Νεοκλασικισμός
δ ι α φ ω τ ι σ μ ό ς
π ί σ τ η σ τ η π ρ ό ο δ ο
α ν ε ρ χ ό μ ε ν η α σ τ ι κ ή τ ά ξ η
ο ρ θ ο λ ο γ ι σ μ ό ς
β ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
α ν θ ρ ώ π ι ν α
δ ι κ α ι ώ μ α τ α
σ υ λ λ ο γ ι κ ή
π ρ ό ο δ ο ς
Γ α λ λ ι κ ή ε π α ν ά σ τ α σ η 1 7 8 9 - 1 7 9 6
α τ ο μ ι κ ή
ε λ ε υ θ ε ρ ί α
α ΄ μ ι σ ό 1 9 ο υ α ι ώ ν α
Νεοκλασικισμός
π ο λ ι τ ι κ ή
α ρ ε τ ή
β ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
Νεοκλασικισμός
έ ρ γ α τ έ χ ν η ς τ η ς α ρ χ α ι ό τ η τ α ς
α π ο τ ε λ ο ύ ν π ρ ό τ υ π ο
μ ί μ η σ η τ η ς
φ ύ σ η ς , τ ο υ
ι δ ε ώ δ ο υ ς
α π λ ό τ η τ α
μ έ τ ρ ο κ α ν ό ν α ς
α λ η θ ι ν ό
α ΄ μ ι σ ό 1 9 ο υ α ι ώ ν αβ ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
Ετιέν Λουί Μπουλέ 1728-1799, «κενοτάφιο του Νεύτωνα», 1780-1790, πενάκι
Ετιέν Λουί Μπουλέ 1728-1799, «κενοτάφιο του Νεύτωνα», 1780-1790, πενάκι
Ο πύργος των Ανέμων
των Αθηνών (οι
αέρηδες) (κτίστηκε
κατά πρώτο μισό του
1ου αιώνα π.Χ.)
αποτέλεσε από τα πιο
δημοφιλή πρότυπα του
Νεοκλασικισμού.
Το μνημείο αυτό του
οποίου το επίσημο
όνομα είναι Ωρολόγιο
του Κυρρήστου,
θεωρείται πως το
ανήγειρε ο Ανδρόνικος
ο Κυρρήστης (ή
Κύρρηστος), εξ ου και
το όνομα. Πρόκειται
για οκταγωνικό
μαρμάρινο κτίριο,
χωρίς κίονες, όπου στις
ισάριθμες μετώπες του
φέρονται ανάγλυφοι οι
οκτώ κύριοι άνεμοι, εξ
ου και αέρηδες. Φέρει
δύο θύρες, μία προς
Βορρά και μία προς
Δυσμάς
Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788,
Νικολά Ριβέτ 1720-1804,
σχέδιο από τον πύργο των
ανέμων της Αθήνας, 1762
Επηρεασμένοι από την αρχιτεκτονική του
Παλάντιο αλλά και από την κλασική
αρχαιότητα, οι Άγγλοι στρέφονται πια
προς την Ελλάδα. Έτσι , όλο το 18ο αιώνα
στην αρχιτεκτονική τους κυριαρχούν οι
κλασικοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί, η
ομοιογένεια και η μεγαλοπρέπεια. Από
τους πρώτους που κάνουν γνωστές στην
Αγγλίαα τις ελληνικές αρχαιότητες ήταν
οι Στούαρτ και Ριβέτ, οι οποίοι μετά το
ταξίδι τους στην Ελλάδα το 1751,
δημοσίευσαν το βιβλίο τους με τίτλο: Οι
αρχαιότητες των Αθηνών μετρημένες και
αποτυπωμένες από τον Τζέιμς Στούαρτ
και τον Νικολά Ριβέτ, ζγράφους και
αρχιτέκτονες. Η επιτυχία του βιβλίου
ήταν άμεση. Η επίδραση της κλασικής
τέχνης είναι εμφανής στην εξωτερική
διαμόρφωση των κτιρίων, αλλά και στις
διακοσμήσεις των εσωτερικών χώρων,
στα έπιπλα, στα υφάσματα ακόμα και
στις ενδυμασίες
Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788, Νικολά Ριβέτ 1720-1804, σχέδιο από τον πύργο των ανέμων της Αθήνας, 1762
Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788, Νικολά Ριβέτ 1720-1804, σχέδιο από τον πύργο των ανέμων της Αθήνας, 1762
Τζέιμς Γουάιατ
Πανεπιστήμιο της
Οξφόρδης, 1773
Λέο φον Κλέντσε,
1784-1864
Βαλκάλα, 1830-1842
Στο τέλος του 18ου αιώνα και στην αρχή του 199ου αι. οι Γερμανοί αρχιτέκτονες ασπάζονται το κίνημα του
Νεοκλασικισμού. Ο Βαυαρός αρχιτέκτονας Κλέντσε, μετά το ταξίδι του στην Ελλάδα κατασκευάζει το κτίριο
Βακχάλα, το οποίο είναι μνημείων Γερμανών ηρώων. Η ανοικοδόμηση του μεγαλοπρεπούς κτιρίου στην κορυφή
ενός λόφου που βρέχεται από το Δούναβη, η αυστηρότητα του δωρικού ρυθμού, ο πλούσιος εσωτερικός
διάκοσμος στοχεύουν στην εξύψωση της εθνικής συνείδησης των Γερμανών.
Τόμας Τζέφερσον 1743-1826, Η κατοικία του Μοντιτσέλο της Βιρτζίνια, 1796-1806
Στην Αμερική τα στοιχεία του ευρωπαϊκού Νεοκλασικισμού εμφανίζονται στην αρχιτεκτονική σε διαφορετικές
χρονικές περιόδους με αποτέλεσμα μια ιδιότυπη άνθηση που ποικίλει από την πιστή αναπαραγωγή του
Παρθενώνα μέχρι τη χρησιμοποίηση διαφόρων ελληνικών και ρωμαϊκών στοιχείων στα δημόσια κτίρια αλλά και
στις ιδιωτικές κατοικίες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατοικία του Τόμας Τζέφερσον στο Μοντιτσέλο
της Βιρτζίνια. Επηρεάστηκε από τον Παλάντιο αλλά και τον Νεοκλασικισμό της Γαλλίας και χρησιμοποίησε
ρωμαϊκά στοιχεία στα κτίρια που έκτισε στη πατρίδα του, για να τονίσει τις δημοκρατικές βάσεις της πολιτικής του.
Τόμας Τζέφερσον 1743-1826, Η κατοικία του Μοντιτσέλο της Βιρτζίνια, 1796-1806, εσωτερικό
Φραντσέσκο Κομπορέζι 1747-1831, Οστάνκινο Πάλας, 1798, Μόσχα
Αντόνιο Κανόβα
1757 – 1822
«Έρωτας και ψυχή»
1787-1793
Αντόνιο Κανόβα
1757 – 1822
«Έρωτας και ψυχή»
1787-1793
λεπτομέρεια
Αντόνιο Κανόβα
1757 – 1822
«οι τρεις χάριτες»
1814-1817
Αντόνιο Κανόβα 1757 – 1822, «οι τρεις χάριτες» 1814-1817. λεπτομέρεια
Αντόνιο Κανόβα
1757 – 1822
«η Ήβη» 1816-17
Αντόνιο Κανόβα 1757 – 1822, «η Ήβη» 1816-17, λεπτομέρειες
Κάουφμαν Αντζέλικα 1741-1807, «Venus laat Helena verliefd worden op Paris», 1790
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «The Lictors Bring to Brutus the Bodies of His Sons », 1789
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «ο όρκος των Ορατίων», 1784
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «ο θάνατος του Σωκράτη», 1787
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «Πάρης και Ελένη», 1788, λεπτομέρεια
Νταβίντ Ζ., 1743-
1825, «Πάρης και
Ελένη», 1788,
λεπτομέρεια
Νταβίντ Ζ., 1743-
1825, «ο θάνατος του
Μαρά», 1793
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «η παρέμβαση των Σαβίνων», 1799
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «η κυρία Ρεκαμιέρ», 1800
Νταβίντ Ζ., 1743-
1825, «Ο Ναπολέων
στο πέρασμα του
Αγίου-Βερνάρδου»,
1801
Νταβίντ Ζ., 1743-1825, «ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες», 1814
Ενγκρ Ζ., 1780-1867
«αυτοπροσωπογραφία»
1804
Ενγκρ Ζ., 1780-1867
«ο Ναπολέων» 1803-044
Ενγκρ Ζ., 1780-1867
«The Valpinçon
Bather,» 1809
Ενγκρ Ζ., 1780-1867, «η οδαλίσκη» 1814
Ενγκρ Ζ., 1780-1867, «Roger Freeing Angelica» 1819
Ενγκρ Ζ., 1780-1867, «οδαλίσκη με δούλη» 1842
Ενγκρ Ζ., 1780-1867
«η κοντέσα d‘
Haussonville» 1845
Ναβέζ Φ. 1787-1869
«Het zieke kind in de»
Ναβέζ Φ. 1787-1869
«ο άπιστος Θωμάς»
1823

νεοκλασικισμός

  • 1.
