Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
EDITH FIORE       JU KENI QENË KËTU            MË PARË    Dëshmi mbi reinkarnimin dhe pervojën e                   vdekjes...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes                                                                         Pac...
Ju keni qenë këtu më parë                                         HYRJE         Nuk e kam shkruar këtë libër as për ta poh...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes         Gjatë këtyre nëntë viteve, edhepse profesorët i injoronin, çuditëri...
Ju keni qenë këtu më parë         Kur kam filluar ta praktikoj hipnozën, sikurse edhe specialistët tjerë, edhe unë kamkërk...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesnga këto pallavra!" Pacientja ime nuk beson në reinkarnimin, dhe megjithatë ...
Ju keni qenë këtu më parë         Migrenat, dhembjet, çrregullimet apo dobësite e pjesëve të ndryshme të trupit janëshpesh...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes        Në kapitullin e fundit, unë diskutoj rreth çështjeve që e preokupojn...
Ju keni qenë këtu më parë                                                1.                            "MBYLLNI SYTË DHE.....
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjespra, që tju liroj nga frika në mënyrë që ju ta konsideroni këtë regresion si...
Ju keni qenë këtu më parë        Nëse ndërdija juaj manifeston rezistencë ndaj regresionit, unë negocioj me të:propozoj nj...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesjuaj e kaluar". Numëroj ngadalë deri në tre dhe ju lus ti hapni sytë. Më të ...
Ju keni qenë këtu më parë                                               2.           "DIKUSH I ARMATOSUR ME NJË TOPUZ     ...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesnë dashuri. Dhe më pas, sipas saj, çdo gjë do të vajë mbarë. Por, muajt kalo...
Ju keni qenë këtu më parë         Beckey - I shoh të gjitha llojet e luleve të egra...barin e lartë...në një fushë të gjër...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes         B. - Hë, po.         Dr. F. - Po në cilin shtet ju gjindeni?       ...
Ju keni qenë këtu më parë       Dr. F. - Më flisni për babain dhe nënën tuaj. Mi përshkruani ata.       B. - Babai është i...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes         Dr. F. - E ju ku ndpdheni?         B. - Jashtë... në rrugë.        ...
Ju keni qenë këtu më parë         B. - Jo.         Dr. F. - E pra, ku jeni dhe çbëni në këmbë.         B. - Është shumë er...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes       B. - Një kthinë të errët.       Dr. F. - Ju ndodheni në një kthinë të...
Ju keni qenë këtu më parë         B. - Jo.         Dr. F. - A keni pasur ndonjë të dashur gjatë kësaj periudhe apo thjesht...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes       Dr. F. - Është kjo e pazakonshme?       B. - Oh po!       Dr. F. - Çf...
Ju keni qenë këtu më parë        Dr. F. - Më thuani çpo ngjet me ju? Çpo shihni?        B. - Shoh tre burra. Fytyrat e tyr...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes         Dr. F. - Çfarë ndjeni fizikisht?         B. - Të ftohtit e kalldërm...
Ju keni qenë këtu më parë        Dr. F. - E kur e shikoni trupin tuaj?        B., me keqardhje. - E tmerrshme... një bërra...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjeshomoseksuel dhe atë para të gjithë të burgosurve dhe gardianëve. Më vonë, ai...
Ju keni qenë këtu më parëme shfaqej priftueshëm në shpirt por i thoja vetes të qetësohesha. E arrija disi aktin, por, mëbe...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes        Dr. F. - Çfarë shume?        B. - Oh! ai nuk tha saktësisht sa, ai v...
Ju keni qenë këtu më parë        B. - Sepse i kam thënë atij burri se do ik. Dhe nëse nuk ik siç jemi marrë vesh, ata dotë...
Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes        Dr. F. - Po njerëzit e qytetit, çbëjnë ata?        B. - Ata shikojnë...
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Libri reinkarnimi
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Libri reinkarnimi

1,362 views

Published on

  • Be the first to comment

Libri reinkarnimi

  1. 1. EDITH FIORE JU KENI QENË KËTU MË PARË Dëshmi mbi reinkarnimin dhe pervojën e vdekjes Përkthyer nga Ibrahim HAJDARITitulli i origjinalit: YOU HAVE BEEN HERE BEFORE, © Edith Fiore, 1990Original edition: ISBN 0-698-10883-3 Coward, McCann & Geoghegan, InC, New YorkEdicioni françez: NOUS AVONS TOUS DEJA VECU, Témoignages sur la réincarnation et l’expérience de lamort, Les énigmes de l’univers, Editions , Robert Laffont, S.A., Paris
  2. 2. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Pacientëve të mi, guximi i të cilëve e mundësoi publikimin e këtij libri. FALENDERIMET I mbes shumë borxh mikut dhe kolegut tim, hipnoterapeutit Edgar Barnett, ngaKingston, Ontario, i cili është dashur shpesh të më hypnotizojë thellë, gjersa një ditë tetori mëtha: "Ede, ti duhet të shkruash për hulumtimet tua! Bota ka nevojë për to." Është e pamundur të përmenden të gjithë ata që më kanë ndihmuar në elaborimin ekëtij projekti. Një falenderim i veqantë i takon pacientëve të mi dhe të tjerëve që më janëdrejtuar për një seancë regresionit në të kaluarën e tyre. Pa këta njerëz, nuk do të ishte as kylibër! Kam mësuar shumë prej tyre. Bashkëshorti im, Gregu, më ka inkurajuar që ngamomentet e para; ishte me mua në të gjitha fazat e punës sime. Ai ka kaluar orë të tëra dukemë dëgjuar tek i lexoja kapitujt e rinj derisa ata merrnin formën e dëshiruar dhe njëherit dukemë ofruar këshilla të çmuara. Kam qenë e prekur nga çupa ime Leslie që ishte aq edurueshme gjatë këtyre shtatë muajve të fundit dhe kishte mirëkuptim për kohën që smundatia përkushtoj asaj përderisa shkruaja. Caren McNally ka kaluar shumicën e vikendeve dhemadje edhe pushimet e saj duke shtypur dorëshkrimin tim, jashtë orarit të rregullt të punës.Ajo ka dëshmuar një durim të pafund atëherë kur unë kisha nevojë për dikë që do të mëdëgjonte me kujdes. Inkurajimet e saj të pandërprera si dhe entuziazmi pa lajthitje më kanëdhënë një shtytje të madhe. Sherman Grant më ka mësuar të shkruaj: kompetenca,objektiviteti dhe përvoja e saj më kanë mundësuar ti ofroj kësaj vepre një formë dhepërmbajtje të atillë, e cila shpresoj, i përgjigjet shijes së lexuesit. Unë ia propozoj pra, lexuesit, këtë libër me dëshirën që ai ti shërbejë të vërtetës dhe tëjetë sa më dinjitoz karshi të gjithë atyre që më kanë ndihmuar duke mi besuar sekretet e tyre. 1
  3. 3. Ju keni qenë këtu më parë HYRJE Nuk e kam shkruar këtë libër as për ta pohuar dhe as për ta mohuar reinkarnimin. Ainuk hyn as në radhën e dilemave të pavdekësisë së shpirtit. As që e mbroj ndonjë terapi dhenuk them se cila është më e mira apo e vetmja. Nuk pretendoj asnjë qëllim tjetër përpos që tjuftoj ti përjetoni me mua disa drama njerëzore të shkëputura nga këto dy vitet e fundit, më tëjashtëzakonshmet, në tërë përvojën time profesionale; d.m.th. dramën e disa njerëzve për tëcilët ekzistenca e tanishme është e ndikuar nga ndonjë tragjedi e përjetuar në ndonjërën prejjetërave të kaluara. "Ju keni qenë këtu më parë" është në të njejtën kohë një reflektim i hulumtimeve tëmia, i personalitetit dhe përvojës sime. Për tju mundësuar që ta gjykoni sa më drejt këtëvepër, nuk do të ishte krejt e panevojshme që ti permend disa aspekte të jetës sime personale. Pasi që koncepti i reinkarnimit përfaqëson një nga dogmat e religjioneve të mëdha tënjerëzimit, më duket se formimi im religjioz mund të paraqes një interes në këtë syzhe. Sëpari, më duhet tju them se gjatë rinisë sime kam praktikuar kulte të ndryshme të kishësprotestante, për arsyen e thjeshtë se familja ime jetonte në një fshat të largët dhe na duhej tavizitonim tempullin më të afërm nga ferma jonë. Nuk besoj të kem dëgjuar ndonjëherë ngakushdoqoftë se është e mundur të jetohet më shumë se një herë. Në fakt, jam edukuar nëfrymën se ne jetojmë këtu poshtë ekzistencën tonë të vetme dhe unike. Babai dhe nëna imejanë të krishterë të cilët mbase besojnë në reinkarnimin por këtë e kam kuptuar vetëm sëfundi. Kam qenë një fëmijë thellësisht religjioz që verbërisht besonte në Zotin, por kjopikëpamje ndryshoi radikalisht gjatë vitit tim të parë në Kolexhin Mount Holyoke ku për herëtë parë jam ballafaquar me mendimin e lirë. Kjo doktrinë, përndryshe, përputhej me devijimete mia shkencore ndaj kam mbetur e tillë, agnostike, deri në kohën kur mundësia e ekzistencëssë jetërave të shkuara më shfaqet në kokë duke i trajtuar pacientët e mi. Prej atëherë,pikëpamja ime religjioze dhe filozofike ka evoluar në mënyrë progresive. Për momentin, nukjam as përkrahëse dhe as kundërshtare e idesë së reinkarnimit. Megjithatë, fakti që gjatëobservimit të pacientëve dhe syzheve të rinj ata i ripërjetojnë para meje ekzistencat e tyre tëkaluara, më bën gjithnjë e më të bindur se këtu nuk bëhet fjalë për ndonjë fantazi. Formimi im profesional dhe studimet e mia në psikologji kanë qenë kryekëput klasikedhe të bazuara në fakte shkencore. Asnjëherë, as në Kolegjet Mount Holyoke Goucher dhe asnë Universitetet në Maryland dhe në Miami, nuk kam dëgjuar të flitet dhe madje as edhe tëpërmendet fjala reinkarnim. Neve na interesonin vetëm faktet e prekshme.2
  4. 4. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Gjatë këtyre nëntë viteve, edhepse profesorët i injoronin, çuditërisht kam qenë einspiruar nga punimet e Freud-it. Në pamundësi që të zhytem në një bindje të thellë, trajtimi itë sëmurëve të mij konsistonte të zbuloja shkaqet e çrregullimeve të fshehura thellë nëlabirinthet më sekrete të shpirtit të tyre. Tashmë janë bërë tetë vite që kur e ushtroj këtë profesion, së pari në Miami e pastaj nëSaratoga, në Kaliforni. Dhe, nuk kam nguruar të konstatoj gjatë observimeve të mia seshqetësimet e një pacienti i kanë rrënjët në shumë faktorë të ndërdijes, në ngjarjet tashmëplotësisht të harruara. Në përgjithësi, faktori determinues është ngulitur thellësisht në shpirtine të sëmurit; nganjëherë është kjo një ndjenjë krejt e kundërt me natyrën e personalitetit të tijreal apo imagjinar. Një përvojë që kam përjetuar unë vet, gjatë një periudhe të komplikimevebashkëshortore, më ka bindur tërësisht se ta bartësh shkakun nga ndërdija në nivelin evetëdijes, ku mund ta atakosh atë, përbën një trajtim shumë të frytshëm. Por, kjo metodë ështëtepër e ngadalshme dhe e shtrenjtë. Prandaj më ka lindur ideja të gjej një përshkurtim nëhulumtimin e thellësive të shpirtit. Lexuesit e mi, mbase do ta kenë kuptuar shpejtë se hipnozandoshta do të ishte zgjidhja e këtij problemi. Gjatë një vështrimi më të thuktë në të gjitha atovite të gjata të studimeve dhe të formacioneve të mia, më duket disi i mjegullt fakti se sihipnoza, e konsideruar si një mjet terapeutik, asnjëherë nuk është analizuar seriozisht. Epamundur të gjindet një kujtim apo qoftë edhe një përvojë më e vogël nga ligjëratat