 4 ป ซึ่งกุหลาบพันธุ
ํ
สีเหลือง และสีขาวมักจะออกรากยาก
ตัดกิ่งกุหลาบเปนทอน
เฉือนโคนกิ่งทิง
้
ประมาณ 12-15 ซม.
จุมโคนกิ่งตัดชําในฮอรโมนเรงราก

4. 2. การตอน
กิ่งที่ใชตอนมักมาจากกิ่งที่มสภาพแตกตางกันทั้งกิ่งออนและกิ่งแก คละกันไปทําใหการเจริญเติบโตของตน
ี
กุหลาบหลังลงแปลงปลูกในแปลงไมสม่าเสมอ ซึ่งการตอนนี้จะใชเวลาในการเกิดรากนานประมาณ 4-7 สัปดาห ทั้งนี้
ํ
แลวแต พันธุทจะใชตอน
ี่
3. การติดตา
วิธีการทําตนกุหลาบติดตานีคอนขางยุงยากและตองใชเวลาในการทํา นานกวา 2 วิธีแรกคือ ตั้งแตเริ่มตัดชําตน
้
ตอปาจนถึงพันธุดีทีนําไปติดนั้นออก ดอกแรกจะใชเวลาประมาณ 5-6 เดือน โดยในขั้นแรกจะตองตัดชําตนตอปา (ของ
กุหลาบปา) ใหออกรากและเลี้ยงตนตอปานั้นใหแตกยอดใหมยาวเกิน 1 ฟุต ขึ้นไป ซึงจะใชเวลาประมาณ 3 เดือน (หลังตัด
่
ชําและออกราก) จากนั้นจึงนํา ตาพันธุดีทตองการไปติดตาที่บริเวณโคนของตนตอปา การติดตานีจะตองอาศัย ฝมือและ
ี่ ้
ความชํานาญพอสมควรโดยจะใชวการติดตาแบบใดก็ได เชน แบบตัวที เปนตน
ิ
วิธีติดตา วิธติดตากุหลาบที่ไดผลดีคือการติดตาแบบที่เรียกวารูปตัวที หรือ แบบโล มีวิธีทําดังนี้คอ
ี ื
1. เลือกบริเวณทีจะติดตา ซึ่งโดยทั่วไปแลวจะพยายามติดตาใหต่ําที่สุด เทาที่จะทําไดคือ ประมาณไมเกิน 3 นิ้ว
่
นับจากผิวดิน แลวใชกรรไกรหรือมีด ตัดหนามตรงบริเวณที่จะติดตาออกโดยรอบกิ่ง
2. ใชปลายมีดกรีดที่เปลือกเปนรูปตัวที แลวเผยอเปลือกตรงรอยกรีด ดานบนใหเปดออกเล็กนอย
3. เฉือนตาเปนรูปโล ใหไดแผนตํายาวประมาณ 1 นิ้ว และใหแผนตานั้น มีเนือไมติดมาดวยเพียงบางๆ ไมตอง
้ 
แกะเนื้อไมตดมามาก ใหลอกเนื้อไมออกอยาง ระมัดระวังอยาใหแผนตาโคงงอหรือบอบช้ํา
ิ
4. นําแผนตาไปเสียบลงที่รอยกรีดของตนตออยางระมัดระวังอยาใหแผนตาช้า โดยใชมือซายจับแผนตา
ํ
(ตรงกานใบ) คอย ๆ กดลงไปขณะเดียวกันมือขวา ก็คอยเปดเปลือกชวย แลวพันดวยพลาสติก เพื่อใหตาเจริญเติบโตเร็วขึ้น
ควรปลอยใหก่งใหมเจริญเติบโตจนกระทั่ง กิ่งใหมยาวพอสมควรแลวจึงตัดตนตอที่อยูเหนือกิ่งใหมออกทั้งหมด สําหรับ
ิ
พลาสติก ที่ติดตาอยูนั้นอาจจะปลอยใหผุหรือหลุดไปเองก็ไดถาเห็นวาแผนพลาสติกนั้นรัด ตนเดิมแนนเกินไปหรือไป

