Պաշտամունք
198ավագ դպրոց
10-2 դասարանի աշակերտուհի
Սարիբեկյան Մանե
Հնագույն մարդիկ մշտապես կապված են եղել իրենց
շրջապատող աշխարհի հետ:Նրանք կարծում էին,որ
ոգիներն` բարի և չար գերբնական ուժերին,պետք է
սիրաշահել ու զոհեր մատուցել,կատարել նրանց
բարեհաճ լինեն իրենց նկատմամբ:Այդպես առաջացավ
կրոնը:Դրանք են `
ՏՈՏԵՄԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ
(ՏՈՏԵՆԻԶՄ)
Հիմքում ընկած է հավատն այն մասին,որ մարդկանց
տվյալ խումբը ծագում է որևէ կենդանուց,բույսից կամ
բնության երևույթից ,որը գիտության մեջ ընդունված է
կոչել <տոհմ>:
ՈԳԵՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ
( ԱՆԻՄԻԶՄ )
Ինքնուրույն գործող ոգիների կամ մարմնի մեջ
ամփոփված հոգիների գերբնական էակների նկատմամբ
հավատն է:Դրանք անտեսանելի են ,սակայն կարող են
ազդել մարդկանց կամ շրջապատող աշխարհի վրա:
ԱՌԱՐԿԱՅԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ
( ՖԵՏԻՇԻԶՄ )
Անշունչ առարկաների` ծառերի ,ժայռերի
,քարանձավների ,պաշտամունքային հատուկ
պատրաստվաշ իրերի գերբնական հատկությունների
նկատմամբ հավատն է:
ՀՄԱՅԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ
(ՄՈԳՈՒԹՅՈՒՆ)
Հնագույն մարդը ենթադրում էր,որ որոշակի հնարքների
,գործողությունների ,բառերի ,երգի,պարի և այլ
միջողներով հնարավոր է անձրև առաջացնել,քամի
բարձրացնել,բարձր բերք ապահովել,առատ որս ունենալ
և այլն:
Այժմ կխոսենք պարի մասին….
Ի դեպ նշեմ,որ բոլոր պարերը
ստեղծվել են Քրիստոսից
առաջ: Հիմա միայն
վերամշակվում է և մի քիչ
փոփոխվում :
ՊԱՐ, ԱՒՎԵՍՏԻ ՁԵՒ, ՈՐՆ ԱՐՏԱՀԱՅՏՎՈՒՄ Է
ՄԱՐՄՆԻ ՌԻԹՄԻԿ ՇԱՐԺՈՒՄՆԵՐԻ ՄԻՋՈՑՈՎ։ ՊԱՐՆ
ԱՆԲԱԺԱՆ Է ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅԱՄԲ ԵՒ
ԿԱՏԱՐՎՈՒՄ Է ՎԵՐՋԻՆԻՍ ՈՒՂԵԿՑՈՒԹՅԱՄԲ։
ԲԱԼԵՏԸ ԱՌԱՋԱՑԵԼ Է ԻՏԱԼԻԱՅՈՒՄ ԲԱԼԵՏՈՒՄ ՊԱՐԻ
ՀԻՄՆԱԿԱՆ ՏԵՍԱԿՆԵՐՆ ԵՆ ԴԱՍԱԿԱՆ ՊԱՐԸ ԵՒ
ԲՈՎԱՆԴԱԿԱՅԻՆ ՊԱՐԸ։ ՓՈՔՐ ՉԷ ԲԱԼԵՏՈՒՄ ՆԱև
ՄՆՋԱԽԱՂԻ ԴԵՐԸ, ՈՐԻ ՄԻՋՈՑՈՎ ԴԵՐԱՍԱՆԸ
ԱՐՏԱՀԱՅՏՈՒՄ Է ՀԵՐՈՍԻ ԶԳԱՑՄՈՒՆՔՆԵՐԸ
ԽՈՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ, ՏԵՂԻ ՈՒՆԵՑՈՂԻ
ԲՈՒՆ ԻՄԱՍՏԸ։
։
ՔՈՉԱՐԻ
Քոչ արմատը ըստ երևույթին կապ ունի չամորձատված՝
չկրտած ոչխարի-խոյի գոչ, ղոչ և խոչ անվանումների հետ։
Ղոչ գոյական անունից առաջանում է ղոչաղ
ածականը՝համարձակ ,խիզախ,քաջ:
9 ՈՏՔ
ԹԱՄԶԱՐԱ
Հանդիպում է որպես հայկական բնակավայրի անվանում։
Այս բնակավայրը, բացի «Թամզարա» անվանումից,
կոչվում էր նաև «Թամարզա», «Թումարզա»։
ՄՇՈ ԽԸՌ
Ըստ որոշ մեկնաբանությունների՝ «խըռ» նշանակում է
«կարմիր նշաններով մոխրագույն ձի», այսինքն՝ պարն այլ
կերպ կարող է կոչվել «Մշո (Մուշ քաղաքի) ձի»:
ՔԵՐԾԻ
Կան ենթադրություններ, որ որսորդական պար է:
ՇԱԼԱԽՈ
Շալախո, տղամարդու անդրկովկասյան մենապար, որ
հատկապես տարածում է գտել հայերի կենցաղում որպես
խնջույքների ու երեկույթների պար։
Շնորհակալություն դիտելու
համար

պաշտամունք

  • 1.