shkollorenë lidhje me këtë syzhe. Duke gënjyer memorjen time dhe duke rishikuar me kujdes shënimete marra gjatë ligjëratave, me shqetësim më duhet të konstatoj se citimi i vetëm i kësaj teknikei atribohet disa paragrafëve ku shkurtimisht përkujtohet që Freud-i në fillim e ka përdorur atëpor më vonë e ka ndërprerë. Asnjë libër ligjëratash nga kolegji apo nga universiteti nukpermend, asgjekundi hipnozën, përpos se Freud-i ka deklaruar se për nga efikasiteti, hipnozaparaqet çelësin e shërimit të të sëmurëve. Historiku i hipnozës si psikoterapi, daton që nga fillimi i historisë njerëzore me ç’rastajo është përdorur në forma të ndryshme. Klerikët e tempujve të lashtë të gjumit, në Greqinëdhe Romën e antike, përdornin metoda hipnotike të cilat hasen poashtu edhe në kapituj tëBiblës. Mijëra vite me radhë, atë e kanë përdorur kulturat më të njohura të civilizimitnjerëzor: Asociacioni britanik i mjekësisë më 1955 dhe Associacioni i mjekësisë së SHBA-vemë 1958, zyrtarisht e kanë njohur hipnozën duke ju propozuar fakulteteve që ta regjistrojnëatë në programet e tyre. Kontakti im i parë me këtë metodë ka qenë gjatë një seminari njëjavor mbiautohipnozën, në Esalen Institute të Big Sur, në Kaliforni. Pa u hamendur fare, së bashku mevëllain, vendosim ta marrim këtë udhëtim të gjatë brigjeve të detit deri në Big Sur. Së pariishte një përvojë interesante ta bësh vet i dyti e pastaj një rast i shkëlqyeshëm që ta kalonimkohën së bashku. Kurrë sdo të besoja se ky seminar do të ma ndryshonte jetën. Me tu kthyernë shtëpi, përplot njohuri të reja, i pyes disa nga pacientët e mi të hershëm nëse do të pranoninta aplikoja një seancë hipnotike me ta. Ju shpjegova atyre me bindje të plotë se kjo terapi, doti zvogëlonte shqetësimet e tyre. Ata pranuan. Ky sukses i parë, më inkurajoi që ta stërthellojkëtë pervojë inspiruese. Regjistrohem pra, në Shoqërinë amerikane të hipnozës dhe nëAkademinë e hipnozës në San Francisco. Kesisoj, kam asistuar në një mori takimeshprofesionale të frytshme dhe njohuritë e përfituara atje, përgjatë seancave shkencore,ligjëratave dhe leximit tim të pandërprerë, i aplikoja gjithnjë e më tepër tek klientët e mi. Dherezualtatet nuk mungonin. Metoda hipnotike e përshpejton në mënyrë të qartë procesinterapeutik. Duke kujtuar disa raste të vështira, tash konstatoj se trajtimet që kishin zgjatur mevite të tëra, mund të trajtohen vetëm brenda disa muajve, madje edhe më pak. Por, ajo që përmua vlen më së shumti, madje më shumë se zvogëlimi i numrit të vizitave dhe i kohës që iakushtoj të sëmurit, është bindja në veten time se unë mund tju ndihmojë njerëzve që tëshërohen, bindja që, falë hipnozës, problemet e tyre mund të zgjidhen dhe simptomet tëzhduken. 3
  5. 5. Ju keni qenë këtu më parë Kur kam filluar ta praktikoj hipnozën, sikurse edhe specialistët tjerë, edhe unë kamkërkuar nga pacientët e mi që të gjurmojnë në të kaluarën e tyre për të zbuluar shkaqet eshqetësimeve të tyre aktuale - gjë që do të kishte për rezultat zhdukjen e tyre. Këtu më ështëshfaqur një ide impozante: një problem, që ka zgjatur, p.sh. dyzet vite të tëra, mund të bartetnë fillim të ekzistencës së të sëmurit. Kështu, eksploroja që nga muajt e parë të lindjes, ku nëdisa raste, fshihej edhe çelësi i shumëkërkuar. I sëmuri ka konservuar një ndjenjë të fajësisë,ka gjykuar të jetë "i padëshiruar" nga të tjerët, ndjenja këto që kanë për pasojë çrregulliminfizik, siq bie fjala cefalia kronike (lloj migrene). Gradualisht, kam avancuar edhe më tej në tëkaluarën për të zbuluar problemet emocionale të përjetuara gjatë muajve më të hershëm,madje edhe përtej trupit material. Sot, jam më se e bindur se problemet i kanë rrënjët e tyre shumë më herët se vetëmkaq...në një jetë të kaluar! Pacientët e mi dhe unë kemi zbuluar se jeta e kaluar mund ta ketënjë ndikim madhor në të tashmen për sa i përket karakterit të individit, simptomeve prej tëcilave ai vuan, aftësive, sjelljeve të tij, në të vërtetë, të mijëra gjërave tjera. Vetëm dy vite më parë, kam qenë plotësisht indiferente ndaj reinkarnimit. Por, njëpasdite, përderisa trajtoja përmes hipnozës një nga pacientët e mi, u bëra dëshmitare e njëngjarje e cila ka ndryshuar qenësisht jetën time profesionale dhe bindjet e mia personale. Një burrë erdhi të më konsultojë në lidhje më një paralizim seksual përngadalësues.Pasi i sugjerova, nën hipnozë, që të udhëtojë deri në origjinë të problemit, ai mu përgjigj: - Po, janë dy apo tri jetëra, isha prift katolik... Ne eksploruam jetën e tij në shekullin e XVII-të dhe gjurmuam sjelljen e tij seksuale siprift italian. Këtu fshihej burimi i vështirësive të tij të tashme. Kjo lë të kuptohet se i sëmurindoshta besonte në reinkarnimin. Mendova se përshkrimi i tij figurativ dhe me ngjyrosje tëplotë që ai e bënte me ngrohtësi ishte vetëm trillim i tij. Por, pasi erdhi sërish, pas pak kohësh,ai më siguroi se jo vetëm që ishte shëruar nga shqetësimet seksuale, por ai ndihej shumë mëmirë në përgjithësi. Prej këtu, kam filluar ti kushtoj kujdes më të madh hipnozës, kësajmetode të re terapeutike. Disa muaj më vonë, shërova një grua, animatore në bordin e një anije transatlantike erezervuar për navigimin e anijeve tjera - kryqëzata. Kjo paciente lëngon nga dy probleme që etorturojnë me vite. I pari, një hov i brendshëm që të kërcejë nga lartësia e ekuipazhit dhe idyti, paradoksalisht, frika e paarsyeshme që të mbytet në ujë. Në hipnozë, ajo vëren veten nëtrupin e Svenit, një i ri norvegjez në barkën e anijes së të atit. Bën shtrëngatë, barka gatithehet nga goditja në breg, ndërsa i ati i urdhëron të kërcej në det. Por, Sveni nuk e dëgjon atëdhe zhytet në ujë. Gjatë seancës së njejtë ajo gjurmon edhe në dy jetë tjera të kaluara: njëra sipeshkatar dhe tjetra si marinar, që të dy këto jetë të humbura në det, në të dyja i mbytur ngafundosja dhe zhytja. Me të dalur nga hipnoza, ajo pohon të ketë kuptuar fascinimin që deti isjell asaj dhe mbi të gjitha origjinën e simptomeve të saj. Mirëpo, sërish, supozoja se pacientjaime po përjetonte ekzistenca iluzore. E dija se edhe ajo besonte në reinkarnimin. Mirëpo,gjashtë javë më vonë, e kthyer nga një lundrim mbi Paqësor, pacientja ime më siguroi meentuziazëm se ajo ishte çliruar nga problemet e saj të mëhershme. Ajo kishte qenë tërësisht elirë dhe nuk kishte përjetuar as edhe më të voglin shqetësim gjatë lundrimit të fundit. Më pas, mu ofrua një rast unik ta eksploroj këtë lëmi. Një ditë, një e sëmurë vjen tëmë këshillojë që ta liroj nga një fobi gjithnjë e në ngritje nga gjarpërinjtë. Pasi kërkova, nënhipnozë, shkaqet e sëmundjes së saj, më erdhi një ide: e pyes atë nëse kishte pasur kontakt megjarpërinj para lindjes? Dhe menjëherë ajo e gjen veten në një jetë të kaluar: një Asteke rrethtë pesëmbëdhjetave, ulur skaj një piramide rreth së cilës vallëzojnë klerikë e fakirë ndërdhëmbët e të cilëve rrëshqasin gjarpërinj helmues. Ajo dridhet nga frika por e shpjegon këtëritual të panjohur për të deri në detajet më precize. E kthyer në kohën e tashme, por gjithnjënë gjendje të hipnozës së thellë, ajo çuditet me këtë që sapo e përjetoi dhe më lutet ti shpjegojse kush ishte ajo vajzë e re. Tërësisht e çorientuar, ajo ofshan me urrejtje: "Nuk besoj asgjë4
  6. 6. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesnga këto pallavra!" Pacientja ime nuk beson në reinkarnimin, dhe megjithatë ajo sapo përjetoinjë ekzistencë të saj, katërqind vjet më parë! Pas kësaj përvoje të fundit, ia obligoj vetes ta përdor më shpesh kthimin në jetën ekaluar saherë që ndërdija e të sëmurit tregon se burimi i problemeve qëndron në ndonjërënnga ekzistencat e kaluara. (Të precizojmë këtu se në shumicën e rasteve, këto probleme janëtë shkaktuara nga ngjarje dhe rrethana të jetës së tashme të pacientit). Në fakt, se jeta e kaluar e ripërjetuar është thjeshtë një fantazi apo një e vërtetë, nukluan rol për një terapeut, çfarë jam unë; ajo që ka rëndësi këtu është vetëm rezultati . Kjo do tëthotë se, kam zbuluar që ky regresion deri në një ekzistencë të kaluar ka rezultate të mira, seai sjell shpesh një ripërjetim të atypëratyshëm të çrregullimeve kronike të cilat nukriprodhohen me muaj, me vite apo kurrë më. Simptomet apo problemet, rrënjët e të cilave ndodhen në një jetë të kaluar, përfshijnënjë domen të gjërë. Kështu, kam gjetur se pjesa dërmuese e pacientëve të mi që vuajnë ngapesha e tepërt, kanë jetuar në një jetë të kaluar ku nuk kanë ngrënë për një kohë të gjatë osekanë vdekur nga uria. Kam takuar aborigjinë, indianë të Amerikës, indigjenë zezakë tëAfrikës e të shteteve tjera të cilët kanë qenë të privuar nga ushqimi dhe madje edhe nga uji.Uria e përjetuar në një jetë të kaluar manifeston efektet e saj në jetën e tashme duke provokuarnjë ndjenjë për të ngrënë së tepërmi. Një e sëmurë që vuante nga tensioni hidrik - sëmundje qërezistonte ndaj çdo trajtimi klasik - e gjen vetveten, shumë ekzistenca përpara, duke vdekururie dhe duke u dehidratuar njëkohësisht nga variola, lia e ujit. Obsesioni në një ushqim të veçantë mund ti ketë rrënjët poashtu në një ekzistëncë tëmëhershme. Një kolegë gjeneralist, më ka dërguar një ditë një paciente të tij të prekur ngahipertensioni kritik dhe e cila peshonte 25 kilogram më tepër se pesha normale. Ajo asesi tëndalojë të ha pa ndërprerje pako të panumërta çips dhe snakse tjera të kriposura. Ky obsesionia zvogëlon tentativat e saj në betejën kundër peshës tepricë dhe kundër hipertensionit arterial.Gjatë regresionit ajo e gjen veten në një jetë të mëhershme në trupin e një indiani tëAmerikës, të uritur fare, sepse fisi i tij nuk ka më kripë për ta konservuar mishin e gjahut. Qëprej këtij udhëtimi në të kaluarën, e sëmurja jonë nuk e ka as më të voglën dëshirë për tëngrënë ushqime të kriposura ndërsa pesha e saj zbret racionalisht. Shumë pacientë të mi kanë zbuluar se shkaku i sëmundjeve, i terrorizimeve dhe içrregullimeve të tyre ka bazën në ndonjë dramë të përjetuar dikur, në një ekzistencë të kaluar.Ata kanë mësuar se frika e tyre marramendëse nga gjarpërinjtë, zjarri, lartësia, fluturimet meaeroplan, ndrydhjet në turma njerëzish apo edhe frika nga katastrofat natyrore si termetet,vërshimet, buron nga ndonjë dramë e përjetuar në një jetë të kaluar. Sëkëndejmi, frika nga errësira duket ta ketë burimin e vet në ndonjë incident tëshkaktuar gjatë natës në ndonjë jetë të kaluar. Një e sëmurë ka mundur të kuptojë se origjina efrikës së saj për të qëndruar e vetme në terr - dhe bindja e saj e plotë se me këtë rast ajo do tëvritet nga dikush - i ka rrënjët në një eksperiencë të ngjashme nga jeta e shkuar! Një pacientetjetër, fare e tronditur, është dashur të mësoj se sfida që ajo kishte: të evitonte me çdo kushtudhëtimin me tren, vinte nga jeta e saj paraprake, me çrast ajo kishte parë motrën e saj nënrrotat e një treni. Një grua e re e cila nuk mund të shikonte gjëkundi ngjyrën e kuqe vizëlluese- dhe e cila për këtë, festat e krishtlindjeve i kalonte në depresion - në jetën e saj paraprakekishte parë mamanë e saj tek po vdiste nga gjakderdhjet e mëdha pasi që më parë ishte godituregërsisht me thikë. Pagjumësia dhe çrregullimet tjera të gjumit rrjedhin, në të shumtën e rasteve, ngaevenemente të frikshme, të përjetuara gjatë gjumit në ndonjë jetë të kaluar. Disa pacientë, përshembull, zbulojnë se si kanë qenë seksualisht të dhunuar apo të vrarë përderisa ata flinin. Njëadolescent i cili nuk mund të flinte dot veçse në vetmi të plotë dhe qetësi absolute, arriti tëzbuloj se si kishte qenë vrarë me bajonetë nga një japonez, përderisa po flinte në plazhin e njëujdhese në Paqësor, gjatë Luftës së Dytë botërore. 5
  7. 7. Ju keni qenë këtu më parë Migrenat, dhembjet, çrregullimet apo dobësite e pjesëve të ndryshme të trupit janëshpesh të lidhura, edhe këto, me aksidente të ndodhura gjatë ndonjë ekzistence të kaluar. Nekemi observuar se kokëdhembjet kronike, duke filluar nga migrena, rezultojnë zakonisht ngafakti se i sëmuri është torturuar për vrasje, i është prerë koka me gijotin (armë për prerjen ekokës personit të dënuar me vdekje, me çrast pllaka e rëndë e mprehtë binte nga një lartësi emadhe mbi kokën e stabilizuar poshtë të viktimës), është mbytur me gurë, pushkatuar,kacavarur, prerë me thikë apo egërsisht i goditur në kokë apo në qafë. Shumë persona, qëvuanin nga lëngime abdominale kronike, pa burim sëmundjeje, kanë parë veten në ekzistencate kaluara në të cilat ata kishin qenë viktima të vrasjeve mizore nga goditjet në bark me shpata,bajoneta apo thika. Vetëm dhembjeve menstruale nuk kemi arritur tia atribuojmë shkakun, icili sigurisht duhet të fshihet në ndonjë dramë të karakterit seksual, të luajtur në ekzistenca tëkaluara. Të sëmurët e mi, nganjëherë marrëzisht zbulojnë se disa nga ëndërrat e tyre të këqija,janë në fakt, reprizim i ngjarjeve të përjetuara në ndonjë jetë të kaluar. Por, shyqyr Zotit! nekemi zbuluar poashtu se edhe ngjarjet e këndshme ripërjetohen në hipnozë. Teoritë mbi reinkarnimin dhe mbi procesin e rilindjes nuk janë të pakta. Njëra syresh,më misterioze, është ajo e reinkarnimit në grup sipas së cilës njerëzit që kanë jetuar në njëepokë të caktuar do të rilindin bashkërisht. Mendimtarët e mëdhenj të filizofisë antike greke,për shembull, do të rijetonin një epokë të re bashkërisht; talenti i tyre do të shfaqej në ndonjëtjetër lëmë, por raportet e ndërsjella do ti kishin të njëjta. Mbase është e pranueshme tëmendohet se njerëzit që i kemi të afërt sot do ti kemi pasur të njohur edhe në jetët e kaluara,natyrisht në repriza të shumta dhe në role të ndryshme. Në këtë mënyrë, duke i hulumtuarekzistencat e tyre të shkuara, të sëmurët mund ti kuptojnë dhe madje edhe ti zgjidhinproblemet e tyre bashkëshortore. Një nga të sëmurët e mi, martesa e të cilit gati ishteshkatërruar e tëra, ka zbuluar se gruaja e tij, e cila nuk ia plotësonte asnjë dëshirë, kishte qenënëna e tij në jetën paraprake. Marëdhëniet e vështira mes prindërve dhe fëmijëve mund tëpërmirësohen qenësisht falë ripërjetimeve që i ofron terapia e bazuar në konceptin ereinkarnimit. Si gratë, ashtu edhe burrat, pasi ta kenë ekzaminuar sjellet e veta në ndonjë jetëtë kaluar, janë në gjndje ti kuptojnë më drejt marëdhëniet e tyre me bashkëshortin apo tëdashurin. Tërhqja instiktive, refuzimi, ndjenja e mirëkuptimit apo edhe dështimi shpjegohennga rastet e ngjashme të ndoshura në ekzistencat e mëparme. Në praktikën time, të bazuar mbi teorinë e reinkarnimit, bindem çdo ditë e më tepër senuk mund të ketë as edhe një fije karakteri apo shprehie njerëzore që nuk do të kuptohej mëmirë e më qartë përmes hulumtimit të ekzistencave të kaluara. Të sëmurët e mi, përmes kësajmetode, kanë mundur të rigjejnë talentin e tyre të humbur, aftësinë, pasionet, avantazhet dhetë metat, dhe mbi të gjitha burimin e simptomeve apo të problemeve të tyre. Në vazhdim, më lejoni ta prezentoj kapitull për kapitul përmbajtjen e " Ju keni qenëkëtu më parë". Në kapitullin e parë, paraqes metodën e cila më lejon ta çvendos pacientin në njëekzistencë të kaluar përderisa unë përshkruaj reaksionet e tij - apo të ndonjë mediumi - gjatëkëtij eksplorimi. Në kapitujt prej 2 deri në 10, kam përmbledhur disa raste tipike të regresionit.Përshkrimi i tyre është i sinqertë dhe nëse diku kam ndërhyrë, atëherë këtë e kam bërë vetëmpër ti evituar përsëritjet. Emrat dhe të dhënat e identitetit të pacientëve apo të mediumve janëndryshuar për ta ruajtur jetën e tyre private. Natyrisht, kam marrur autorizimin e secilit personpër ta publikuar rrëfimin e tij. Kapitulli i 11-të përshkruan përvojën e vdekjes dh përmban pjesë të shumta ngatranskripcionet që ilustrojnë aspekte të veçanta të momentit të vdekjes.6
  8. 8. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Në kapitullin e fundit, unë diskutoj rreth çështjeve që e preokupojnë çdo individ nëlidhje me konceptin e të jetuarit të mëhershëm. Poashtu, i parashtroj shkurtimisht, idetë e miarreth reinkarnimit dhe karmës. Ta shkruash këtë libër, për mua ka kuptimin e një fillimi - fillim i një kristalizimi tëideve të mia dhe i kuptimit më të mirë të dramave që u ripërjetuan çdo ditë në kabinetin tim.Shpresoj se leximi i tij, për ju poashtu, do të jetë një fillim. Ndoshta për shumë prej jush, kylexim vetëm sa do ta konfirmoj besimin tashmë të formësuar se ne kemi jetuar të tjera jetëradhe se do të jetojmë akoma të tjera. Shpresoj poashtu se leximi në fjalë do tju cysë tihulumtoni të gjitha këto ekzistenca sa të pasura po aq dhe të ndryshme. Për të tjerët, që kanëarsyet e tyre për të qenë skeptikë, shpresoj të gjejnë këtu një inspirim të ri për të gjykuar përvetveten, se a kemi jetuar apo jo jetëra tjera apo se ne, me të vërtetë, e kemi imagjinatën më tëpasur se kushdo tjetër. 7
  9. 9. Ju keni qenë këtu më parë 1. "MBYLLNI SYTË DHE..." Si realizohet kthimi në një jetë të kaluar? Më përcjellni me kujdes dhe vështroni etapate ndryshme gjatë operacionit. Së pari dekori. Kabineti im është i vendosur në përdhesën e një ndërtese ku ka vetëmterapeutë. Pjesa ku unë ju pranoj, plotësisht në xhama nga njëra anë, ka pamje në parkun evogël karshi: në plan të parë, disa palma, më pas ca kaçuba të lulëzuara, et më tutje, një rrjedhuji gurgullues. Papagaj sqepgjatë me përvijëzim të zi prapa koke, qukapikë ngjyrë smaragdi,një ketër gri i familjarizuar, një drenushë me të voglin e saj paradojnë para xhamave tëkabinetit tim. "Sa tërheqëse dhe qetësuese!" do të thoshte vizitori që për herë të parë hyn nëkabinetin tim. Çdokujt i pëlqen pejzazhi dhe kënaqet me llastimet e ketrit dhe dy të vegjëlvetë tij. Është një spektakël natyre - prandaj unë ia kthej shpinën atij dhe ulem përballë jush. E tash, ta vështrojmë skenën: sapo të uleni në mënyrë komode në fotelen e vizitorëve,ju pyes se cili është qëllimi i vizitës suaj. Nëse objekti i vizitës suaj është thjeshtë eksplorimi indonjë jeteje tuaj të mëparshme, nëse ju skeni ardhur për ndonjë trajtim preciz, përgjigja juajdo të jetë me gjasë jo e thuktë. Në të këtilla raste, zakonisht më thonë: "Oh! Do të dëshirojathjeshtë të di se kush kam qenë në të kaluarën." Të këtillëve, unë ua prezentoj një "meny" tësyzheve të ndryshëm, prej të cilëve ju mund të zgjidhni: marrëdhëniet që ju i keni pasur nëjetën apo në ndonjëren nga jetërat tuaja të kaluara me ndonjë bashkëpunëtor, comercialist apoanëtar të familjes suaj, hulumtimi i ekzistencës në të cilën ju e keni fituar një talent të veçantë,çfarë ka sjellur inkarnimi juaj i parafundit në këtë botë, apo paraardhësi i tij, apo kush e di?nëse nuk dini për ndonjë ekzistencë tuajën ku ju keni pasur gjini të kundërt nga ajo e sotme.Është e mundur që ju të dëshironi të dini prej nga shija marramendëse për ndonjë epokë tëzhvillimit të shoqërisë njerëzore, për historinë e luftërave për Pavarësi, për vetura garuese apopër anijet e mëdha me vela. Pasi të jemi dakorduar për dy-tri qendra të intresit, provoj të di nga ju se çndjesi jusjell ideja të jeni të hipnotizuar. Shumica e njerëzve kanë një frikë, panikë që i shtyen tëngurrojnë karshi një të tretës prej tyre që këtë e bejnë me kënaqësi. Ata i frikësohen para segjithash humbjes së vetëdijes, duke mos qenë në këtë mënyrë, mjeshtër të aksioneve të tyre,siç më tha një medium një ditë, para se të më lejonte ta hipnotizoja: "Tjetërkush i merr frenatnë dorë përderisa ju e humbasni tërë kontrollën mbi veten tuaj!" Shërimi im i parë, do të ishte8
  10. 10. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjespra, që tju liroj nga frika në mënyrë që ju ta konsideroni këtë regresion si një përvojëpasionante. Unë ju shpjegoj se ju nuk e humbasni vetëdijen siç ndodh në gjumë. Shpirti juaj ekonservon përgjithmonë ndjenjën e asaj që ndodh me ju rreth jush. Në fillim të stadithipnotik, e nganjëherë edhe kur ai ka avancuar dukshëm, jo ndoshta do të dëgjoni shushuritjeqë vijnë nga salla e pritjes apo nga jashtë, por gradualisht, gjithnjë e më tepër, ju do takoncentroni vëmendjen në dramën që luhet në brendinë tuaj. Ndodh të dyshoni ne tablot që jurrëshqasin si shirit filmi në kujtesën tuaj, apo edhe impresionoheni nga ato. Por, ju nuk do taharroni asnjëherë prezencën time. Nganjëherë, pas rikthimit në momentin e tanishëm, disapacientë më theksojnë se si ata gjatë seancës ndodh ta pyesin veten se kujt i përket zëri të cilitata duhet ti përgjigjen pa pra. Disa të tjerë janë koshijent se bëhet fjalë për zërin tim ndajedhe përgjigjet i drejtojnë nga unë. Të tjerë i përgjigjen këtij zëri pa i akorduar atij një burimtë posaçëm. Zëri ekziston dhe pranohet nga ata. Një e sëmurë e cila e zbulon vetveten në njëjetë të kaluar si një indiane e re që studion fitoterapinë, nevrikoset gjithnjë e më shumë derisamë drejtohet e vendosur: - Nuk dua të flas më! Gjithnjë në gjendje të hipnozës por e rikthyer në kohën e tashme, pacientja më rrëfense si indianja e re kupton se ajo është objekt i një seance. E, pasi që mjekësia e bimëve ështënjë shkencë sekrete tek indianët, asaj i ndalohet të mi besoj fshehtësitë e veta. Megjithatë, ajopyet e habitur se kush ia parashtron të tëra këto pyetje kaq diskrete. Pas tentimit tim për tiashpjeguar arsyen, ne gjindemi befasisht në një udhë pa shteg. Për një çast, ajo madje refuzontë artikulojë edhe një fjalë të vetme dhe kryqëzon vendosmërisht duart sa për ta konfirmuarvendimin e saj. Ky shembull rrëfen se ju e ruani gjithmonë kontrollin e situatës gjegjëse, disa herë nëmënyrë tepër koshijente, por gjithnjë nga ndërdija juaj. Në fillim të eksperiencës unë ju lus që të mbështeteni mirë në fotelen tuaj, pastaj timbyllni sytë dhe tërë kujdesin tuaj tia kushtoni frymëmarrjes. Me të kuptuar se ju po filloni tërelaksoheni unë ju lus që ju ta bëni një përpjekje imagjinative dhe ti "lëni qepallat tuaja tëmbyllen qetësisht dhe butësisht, si një valë e ngrohtë fluide që ju kaplon thellësisht". Unë, nëndërkohë e fokalizoj tërë vëmendjen tuaj në këtë senzacion i cili zgjerohet duke i liruar njënga një muskujt e fytyrës suaj, dhe gradualisht të tërë trupit