ขัดขวางการเจริญเติบโตของกิ่งใหมก็ใหแกะออกสาหรับกิ่งที่แตกออกมาใหมนี้ ควรมีไมผูกพยุงกิงไวเสมอเพราะอาจจะ
่
เกิดการฉีกขาดตรงรอยตอไดงายเนื่องจากรอยประสานยังไมแข็งแรงนัก
ในกรณีที่การติดตานั้นไมไดผล คือ แผนตาที่นําไปติดตานั้นเปลี่ยนเปน สีน้ําตาลหรือสีดําใหรีบแกะแผน
พลาสติกและแผนตานั้นออกแลวติดตาใหมในดาน ตรงขามกับของเดิม หากไมไดผลอีกตองเลี้ยงดูตนตอนันจนกวารอย
้
แผลจะเชื่อม กนดีแลวจึงนํามาติดตาใหมได
สําหรับการติดตาในกุหลาบแบบทรงตนสูง (Standard) นั้นก็ทําเชนเดียวกัน เพียงแตตําแหนงที่ติดตาอยูใน
ระดับสูงกวาเทานั้นเอง การติดตาจะติดทีตนตอหรือกิ่ง ขนาดใหญที่แตกออกมาก็ได
่

5. การเตรียมดินและการปลูก
ถึงแมกุหลาบจะปลูกไดในดินเกือบทุกชนิด แตดินที่ตางกันก็ยอมทําให การเจริญเติบโตดีเลวตางกัน

ออกไป ดังนันกอนปลูกควรเตรียมดินดังนี้
้
ในภาคกลางซึ่งมีสภาพดินคอนขางเหนียว และคอนขางเปนกรดจัด ระดับ น้ําใตดนสูง เกษตรกรผู
ิ
ปลูกกุหลาบจะนิยมปลูกแบบรองสวน ซึ่งมีคูน้ําคั่นกลาง โดยเริ่มเตรียมดินในฤดูแลง คือจะตองฟนดินและตากดิน
ใหแหง เพื่อกําจัดวัชพืช กอน ในขณะที่ตากดินนี้อาจโรยปูนขาวลงไปดวยก็ได เมื่อดินแหงดีแลวจึงกลับ หนาดิน
และชักดินในแตละแปลงใหมีขอบสูง ตรงกลางเปนแองเล็กนอย ขนาด ของแปลงกวางและยาวตามพื้นที่เดิมที่เคย
ปลูกผักมาแลว การวางระยะหางของ ตนที่จะปลูกอาจใชระยะ 50 x 50 เซนติเมตร จํานวนแถวในแตละแปลงไม
ควร เกิน 3 แถว เพื่อความสะดวกในการตัดดอกและตัดแตงกิ่งตรงแถวกลาง
สําหรับในภาคอื่นที่มีสภาพดินคอนขางรวนหรือดินรวนปนทราย อาจ ปลูกแบบเจาะหลุมปลูกหรือ
แยกแปลงปลูกก็ไดโดยวัดขนาดแปลงปลูกกวาง 1 .20 เมตร เวนทางเดิน 1 เมตร ความยาวของแปลงปลูกตาม
ขนาดของพื้นที่ และใช ระยะปลูก 60 x60 เซนติเมตร ซึ่งจะไดจํานวนตนประมาณ 2,000 ตนตอไร (หรือ ทําแปลง
ปลูกกวาง 1เมตร เวนทางเดิน 1 เมตร และใชระยะปลูก 50 x 50 เซนติเมตร สําหรับพันธุกหลาบที่ขนาดของทรง
ุ
พุมไมแผกวางมากนัก) กอนปลูกควรหวาน ปูนขาวและไถพรวนตากดินไวใหแหง
กุหลาบสามารถปลูกไดทั้งในดินที่เปนกรดหรือดาง แตเจริญไดดีในดิน ที่คอนขางเปนกรดเล็กนอย คือ
มี pH ประมาณ 4.5-6.5 ถาดินเปนกรดมากใหเติม ปูนขาว 60-100 กิโลกรัมตอ 100 ตารางวา แตถาดินเปนดางก็ใส
กํามะถันผง 20-50 กิโลกรัมตอ 100 ตารางวา เมื่อเตรียมแปลงปลูกเรียบรอยแลว ใหขดหลุม ปลูกกวางและลึก
ุ
30 x 30 เซนติเมตร (ถาเตรียมหลุมปลูกกวางและลึกกวานี้ จะ เปนการดียิ่งขึ้น) จากนันก็จะใสปุยคอก เชน ขี้เปด
้
ขี้ไก ขี้วว ฯลฯ ประมาณหลุมละ 1 บุงกี๋ ใสปุยซุปเปอรฟอสเฟต หรือกระดูกปนเปนปุยรองกนหลุม ๆ ละ 1 กํามือ
ั
คลุกเคลาใหเขากันแลวจึงนํากิ่งพันธุกหลาบซึ่งอาจจะเปนกิ่งตอนหรือตนติดตา ลงไปปลูก กลบดินที่โคนตนให
ุ
กระชับและรดน้ําใหชุม
กิ่งพันธุที่นิยมนํามาปลูกเพื่อตัดดอกเปนการคาในปจจุบัน ไดแก กิ่งตัดชํา และกิ่งตอนจะมีเกษตรกร
บางรายที่ปลูกโดยใชตนติดตา แตมีนอยราย