    Պաշտամունք 198ավագ դպրոց 10-2 դասարանիաշակերտուհի Սարիբեկյան Մանե
  • 2.
    Հնագույն մարդիկ մշտապեսկապված են եղել իրենց շրջապատող աշխարհի հետ:Նրանք կարծում էին,որ ոգիներն` բարի և չար գերբնական ուժերին,պետք է սիրաշահել ու զոհեր մատուցել,կատարել նրանց բարեհաճ լինեն իրենց նկատմամբ:Այդպես առաջացավ կրոնը:Դրանք են `
  • 3.
    ՏՈՏԵՄԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ (ՏՈՏԵՆԻԶՄ) Հիմքում ընկած էհավատն այն մասին,որ մարդկանց տվյալ խումբը ծագում է որևէ կենդանուց,բույսից կամ բնության երևույթից ,որը գիտության մեջ ընդունված է կոչել <տոհմ>:
  • 4.
    ՈԳԵՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ ( ԱՆԻՄԻԶՄ ) Ինքնուրույնգործող ոգիների կամ մարմնի մեջ ամփոփված հոգիների գերբնական էակների նկատմամբ հավատն է:Դրանք անտեսանելի են ,սակայն կարող են ազդել մարդկանց կամ շրջապատող աշխարհի վրա:
  • 5.
    ԱՌԱՐԿԱՅԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ ( ՖԵՏԻՇԻԶՄ ) Անշունչառարկաների` ծառերի ,ժայռերի ,քարանձավների ,պաշտամունքային հատուկ պատրաստվաշ իրերի գերբնական հատկությունների նկատմամբ հավատն է:
  • 6.
    ՀՄԱՅԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ (ՄՈԳՈՒԹՅՈՒՆ) Հնագույն մարդը ենթադրումէր,որ որոշակի հնարքների ,գործողությունների ,բառերի ,երգի,պարի և այլ միջողներով հնարավոր է անձրև առաջացնել,քամի բարձրացնել,բարձր բերք ապահովել,առատ որս ունենալ և այլն:
  • 7.
    Այժմ կխոսենք պարիմասին…. Ի դեպ նշեմ,որ բոլոր պարերը ստեղծվել են Քրիստոսից առաջ: Հիմա միայն վերամշակվում է և մի քիչ փոփոխվում :
  • 8.
    ՊԱՐ, ԱՒՎԵՍՏԻ ՁԵՒ,ՈՐՆ ԱՐՏԱՀԱՅՏՎՈՒՄ Է ՄԱՐՄՆԻ ՌԻԹՄԻԿ ՇԱՐԺՈՒՄՆԵՐԻ ՄԻՋՈՑՈՎ։ ՊԱՐՆ ԱՆԲԱԺԱՆ Է ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅԱՄԲ ԵՒ ԿԱՏԱՐՎՈՒՄ Է ՎԵՐՋԻՆԻՍ ՈՒՂԵԿՑՈՒԹՅԱՄԲ։
  • 9.
    ԲԱԼԵՏԸ ԱՌԱՋԱՑԵԼ ԷԻՏԱԼԻԱՅՈՒՄ ԲԱԼԵՏՈՒՄ ՊԱՐԻ ՀԻՄՆԱԿԱՆ ՏԵՍԱԿՆԵՐՆ ԵՆ ԴԱՍԱԿԱՆ ՊԱՐԸ ԵՒ ԲՈՎԱՆԴԱԿԱՅԻՆ ՊԱՐԸ։ ՓՈՔՐ ՉԷ ԲԱԼԵՏՈՒՄ ՆԱև ՄՆՋԱԽԱՂԻ ԴԵՐԸ, ՈՐԻ ՄԻՋՈՑՈՎ ԴԵՐԱՍԱՆԸ ԱՐՏԱՀԱՅՏՈՒՄ Է ՀԵՐՈՍԻ ԶԳԱՑՄՈՒՆՔՆԵՐԸ ԽՈՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ, ՏԵՂԻ ՈՒՆԵՑՈՂԻ ԲՈՒՆ ԻՄԱՍՏԸ։ ։
  • 10.
    ՔՈՉԱՐԻ Քոչ արմատը ըստերևույթին կապ ունի չամորձատված՝ չկրտած ոչխարի-խոյի գոչ, ղոչ և խոչ անվանումների հետ։ Ղոչ գոյական անունից առաջանում է ղոչաղ ածականը՝համարձակ ,խիզախ,քաջ:
  • 11.
  • 12.
    ԹԱՄԶԱՐԱ Հանդիպում է որպեսհայկական բնակավայրի անվանում։ Այս բնակավայրը, բացի «Թամզարա» անվանումից, կոչվում էր նաև «Թամարզա», «Թումարզա»։
  • 13.
    ՄՇՈ ԽԸՌ Ըստ որոշմեկնաբանությունների՝ «խըռ» նշանակում է «կարմիր նշաններով մոխրագույն ձի», այսինքն՝ պարն այլ կերպ կարող է կոչվել «Մշո (Մուշ քաղաքի) ձի»:
  • 14.
  • 15.
    ՇԱԼԱԽՈ Շալախո, տղամարդու անդրկովկասյանմենապար, որ հատկապես տարածում է գտել հայերի կենցաղում որպես խնջույքների ու երեկույթների պար։
  • 16.