tuaj. Kjo fazë zgjat përafërsishtdhjetë minuta. Më pas kërkoj nga ju të imagjinoni se si jeni shtrirë në vendin tuaj të preferuarnë natyrë dhe, duke kërkuar pak nga pak ndihmën e pesë shqisave tuaja, tju vendos në skenëndhe rolin të cilin ju e luani atje. Është ky një mjet i shkëlqyeshëm për tju përgaditurqë tiripërjetoni aventurat të cilat do të zhvillohen gjatë regresionit. Tashmë gjendja e hipnozës suaj është mjaft e theksuar dhe ja momenti për të zbuluarnjë jetë të kaluar por, na mbesin edhe dy detaje të rëndësishme. Duhet së pari që të mirremivesh për një sistem sinjalizues përmes gishtërinjve. Kërkoj nga ju ta përsëritni mentalishtfjalën "po" deri sa të konstatoni se njëri prej gishtërinjve tuaj ngritet automatikisht, ikomanduar nga ndërdija juaj. Më pas, kalojmë në sinjalet "jo" dhe "refuzoj të përgjigjem".Kur jemi këtu, unë e pyes ndërdijen tuaj nëse ajo është e gatshme të ju lejoj për ta zbuluarndonjë jetë të mëparshme. Nëse na sinjalizohet një "po" ne mund të fillojmë menjëherë. Më ngjan ndonjëherë të ndesh në ndonjë ndërdije rebele e cila më ofron një rezistencëgati të murtë, edhepse ajo nuk e refuzon kategorisht regresionin - dhe këtë shpesh për arsyekrejtësisht të qarta. Për shembull, pas refuzimit me muaj të tërë për të avancuar më tutje nëtransin hipnotik, një e sëmurë e rigjen veten mbi shtratin e operacionit në një spital neuro-kirurgjikal për një lobotomi frontale. Dhe, kirurgët vendosin befas ta ndërprejnë operacioninpër shkak të humbjes së madhe të gjakut dhe ta lënë të përgjumur deri sa ti vie vdekja. Pasi qetashmë e ka zbuluar origjinën e frikës "nga përgjumimi" dhe nga "prekja e huaj" në trurin esaj, kjo paciente vullnetarisht ka eksploruar në disa jetë të kaluara dhe ka zgjidhur probleme tëshumta, të cilat njëkohësisht e kanë shëruar nga fobi të panumërta. 9
  11. 11. Ju keni qenë këtu më parë Nëse ndërdija juaj manifeston rezistencë ndaj regresionit, unë negocioj me të:propozoj një mjet për ekzaminimin e shkaqeve që çojnë në refuzimin e kësaj eksperience.Shpjegoj se si ju do të shihni në shpirtin tuaj sikur të ishte një ekran. Nëse paraqitet nevoja,nëse ju nuk jeni të gjendje të përballeni me disa aspekte që do tju shfaqen, unë aplikojmetodën e amnezisë posthipnotike. Kur të përfundojnë këto "formalitete", ju transferoj në njëjetë të mëparshme duke numëruar tepër ngadalë deri në dhjetë, natyrisht pasi tju kemshpjeguar paraprakisht se ju do të udhëtoni në kohë e në hapësirë nëpër një tunel, në mënyrëqë me të numërua "dhjetë", ju do të gjindeni diku tjetër, në tjetër epokë, në tjetër trup por qëbëhet fjalë për ju-vet, dhe që imazhet që do ti shihni, përshtypjet që do ti ndjeni do të jenëshumë të qarta dhe të gjalla. Gjatë këtij momenti, sytë e mediumit fillojnë të lëvizinpërshpejtueshëm nën qepalla, fytyra fillon të gjallërohet, të marrë pamje të çuditshme, ndërsaunë nuk hamendem për asnjë çast se mediumi është duke ripërjetuar një eksperiencë. Filloj tiparashtroj pyetje me çrast mediumi është në gjendje të më përgjigjet - në gjuhën e vet amtare.Më duhet nganjëherë të insistojë në mënyrë që imazhet të formësohen më qartë e që mediumitë ndodhet "atje poshtë". Njerëzit reagojnë në mënyra të ndryshme. Kam mësuar se nëse ata ripërjetojnëintenzivisht regresionin e vet, me të pesë shqisat, ata do ti ripërjetojnë të gjitha jetët e tyre nëtë njejtën mënyrë. Disa shpjegojnë se u duket sikur të bëhet fjalë për një film. Të tjerët epërjetojnë në tërësi çdo sekondë. Disa syresh mbesin të qetë dhe pa ndjenja edhe kur atadhunohen, vriten me thikë apo digjen mbi turma drunjsh. Ca të tjerë bërtasin, qajnë dheoshëtijnë. Është kurreshtare të vështrohet se si mediumi i njejtë reagon në trupa dhepersonalitete të ndryshëm në secilën prej jetërave të mëparshme. Shumë nga pacientët e mitregohen aktorë të vërtetë për ti manifestuar personazhet e ndryshëm. Gjatë regresionit, atahyjnë tërësisht në lëkurën e personit përkatës sa që nuk i kuptojnë më disa shprehje moderne.Kur ata e mbërrijnë këtë stad, unë konstatoj se vetëdija e tyre tashmë nuk ka vend nëregresion. Deri më tash, asnjëri nuk më është drejtuar në ndonjë gjuhë të huaj. Por, për mëshumë siguri, unë i rekomandoj mediumet e mi të shprehen në anglisht. Disa janë skajshmërisht preciz për sa i përket emrave, datave dhe vendeve karshi ca tëtjerëve të cilët disi si në mjegull kapërcejnë nga një ekzistencë në tjetrën. Përgjithësisht,dominon një konfuzion në mënyrën se si më vijnë përgjigjet, dhe poashtu nëse përgjigjjapërputhet me zhvillimin e ngjarjes së përjetuar në regresion. Pasi të keni kaluar kronologjikisht në momentet më sinjifikative të jetës suaj të kaluar,unë ju dërgoj në momentin e vdekjes suaj dhe menjëherë çfarë e ka pasuar këtë moment. Siçndodh me të gjitha eksperiencat e dhembshme dhe traumatike, edhe gjatë çastit të vdekjes,njerëzit reagojnë në mënyra të ndryshme - me gjasë sipas aftësive të tyre për ta menagjuarstresin. Është e mundur, që në këto momente, tju ndihmoj me disa sugjestione qetësuese. Pas përfundimit të eksplorimit të jetës së shkuar dhe pas trajtimit të ngjarjeveshkaktare të ndonjë problemi, unë ju komandoj të ktheheni në të tashmen dhe në veten tuajdhe atë duke numëruar prej dhjetë deri në zero. Vazhdojmë të bisedojmë rreth përvojës qësapo e jetuat. Dhe, pikërisht në këto momente, ndodh që ju ti shtoni disa detaje interesante, qëndoshta ti korrigjoni disa "gënjeshtra" të "atij tjetrit" apo edhe që të më rrëfeni për disa detajedhe përshtypje të cilat e kishit vështirë të mi transmetoni gjatë gjendjes hipnotike. Ndodh tëju pyes, për shembull, së në mesin e personave në të cilët keni ndeshur gjatë regresionit tuaj,mos ndonjërin prej tyre e njihni edhe në jetën e tanishme. Nganjëherë, ju nuk mund të jepnipërgjigje të prerë me çrast ju sugjestionoj të shihni më qartë. E pyes unin tuaj që ti përpunojtë gjitha aspektet e jetës që sapo e eksploruat dhe që i interesojnë jetës suaj të tanishme. Çasjete ndryshme të karakterit: pasioni, frika etj. janë shpesh të lidhura me shkaqe të panjohura dhemund të dështojnë fare lehtë apo të mos vërehen gjatë ekzaminimit. Në momentin e daljes ngatransi hipnotik, ju shpjegoj se ju do të "ndjeheni vërtet mirë, do ti mbani në kujtesën tuajeksperiencat e përjetaura dhe gjatë ditëve në vijim, juve do tju kujtohen çaste të tjera nga jeta10
  12. 12. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesjuaj e kaluar". Numëroj ngadalë deri në tre dhe ju lus ti hapni sytë. Më të hapur sytë, njerëzitshpesh shtrembërojnë fytyrën në shenjë habie dhe shtojnë të ekscituar: "Por unë...unë skamqenë gjëkundi! Skam lëvizuar nga kjo pjesë?!" Ne diskutojmë më pas në lidhje me përjetimettuaja dhe rëndësinë që ata kanë për ju. Kjo ishte teknika ime e hipnoterapisë. Sëkëndejmi, është edhe momenti që tju them sehipnoza nuk praktikohet pa rrezik. Nuk është kurrë mjaft të potencohet se regresioni në një ekzistencë të mëparshme -sikurse edhe në ndonjë epokë të çfarëdoshme të kaluar nga jeta e tanishme - duhet tëudhëhiqet vetëm nga një person i përkushtuar dhe profesionalist si në hipnozë ashtu edhe nëpsikoterapi. Pas përfundimit të eksperiencës së regresionit, ka ndodhur që njerëzit të vuajnë ngady-trefishimi i personalitetit, nga depresioni i thellë, nga një ndenjë ngulfatëse e fajësisë, ngafobi dhe çrregullime të tjera më pak ose më shumë serioze. Këto simptome, duhet pra,patjetër, të trajtohen nga një profesionalist i kualifikimit të lartë. 11
  13. 13. Ju keni qenë këtu më parë 2. "DIKUSH I ARMATOSUR ME NJË TOPUZ HEKURI..." Herën e parë që e kam parë Becky-n kam qenë e tronditur nga fytyra e saj e zverdhurdhe apatike, nga pamja e saj tejet rinore. Ajo i gjasonte më parë një çupe adoloscente sesa njëgruaje të pjekur njëzetvjeçare. Ca bulëza të kuqërremta në fytyrë, flokë të gjatë gështenjë tëlëshuara mbi shpinë dhe mbi të gjitha një siluetë fëminore që sfidon dukjen e saj si një grua. Eveshur në xhinse blu dhe në një blusë xixëlluese indiane e trikotuar me dorë, ajo lintepërshtypjen të tërheqte vëmendjen më tepër nga veshja e saj. Me një zë të vogël aspakkumbues dhe me një dridhje trembëruese shpatullash, ajo provon ti numëroj arsyet e ardhjestek unë. Fjalët e saj disi si ngulfaten kur ajo hedh vështrimin nga unë, në përpjekje për tahulumtuar pamjen time. I proposoj të komodohet mirë, të mbështetet lirshëm në fotele, tivendos këmbët mbi ulësen pa mbështetëse, e të marrë frymë thellë-thellë. Ne kemi kohë mebollëk që ta ekzaminojmë rastin e saj. Të nisim që nga fillimi. Pasi kaluam disa çaste dukepërpunuar frymëmarrjen, ajo tashmë ka gjetur më shumë qetësi... ...Qetësi të mjaftueshme sa për të më shpjeguar se me vite të tëra ajo vuan nga"migrena të tmerrshme", madje që nga mosha trembëdhjetvjeçare. Kur e kaplon sëmundja, ajorri e sëmurë me ditë të tëra, ka vjellje të shpeshta gjë që e bën të shtrihet në shtrat. Aspirinadhe medikamentet tjera kundër migrenës përbëjnë arsenalin e saj kryesor farmaceutik. Mjekui saj familjar ma ka dërguar atë sepse ka konsideruar kokëdhembjet e saj vijnë nga një gjendjee një presioni ekstrem dhe se ajo duhet të mësojë të relaksohet. Beckey thekson se ajo i ndiennervat e saj tek i shtërngohen si tela. Dhe, ajo qesh e tendosur nga nervoza, duke i numëruarmotivet e çrregullimeve të saj: studimet në kolegj janë të stërngarkuara me orare fikse,provime, punë laboratorike. Pastaj, problemet me shokun e saj. Puna që ajo bën i duketvrastare, etj. Ajo ndalet për një moment të gjatë me duar të kryqëzuara mbi gjurin e saj, e pastaj,duke i ngritur sytë drejt meje, më psherëtinë butësisht: - Nëna më ka këshilluar që tju them se unë kurrë nuk e përjetoj orgazmin. Becky më shpjegon se ajo së pari ka menduar që kjo ndodh ngaqë ajo e filloi këtëpunë vetëm sa për të bërë dashuri, por me kalimin e kohës ajo dhe i dashuri i saj përfunduan12