ในระยะแรกของการปลูกจะเปนระยะที่ตนกุหลาบเจริญเติบโตสรางใบ และกิ่ง ควรใสปุยเคมีที่มีสตรตัว
ู
แรกคือไนโตรเจนสูง โดยใสทุก 15 หรือ 30 วัน อัตราการใส 1 กํามือตอตน กอนใสปุยควรมีการพรวนดินตื้นๆ
อยาใหกระทบ รากมากนัก แลวโรยปุยใหรอบ ๆ ตนหางจากโคนตน 4-6 นิ้วแลวแตขนาดของ ทรงพุม จากนันก็รด้
น้ําตามใหซุม (แตอยารดน้ําจนโชก) เมื่อกุหลาบเริ่มใหดอก ควรใชปยเคมีที่มีฟอสฟอรัสและโปแตสเซี่ยมสูงควบคู
ุ
กันไปเพื่อเรงการออกดอก และทําใหกานดอกแข็งแรง นอกจากนี้อาจจะใหปุยทางใบเพิ่มเติมก็จะเปนการดี ขอ
ควรระวังในการใสปุย หลังจากปลูกแลวคือควรโรยปุยใหกระจายรอบ ๆ ตน อยางสม่ําเสมออยาใสเปนกระจุก ๆ
ที่จุดใดจุดหนึงเพราะอาจทําใหเกิดความเสียหาย ตอตนกุหลาบได เนื่องจากมีความเขมขนของปุยตรงจุดที่ใสมาก
่
เกินไป

6. เนื่องจากกุหลาบเปนพืชที่ตองการแสงแดดจัดอยางนอยวันละ 6 ชั่วโมง ดังนั้นสถานที่ปลูกกุหลาบจึง

ตองเปนที่โลงแจงและจะตองมีความชื้นสูงดวย การ คลุมแปลงปลูกจึงเปนสิ่งจําเปนสาหรับการปลูกกุหลาบโดย
ใชวัสดุทหาไดงายใน ทองถิ่นนั้นๆ เซน หญาแหง ฟาง เปลือกถั่วลิสง ซังขาวโพด ชานออย ขุยมะพาว แกลบ และ
่ี
ขี้เลื่อย เปนตน ควรจําไววาวัสดุที่จะนํามาคลุมแปลงปลูกนี้ควรเปน วัสดุที่เกา คือ เริ่มสลายตัวแลวมิฉะนั้นจะทํา
ใหเกิดการขาดไนโตรเจนกับตน กุหลาบ ดังนั้นถาไซวสดุที่คลุมแปลงคอนขางใหมควรเติมปุยไนโตรเจนลงไป
ั
ดวย การคลุมแปลงนี้นอกจากจะชวยรักษาความชื้นและอุณหภูมิรวมทังเพิ่มความโปรง ของดิน และเพิ่ม
้
อินทรียวัตถุใหกับดินในแปลงปลูกแลวยังชวยปองกันวัชพืชใหขืน ชาอีกดวย
กุหลาบเปนพืชที่ตองการความชื้นสูง ปริมาณน้ําที่รดลงไปในดินปลูกควร กะใหน้ําซึมไดลึกประมาณ
16-18 นิ้วและอาจเวนระยะการรดน้ําไดคือ ไมจําเปน ตองรดน้ําทุกวัน (ทั้งนี้ขึ้นอยูกบสภาพดินปลูก) มีขอควรจํา
ั
อยางยิ่งในการรดน้ํา กุหลาบคือ อยารดน้ําใหโดนใบเนื่องจากโรคบางโรคที่อยูตามใบหรือกิ่งจะแพรระบาด
กระจายไปไดโดยงาย การใหน้ําก็ไมควรใหน้ํากระแทกดินปลูกแรงๆ เพราะเม็ดดิน จะกระเด็นขึ้นไปจับใบ
กุหลาบ ทําใหเชื้อโรคบางชนิดที่อาศัยอยูในดินระบาดกลับ ขึ้นไปที่ตนโดยงายและถาจําเปนจะตองรดน้ําใหเปยก