    Νεοκλασικισμός δ ι αφ ω τ ι σ μ ό ς π ί σ τ η σ τ η π ρ ό ο δ ο α ν ε ρ χ ό μ ε ν η α σ τ ι κ ή τ ά ξ η ο ρ θ ο λ ο γ ι σ μ ό ς β ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
  • 2.
    α ν θρ ώ π ι ν α δ ι κ α ι ώ μ α τ α σ υ λ λ ο γ ι κ ή π ρ ό ο δ ο ς Γ α λ λ ι κ ή ε π α ν ά σ τ α σ η 1 7 8 9 - 1 7 9 6 α τ ο μ ι κ ή ε λ ε υ θ ε ρ ί α α ΄ μ ι σ ό 1 9 ο υ α ι ώ ν α Νεοκλασικισμός π ο λ ι τ ι κ ή α ρ ε τ ή β ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
  • 3.
    Νεοκλασικισμός έ ρ γα τ έ χ ν η ς τ η ς α ρ χ α ι ό τ η τ α ς α π ο τ ε λ ο ύ ν π ρ ό τ υ π ο μ ί μ η σ η τ η ς φ ύ σ η ς , τ ο υ ι δ ε ώ δ ο υ ς α π λ ό τ η τ α μ έ τ ρ ο κ α ν ό ν α ς α λ η θ ι ν ό α ΄ μ ι σ ό 1 9 ο υ α ι ώ ν αβ ΄ μ ι σ ό 1 8 ο υ α ι ώ ν α
  • 4.
    Ετιέν Λουί Μπουλέ1728-1799, «κενοτάφιο του Νεύτωνα», 1780-1790, πενάκι
  • 5.
    Ετιέν Λουί Μπουλέ1728-1799, «κενοτάφιο του Νεύτωνα», 1780-1790, πενάκι
  • 6.
    Ο πύργος τωνΑνέμων των Αθηνών (οι αέρηδες) (κτίστηκε κατά πρώτο μισό του 1ου αιώνα π.Χ.) αποτέλεσε από τα πιο δημοφιλή πρότυπα του Νεοκλασικισμού. Το μνημείο αυτό του οποίου το επίσημο όνομα είναι Ωρολόγιο του Κυρρήστου, θεωρείται πως το ανήγειρε ο Ανδρόνικος ο Κυρρήστης (ή Κύρρηστος), εξ ου και το όνομα. Πρόκειται για οκταγωνικό μαρμάρινο κτίριο, χωρίς κίονες, όπου στις ισάριθμες μετώπες του φέρονται ανάγλυφοι οι οκτώ κύριοι άνεμοι, εξ ου και αέρηδες. Φέρει δύο θύρες, μία προς Βορρά και μία προς Δυσμάς
  • 7.
    Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788, ΝικολάΡιβέτ 1720-1804, σχέδιο από τον πύργο των ανέμων της Αθήνας, 1762 Επηρεασμένοι από την αρχιτεκτονική του Παλάντιο αλλά και από την κλασική αρχαιότητα, οι Άγγλοι στρέφονται πια προς την Ελλάδα. Έτσι , όλο το 18ο αιώνα στην αρχιτεκτονική τους κυριαρχούν οι κλασικοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί, η ομοιογένεια και η μεγαλοπρέπεια. Από τους πρώτους που κάνουν γνωστές στην Αγγλίαα τις ελληνικές αρχαιότητες ήταν οι Στούαρτ και Ριβέτ, οι οποίοι μετά το ταξίδι τους στην Ελλάδα το 1751, δημοσίευσαν το βιβλίο τους με τίτλο: Οι αρχαιότητες των Αθηνών μετρημένες και αποτυπωμένες από τον Τζέιμς Στούαρτ και τον Νικολά Ριβέτ, ζγράφους και αρχιτέκτονες. Η επιτυχία του βιβλίου ήταν άμεση. Η επίδραση της κλασικής τέχνης είναι εμφανής στην εξωτερική διαμόρφωση των κτιρίων, αλλά και στις διακοσμήσεις των εσωτερικών χώρων, στα έπιπλα, στα υφάσματα ακόμα και στις ενδυμασίες
  • 8.
    Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788,Νικολά Ριβέτ 1720-1804, σχέδιο από τον πύργο των ανέμων της Αθήνας, 1762
  • 9.
    Τζέιμς Στούαρτ 1713-1788,Νικολά Ριβέτ 1720-1804, σχέδιο από τον πύργο των ανέμων της Αθήνας, 1762
  • 10.
  • 11.