  14. 14. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjesnë dashuri. Dhe më pas, sipas saj, çdo gjë do të vajë mbarë. Por, muajt kalojnë dhe ajovazhdon me avazin e vjetër: - Smë duket asgjë ekscituese. Sikurse edhe në rastet e çifteve të tjerë, ftohtësia rritet me ngritjen e tensionit. Nëfillim, secili e përqeshte tjetrin. Me kalimin e kohës, dashnori i saj i vogël e qetëson duke ithënë se ndoshta ai është një dashnor i keq. Por, të njejtën gjë e mendon edhe ajo për veten esaj. Fytyra e Beckey-it shkëlqen nga ngazëllimi kur e pyes të më flas diç më tepër për jetëne saj në shtëpi. Pamjen që ajo e paraqet është vërtet ideale. Babai i saj është "perfekt".Mamaja e saj është e dashur dhe shumë e këndshme. Motrat e saj janë shoqe të vërteta. Atepëerputhen të gjithë njëri me tjetrin deri në prfeksion. Kam përshtypjen se ajo përkdhelet ngakëto ndjenja tejet dashamirëse. Njëkohësisht, kam përshtypjen se duhet pritur një kohë para seti përvishemi punës. Njëzet minutat e fundit të konsultimit tonë ia përkushtoj mësimit të Beckey-it meautohipnozën duke e regjistruar një shirit manjetofoni të cilin ajo duhet ta marrë me vete, nështëpi. Beckey është një medium përpëlitës, ajo preferon ti mbaj sytë hapur sa më gjatë që tëjetë e mundur. Nëse qepallat e saj ia mbulojnë sytë, kjo dë të thotë se kjo ka ndodhurrastësisht dhe ajo kthjellet priftueshëm. Është mëse e qartë se një pjesë e qenies së saj luftonkundër dëshirës për tu reklasuar, për tu liruar e tëra. Më në fund, tensioni zhduket pak ngapak nga fytyra dhe trupi i saj dhe ajo i nënshtrohet sugjestionit tim për ti çliruar muskujtnjërin pas tjetrit. Ajo madje qetësohet deri në atë masë sa mund tia mësoj sinjalizimin përmesgishtërinjve, dhe pa humbur kohë, hyj në komunikim direkt me ndërdijen e saj. Pas disaminutash, ndërdija e saj më rrëfen se migrenat e saj rrjedhin nga një ngjarje e kaluar. - Ka ndodhur kjo ngjarje në jetën e tanishme? Gishti "negativ" ngritet ngadalë duke u dridhur. Më pas, e pyes ndërdijen e saj nëse ajoështë e gatshme ta përgadis Beckey-in për takimin tonë të ardhshëm, për ta ballafaquar atë meekzistencën që paraqet burimin e migrenave të saj. Pas një abstenimi një minutësh, gishti"pohues" ngritet. Pas daljes nga hipnoza, Beckey më pyet e habitur: "Çdo të thotë e tërë kjo?" Unë ishpjegoj se kam zbuluar se shqetësimet prej të cilëve vuajnë shumë njerëz, e kanë burimin nëndonjë jetë të mëparshme. Por, duket se Beckey nuk beson shumë në reinkarnimin. Por, dorënnë zemër, a nuk do ti interesonte asaj që të shoh se çfarë do të përgadis ndërdija e saj herën eardhshme? Ajo pranon me buzëqeshje dhe e lëshon kabinetin kabinetin tim duke më premtuarse do ta praktikoj autohipnozën së paku dy herë në ditë. Pesëmbëdhjetë ditë më vonë, në hyrje të sallonit të pritjes, vërej një gruua krejtësishttë transformuar. Ajo duket më e lumtur, më e relaksuar. E ulur me komoditet, ajo mëshpjegon se e ka përdorur regjistrimin tim me kënaqësi të madhe. Poashtu edhe i dashuri i saji vogël. Edhe ai ndihet më i qetë. Mëgjithkëtë, ajo sërish fillon të belbëzojë gjersa më pyetnëse do ta eksplorojmë një jetë të kaluar që sot. I propozoj që ta lë ndërdijen e saj të vendos. Që në fillim të sugjestionit, vërej përfitimet e Beckey-it nga seancat e autohipnozës nështëpi: për pak çaste ajo rrëshqet në një trans të thellë. Një verifikim i fundit përmes shenjësse gishtit më siguron se synimi i ynë gjindet në një jetë të kaluar. E lë të udhëtojë në kohë dhehapësirë, duke i sugjeruar që ndërdija vetë ta zgjedh një moment të këndshëm apo edhethjesht banal nga ekzistenca të cilën jemi të interesuar ta eksplorojmë. Zëri i Beckey-it bëhet akoma më i turpshëm për tiu përshtatur skenës që i shfaqet parasyve të saj. 13
  15. 15. Ju keni qenë këtu më parë Beckey - I shoh të gjitha llojet e luleve të egra...barin e lartë...në një fushë të gjërë. Dr. Fiore - Çfarë bëni ju në këtë fushë? B. - Jam me dikë. Dr. F. - Më rrëfeni diç për këtë person. B. - Është një djalë...Më duket se ne thjesht po bisedojmë. Dr. F. - Çpo ndjeni? B. - Jam e lumtur. Dr. F. - E lumtur për shkak të tij? B. - Po. Dhe në paqë. Dr. F. - Më flisni për peizazhin. B. - Është një livadh, natyra shkëlqen. Ka dhe drunj. Dr. F. - Çfarë lule ka? B. - Ato janë ngjyrë portokalli, janë fare të vogla... duket të jetë pranverë...portokallidhe vjollce. Dr. F. - Më flisni për shokun tuaj. Si duket ai? B. - Hë... flokë të zezë... ka mjekërr, djalosh i bukur. Dr. F. - Si është i veshur? B. - Duket si një lloj i veshjes mesjetare...do të thoja pantollone të shkurtëra merrypa...dhe një bluzë...të çmuar. Dr. F. - Cila është ngjyra e bluzës? B. - Pembe e mbyllur mbi fondin e bardhë. Dr. F. - Po pontollonat e tij? B. - Të përhimtë. Dr. F. - Po ju? Si jeni ju e veshur? B. - Në të gjelbër... një fustan krejtësisht të gjelbër. Dr. F. - Çfarë flokë keni? B. - Flokë të tërhequra mënjanë...janë të gjatë dhe të lëshuara mbi shpinë. Dr. F. - Jeni vërtet shokë të mirë, ju dhe ky djalosh i ri? B. - Hë...po. Dr. F. - A jeni të dashuruar njëri në tjetrin? B. - Besoj se po, po. Dr. F. - Shumë mirë. Tani, unë do të numëroj deri në tre dhe juve do tju kujtohet emrii tij. Një... dy... tre. Cili emër ju vie brof në shpirt? B. - Ian. Dr. F. - Shumë mirë. (Becky qesh) Dr. F. - Çfarë ka për të qeshur? B. - Sa kurreshtare. Kurrë në jetën time skam njohur njeri me këtët emër. Dr. F. - Po ju, si ju quajnë juve? B. - Skam asnjë ide. Dr. F. - Merrni frymë thellë dhe koncentroheni, do ta përsëris pyetjen. Një... dy... tre...si ju quajnë? B. - Elaine. Dr. F. - Cili është mbiemri juaj, Elaine? B. - ODonnell. Dr. F. - Relaksohuni më tej. Sa vjet i keni, Elaine? B. - Pesëmnëdhjetë. Dr. F. - Pesëmbëdhjetë? Po Ian sa vjet i ka? B. - Gjashtëmbëdhjetë. Dr. F. - Njiheni që një kohë të gjatë?14
  16. 16. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes B. - Hë, po. Dr. F. - Po në cilin shtet ju gjindeni? B. - Në Angli?... Në Irlandë? Në Angli më duket. Dr. F. - Tani do të numëroj deri në tre dhe me të shqiptuar tre, ju do ta kujtoni datën esaktë... Ma thuani këtë datë. B. - 1654. Dr. F. - 1654. Tani të avancojmë në kohë për pesë a dhjetë minuta dhe të shohim çfarëdo të ndodh... Çpo shihni? B. - Gjithmonë e njëjta gjë. Dr. F. - Jeni edhe më tej në të njëjtin vend, duke biseduar? B. - Hë... po. Dr. F. - Jeni në këmbë, e ulur apo e shtrirë? B. - Në të vërtetë, jemi të shtrirë në krah. Po pushojmë. Dr. F. - Mirë. Tani do të kërkoj nga ju të avanconi më tej në kohë, për diç më tepër senjë orë. Një... dy... tre... katër pesë. B. - Oh! Nuk jam më aty. Dr. F. - Çfarë po vëreni tash? B. - Jam në një... Po imagjinoj se është shtëpia ime... në kuzhinë, besoj. Dr. F. - Çjeni duke bërë? B. - Më duket se ne po përgaditemi për të ngrënë. Dr. F. - Më flisni më tepër për kuuzhinën. Përshkruajeni atë. B. - Epo mirë... ka një tryezë të madhe prej druri me banka të vendosura në secilënanë. Dr. F. - Vazhdoni. Është tryeza gati? B. - Jemi duke i vendosur enët. Pjatat dhe... gjithçka është prej metali. Nuk mund tëthem se çfarë metali e as çfarë kuamiteti, por është shumë pastër. Dr. F. - Sa pjata dhe lugë e pirunj po përgaditni? B. - Është vështirë të thuhet... katër ose pesë, më duket. Dr. F. - E për kë? B. - Prindërit dhe motrat e mia. Dr. F. - Sa motra i keni? B. - Dy. Dr. F. - Janë më të reaj apo më të moshuara se ju? B. - Njëra është e moshës sime ndërsa tjetra më e re se unë. Dr. F. - Si quhen ato? B. - Suzanne?... Emilie? Dr. F. - Tani do kërkoj nga ju të avanconi kah mesi i drekës në mënyrë që të mund tëshohim se çjeni duke ngrënë ndërsa ti do të më thuash nëse kjo të pëlqen. Një... dy... tre...katër... pesë. Çjeni duke ngrënë? B. - Një pulë... është zier e tërë, tërë pula... ende i duken këmbët dhe pjesët tjera. Dr. F. - Po tjetër çhani? B. - Një lloj mëlmese të bardhë. Dr. F. - Ju duket e shijshme? B. - Po, po. Dr. F. - Po diçka tjetër? B. - Ka dhe një pjatë me perime. Dr. F. - Çfarë ngjyre? B. - Të gjelbër. Më duket se janë spargël (lloj perimesh në formë shkopinjsh). Dr. F. - Si ju duket ambienti në shtëpi? B. - I këndshëm. 15
  17. 17. Ju keni qenë këtu më parë Dr. F. - Më flisni për babain dhe nënën tuaj. Mi përshkruani ata. B. - Babai është i fortë... fytyra e rreshkur dhe e skuqur... flokët gështenjë... maja ekokës e tullacur. Dr. F. - Cili është profesioni i tij? B. - Punon në qytet. Kujtoj se ka një dyqan... diçka të tillë. Dr. F. - Çbën nëna jote gjatë ditës? B. - Ajo rri në shtëpi. Dr. F. - E ju, çbëni ju? B. - Unë punoj. Dr. F. - Çfarë pune? B. - Kujtoj se punoj në dyqanin e babait tim. Dr. F. - Shumë mirë. Tani, do të doja që ju të kaloni në një ngjarje më me rëndësi.Ndërdija juaj do ta zgjedh ndodhinë që duhet ta ekzaminojmë. Një... dy... tre... katër.. pesë.Çpo shihni? (Qetësi) Dr. F. - Çpo ndjeni? B. - Diçka konfuze. Dr. F. - Mirë. Do ta pyes ndërdiejn tuaj që ta shpërbëjë këtë konfuzion. Numëroj derinë pesë. Në pesë, ju do të dini saktësisht se cilin rol e luani në këtë ngjarje. (Ajo numëron.)Çpo ndodh tash? B. - Dikush po ikën. Dr. F. - Kush? B. - Më duket se është... Ian-i. Dr. F. - Ku jeni ju në këtë moment, Elaine? B. - Në punë. Dr. F. - Në dyqan? B. - Po. Dr. F. - Edhe Ian-i ndodhet me ty në dyqan? B. - Jo, kujtoj se ai sapo iku. (Një akcent mërzie në zërin e saj.) Dr. F. - Ku ka shkuar? B. - Po shoh ushtarë. Dr. F. - E Ian-i, është ai me ta? B. - Më duket... po... ai iku me ta. Dr. F. - Është edhe ai ushtar? B. - Tash po. Dr. F. - Çfarë përshtypje ju sjell kjo shkuarje e tij? B. - Jam e mërzitur, por do kalojë edhe kjo. (Sytë e saj mbushen me lot.) Dr. F. - Sa vjet e keni tash? B. - Gjashtëmbëdhjetë. Dr. F. - Do të kërkoj tash, nga ndërdija juaj, që tju dërgoj në një ndodhi tërëndësishme. Një... dy... tre... katër... pesë. Çfarë po ndjeni? B. - Hë... Dr. F. - Çpo përjetoni? B. - Një lloj frike. (Mjekrra e saj dridhet.) Dr. F. - Frikësoheni shumë? B. - Heu... po. Dr. F. - Po pse? B. - Po ndodh diçka e frikshme. Dr. F. - Çka saktësisht? B. - Nuk di shumë. Është një turmë njerëzish që vrapojnë.16
  18. 18. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Dr. F. - E ju ku ndpdheni? B. - Jashtë... në rrugë. Dr. F. - E njerëzit vrapojnë në të gjitha anët? B. - Hë... po. Dr. F. - Çfarë po vëreni akoma? B. - Kuaj. Dr. F. - Përgjo mirë me veshë e të shohim nëse arrin të dëgjosh se çthonë këta njerëz? B. - Ata thonë se duhet ta kalojnë rrugën. (Zëri i saj zvogëlohet, si në pëshërotje.) Dr. F. - Përse? B. - Nuk e di. Dr. F. - Çfarë ndjeni në veten tuaj? B. - Kam frikë... humbas torruan... por asesi të kuptoj pse? Dr. F. - A jeni e vetme aty? B. - Po... më në fund... Po, jam në dyqanin tim... dhe nuk di gjë se çi ka ndodhurfamiljes sime. Dr. F. - Mirë. Do të numëroj deri në pesë e do të doja që ju të avanconi në kohë përdisa minuta për të kuptuar se çpo ndodh. (Ajo numëron.) Çpo shihni tash? B. - Dikush i rangut të lartë kalon nëpër qytet. (Ajo kthen kokën me ngadalë, sikur tapërcillte një lëvizje.) Dr. F. - Për çka bëhet fjalë? B. - Për një anëtar të familjes mbretërore. Dr. F. - Tash, do të numëroj deri në pesë, dhe në pesë ju do të kuptoni saktësisht përçka bëhet fjalë. Një... dy... tre... katër... pesë. Kush është ai? B. - Një princ. Dr. F. - Cili princ? B. - Nuk e di emrin e tij. Dr. F. - Më flisni për të. B. - Të gjithë e urrejnë. Dr. F. - Mirë. Do të kërkoj, tash, nga ndërdija juaj që tju kalojë në ngjarjen pasuese ecila është ndoshta burimi i migrenave tuaja. Rrini e qetë dhe e relaksuar. Një... dy... tre...katër... pesë. Çpo ndodh tash? B. - Asgjë. Dr. F. - Çfarë po ndjeni? B., pushim i gjatë. - Kam të ftohtë në duar. Njëra më duket se është shtangur por sjame sigurt. Dr. F. - Ku ndodheni, Elaine? B. - E injoroj këtë! Dr. F. - Jeni brenda apo jashtë? B. - Brenda. Dr. F. - Sa vjet i keni në këtë moment? B. - Gjashtëmbëdhjetë... gjithnjë gjashtëmbëdhjetë vjet. Dr. F. - Çpo ndodh tash? B. - Kanë ndryshuar shumë gjëra. Dr. F. - Kanë ndryshuar shumë gjëra? B. - Asgjë sështë më si më parë. Dr. F. - Asgjë si më parë? Ma shpjegoni këtë. B. - Nuk shoh asgjë... por më duket se... se jam fare vetëm diku. Dr. F. - Çpo bëni në këtë moment? Jeni ulur, e shtrirë apo... B. - Jam në këmbë. Dr. F. - Të shphim pra. Jeni akoma në dyqanin e babait tuaj? 17