ใบควรจะรดน้าในตอนเชา
ํ
อาจจะใชแรงงานคนเก็บถอนหรือใชสารเคมีกําจัดวัชพืชซึ่งมีทั้งชนิดคุม กําเนิดและชนิดที่ถูกทําลายตน
ตาย (อัตราการใชจะระบุอยูที่ฉลากของขวด) ขอควรระวังในการใชสารเคมีเพื่อกําจัดวัชพืชนี้คือ พยายามหลีกเลียง
 ่
ที่จะฉีดพนสาร ใหถูกตนหรือใบกุหลาบและไมใชถังฉีดพนปะปนกับถังที่ใชพนสารเคมีปองกันกําจัด โรคและ
แมลง
การตัดแตงกิ่งเปนสิ่งจําเปนสําหรับการปลูกกุหลาบ ถาผูปลูกกุหลาบไมมี การตัดแตงกิ่งเลยก็จะทําให
ตนกุหลาบเจริญเติบโตอยางอิสระ แตกกิ่งกานมาก เกินไป ทําใหดอกมีขนาดเล็ก ไมเปนที่ตองการของตลาด
ดังนั้น เกษตรกรจึง ควรมีการตัดแตงกิ่งเพือใหตนไดรูปทรง พุมตนและโคนตนโปรงไดรับแสงแดด มากขึ้น ดอก
่
ที่ไดจะมี ขนาดใหญและมีคณภาพดี นอกจากนีการตัดแตงกิ่งยังชวย กําจัดโรคและแมลงที่แอบแฝงอยูในพุมตนได
ุ ้ 
ดีอีกดวย รวมทั้งสามารถแตงดิน ในแปลงปลูกไดสะดวก ทําใหกุหลาบที่ไดมีการตัดแตงกิ่งแลวเจริญเติบโตดีขึ้น

7. การตัดแตงกิ่งกุหลาบสามารถ ทําได 2 แบบคือ
1. การตัดแตงกิ่งแบบใหเฑลือกิ่งไวกับตนยาว คือ ตัดแตงกิ่งออกเพียงเล็กนอย โดยใหเหลือกิ่งที่มีใบสมบูรณไว
มากเพื่อใหมีอาหารเลี้ยงตนมาก การตัดแตงกิ่งมีหลักในการพิจารณาเลือกกิ่งที่จะตองตัดออกคือกิ่งที่แหงตาย กิ่งที่
เปนโรคหรือถูกแมลงทําลาย กิ่งไขวที่เจริญเขาหาทรงพุม กิ่งที่ลมเอนไมเปนระเบียบ ควรจะตองใหตาที่อยูบนสุด
ของกิ่งหันออกนอกพุมตน เพื่อใหกิ่งทีแตกใหมหัน ออกนอกทรงพุมดวยและตัดกิ่งใหเฉียง 45 องศา สําหรับการ
่
ตัดแตงกิ่งแบบให เหลือกิ่งไวกับตนยาวนี้ใชไดกับกุหลาบที่ปลูกจากกิ่งตัดชําและกิ่งตอน
การตัดแตงกิงแบบใหเหลือกิ่งไวกับตนยาว
่
2. การตัดแตงกิ่งแบบใหเลือกกิ่งไวกับตนสั้น คือ ตัดแตงกิ่งจนเหลือกิงบนตนสูงจากพื้นดินประมาณ 30-45
่
เซนติเมตร แลวเหลือกิ่งไว 3-4 กิ่งเทานันการตัดแตงกิ่งแบบนี้จะตัดแตงไดเฉพาะตนกุหลาบที่ปลูกจากตนติด ตา
้
เพียงอยางเดียวเทานั้น ถาตนติดตานันมีอายุนอยกวา 2 ป ใหตดแตงกิงแบบแรก แตตองตัดเพิ่มเติมอีก คือ กิ่งแกที่
้ ั ่
ไมตองการและกิ่งชักเกอร (กิ่งของตนตอซึ่งเปนกุหลาบ พันธุปา)
สําหรับระยะเวลาที่เหมาะสมตอการตัดแตงกิ่ง คือ ตนฤดูฝน เมื่อตัดแตง กิ่งใหนอยลงตามความตองการแลวควร
ใชปูนแดงผสมกับยากันรา หรือใชสน้ํามัน ทาบนรอยแผลที่ตัดเพื่อปองกันการเนาลุกลามของเชื้อราจากรอบแผลที่
ี
ตัด นอกจาก นี้ควรเก็บกิ่งและใบที่ตัดออก ทําความสะอาดแปลงใหเรียบรอยดวยแลวจึง แตงดินในแปลงปลูก คือ
ไถพรวนหนาดิน ใสปุยคอก ปุยเคมี รวมทังใชวัสดุ คลุมแปลงปลูกพรอมทั้งรดน้ําใหชุมดวย จะทําใหกหลาบแตก
้ ุ
ตาไดเร็วและไดตน ที่สมบูรณ
การตัดแตงกิงแบบใหเหลือกิ่งไวกับตนสั้น
่

