การเพาะปลูก แตกต่างกันไปตาม
สภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ เช่น
เขตป่าดิบชื้น แถบลุ่มแม่นำ้าคองโก
จะเป็นเหล่งปลูกพืชเมืองร้อน เช่นโกโก้
ปลูกมากที่สุดที่ประเทศกานา ส่วนพืชอื่นๆ
ได้แก่ ถั่วลิสง อ้อย ยางพารา ปาล์ม-
นำ้ามัน
เขตลุ่มแม่นำ้าไนล์ อากาศจะร้อนและ
แห้งแล้งพืชที่ขึ้นได้ดีได้แก่ ชา อินทผลัม
และโดยเฉพาะฝ้ายซึ่งประเทศซูดานจะ
ปลูกได้มากที่สุด
เขตอบอุ่นชื้น ทาง
ชายฝั่ง ตะวันออกเฉียงใต้ของ
ทวีป เป็นแหล่งผลิตผลไม้ ข้าว
สาลี ข้าวโพด ยาสูบ
เขตเมดิเตอร์เรเนียน บริเวณตอน
บนของทวีป จะปลูกพืชตระกูลส้ม
องุ่น มะกอก
พืชเศรษฐกิจ ที่ปลูกเพื่อการ
ค้าของทวีปได้แก่ กาแฟ ยางพารา
และโกโก้
การเลี้ยงสัตว์
มีการเลี้ยงสัตว์อย่างแพร่หลายเนื่องจากมีเขตทุ่งหญ้า
ที่กว้างขวาง เป็นการเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนในเขตทะเล
ทราย และ กึ่งทะเลทราย เช่น แพะ แกะ อูฐ ลา และ
วัวเขายาว ศัตรูสำาคัญของสัตว์เลี้ยงคือ แมลงเซตซี
(Tsetse Fly) ซึ่งเป็นพาหะของ โรคเหงาหลับ
เหมืองแร่ แอฟริกาเป็นทวีปที่แร่ธาตุมากที่สุดในโลก
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เป็นประเทศที่มีเหมืองเพชร
และ ทองคำา มากที่สุดในโลก ส่วนประเทศในเขตทะเล
ทรายเช่นลิเบีย ไนจีเรีย แอลจีเรีย มีนำ้ามัน และก๊าซ
ธรรมชาติมาก ประเทศคองโกมีแร่ทองแดงมากที่สุดใน
ทวีป
การปกครอง ส่วน
ใหญ่ปกครองแบบรัฐบาลเดี่ยว เป็นการ
ปกครองแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็น
ประมุขของประเทศ มีเพียง 4 ประเทศ
เท่านั้น ที่มีกษัตริย์เป็นประมุขได้แก่โมร็อคโค
สวาซิแลนด์ เลโซโทและมอริเชียส
กลุ่มภาษา
เซเมติค
กลุ่มภาษา
ซูดาน
กลุ่มภาษา
บันตู
กลุ่มภาษา
เฮาซา
เป็น
ภาษาของ
ประเทศต่างๆ
ทางตอนใต้ ของ
ทะเลทรายสะฮา
รา
ได้แก่ภาษา
อาหรับใช้กันแถบ
บริเวณ แอฟริกา
เหนือและบางส่วน
ของแถบ แอฟริกา
ตะวันออก
เป็นภาษาของ
ประชากรทาง
ภาคกลาง
ตะวันออกและ
บางประเทศ
ทางภาคใต้
ของทวีป
เป็นกลุ่มภาษา
ทางการค้า
ของประชากร
ทางภาคตะวัน
ตกของทวีป
ภาษา แบ่งได้ 4 กลุ่ม
สภาพสังคมและวัฒนธรรม
แบ่งตามเชื้อชาติได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ
1. เชื้อชาตินิกรอยด์หรือแอฟริกันนิโกร
ประมาณ ร้อยละ 70 ของประชากรทั้งหมด เป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิม มีหลายกลุ่มได้แก่
กลุ่มบันตู เป็นชนเผ่าใหญ่สุดมีเผ่าย่อยเช่นซูลู สวาฮิลี กลุ่มซูดาน อาศัยทางตะวันตกแถบ
ชายฝั่งอ่าวกินี กลุ่มปิ๊กมี อาศัยแถบลุ่มแม่นำ้าคองโก กลุ่มบุชแมน อาศัยทางตอนใต้แถบทะเลทรายกา
ลาฮีรี แอฟริกากลาง