  19. 19. Ju keni qenë këtu më parë B. - Jo. Dr. F. - E pra, ku jeni dhe çbëni në këmbë. B. - Është shumë errësirë... së paku aq sa smund të shoh gjë. Dr. F. - Por, ju keni përshtypjen se gjithçka ka ndryshuar. B. - Po. Dr. F. - Ma shpjegoni këtë. Çfarë ndjenje keni tash? B. - Eh po mirë... Jo, me të vërtet... Unë skam frikë. Dr. F. - A ka shumë kohë që kur ishit në rrugë? B. - Ka disa muaj. Dr. F. - Disa muaj? Të shohim. Do të numëroj deri në pesë e ju do të gjindeni vetëmpak çaste para këtij momenti. Një... dy... tre... katër... pesë. Më tregoni se çpo ndodh? B. - Më grabisin... Dr. F. - Kush ju grabit? B. - Është vështirë... vështirë të thuhet... po, kam shkuar gjetkë. Dr. F. - Ku kështu? B. - Më duket se unë sdoja të shkoja me ta. Dr. F. - Me kë? Kush ju mori? B. - ... mbi një kal. Dr. F. - Ju kanë marrë me kal? B. - Nuk e di saktësisht. Dr. F. - Më flisni për këtë. Çka ju kujtohet nga shkuarja juaj? Ku ishit kur kjo ndodhi? B. - Isha në qytet... në rrugë... pas parakalimit të princit. Dr. F. - Të njejtën ditë? B. - Po. Dr. F. - Si ka ndodhur kjo? Çfarë po shihni? Do të numëroj nga një në tre. Një... dy...tre. B. - Dikush më hodhi mbi një kal. Dr. F. - Kush ka mund ta ketë bërë një gjë të këtillë? Pse? B. - Një ushtar. (Ajo dridhet frikshëm.) Dr. F. - Një ushtar ju është afruar dhe thjeshtë ju ka rrëmbyer? B. - Ai ishte me ushtarë të tjerë. Dr. F. - Çndjesi kishit kur ju ndodhi kjo? B. - Isha e befasuar... por nuk kam përshtypje të ndihesha shumë e shqetësuar. (Ajoqetësohet.) Dr. F. - Çka ju ka thënë ushtari kur ju mori? (Heshtje.) Dr. F. - Do të numëroj nga një në tre dhe në tre ju do ta gjeni momentin se çfarë ju thaushtari. Një... dy... tre. B. - Ai më tha se po më merrte me të tjerat... ai tha: "Ju do të vini me të tjerat... megratë tjera." Dr. F. - Ju do të vini me gratë tjera? B. - Kishte edhe të tjera gra me ta. Dr. F. - Ata i kanë grabitur edhe ato, poashtu? B. - Ato... ato dëshironin të shkonin. Kam parë se si ato ishin në mantela dhe pallto,më kuptoni, me valixhet e tyre, të përgaditura më parë. Dr. F. - Si jeni ju e veshur? B. - Në të kuqe. Një fustan të kuq... paksa të nxehtë. Por, kujtoj se është një sezontjetër, më i ftohtë. Dr. F. - Mirë. Tash, do të kërkoj nga ju të kaloni në ngjarje më markante që ka pasuar.Një... dy... tre... katër... pesë. Çpo shihni?18
  20. 20. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes B. - Një kthinë të errët. Dr. F. - Ju ndodheni në një kthinë të errët? Ma përshkruani atë. B. - Jam e vetmuar... Ka një dritare... një, më duket... është e tëra çka mund të dallojpër momentin. Dr. F. - E, çbëni ju në këtë dhomë të errët? B. - Qëndroj këtu, në këmbë. Dr. F. - Jeni në shtëpinë tuaj? B. - Këtë po mundohem ta kuptoj... Dr. F. - Po numëroj nga një në tre, dhe në tre ju do të fiksoheni. Një... dy... tre. B. - Jo, nuk jam në shtëpi. Dr. F. - E pra, ku jeni atëherë? B. - Në një shtëpi guri shumë të madhe. Dr. F. - Qe sa kohë jeni në këtë dhomë? B. - Qe disa muaj. Dr. F. - Do të thotë se jeni e burgosur? B. - Në një mënyrë, po. Mendoj... Mendoj se jam, por... asnjëherë skam provuar të ik. Dr. F. - E pse, pra? B. - Sepse këtu është më mirë se në shtëpi. Dr. F. - Pse është më mirë se në shtëpi? B. - Është më dëfryese se në shtëpi, më amuzante. (Asaj i shfaqet një buzëqeshje eimponuar, e hidhur.) Dr. F. - Më rrëfeni për atë që ka ndodhur. Çju ka ndodhur kur keni qenë e rrëmbyernga këta njerëz, nga ushtari me kal? B. - Na kanë vendosur nëpër dhoma. Dr. F. - Më tregoni si kani qenë e trajtuar? B. - Kemi qenë mirë të trajtuara ngase ne jemi këtu për kohën e lirë të ushtarëve. Dr. F. - 9nënkuptoni ju me këtë? B. - Eh, mirë. Të themi që ata mund të vijnë të na shohin sa herë që tu kënda qejfi. Dr. F. - E çfarë efekti ju sjell kjo punë? B. - Kjo nuk më pëlqente aspak. Dr. F. - Më rrëfeni tash se çndodh kur ata vijnë tju shohin. B. - Epo mirë... këta janë ushtarë... ata ndodh të kenë qenë me muaj në mal... dhe,dëshirojnë gra. Dr. F. - Çfarë ndjenje ju sjell kjo juve? B. - Duhet ta bëjmë. (Me një zë indiferent.) Dr. F. - A keni qenë më parë me ndonjë burrë, siç jeni tash me këta ushtarë? B. - Jo. Dr. F. - Si jeni ndjerë të parën herë? B. - Asgjë të jashtëzakonshme. Dr. F. - Skeni qenë e shokuar? B. - Heu... ishte një shok, natyrisht... por jo edhe një termet. Dr. F. - Ne do të vazhdojmë ta eksplorojmë këtë jetë këtu. Një... dy... tre... katër...pesë. Keni ikur që një kohë të gjatë, Elaine? B. - Hë... Hë... Dr. F. - Qe sa kohë? B. - Qe shtatë apo tetë vite. Dr. F. - Si kanë kaluar këto vite për ju? B. - Hë... Mirë kanë kaluar. Nuk kanë qenë, shikoni... isha shumë mirë e trajtuar... atokanë qenë... Kjo nuk ishte tejet pasionante. Këto vite kishin anët e veta të mira dhe të këqija. Dr. F. - A keni pasur fëmijë gjatë kësaj periudhe? 19
  21. 21. Ju keni qenë këtu më parë B. - Jo. Dr. F. - A keni pasur ndonjë të dashur gjatë kësaj periudhe apo thjesht ju keni shërbyershumicës së burrave? B. - U kam shërbyer shumicës së burrave. Dr. F. - E çfarë dobie ju sillte kjo punë? B. - E urreja. (Ndihet kërcëllimi i nofullave të saj.) Dr. F. - A keni ndier kënaqësi ndonjëherë? B. - Disa herë. Dr. F. - Pasi u adaptuat, ju dukën gjërat më të thjeshta më pas? B. - Po. Dr. F. - Po princi? Keni qenë tek ai? E keni takuar ndonjëherë? B. - Jo. Dr. F. - Skeni qenë asnjëherë në prezencë apo në shoqëri me të? B. - Jo. Dr. F. - Ishit duke banuar me të tjera gra? Apo e kishit dhomën tuaj personale? B. - E kishim dhomën tonë personale. Dr. F. - Kaloni tash në një ngjarje më interesante. Një... dy... tre... katër... pesë... Kujeni tash? B. - Në shtëpinë time. Dr. F. - Më thuani çpo vëreni? B. - Kuzhinën... tryezën e madhe prej druri, bankat. Dr. F. - Pse jeni kthyer në shtëpi? B. - Për ta parë familjen time. Dr. F. - Kishit vështirësi nga atty ku ishit më parë? B. - Jo. Dr. F. - D.m.th. ju e gjetët familjen tuaj? B., me një ton befasie. - Jo, ata nuk janë më këtu. Dr. F. - Nuk kanë lanë ndonjë shenjë, ndonjë porosi? B. - Jo. Dr. F. - Shtëpia duket të jetë në rregull apo ke përshtypjen se mund të ketë ndodhurdiçka e befasishme? B. - Epo, mirë, gjithçka ka mbetur në vendin e vet por, më duket se këtu ka ngjarëdiçka e papritur. Dr. F. - Mirë. Në çka mendoni kur thuani kështu? Ku besoni se mund të jetë familjajuaj? Çka mund të ketë ndodhur? B. - Ata kanë qenë të shtërnguar ta lëshojnë shtëpinë... të ikin. (Ajo shqetësohet.) Dr. F. - Pse të ikin? Çpo ndodh në tërë vendin në këtë moment? B. - Eh mirë, ka trazira. Shumë trazira. Ata ndoshta kanë qenë të detyruar të marrinudhë. Ndoshta shkaku i ushtarëve. Dr. F. - E ju, çdo të bëni ju? Një xhiro rreth shtëpisë? B. - Po, e pastaj do shkoj deri në dyqan për të parë nëse edhe mëtutje është aty. Dr. F. - Është larg shtëpisë suaj? B. - Jo, vetëm një bllok shtëpish më tej. Dr. F. - Më përshkruani se çbëni. B. - Po zbres rrugës... drejt dyqanit. Dr. F. - Çfarë lloj dyqani është ai? B. - Një lloj dyqani me artikuj të përzier. Tekstil dhe miell... ca artikuj kuzhinz, gjëratë këtilla. Është një butik i vogël. Dr. F. - Po takoni njerëz të njohur, fqinj? B. - Nuk shoh... asnjeri. (Ajo shtërngon shpatullat për fotele.)20
  22. 22. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Dr. F. - Është kjo e pazakonshme? B. - Oh po! Dr. F. - Çfarë po mendoni ju? B., me ngadalë - Të gjithë kanë qenë të obliguar të ikin. Dr. F. - Cila ndjenjë ju kaplon përderisa e shihni këtë, krejt e vetmuar? B. - Kam frikë. Skuptoj asgjë. (Zëri i saj ngulfatet.) Dr. F. - Më rrëfeni në detaje për atë që po ndodh. Jeni edhe më tutje duke ecur? B. - Po, vazhdoj të ec dhe dera është e hapur e kjo është fare e pazakontë... vështrojdhe thërras. Askush nuk përgjigjet... dal jashtë, nga prapa shtëpisë, besoj. Dr. F. - Ka dalje? B. - Është një dalje e ngushtë... plot lagështi dhe kundërmon shumë. (Mbyll hundën medorë për të mos e ndier erën e keqe.) Dr. F. - Pse ka lagështi aty? B. - Për shkak të ujërave të zeza... Ska asnjeri. Dr. F. - As aty sgjindet askush? B. - Të paktën unë svërej askënd. Dr. F. - Çfarë jeni duke bërë tash? B. - Duke menduar. Dr. F. - Çka po mendoni? B. - Po provoj të mendoj se çduhet të bëj tash... a pra, e mbyll portën dhe hyj sërish nëdyqan... ska as para. Dr. F. - Kërkuat? B. - Po, po. Dr. F. - Ku kërkuat para? B. - Në sirtarin... prapa llogaritësit... nuk e kanë... dyqani nuk duket të ketë qenëplaçkitur, prandaj ata kujtoj, thjesht kanë ikur gjetkë. Dr. F. - Rrini e qetë dhe e relaksuar, lirohuni gjithnjë e me shumë sa herë që merrnifrymë. Çpo bëni tash? B. - Dal nga dyqani. Dr. F. - Po rrugët, duken ato të shkretuara? B. - Po... dëgjoj qentë tek lehin, por ka pak nga ta... Asnjë njeri, asnjë. (Tashmë, ajoduket qartë e trembur.) Dr. F. - Çndjenjë ju kaplon trupin? B. - Kam frikë. Vërtet po filloj të kem shumë frikë. Pyes veten çmund tju ketëndodhur njerëzve? Dr. F. - Rrini e lirë dhe ruajeni qetësinë. Tash, çpo bëni? B. - Kam pushuar ta kërkoj dikë. Dr. F. - Dikë të njohur? B. - Pa marrë parasysh kë. Dr. F. - I njihni tregtarët tjerë të rrugës apo njerëzit e këtij qyteti? B. - Hë... po. Dr. F. - E tash, çështë duke ndodhur? B., me zë të ulët. - Dëgjoj ca hapa. Dr. F. - Dikush që ec? B. - Janë shumë. Më duket se janë burra. (Ajo ofshan... fytyra i përkeqësohet.) Dr. F. - Ju ndjekin nga pas? B. - Po... po. (Dridhet me ankth.) Dr. F. - Cila ndjenjë ju kaplon ndërsa i dëgjoni këto hapa? B. - Kam frikë sepse... sikur të ishin të njohur nuk do të më ndiqnin nga pas pa mëthënë esnjë fjalë... pa më thirrur... Prandaj vazhdoj të ec. Por, ata më nxënë. 21