8. 1. โรคใบจุด เกิดจากเชื้อรา มีลักษณะอาการเปนจุดดํากลมบนใบ สวนใหญจะเปนกับใบแกจะทําให
ใบเหลืองและรวงในเวลาตอมา บางครั้งถาเปนมากอาจ ลุกลามมาที่กิ่งดวย ระบาดมากในฤดูฝน ควรปองกันโดย
ฉีดพนดวยสารเคมี เชน ดูปราวิท ไดเทนเอ็ม-45 แคปแทน เบนเสท และเบนโนมิล
2. โรคราแปง เกิดจากเชื้อรา โรคนี้จะเปนกับยอดออนและดอกออนมีลักษณะเปนปุยขาวคลายแปงทํา
ใหสวนของพืชที่เปนโรคนี้เกิดอาการหงิกงอไมเจริญเติบโตตอไป ระบาดมากในฤดูหนาว ควรปองกันโดยฉีดพน
ดวยสารเคมี เชน เบนเสท ดาโคนิล และคาราแทน
3. โรคหนามดํา เกิดจากเชื้อราโดยเชื้อรานีจะเขาทําลายแผลที่เกิดจากรอยตัดหรือเด็ดหนามของกิ่ง
้
ออนแลวลุกลามไปเรื่อยๆ ตามกิ่งกาน ทําใหกิ่งกาน เหี่ยวแหงตายไปในที่สุดควรปองกันโดยทาแผลจากรอยตัด
ดวยปูนแดง
4. โรคใบจุดสีน้ําตาลหรือโรคตากบ เกิดจากเชื้อรา มีลักษณะอาการเปนจุดกลมสีน้ําตาลขนาด 1/4 นิว้
แลวจะเปลี่ยนเปนวงกลมสีเทามีขอบสีมวง-แดง ระบาดมากในฤดูฝน ควรปองกันโดยใชสารเคมีเบนเสท ได

เทนหรือแบนแซดดี
5. โรคไวรัส เกิดจากเชื้อไวรัส ลักษณะอาการจะปรากฎใหเห็นที่ใบ โดยใบจะดางเหลือง เมื่อพบวาตน
กุหลาบเปนโรคนี้ใหถอนและเผาทําลายเสีย
1. หนอนเจาะดอก เปนหนอนผีเสื้อกลางคืนขนาดเล็กซึ่งจะวางไขอยูทกลีบดอกดานนอก เมื่อไขฟก
ี่
ออกเปนตัวจะกัดกินดอกและอาศัยอยูในดอก ระบาดมากชวงที่กหลาบใหดอกดกหรือในชวงฤดูหนาว ควร
ุ
ปองกันโดยใชสารเคมี ประเภทดูดซึม เชน ดิลดริน ฟอสดริน
2. หนอนกินใบ เปนหนอนของผีเสื้อกลางคืน มักวางไขอยูใตใบ เมื่อไขฟกเปนตัวหนอนก็จะทําลายใบ
ที่อาศัย บางชนิดทําลายเฉพาะผิวเนื้อใตใบทําใหใบมีลกษณะโปรงใสมองเห็นไดชดเจน สารเคมีที่ใซไดผลดี เชน
ั ั
เอนดริน
3. หนอนเจาะตน เปนหนอนของผึ้งบางชนิดและหนอนของแมลงวันบางชนิด อาจจะเปนหนอนของ
พวกตอแตนดวย หนอนชนิดนี้จะเจาะกินไสกลาง และบริเวณทอน้ําของกิ่งหรือตน ทําใหกิ่งและตนแหงตาย ควร
ปองกันกําจัดโดยการ ตรวจดูบริเวณรอยตอระหวางกิ่งแหงและกิ่งดี หากพบตัวหนอนก็ทําลายเสียหรือ ปองกัน
โดยการตัดแตงกิ่งตามกําหนด
4. แมลงปกแข็ง บางทีเรียกดวงปกแข็ง มีทั้งชนิดตัวสีดําและสีน้ําตาลขนาดประมาณ 1.5-2 เซนติเมตร
ออกหากินในเวลากลางคืนระหวาง 1-3 ทุม โดยการกัดกินใบกุหลาบ สวนในเวลากลางวันจะซอนตัวอยูตามกอ
หญา ปองกัน โดยใชสารเคมี เชน คลอเดน หรือ เซพวิน

