1. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
จัดทาโดย
นายเจนรบ ตรุษกุล
เลขที1
่
นางสาว กนกวรรณ พุ่มทอง เลขที่ 15
นางสาว กรชนก กาเนิดสิ งห์ เลขที่16
นางสาว นิกข์ นิภา เจนกิจการ เลขที20
่
นางสาว วิทตา ขาสุ ข
ิ
เลขที23
่
นางสาว ศรัณย์ พร คูหากาญจน์ เลขที26
่
ชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 6/2

2. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
array คือกลุ่มของข้อมูลที่เรี ยงลำดับกัน มีจำนวนแน่นอนซึ่ งข้อมูลจะ
เป็ นประเภทเดียวกัน ข้อมูลแต่ละตัวของอำร์เรย์
จะเรี ยกว่ำ อีลีเมนต์(Element) และข้อมูลแต่ละอีลีเมนต์จะมีหมำยเลขเพื่อ
ใช้ในกำรอ้ำงอิงถึงเรี ยกตัวเลขนี้ ว่ำ เลขดัชนี (Index) จะเป็ นตัวแปรที่ชื่อ
เหมือนกัน แต่จะแตกต่ำงกันตรงหมำยเลข

3. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.1 ตัวแปรarray 1 มิติ
กำรใช้ตวแปร array มีรูปแบบดังนี้
ั
ประเภทตัวแปร ชื่อตัวแปรarray[จำนวนสมำชิกของ array];

4. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.2ตัวแปรอำร์เรย์หลำยตัว
กำรประกำศอำร์เรย์หลำยตัวทำได้
ดังนี้
int [] abc , xyz;
abc = new int[500];
xyz = new int[10];
หรื อเขียนรวมกันได้ดงนี้
ั
int[] abc = new int [500], xyz =
new int[10];
***ข้อควรระวัง
int [] a , b ; a และ b เป็ น Array
int a[], b ; a เป็ น Array b ไม่เป็ น
Array

5. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
ั
5.3 กำรกำหนดค่ำเริ่ มต้นให้กบอำร์เรย์ 1 มิติ
ั
สำมำรถกำหนดค่ำเริ่ มต้นให้กบ array ได้ต้ งแต่ตอนประกำศตัวแปร
ั
่
ค่ำที่กำหนดต้องอยูในเครื่ องหมำย { } และถ้ำมีมำกกว่ำ 1 ค่ำ ต้องแยกจำกกัน
ด้วยเครื่ องหมำย ,(comma)
เช่น int a[5] = {10,20,30,40,50 } ;

6. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.4 กำรประมวลผลอำร์เรย์
Element ของอำร์เรย์ ลำดับแรกจะเป็ น 0 เสมอ ลำดับของ Element
ของอำร์เรย์โดยส่ วนมำกจะเป็ นค่ำตัวเลขจำนวนเต็ม ตัวอย่ำงเช่น ใช้อำร์เรย์ scores
เรำจะเข้ำถึง Element แรกได้ดงนี้
ั
scores[0]และถ้ำต้องกำรจะประมวลผล Element ทั้งหมด ก็สำมำรถใช้ลป
ู
เข้ำมำช่วยได้ดงตัวอย่ำงด้ำนล่ำงนี้
ั
for (i=0;<9;i++)
scores[i]…;

7. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
ั
5.5 อำร์เรย์กบกำรผ่ำนค่ำ
กำรส่ ง Array เข้ำไปใน Method จะเป็ นกำรส่ งตำแหน่งของ Array (
ั
Reference ) เข้ำไปให้กบ Parameter ของ Method

8. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.6 อำร์เรย์ของออบเจ็กต์
อำร์เรย์สำมำรถเก็บ reference ของ Object ได้ โดยกำหนดให้
อำเรย์ เป็ น Class นั้นๆ ในตอนประกำศอำเรย์ มีรูปแบบดังนี้

9. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
 5.7 อำร์เรย์ 2 มิติ
• อำร์เรย์ 2 มิติ เป็ นตัวแปรชุดที่มีกำรจัดกำรข้อมูล Row (แถว) , Column
่
(หลัก) ซึ่งอยูในรู ปแบบตำรำง ที่มีแสดงตำแหน่ง 2 ตัว
• อำร์เรย์ 2 มิติ คือ array of array กล่ำวคือ array 2 มิติ
เป็ น array ของ array 1 มิติ นันเอง
่

10. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.8 คลำส ArrayList
ArrayList เป็ นคลำสที่รวบรวมคำสั่งพิเศษที่ช่วยสั่งงำนอำร์เรย์ ต่ำงจำก array ปกติ
ที่จะเป็ นกำรกำหนดขนำดของตัวแปรอำร์เรย์คงที่ แต่ ArrayList จะสำมำรถแก้ไข
ขนำดได้ เวลำใส่ ขอมูลเข้ำไปก็ไม่ตองกำหนดขนำดเฉพำะไว้ก่อน
้
้
***กำรเรี ยกใช้งำนต้อง import เข้ำมำ
import java.util.ArrayList;

11. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
method ที่ใช้ในกำรจัดกำรข้อมูล ดังนี้
1.add(ตำแหน่งอำร์เรย์,ค่ำข้อมุลในอำร์เรย์)
2.remove(ตำแหน่งอำร์เรย์)
3.get(ตำแหน่งอำร์เรย์)
4.indexOf(ข้อมูลอำร์เรย์)
5.ชื่ออำร์เรย์.size()

12. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.9 สตริ ง(String)
สตริ งเป็ นออปเจค (Object) ที่สืบทอดคุณสมบัติมำจำกคลำสสตริ ง (Class
String) ถ้ำต้องกำรสร้ำงออปเจคจำกคลำสสตริ ง ต้องประกำศดังนี้
String str = new String(“Java”); หรื อ String str = “Java”;
กำรเก็บข้อมูลของสตริ งนั้น จะมีกำรเก็บข้อมูลอยู่ 2 ส่ วน ส่ วนแรกจะ
เป็ นข้อมูลตัวอักษรโดยเก็บเรี ยงกันไป แบะส่ วนที่ 2 จะเก็บจุดสิ้ นสุ ดของ
สตริ ง ซึ่งจุสิ้นสุ ดของสตริ งจะใช้ Null Characterหรื อ ‘0’

13. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.10 กำรเปรี ยบเทียบ String
โดยใช้ equals( )ซึ่ ง เป็ น method
ตัว
่
นึงที่อยูใน String Class
โดยจะทำหน้ำที่เปรี ยบเทียบ String 2
ชุดว่ำมีสมำชิกหรื อข้อควำมที่เหมือนกัน
หรื อไม่ มีรูปแบบกำรใช้งำนดังนี้

14. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
5.11 คลำสสตริ งบัฟเฟอร์และสตริ งบิลเตอร์
1.คลำสสตริ งบัฟเฟอร์
่
เป็ น class หนึ่งที่ทำงำนกับ String แต่มีควำมยืดหยุนและใช้งำนได้
หลำกหลำยกว่ำ String Class
ทั้งนี้ StringBuffer Class จะมี Constructor ให้เลือกใช้ได้ 3 Constructor
ได้แก่
- StringBuffer() ใช้ในกำรสร้ำง StringBuffer ที่ไม่มีขอมูลใดๆ และมีควำม
้
ยำวสูงสุ ด 16 ตัวอักษร

15. บทที่ 5 ข้ อมู ล ชนิ ด อาร์ เรย์ และสตริ ง
- StringBuffer(int length) ใช้ในกำรสร้ำง StringBuffer ที่ไม่มีขอมูลใดๆ แต่ควำม
้
่ ั
ยำวจะขึ้นอยูกบค่ำของ length ที่ส่งมำให้
- StringBuffer(String str) ใช้ในกำรสร้ำง StringBuffer ที่มีขอมูลตำม Argument
้
่ ั
“str” ที่ส่งมำ โดยควำมยำวก็จะขึ้นอยูกบควำมยำวของ str เท่ำนั้น
2.คลำสสตริ งบิลเดอร์
มีคุณสมบัติคล้ำยๆกับ StringBuffer แต่ต่ำงกันตรงที่ StringBuilder
ไม่เป็ น Thread Save จึงทำให้ทำงำนได้เร็ วกว่ำ StringBuffer