Ο Στάικος Σταϊκόπουλος ήταν ένας αγνός αγωνιστής. Με την επιμονή του κατάφερε να καταλάβει το Παλαμήδι μετά από πολύμηνη πολιορκία. Φυσικά, ξεχώρισε σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο.
Γεννήθηκε το1798 στη Ζάτουνα Αρκαδίας και απεβίωσε το
1835 στο Ναύπλιο Αργολίδας.
Ο πατέρας του Παναγιωτάκης ήταν κρεοπώλης ενώ ο ίδιος
δερματέμπορος.
Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία από τον Δημητσανίτη Νικόλαο
Σπιλιοτόπουλο στη μονή Μπίκου.
Τον Απρίλιο του 1823 έλαβε μέρος στην Β΄ Εθνική Συνέλευση
του Άστρους, όπου και υπέγραψε την καταληκτήρια
διακήρυξη.
Η Προσωρινή Διοίκησης στέλνει επιστολή προς το Υπουργείο
Πολέμου, για να διατάξει να φύγει από το Ναύπλιο ο
Σταϊκόπουλος και να πάει στη Ζάτουνα (8-10-1824).
3.
Τον Φεβρουάριο του1821 στο Άργος ίδρυσε μαζί με τον Σπηλιοτόπουλο την
«Καγκελαρία» του Άργους. Μια πρωτόλεια μορφή διοίκησης, που σκοπό είχε να
οργανώσει όλα εκείνα τα απαραίτητα για την πολιορκία του Ναυπλίου. Έβγαζε
διαταγές – προστάγματα όπου οι Έλληνες υπάκουαν. Τα πρώτα όπλα που εφοδίασε
τους άντρες του ήταν γερά ξύλα (ρόπαλα) και σούβλες, μέχρι να αποκτήσουν τα
κανονικά τους, που απόκτησαν από λάφυρα. Οι πρώτες κινήσεις του ήταν να
εμψυχώνει τους αγωνιστές και να φροντίζει
για την εξασφάλιση τροφών.
4.
Έλαβε μέροςστην αντίσταση κατά του Κεχαγιάμπεη.
26 Οκτωβρίου 1823, έγινε η παράδοσή του κάστρου της Ακροκορίνθου. Με διαταγή
του Εκτελεστικού, στάλθηκε στην πολιορκία του Κάστρου του Ακροκορίνθου. Σαν
έμπειρος πολεμιστής που ήταν ο ένδοξος Στρατηγός, τούτο το κάστρο ήταν το δεύτερο
που έπεφτε μετά την επιμονή του ήρωα Στάικου Σταϊκόπουλου.
Στις 13 Νοεμβρίου 1824, σε μάχη έξω από την Τριπολιτσά, ο Σταϊκόπουλος
συλλαμβάνεται αιχμάλωτος. Με την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο έλαβε
μέρος σε διάφορες επιχειρήσεις εναντίον των αιγυπτιακών στρατευμάτων, όπως στην
αποτυχημένη πολιορκία της Τριπολιτσάς (27 Δεκεμβρίου 1825), στην αψιμαχία κοντά
στο Γεράκι (Σεπτέμβριος 1825) και τη Μάχη του Μεχμέτ αγά (18 Ιουλίου 1826).
5.
Την παραμονή τουΑγίου Ανδρέα στις 29 Νοεμβρίου του 1822, η νύχτα
ήταν ασέληνη και ο θεός έριχνε ασταμάτητα. Οι Τούρκοι είχαν κατέβει
από το Παλαμήδι στο Ναύπλιο για να συσκεφθούν μετά από δίχρονη πολιορκία, για την
απάντηση που θα έδιναν στην επιστολή του Γέρου του Μοριά, για να φύγουν ελεύθεροι
και να σωθούν. Ο Στάϊκος που βρισκόταν στην Άρια, δεν έχασε την ευκαιρία. Στήνοντας
σκάλες στα βράχια του άπαρτου Κάστρου του Παλαμηδίου, άρχισε το ανέβασμα ύψους 216
μέτρων. Πρώτος φθάνει στη «Γιουρούς Τάπια» ο Μοσχονησιώτης μαζί με τον Θανάση
Σταϊκόπουλο. Μαζί τους ο Αγιορίτης καλόγερος Παφούντιος, ο Αργίτης Βιολιστής
Πορτοκάλης και άλλα παλικάρια. Το κάστρο πάρθηκε εκείνη τη νύχτα. Και ήταν το κάστρο
αυτό, από τα πιο τρανά της ανατολικής Μεσογείου.Η φήμη του Πορθητή Σταϊκούλη
φτερούγισε παντού. Η προσωρινή διοίκηση, τιμώντας τον για τα κατορθώματά του, τον
προβίβασε από Χιλίαρχο, στον ανώτερο βαθμό του Στρατηγού.
6.
Την εποχή τηςβασιλείας του Όθωνα, καταφέρεται κατά των
Βαυαρών, αυτό γίνεται και η αιτία να τον συλλάβουν και να τον
κλείσουν στις φυλακές του «Λεονάρδου»(στα υπόγεια του
Βουλευτικού), που ήταν γεμάτες υγρασία. Την 21 Φεβρουαρίου του
1835 την επομένη της αποφυλάκισής του σε ηλικία μόλις 37 χρόνων,
πέθανε.