9. 5. ผึ้งกัดใบ จะกัดกินใบกุหลาบในชวงเวลากลางวัน สังเกตไดที่รอยแผลมักจะเปนรอยเหมือนถูก
เฉือนดวยมีดคมๆ เปนรูปโคงปองกันไดเชนเดียวกับแมลงปกแข็ง
6. เพลี้ยไฟ เปนแมลงปากดูด มีสีนําตาลดํา ตัวออนสีขาวนวลจะดูดกินน้ําเลี้ยงจากใบและดอก ทําให
้
ดอกที่ถกทําลายไมบาน ระบาดมากในฤดูรอน ปองกันโดยการฉีดพนดวยสารเคมี เชน โตกุไทออน คลอเดนหรือ
ู
นิโคตินซัลเฟต
7. เพลี้ยแปง เปนแมลงปากดูดมักเกาะกินตามใบออนหรืองามใบ ทําใหใบหงิกงอ ควรปองกันกําจัด
โดยใชสารเคมีกําจัดแตตองผสมสารเคลือบใบลงไป ดวยเพราะบนตัวเพลี้ยแปงจะมีขนปุยสีขาวปกคลุม ซึ่งมี
ลักษณะเปนมันจับน้ํา ไดยาก
8. เพลี้ยหอย เปนแมลงปากดูด มักเกาะทําลายโดยดูดน้ําเลี้ยงจากลําตน จะสังเกตเปนเปนจุดสีน้ําตาลอยู
บนกิ่งของกุหลาบ เพลี้ยหอยนี้มีลักษณะพิเศษ คือ ตัวของมันจะมีเปลือกหุมหนาทําใหแมลงซึมเขาถึงตัวไดยาก
ฉะนั้นวิธกําจัดที่ไดผลดีก็คอ ใชน้ํามันทาหรือฉีดพนเคลือบตัวมันไว ทําใหเพลียไมมีทางหายใจ และตายในที่สุด
ี ื ้
แตเมื่อเพลี้ยตายแลวจะไมหลุดจากลําตนจะยังติดอยูทเี่ ดิม
9. เพลี้ยออน เปนแมลงปากดูด ทําลายพืชตรงบริเวณสวนที่เปนยอดออนและใบออน ทําใหใบเหลือง
และรวงหลน ควรปองกันกําจัดโดยใชสารเคมี เชน ฟอสดริน เอนดริน และพาราไธออน เปนตน
10. แมงมุมแดง เปนแมงชนิดหนึ่งที่ไมใช แมลง ตัวมีขนาดเล็กมากเห็นเพียงจุดสีแดงอยูตามใตใบ โดย

จะเกาะและดูดน้ําเลี้ยงจากใบที่ถูกทําลายนั้น ปรากฎเปนจุดสีเหลืองซึงมองเห็นไดบนหลังใบ สําหรับสารเคมีที่ใช
่
กําจัดไดผลคือ เคลเทน
การตัดดอกกุหลาบเพื่อจําหนายนั้น ควรใหมกิ่งเหลืออยูอยางนอย 2 กิ่ง เสมอ (กิ่งที่มีใบยอยครบ 5 ใบ)
ี
ไมควรตัดชิดโคนกิ่ง และเมือตัดดอกออกจาก ตนแลวใหรบแชกานดอกในน้ําทันทีเพื่อปองกันการสูญเสียน้ําจาก
่ ี
กิ่ง โดยทัวไป เกษตรกรนิยมตัดดอกในตอนบายและเย็น หรืออาจตัดในตอนเชาก็ได (เพื่อจะไดสงตลาดทันเวลา)
่
แตเนื่องจากดอกกุหลาบมีอายุการใชงานสั้นและกลีบดอก ก็ช้ําไดงาย ฉะนั้นการตัดดอกกุหลาบในชวงทียังไม ่
เหมาะสมจะทําใหเกิดปญหาได เชน ถาตัดดอกตูมเกินไป ดอกก็จะไมบานและคอดอกจะโคงงองาย แตถาตัดดอก
ที่บานเกินไป ดอกกุหลาบจะบานเร็ว และมีอายุการปกแจกันสั้น