ชนพื้นเมืองกลุ่มนี้มีผิวดำา ผมดำาหรือนำ้าตาล ผมหยิกหยองเป็นขมวดติดหนังศรีษะ ริมฝีปากหนา จมูก
แบนและกว้าง
2.เชื้อชาติคอเคซอยด์
กลุ่มนี้ผิวค่อนข้างขาว ผมหยิกเป็นลอน ริมฝีปากบางจมูกค่อนข้างโด่ง เป็นชนเชื้อ
ชาติเดียวกับประชากร ในคาบสมุทรอาหรับ อาศัยแถบทะเลทรายสะฮารา จนถึงฝั่งทะเล
เมดิเตอร์เรเนียน มีหลายกลุ่ม เช่นกลุ่มเซไมต์ อาศัยแถบลุ่มแม่นำ้าไนล์ อียิปต์ ซูดาน ลิเบีย โม
ร็อคโค และกลุ่มแฮไมต์ อาศัยทางภาคเหนือของทวีป เช่นเผ่าเบอร์เบอร์
ประชากรส่วนใหญ่ยังคงมีความเชื่อและการปฏิบัติ
ตามความเชื่อดั้งเดิม เช่นเรื่องวิญญาณ อำานาจดวงดาว ภูเขา
ต้นไม้ ส่วนศาสนาที่นับถือมากที่สุดคืออิสลาม
แหล่งอารยธรรมสำาคัญ คืออารยธรรมลุ่ม
แม่นำ้าไนล์ สิ่งที่แสดงถึงความเจริญของชาวอียิปต์
โบราณ ได้แก่การชลประทาน การสร้างพีระมิด
การทำามัมมี่ การสร้างสฟิงค์ การทำาปฏิทิน การใช้อักษร
ภาพเฮียโรกลิฟฟิค การทำากระดาษปาปิรุสจากต้นปาปิรัส
สฟิงค์ เทพเจ้าผู้รักษาปิรามิด
มัมมี่ ความเจริญก้าวหน้าด้านการแพทย์
อักษรภาพ เฮียโรกลิฟฟิค
สวัสดีครับสวัสดีครับ
ติดตามทวีปต่อไป เร็ว ๆ นี้

ทวีปแอฟริกา ลงบล๊อค เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม

  • 2.
    การเพาะปลูก แตกต่างกันไปตาม สภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ เช่น เขตป่าดิบชื้นแถบลุ่มแม่นำ้าคองโก จะเป็นเหล่งปลูกพืชเมืองร้อน เช่นโกโก้ ปลูกมากที่สุดที่ประเทศกานา ส่วนพืชอื่นๆ ได้แก่ ถั่วลิสง อ้อย ยางพารา ปาล์ม- นำ้ามัน เขตลุ่มแม่นำ้าไนล์ อากาศจะร้อนและ แห้งแล้งพืชที่ขึ้นได้ดีได้แก่ ชา อินทผลัม และโดยเฉพาะฝ้ายซึ่งประเทศซูดานจะ ปลูกได้มากที่สุด เขตอบอุ่นชื้น ทาง ชายฝั่ง ตะวันออกเฉียงใต้ของ ทวีป เป็นแหล่งผลิตผลไม้ ข้าว สาลี ข้าวโพด ยาสูบ เขตเมดิเตอร์เรเนียน บริเวณตอน บนของทวีป จะปลูกพืชตระกูลส้ม องุ่น มะกอก พืชเศรษฐกิจ ที่ปลูกเพื่อการ ค้าของทวีปได้แก่ กาแฟ ยางพารา และโกโก้
  • 3.
    การเลี้ยงสัตว์ มีการเลี้ยงสัตว์อย่างแพร่หลายเนื่องจากมีเขตทุ่งหญ้า ที่กว้างขวาง เป็นการเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนในเขตทะเล ทราย และกึ่งทะเลทราย เช่น แพะ แกะ อูฐ ลา และ วัวเขายาว ศัตรูสำาคัญของสัตว์เลี้ยงคือ แมลงเซตซี (Tsetse Fly) ซึ่งเป็นพาหะของ โรคเหงาหลับ เหมืองแร่ แอฟริกาเป็นทวีปที่แร่ธาตุมากที่สุดในโลก สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เป็นประเทศที่มีเหมืองเพชร และ ทองคำา มากที่สุดในโลก ส่วนประเทศในเขตทะเล ทรายเช่นลิเบีย ไนจีเรีย แอลจีเรีย มีนำ้ามัน และก๊าซ ธรรมชาติมาก ประเทศคองโกมีแร่ทองแดงมากที่สุดใน ทวีป
  • 4.