  23. 23. Ju keni qenë këtu më parë Dr. F. - Më thuani çpo ngjet me ju? Çpo shihni? B. - Shoh tre burra. Fytyrat e tyre sjanë të qarta. Dr. F. - Do të numëroj deri në tre e pastaj fytyrat e tyre do tju paraqiten qartazi.Qetësoheni ju lutem, merrni frymë thellë... një frymëmarrje e thellë... tash nxirreni ajrin,shkarkojeni tërë tensionin. Një... dy... tre... Çpo dalloni tash? B. - Njëri është bjond... flokëverdhë... tjetri zeshkan me mustaqe... edhe një zeshkan...por ky pa mustaqe. Dr. F. - Cila është përshtypja në fytyrat e tyre? B. - Oh... më duken të këqinj. Dr. F. - Ju flasin diç? B. - Jo. Dr. F. - Të prekin me duar? B. - Po. (Lotët fillojnë ti rrjedhin në fytyrë.) Dr. F. - Çfarë ju bëjnë? B. - Njëri, prapa meje, më tërheq për krahësh... Ata më fusin mes dy shtëpive, mashqyejnë çantën... pallton time. Dr. F. - Dhe ata nuk ju thonë as edhe një fjalë të vetme. B. - Jo, ata flasin mes vete. (Trupi i saj merr një tendosje ekstreme.) Dr. F. - E çfarë flasin ata mes vete? B. - Oh! Mund ta imagjinoni... "Shpejtë, shpejtë, ta qojmë këndej." Ndërsa mua:"Mjaft më!"... Ata poashtu këshillohen të mos bëjnë zhurmë. Njëri ma mbyll gojën me dorëne tij. Dr. F. - Çfarë ndjenje ju kaplon? B. - Euf... Kam frikë ngase ata mund të më lëndojnë. Unë... unë kam qenë edhe meburra të tjera, kundër dëshirës sime, pa pasur të drejtë që të zgjedh... prandaj nuk është kjoqë... në fund të fundit, është njësoj. Por, këtu kam frikë; ngaqë këta vërtet mund të mëlëndojnë shumë... dhe as që i njoh. Dr. F. - Çpo ndodh tash? B. - Njëri prej tyre e ka marrë një diçka si... si kërbaç... është nga metali... Oh!... Atamë godasin në kokë sepse unë provoj të mbrohem... Bie në tokë, më rrokullisin për dhe.(Trupi i saj bëhet si pa eshtra, pa skelet, pa formë.) Dr. F. - A ju kanë lënduar shumë kur ju goditën në kokë? B. - Po. Ata kishin marrë hov më parë... më rrjedh gjaku... më rrahin edhe më tej. (Ajidënesë së qari.) Dr. F. - Ku ju godasin kësaj radhe? B. - Në anën tjetër të kokës. Dr. F. - Jeni gjithnjë e plandosur për dhe? B., ajo psherëtin. - ...Po. Dr. F. - E burrat qëndrojnë në këmbë para jush? B. - Po... Jo, ata ulen tashti... vendosen në gjunj apo thjesht ulen... Diskutojnë se cilido të më dhunojë i pari... Unë jam me gjysmëvetëdije. Dr. F. - Çthonë ata? B. - Oh! Ata grinden... "Unë së pari!", "Jo, unë!" Dr. F. - Ju thuani se jeni në agoni, me gjysmëvetëdije? B. - Oh, po. Nuk mund të mbrohem më. Ata më shtërngojnë për krahësh. (Zëri i sajvjen duke u zvogëluar, duke u tretur.) Dr. F. - Rezistoni akoma? B. - Jo. Dr. F. - Dhe ju vazhdoni të jeni e shtrirë për dhe, e rreth jush këta tre njerëz në gjunj? B. - Po...22
  24. 24. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Dr. F. - Çfarë ndjeni fizikisht? B. - Të ftohtit e kalldërmit nën trupin tim... bërrylat, duart e mia të prangosura... tëftohtit. Fustani im krejtësisht i shqyer. Dr. F. - Gjejeni qetësinë tuaj, relaksoheni. Dhe vazhdoni të përshkruani atë që jundodh. Gjithnjë duke u qetësuar. Çpo bëjnë ata tash? B. - Eh, mirë, bjondi është i pari... oh, ai më lëndon, kam dhembje... gjakderdhje. Dr. F. - Gjakderdhje nga vagina? B. - Po. (Zëri i ngulfatet në fyt.) Dr. F. - Si e kuptoni këtë? B. - E ndjej... është gjaku i nxehtë që më rrjedh nga... dhe e ndjej se si më shqyen. Dr. F. - Ju bën edhe diçka tjetër? B. - Jo. Ai vetëm më ka... ishte i shpejtë. Mbaroi shpejt. Dr. F. - Cili është në radhë? B. - Tani, në radhë... ai që ska mustaqe... oh, e njëjta gjë. Dr. F. - E ky, ju lëndoi shumë? B. - Dhembje kam gjithmonë... por ndoshta pak më pak këtë herë... gjithsesi jo mëshumë. Dr. F. - U flisni diç këtyre burrave? B. - Jo. Por është krejt njësoj nëse... unë... unë megjithatë ndjej se çpo ngjan përreth. Dr. F. - Çpo ndjeni në këtë moment? B. - Thjesht, një zhurmë shushuritëse në largësi... kjo vjen nga larg, më duket, por endjej fare mirë edhe peshën e trupave të tyre... dhe vuajtjet, dhembjet... edhepse asgjë nukshoh. Gjithçka është e errët. Dr. F. - Po tash? B. - Burri i tretë... ai mban një thikë... dhe... dhe ai ma ngulit atë. (Trupi i saj dridhet,kërcen.) Dr. F. - Ku e ngulit ai thikën? B. - Në seksin tim... dhe vazhdon të mi prejë këmbët. Dr. F. - Ai ju gjymton para se tju dhunojë? B. - Po... Dhembjet janë të tmerrshme dhe ndjej se unë po ik nga vetja ime... më duketse ai më dhunon... nuk më kujtohet më asgjë... (Zëri i saj e humb kthjelltësinë.) Dr. F. - Çfarë shihni tash? B. - Asgjë. Dr. F. - Çfarë ndjeni? B. - Ftohtësinë. Dr. F. - Ku mendoni ju se gjendeni? B., duke belbëzuar. - Më duket se jam zhbërë, jam tretur... diku në ajër... diku lart...dhe më duket se shoh nga atje. Dr. F. - Ky përjetim, ju duket si një senzacion, një përshtypje apo një ndjenjë? B. - Jo, tash besoj se jam e vdekur. Dr. F. - E, pra, kush atëherë është duke shikuar nga lart? B. - Shpirti im? Dr. F. - Është kjo përshtypja juaj? B. - Po... Dhe megjithatë më duket sa jam unë vet. Dr. F. - Jeni duke përjetuar një shqetësim, sfidë apo vuajtje? B. - Jo. Dr. F. - Cilën ndjenjë po e përjetoni atëherë? B. - Ndjenjën e shpëtimit. Dr. F. - Çvëreni kur shikoni para jush. B. - Tre burrat që po ikin. 23
  25. 25. Ju keni qenë këtu më parë Dr. F. - E kur e shikoni trupin tuaj? B., me keqardhje. - E tmerrshme... një bërrakë gjaku. Dr. F. - Rrini e qetë dhe e relaksuar. Nuk ju duket e frikshme ta shihni veten tuaj dukeu larë në gjak? B. - Në një farë mënyre po, natyrisht... por në një tjetër, çdo gjë shpjegohet vetvetiu. Dr. F. - Çka dëshironi të thuani me këtë? B. - E po mirë, kjo pamje më trishton sepse më tregon se më kanë mbytur... dhe atëegërsisht... por, e ndjej një lloj kurimi të brendshëm sepse tash e di se në çmënyrë kamvdekur, më kuptoni? Kërkoj nga shpirti i Elaine-s nëse ajo mund të mësoj diçka morale nga kjo ekzistencë esaj e mëhershme. Ajo thekson se në fakt ishte një jetë e dështuar... ajo, mbase konsistontevetëm që tu shkonte ushtarëve nga pas, vetëm e vetëm ti ikte monotonisë së përditshmërisësë saj... e që, në të vërtetë, kjo kurrë nuk u realizua. Ndërdija e saj konfirmon se migrenat nga të cilat vuan Becky në këtë jetë, që nga ngapuberteti, rrjedhin nga aventurat në të cilat ajo ishte e implikuar në jetën e saj të mëparshme.Poashtu, ndërdija konfirmon se përdhunimi seksual i shumëfishtë ndaj saj është burim ishqetësimeve në jetën e saj seksuale. Këtë e shpjegon edhe ajo vet: - Nuk mund ti lëshohem askujt, nuk mund të kënaqem me askënd. Dëshiroj që askushtë mos më prek... ngase, atëbotë, ata më kanë mbytur. Përderisa i parashtroj pyetje në lidhje me vitet e kaluara në shtëpinë e rezervuar përushtarët, ajo më betohet se as atje, kurrë nuk kishte përjetuar orgazëm, se ajo ishte "thjeshtë,një lloj pune". Gjithmonë në gjendje transi hipnotik, por e rikthyer në kohën e tashme, Beckyidentifikon dhunuesin e saj të dytë me babain e vet. Për këtë, unë e vendos atë në njësugjestion posthipnotik i cili i mundëson asaj që ti kujtohen vetëm ato sekuenca që ajo mundti përballojë në planin emocional. Megjithkëtë, me të dalur nga transi, asaj i kujtohen të gjitha. Tund kokën me njëshenjë mosbesimi, duke e kujtuar faktin e zbuluar për babain e saj. - Por ai është aq i mirë! Është një baba perfekt. Pas një pushimi përplot shtjellim idesh, ajo thekson pakënaqësinë e saj që ai sot ështënjë personazh krejt tjetër. Dhe, madje ajo pyet veten se mos ky person është rikthyer në ditëttona në rolin e babait të saj për ti paguar borxhet e së kaluarës. Seanca e dytë e regresionit të Becky në personazhin e Elaine shfaqet me pamjeinteresante. Nën hipnozë, ajo nuk mund ta fsheh më urrejtjen e saj të thellë ndaj babait të saj.Një urrejtje sa e ngulitur thellë në të po aq edhe e ndrydhur dhunshëm... që manifestohet nëmigrenë duke transformuar dhembjen e saj sentimentale në një dhembje fizike. Ajo vuan,kësisoj, me vite të tëra, sepse në fakt, ajo lufton kundër ndjenjave të saj të vërteta. Ajo ofronnjë rezistencë të fuqishme, madje edhe në hipnozë të thellë, dhe kundërshton ta takojë atë qëajo e urren aq shumë dhe të paktën ta kuptojë pse e urren. Në të vërtetë, kjo vjen ngaqë ajo kaqenë e dhunuar prej tij në këtë jetë të mëparshme. Ndërdija e saj shton se moskapaciteti i sajpër ta përjetuar orgazmin nuk i përket vetëm faktit se ajo është dhunuar si Elaine, porse edhenjë regjion i thellë i qenies së saj e kujton këtë dhunim nga babai i saj gjë që e pengontmerrësisht ta përjetojë aktin. Pasi që përfunduam së zhveshuri këto sentimente, ajo ndërhynduke shtuar se mungon edhe diçka. Vazhdoj ta pyes ndërdijen e saj e cila pikturon, pak ngapak, tablon e një vajze të ndarë në copëza, plotësisht të shkapërderdhur. Ajo e vështron këtëskenë nga lart, në kualitetin e shpirtit. Duke e rikujtuar atë që ka ndodhur, ne zbulojmë se ajoka qenë e burgosur në një ekzistencë tjetër të kaluar ngase ishte katolike. Nga qelia e saj, ajokishte bërë shaka me njërin nga kujdestarët e burgut duke ia mveshur atij se ishte24
  26. 26. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjeshomoseksuel dhe atë para të gjithë të burgosurve dhe gardianëve. Më vonë, ai është futurfshehurazi në qelinë e saj, e ka vrarë atë, ia ka prerë gjymtyrët dhe e ka dhunuar kufomën e sajtë pajetë. Shpirti i saj ka asistuar në këtë skenë dhune madje duke e përqeshur dhunuesin përatë çfarë ai po bënte. Dhe ishte pikërisht kjo ngjarje ajo "diçka që mungonte". Derisa ne po flisnim, pas përfundimit të transit hipnotik, Becky arriti të kuptojë se ajo,në të vertetë, kishte një lloj frike nga gjendja ekscituese e babait të saj. Por, ajo gjithmonë ekishte injoruar këtë gjë. Ai as që e kishte keqtrajtuar Becky-in ndonjëherë, as fizikisht dhe asverbalisht. Ajo madje e do shumë atë, dhe sipas saj ajo është në çdo moment e sinqertë me të.Vendosëm ta ftojmë babain e saj që ta bashkëshoqërojë në takimin e ardhshëm në mënyrë qëtia komunikojë atij risitë që ajo i kishte mësuar në ndërkohë për të. Madje ajo, nuk heziton që,nëse eskalon puna, edhe ta lëndojë të atin e vet. Mirremi vesh që ata të vijnë të nesërmen, pra të shtunën. Babai i Becky-it është njëburrë i hapur, i shoqërueshëm ndërsa shikimi i tij intelektual sikur shpreh ndjeshmërinë e tij.Me një keqardhje por duke mos nguruar fare, Becky i shpjegon të atit se në një jetë tëmëparshme, ai ishte njëri nga tre burrat që e kishin dhunuar atë, pra Elaine-ën. Ajo poashtushprehet se prej vitesh ndjen një frikë të pashpjegueshme ndaj tij, sigurisht për shkakunsipërpërmendur... dhe se thellë në ndërdijën e saj është ngulitur një urrejtje ndaj tij. Sytë embushur me lot, ajo i rrëfen atij tërë skenën e dhunimit dhe i sqaron atij përse kishte refuzuarti shikonte në sy këta burra për ti njohur se kush ishin. Pasi që Becky kishte njoftuar edhefamiljen për përvojat e saj të regresionit, i ati kishte kuptuar për epizodin e dhunimit, por aiinjoronte faktin të kishin marrë pjesë shumë burra në të... dhe mbi të gjitha se ai ishte njëringa ta. Fytyrën e mbushur vaj, ai i afrohet së bijës, e përqafon fort përderisa ajo nuk pushonduke dënesur. Ulen të dy përballë njëri-tjetrit duke i shtërnguar duart. Vazhdojnë të flasin dhesikur kanë harruar prezencën time. Ai i drejtohet së bijës se është tmerruar nga ideja se të kalënduar kaq shumë por se ai nuk mund të ndryshojë asgjë. Kthehet nga unë, fshin lotët nga fytyra dhe më thotë: - E dini, Becky dhe unë jemi thuaja gjithmonë në një komunikim të ngushtë. Ju kafolur ajo për këtë? Dhe pasi unë tund kokën në shenjë pohimi, ai vazhdon të më flas se si ata janë tëlidhur me telepati mes vete. Ai mi numëron disa raste ku një forcë e brendshme e cyste titelefonojë asaj: më pas ai mësontë se diçka i ndodhte Becky-it dha ajo kishte nevojë përndihmën e tij. Ata buzëqeshin dhe ia shtërngojnë duart njëri-tjetrit. Në të vertetë, kjo seancëishte shumë prekëse për ne të tre. Përgjatë konsultimeve të rregullta dy herë në muaj, Becky shkëlqen nga ngazëllimi tëmë njoftoj se është liruar nga migrenat e saj, por, paksa e tërhequr ne vete, ajo shton: - Dhe megjithatë, ndjej ca dhembje të lehta koke, të cilat, jam e bindur, janë tëprovokuara nga tensionet nervore. Ajo është aq e habitur që është shëruar, sa që: - Nuk guxoj madje as ti numëroj javët që kur nuk lëngoj më... nga frika se mos do mëkthehen sërish migrenat! Ajo poashtu ka vënë re të jetë gjithnjë e më pak e ndikuar nga të tjerët, dhe se në njëmënyrë të përgjithësuar, ajo ndihet më e qetë në punë dhe në studimet e saj. Ajo pohon se reagon mirë e më mirë përderisa bën dashuri me John-in. Me njëbuzëqeshje që shpreh krenarinë e saj, ajo më drejtohet: - Ju e dini, kur ne bënim dashuri, unë ndihesha fare e trazuar, shihja se si ai tregohejbrutal ndaj meje... brutal, dua të them se sjellja e tij më dukej imponuese... Skena e dhunimit 25