    Λέο φον Κλέντσε, 1784-1864 Βαλκάλα,1830-1842 Στο τέλος του 18ου αιώνα και στην αρχή του 199ου αι. οι Γερμανοί αρχιτέκτονες ασπάζονται το κίνημα του Νεοκλασικισμού. Ο Βαυαρός αρχιτέκτονας Κλέντσε, μετά το ταξίδι του στην Ελλάδα κατασκευάζει το κτίριο Βακχάλα, το οποίο είναι μνημείων Γερμανών ηρώων. Η ανοικοδόμηση του μεγαλοπρεπούς κτιρίου στην κορυφή ενός λόφου που βρέχεται από το Δούναβη, η αυστηρότητα του δωρικού ρυθμού, ο πλούσιος εσωτερικός διάκοσμος στοχεύουν στην εξύψωση της εθνικής συνείδησης των Γερμανών.
  • 12.
    Τόμας Τζέφερσον 1743-1826,Η κατοικία του Μοντιτσέλο της Βιρτζίνια, 1796-1806 Στην Αμερική τα στοιχεία του ευρωπαϊκού Νεοκλασικισμού εμφανίζονται στην αρχιτεκτονική σε διαφορετικές χρονικές περιόδους με αποτέλεσμα μια ιδιότυπη άνθηση που ποικίλει από την πιστή αναπαραγωγή του Παρθενώνα μέχρι τη χρησιμοποίηση διαφόρων ελληνικών και ρωμαϊκών στοιχείων στα δημόσια κτίρια αλλά και στις ιδιωτικές κατοικίες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατοικία του Τόμας Τζέφερσον στο Μοντιτσέλο της Βιρτζίνια. Επηρεάστηκε από τον Παλάντιο αλλά και τον Νεοκλασικισμό της Γαλλίας και χρησιμοποίησε ρωμαϊκά στοιχεία στα κτίρια που έκτισε στη πατρίδα του, για να τονίσει τις δημοκρατικές βάσεις της πολιτικής του.
  • 13.
    Τόμας Τζέφερσον 1743-1826,Η κατοικία του Μοντιτσέλο της Βιρτζίνια, 1796-1806, εσωτερικό
  • 14.
    Φραντσέσκο Κομπορέζι 1747-1831,Οστάνκινο Πάλας, 1798, Μόσχα
  • 15.
    Αντόνιο Κανόβα 1757 –1822 «Έρωτας και ψυχή» 1787-1793
  • 16.
    Αντόνιο Κανόβα 1757 –1822 «Έρωτας και ψυχή» 1787-1793 λεπτομέρεια
  • 17.
    Αντόνιο Κανόβα 1757 –1822 «οι τρεις χάριτες» 1814-1817
  • 18.
    Αντόνιο Κανόβα 1757– 1822, «οι τρεις χάριτες» 1814-1817. λεπτομέρεια
  • 19.
    Αντόνιο Κανόβα 1757 –1822 «η Ήβη» 1816-17
  • 20.
    Αντόνιο Κανόβα 1757– 1822, «η Ήβη» 1816-17, λεπτομέρειες
  • 21.
    Κάουφμαν Αντζέλικα 1741-1807,«Venus laat Helena verliefd worden op Paris», 1790
  • 22.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«The Lictors Bring to Brutus the Bodies of His Sons », 1789
  • 23.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«ο όρκος των Ορατίων», 1784
  • 24.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«ο θάνατος του Σωκράτη», 1787
  • 25.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«Πάρης και Ελένη», 1788, λεπτομέρεια
  • 26.
    Νταβίντ Ζ., 1743- 1825,«Πάρης και Ελένη», 1788, λεπτομέρεια
  • 27.
    Νταβίντ Ζ., 1743- 1825,«ο θάνατος του Μαρά», 1793
  • 28.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«η παρέμβαση των Σαβίνων», 1799
  • 29.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«η κυρία Ρεκαμιέρ», 1800
  • 30.
    Νταβίντ Ζ., 1743- 1825,«Ο Ναπολέων στο πέρασμα του Αγίου-Βερνάρδου», 1801
  • 31.
    Νταβίντ Ζ., 1743-1825,«ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες», 1814
  • 32.
  • 33.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867 «οΝαπολέων» 1803-044
  • 34.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867 «TheValpinçon Bather,» 1809
  • 35.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867,«η οδαλίσκη» 1814
  • 36.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867,«Roger Freeing Angelica» 1819
  • 37.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867,«οδαλίσκη με δούλη» 1842
  • 38.
    Ενγκρ Ζ., 1780-1867 «ηκοντέσα d‘ Haussonville» 1845
  • 39.
  • 40.
    Ναβέζ Φ. 1787-1869 «οάπιστος Θωμάς» 1823