    การปกครอง ส่วน ใหญ่ปกครองแบบรัฐบาลเดี่ยว เป็นการ ปกครองแบบสาธารณรัฐมีประธานาธิบดีเป็น ประมุขของประเทศ มีเพียง 4 ประเทศ เท่านั้น ที่มีกษัตริย์เป็นประมุขได้แก่โมร็อคโค สวาซิแลนด์ เลโซโทและมอริเชียส กลุ่มภาษา เซเมติค กลุ่มภาษา ซูดาน กลุ่มภาษา บันตู กลุ่มภาษา เฮาซา เป็น ภาษาของ ประเทศต่างๆ ทางตอนใต้ ของ ทะเลทรายสะฮา รา ได้แก่ภาษา อาหรับใช้กันแถบ บริเวณ แอฟริกา เหนือและบางส่วน ของแถบ แอฟริกา ตะวันออก เป็นภาษาของ ประชากรทาง ภาคกลาง ตะวันออกและ บางประเทศ ทางภาคใต้ ของทวีป เป็นกลุ่มภาษา ทางการค้า ของประชากร ทางภาคตะวัน ตกของทวีป ภาษา แบ่งได้ 4 กลุ่ม สภาพสังคมและวัฒนธรรม
  • 5.
    แบ่งตามเชื้อชาติได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่คือ 1. เชื้อชาตินิกรอยด์หรือแอฟริกันนิโกร ประมาณ ร้อยละ 70 ของประชากรทั้งหมด เป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิม มีหลายกลุ่มได้แก่ กลุ่มบันตู เป็นชนเผ่าใหญ่สุดมีเผ่าย่อยเช่นซูลู สวาฮิลี กลุ่มซูดาน อาศัยทางตะวันตกแถบ ชายฝั่งอ่าวกินี กลุ่มปิ๊กมี อาศัยแถบลุ่มแม่นำ้าคองโก กลุ่มบุชแมน อาศัยทางตอนใต้แถบทะเลทรายกา ลาฮีรี แอฟริกากลาง ชนพื้นเมืองกลุ่มนี้มีผิวดำา ผมดำาหรือนำ้าตาล ผมหยิกหยองเป็นขมวดติดหนังศรีษะ ริมฝีปากหนา จมูก แบนและกว้าง 2.เชื้อชาติคอเคซอยด์ กลุ่มนี้ผิวค่อนข้างขาว ผมหยิกเป็นลอน ริมฝีปากบางจมูกค่อนข้างโด่ง เป็นชนเชื้อ ชาติเดียวกับประชากร ในคาบสมุทรอาหรับ อาศัยแถบทะเลทรายสะฮารา จนถึงฝั่งทะเล เมดิเตอร์เรเนียน มีหลายกลุ่ม เช่นกลุ่มเซไมต์ อาศัยแถบลุ่มแม่นำ้าไนล์ อียิปต์ ซูดาน ลิเบีย โม ร็อคโค และกลุ่มแฮไมต์ อาศัยทางภาคเหนือของทวีป เช่นเผ่าเบอร์เบอร์
  • 6.
    ประชากรส่วนใหญ่ยังคงมีความเชื่อและการปฏิบัติ ตามความเชื่อดั้งเดิม เช่นเรื่องวิญญาณ อำานาจดวงดาวภูเขา ต้นไม้ ส่วนศาสนาที่นับถือมากที่สุดคืออิสลาม แหล่งอารยธรรมสำาคัญ คืออารยธรรมลุ่ม แม่นำ้าไนล์ สิ่งที่แสดงถึงความเจริญของชาวอียิปต์ โบราณ ได้แก่การชลประทาน การสร้างพีระมิด การทำามัมมี่ การสร้างสฟิงค์ การทำาปฏิทิน การใช้อักษร ภาพเฮียโรกลิฟฟิค การทำากระดาษปาปิรุสจากต้นปาปิรัส สฟิงค์ เทพเจ้าผู้รักษาปิรามิด มัมมี่ ความเจริญก้าวหน้าด้านการแพทย์ อักษรภาพ เฮียโรกลิฟฟิค
  • 7.