  27. 27. Ju keni qenë këtu më parëme shfaqej priftueshëm në shpirt por i thoja vetes të qetësohesha. E arrija disi aktin, por, mëbesoni, nuk ndjeja asnjë kënaqësi atëherë. Ajo tashmë nuk i fsheh nga John-i asnjë nga këto përshtypje dhe kësisoj, ata të dypërjetojnë kënaqësi gjithnjë e në rritje. Disa javë më vonë, ajo më telefonon duke qarë, për të më thënë se problemi memigrenat e saj nuk është zgjidhur akoma. Kërkon që ta pranoj para seancës së rregullt. Me të hyrë në kabinetin tim, fytyra e saj ngazëllen, dhe duke u ulur në kolltuk, ia nis: - Prap unë! Babai im kishte një ide që do të mund të na ndihmonte shumë. Ajo më shpjegon se migrenat e saj fillojnë gjithmonë në mëngjes përderisa ajo ështëakoma në shtrat dhe se kjo vazhdon që nga mosha trembëdhjetë vjeçare. Nga ana tjetër , kemivënë re një element tjetër ineresant - dhe të rëndësishëm - në kërkimet tona. Kur ajo e hakafjallin diku jashtë me John-in, apo me këdoqoftë, rregullisht kaplohet nga një migrenë e cilafillon aty kah fundi i racionit. Kjo e ka bindur se migrenat e saj nuk kanë tërësisht origjinëfizike, por mbi të gjitha ato burojnë nga një aspekt psikoligjik. Diçka, sipas të gjitha gjasave,na ka shpëtuar gjatë seancave regresive. Mbështetet fort për kolltuk, i mbyll sytë dhe e koncentron tërë vëmendjen nëfrymëmarrjen e saj. Me të mbërrirë gjendjen e transit hipnotik, gishtërinjtë e saj pohojnë se ora luan një roltë rëndësishëm në simptomet e Beckey-t për shkak të ndodhive që zhvilluan në mëngjes nëekzistencën e saj si Elaine; ta marrësh një vendim është një faktor kapital. Ne arrijmëkuptojmë shpejt se vendimi i saj më i madh ishte kur ajo vendosi ta lëshojë familjen për tushkuar nga pas ushtarëve. Pa u ndalur në skenat tjera, e bart atë drejtpërsëdrejti në ngjarjen e dyshuar. Ajozvogëlon zërin duke ia adaptuar një toni diskret, të fshehtë: Becky - Duket se ushtarët do të kalojnë këndejpari e që ata marrin me vete edhe gra tëqyteteve tjera... Dr. Fiore - Çbëjnë ata, më thuani? B. - I marrin gratë dhe i mbajnë për vete. Dr. F. - E nga vijnë këto gra? B. - Nga qytetet nëpër të cilat kanë parakaluar ushtarët Dr. F. - Ku e mësuat ju këtë? B. - Dikush ka dëgjuar të flitet në qytet. Dr. F. - E ju nga kush e mësuat këtë? B. Ajo ul zërin akoma më tej dhe bëlbëzon ndër buzë - Një burrë. Dr. F. - Cili burrë? B. - Ai që ishte para dyqanit. Ai e di. Dr. F. - Cila ishte përshtypja juaj kur e dëgjuat këtë? B. - Eh, mendova se kjo do të mund të ishte dëfryese, do të më ndryshonte ca... se dotë ishte më mirë sikur ta bëja. Dr. F. - Të shohim atëherë, ku ishit ju kur ai ju foli për këtë, Elaine? B. - Në rrugë, duke bërë pazarin. Sapo i fola. Dr. F. - E ai, çtë tha? Ma përsëritni atë që ju tha ai juve. B. - Ai më pyeti nëse e dija se çfarë po flitej për ushtarët. E pastaj ai shtoi se... kishteedhe gra që shkonin me ta. Dr. F. - Ju tha diç se çngjanë me këto gra? B. - Eh mirë, ato jetojnë në... janë të vendosura nëpër pallate. (Fytyra e saj ngazëllen.) Dr. F. - U japin para grave për ti marrë me vete? B. - Ai tha se do tju japin më vonë.26
  28. 28. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Dr. F. - Çfarë shume? B. - Oh! ai nuk tha saktësisht sa, ai vetëm tha... se ato do të paguhen mirë. Dr. F. - E ju, çmenduat me të dëgjuar këtë? B. - Se ishte interesante... Dukej fare lehtë dhe... është vetëm një mënyrë për të jetuar,sikur dhe të tjerat, e dini. Dr. F. - A keni menduar më thellë se çdo të thotë më saktësisht të ikni bashkë meushtarët? B. - Oh! unë... kam një lëmsh idesh... në fund të fundit, kam menduar pak a shumë sepa mëdyshje, do të duhej bërë diçka... mirëpo ndoshta edhe jo diçka të këtillë... thjesht, kamrefuzuar të mendoj për këtë. Dr. F. - Të gjitha këto i keni dëgjuar përderisa po e bënit pazarin? B. - Po, ai më tha të gjitha. Dr. F. - Ai që i mblidhte gratë apo... B. - Po, mendoj se ai ishte ngarkuar për këtë. Dr. F. - I ke premtuar gjë atij në atë moment? B. - I kam thënë vetëm se dëshiroj të ik. Dr. F. - Ju vendosët aty për aty, brof? B. - Po. Dr. F. - Sa ka qenë ora në momentin kur ju vendosët të ikni? B. - Ishte paradite e hershme. Dr. F. - Sa ishte ora, çmendoni? Tregtarët tashmë kishin hapur dyqanet e tyre? B. - Oh! po, po, ishte ora tetë e gjysmë ose nëntë. Dr. F. - E tash, cila ndjenjë ju kaplon pasi që i thatë atij se ju dëshironi të ikni? Jeni tësigurt në vendimin tuaj? B., me një zë gati belbëzues. - Jo. Dr. F. - Është një vendim desidiv? B. - Atij i kam thënë po, është e sigurt se do ik, por për veten time nuk jam krejt esigurt se kjo është një ide e mirë. (E rrudh ballin.) Dr. F. - Cilat janë ambicjet tuaja që ju shfaqen në mendje gjatë këtij momenti? B. - As që kam biseduar me dikë rreth këtij projekti dhe kujtoj se... ky rrëfim rrethmarrëdhënieve seksuale më trondit ca, ma ngarkon kokën paksa por gjithnjë mendoj se nëfund të fundit kjo sduhet të jetë një çështje e tillë, krejtësisht seksuale, siç thonë këta. Dr. F. - Keni bërë ndonjëherë dashuri, Elaine? B. - Jo. Dr. F. - Çmoshë keni në këtë moment? B. - Gjashtëmbëdhjetë vjet. Dr. F. - Çfarë po mendoni përderisa ky njeri po largohet? B. - Jam tepër e tronditur. Dr. F. - Keni caktuar ndonjë vendtakim në kohë të caktuar? B. - Ai... thjesht më ka thënë të mos largohem nga shtëpia ime. Dr. F. - Ju tha ditën kur do parakalojnë ushtarët? B. - Po: të pasnesërmen. Dr. F. - Çpo ndërmerrni tash, pas marrëveshjes me të? B. - E kryej pazarin dhe kthehem në shtëpi. Dr. F. - Cila është përshtypja juaj pas hyrjes në shtëpi? B. - Oh! jam e shqetësuar sepse kam një sekret dhe kam frikë se do më bërtasin. Dr. F. - Çka mendoni, çdo të ndodhte nëse do tju tregoje të vërtetën? B. - Do të ishin të hidhëruar dhe nuk... ata nuk do të më lejonin të shkoj edhepse kjodo të ishte e kotë sepse tashmë unë kam vendosur, u pëlqeu apo jo atyre! Dr. F. - Përse? 27
  29. 29. Ju keni qenë këtu më parë B. - Sepse i kam thënë atij burri se do ik. Dhe nëse nuk ik siç jemi marrë vesh, ata dotë më rrëmbejnë, me çdo kusht. Dr. F. - Kush ju tha këtë? B. - Ai ma tha këtë. Dr. F. - Do të thotë, vetëm pse ju keni pranuar njëherë, ata do tju rrëmbenin nëse jubëheni pishman? B. - Po, po. Dr. F. - Çndjenjë ju kaplon kur e vështroni nënën tuaj? B. - Nuk mund ta përballoj shikimin e saj. Unë... kam frikë. Dr. F. - I dukeni asaj se fshihni diçka, ju brengos diç që skeni guxim ta thuani? Juparashtron pyetje? B. - Jo, ajo thjesht mendon se nuk kam disponim të mirë. Dr. F. - Çndodh më pas? Numëroj deri në pesë. Në pesë, kaloni në epizodin tjetër mëinteresant. Një... dy... tre... katër... pesë. B. - Ja pra, ushtarët parakalojnë në qytet... dhe ata kanë me vete... Kam përgaditur njëpako me rrobe personale dhe pres deri në minutën e fundit për tju thënë prindërve so do ik...se do e braktis shtëpinë. Dr. F. - E ata, çbëjnë ata? B. - Eh, kanë mbetur të shtangur. Nuk kuptojnë përse. Dr. F. - Sa është ora? B. - Është mëngjes. Dr. F. - Sa është ora, ke ndonjë ide? B. - Rreth nëntë... mes nëntë e dhjetë. Dr. F. - A tentojnë të ju ndalin? B. - Po, natyrisht... më lusin të rri. Dr. F. - Si i merrni ju lutjet e tyre? B. - Ndihem e mërzitur, por unë e prisja prej tyre këtë. Dr. F. - Çfarë ndjenje ju përshkon nga brenda në momentin e ndarjes... duke u thënëatyre lamtumirë? B. - Është një ndjenjë mërzie por... unë e kam marrë vendimin, ska më kthim prapa. Dr. F. - Kush ishte prezent kur po i njftonit prindërit me vendimin tuaj? B. - Askush. Dr. F. - Vetëm nëna dhe babi juaj? B. - Po, po. Dr. F. - Qante ndonjëri prej tyre? B. - Po, nëna. Dr. F. - Cili ishte reagimi i babait tuaj? B. - Ishte furioz, mjaft nervoz. Dr. F. - Po ju, ndjenjat tuaja? B. - Hë... përpiqem të mbahem stoike por e kam shumë vështirë sepse mamaja imeqanë pa pra. (Sytë i mbushen me lot.) Dr. F. - Po tash, çështë duke ngjarë? B. - Dikush ma sjell një kalë dhe unë hyp mbi shalë. Dr. F. - Ta kanë sjellur kalin para shtëpisë? B. - Po pra... shtëpia ka dalje në rrugën e madhe në të cilën parakalojnë ushtarët. Dr. F. - Çpo bënit ju kur ata e sollën kalin? B. - Dola nga dera për ti takuar ata. Dr. F. - E si ju njohën ata? B. - Burri me te cilin jam marrë vesh ishte meta. Ai u tregonte atyre se ku gjindengratë.28
  30. 30. Dëshmi mbi reinkarnimin dhe përvojën e vdekjes Dr. F. - Po njerëzit e qytetit, çbëjnë ata? B. - Ata shikojnë nga dritaret dhe pëshpërisin për atë që po ndodh... Dr. F. - Më shpjegoni më saktësisht për atë çka po shihni. Të shohim: e kanë sjellurnjë kalë para shtpisë? B. - Ëhë, po. Dr. F. - Dikush e tërheq kalin? B. - Po, një ushtar. Dr. F. - Cila është ndjenja juaj kur po ngjiteni mbi shalë? B. - Ndiej se duhet të ik para se ta humb kurajon e ta ndërroj mendimin... tashmë ështëshumë vonë. Dr. F. - Ju thotë diçka ushtari? B. - Asgjë. Dr. F. - Ju dha dikush para? B. - Jo. Dr. F. - Çmendoni në lidhje me këtë? B. - Ende skam mendur për këtë. Dr. F. - Tash çpo ndodh? Ku ndodheni në këtë moment? B. - Duke e braktisue qytetin. Dr. F. - Tash, deri në pesë, do kaloni në çastin më domethënës. Një... dy... tre... katër...pesë. Çka po vëreni? B. - Jam kthyer sërish në shtëpi. Dr. F. - Më thuani çështë duke ngjarë. Ju çpo bëni? B. - E vështroj shtëpinë. Dr. F. - Si keni mundur ta lëshoni pallatin? Nuk ishte kjo e vështirë? B. - Jo. E dini, pas njëfar kohe... Isha aty që prej një kohe të gjatë, dhe për ata nuk ishamë e pazëvendësueshme. Në fakt, ata edhe ishin dakord të më lënë të ik... Tashmë kishingjetur vajza më të reja. Dr. F. - Ju pra, jeni kthyer tek prindërit tuaj. Në çka mendonit gjatë udhëtimit? B. - Hëm... gjithnjë pyesja veten nëse do gëzoheshin të më shihnin sërish. Por, në këtëmoment askush sështë në shtëpi. Dr. F. - Çfarë ndjenje ju kaploi kur... ishit e befasuar duke mos gjetur njeri në shtëpi? B. - Po... Dr. F. - Në cilën kohë të ditës jemi? B. - Është herët. Dr. F. - Sa duhet të jetë ora? B. - Më duket të jetë diku rreth orës tetë. Dr. F. - Si ju duket shtëpia? Ku mendoni të jenë prindërit, familja juaj? B. - Eh, mirë, shikova në kuzhinë: ishte e zbrazët... pastaj u ngjita në katin e parë...poashtu asnjëri. Dr. F. - Në çfarë gjendje e gjetët shtëpinë? B. - Nuk është edhe gjithaq e mirëmbajtur si zakonisht. Dr. F. - Jeni vërtetë e qetë apo ndiheni... B. - Jo, jo? jam shumë... jam e brengosur. Dr. F. - E përse? B. - Sepse është fare e qartë se këtu ka ndodhur diçka. Dr. F. - Çka ju bën të mendoni kësisoj? B. - Paj, shikoni... është fillimi i ditës dhe sduket asnjeri në rrugë... Nuk e shoh askë. Dr. F. - Ku jeni pikërisht në këtë moment? B. - Para shtëpisë sime. 29

×