Նյութը պատրաստեց 6-2 դասարանի
աշակերտ Արամ Բարսեղյանը
Սպարտայում հնագույն ժամանակներից ապրում
էին աքայացիները: Սակայն Ք.Ա. 7-րդ դարում
դորիական ցեղերը գրավեցին երկրամասը:
Սպարտայի հասարակությունը բաժանվում է
երկու դասերի Սպարտիատների և Հելոտների:
Սպարտիատները դորիացիներն էին, որոնք
իրավունքներով հավասար էին: Հողը
պատկանում էր համայնքին, սակայն ոչ մի
սպարտիատ չէր զբաղվում երկրագործությամբ
և արհեստներով: Նրանք զինվոր էին և
ժամանակի մեծ մասը նվիրում էին
մարմնակրթությանը:
Ամեն մի սպարտիատի տրամադրվում էր
հողակտոր այնտեղ ապրող Հելոտներով:
Վերջիններս պարտավոր էին մշակել հեղը և
սպարտիատին սահմանված չափով հարկ
վճարեին՝ բնամթերքով: Հելոտները գրավված և
ստրկացված աքայացիներն էին, որոնք ունեին
իրենց ընտանիքը, թոքր տնտեսությունը և զուրկ
էին տարրական իրավունքներից:
Սպարտայում համատեղ կառավարում էին երկու
արքա: Նրանք ըստ ավանդույթի սերում էին
հերոս Հերակլեսից: Նրանց իշխանությունը
ժառանգական էր:
Կար նաև ծերակույտ, որը մեր ժամանակվա
ազգային ժողովն է: Այն բաղկացած էր 28
հոգուց: Նրանք արքաների հետ միասին
կազմում էին պետական կառավարման
գերագույն մարմինը:
Սպարտայում ամիսը մեկ անգամ հրավիրվում էր
աշխարհաժողով, որին մասնակցում էին բոլոր
չափահաս սպարտիատները: Սպարտայի
հզորության գլխավոր հիմքը բանակն էր: Հզոր
բանակի և մարտունակ զինվորների շնորհիվ
Սպարտան իր տիրապետությունը տարածեց
հարավային Հունաստանի վրա (պելոպոնես):
Սպարտայի կողմն անցան հունական այնպիսի
զարգացած պոլիսներ, ինպիսիք էին Կորընթոսը
և Մեգարան:
Հույն-պարսկական պատերազմի ժամանակ
Հույները ծուղակ են պատրաստում
պարսիկների համար: Սկզբնական զորքը, որը
բաղկացած էր 300 սպարտիատներից
հարձակվեց պարիկների ճակատից իսկ
հիմնական զորքը հարձակվեց կողքերից և
շրջապատեց նրանց: Այսպես պարսիկների մեծ
մասը զոհվեցին, իսկ մույս մասը նահանջեցին:

հին սպարտա

  • 1.
    Նյութը պատրաստեց 6-2դասարանի աշակերտ Արամ Բարսեղյանը
  • 2.
    Սպարտայում հնագույն ժամանակներիցապրում էին աքայացիները: Սակայն Ք.Ա. 7-րդ դարում դորիական ցեղերը գրավեցին երկրամասը: Սպարտայի հասարակությունը բաժանվում է երկու դասերի Սպարտիատների և Հելոտների: Սպարտիատները դորիացիներն էին, որոնք իրավունքներով հավասար էին: Հողը պատկանում էր համայնքին, սակայն ոչ մի սպարտիատ չէր զբաղվում երկրագործությամբ և արհեստներով: Նրանք զինվոր էին և ժամանակի մեծ մասը նվիրում էին մարմնակրթությանը:
  • 3.
    Ամեն մի սպարտիատիտրամադրվում էր հողակտոր այնտեղ ապրող Հելոտներով: Վերջիններս պարտավոր էին մշակել հեղը և սպարտիատին սահմանված չափով հարկ վճարեին՝ բնամթերքով: Հելոտները գրավված և ստրկացված աքայացիներն էին, որոնք ունեին իրենց ընտանիքը, թոքր տնտեսությունը և զուրկ էին տարրական իրավունքներից:
  • 4.
    Սպարտայում համատեղ կառավարումէին երկու արքա: Նրանք ըստ ավանդույթի սերում էին հերոս Հերակլեսից: Նրանց իշխանությունը ժառանգական էր: Կար նաև ծերակույտ, որը մեր ժամանակվա ազգային ժողովն է: Այն բաղկացած էր 28 հոգուց: Նրանք արքաների հետ միասին կազմում էին պետական կառավարման գերագույն մարմինը:
  • 5.
    Սպարտայում ամիսը մեկանգամ հրավիրվում էր աշխարհաժողով, որին մասնակցում էին բոլոր չափահաս սպարտիատները: Սպարտայի հզորության գլխավոր հիմքը բանակն էր: Հզոր բանակի և մարտունակ զինվորների շնորհիվ Սպարտան իր տիրապետությունը տարածեց հարավային Հունաստանի վրա (պելոպոնես): Սպարտայի կողմն անցան հունական այնպիսի զարգացած պոլիսներ, ինպիսիք էին Կորընթոսը և Մեգարան:
  • 6.
    Հույն-պարսկական պատերազմի ժամանակ Հույներըծուղակ են պատրաստում պարսիկների համար: Սկզբնական զորքը, որը բաղկացած էր 300 սպարտիատներից հարձակվեց պարիկների ճակատից իսկ հիմնական զորքը հարձակվեց կողքերից և շրջապատեց նրանց: Այսպես պարսիկների մեծ մասը զոհվեցին, իսկ մույս մասը նահանջեցին: