Teachers4Europe program College De la Salle_ Thessaloniki Greece E' Class 2011-2012_Ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας της Ε.Ε. σε περιπτώσεις έκτακτων αναγκών.

1. Η συμμετοχή των κρατών
στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε
περιπτώσεις έκτακτων
αναγκών
Της
Χριστιάνας Παντελή Ε1

2. Αντιμετώπιση κρίσεων από την
Ευρωπαϊκή Ένωση
► Στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η βοήθεια
και η επείγουσα αντιμετώπιση κρίσεων που
πλήττουν σοβαρά τους λαούς εκτός Ένωσης, είτε
πρόκειται για φυσικές καταστροφές είτε για
προκαλούμενες από τον άνθρωπο ή για
διαρθρωτικές κρίσεις.
► Η βοήθεια περιλαμβάνει όχι μόνο ενέργειες άμεσης
αρωγής και πρόληψης των καταστροφών αλλά και
ενέργειες ανασυγκρότησης.

3. Η ανθρωπιστική βοήθεια της
Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η βοήθεια μπορεί να έχει τη μορφή:
► Χρηματοδοτήσεων
► Παροχής αγαθών
► παροχής υπηρεσιών
► Τεχνικής συνδρομής

4. Αρχές στις οποίες στηρίζεται η δράση
της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζεται στις αρχές:
► του ανθρωπισμού
► της ουδετερότητας
► της αμεροληψίας
► της ανεξαρτησίας
► Η ανεξαρτησία περιλαμβάνει τρία μέσα:
► την επείγουσα βοήθεια
► την επισιτιστική βοήθεια
► τη βοήθεια στους πρόσφυγες και στους εκτοπισθέντες

5. Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής
Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας
ECHO
► Είναι αρμόδια για την παροχή βοήθειας σε θύματα κρίσεων
ή φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών. Πρωταρχικό
της καθήκον είναι:
► η διάσωση ζωών
► η μείωση της δυστυχίας
► η προστασία της ακεραιότητας και της αξιοπρέπειας των
πληγέντων.
► Η ECHO συντονίζει τις δράσεις και συνεργάζεται με τους
εταίρους και τα Ηνωμένα Έθνη και με Μη Κυβερνητικούς
Οργανισμούς οι οποίοι προβαίνουν στην επιτόπου χρήση
της βοήθειας.
► Από το 1992 έχει αναλάβει δράση σε 130 χώρες σε όλο τον
κόσμο.

6. Η σημερινή αυξημένη συχνότητα
των ανθρωπιστικών κρίσεων
► Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο κύριος
χορηγός ανθρωπιστικής βοήθειας στον
κόσμο. Πρέπει να υιοθετήσει μια πιο
στρατηγική προσέγγιση εξαιτίας της
αυξημένης συχνότητας των
ανθρωπιστικών κρίσεων που συνδέεται
με τη φτώχεια, τις κλιματικές αλλαγές και
τον ανταγωνισμό για την πρόσβαση
στους φυσικούς πόρους, την αυξανόμενη
τάση παραβίασης του διεθνούς και
ανθρωπιστικού δικαίου και παραβίαση
του ανθρωπιστικού χώρου.

7. Η παροχή χρηματοοικονομικής
βοήθειας
►Η χρηματοοικονομική ανθρωπιστική
βοήθεια πρέπει να καταμερίζεται
ώστε να είναι αποτελεσματική.
► Πρέπει να δεσμευθεί να
χρηματοδοτεί την ανθρωπιστική
βοήθεια με τρόπο κατάλληλο.
► Πρέπει να καταρτίσει κοινό πλαίσιο
για την αξιολόγηση των αναγκών
και την από κοινού χρήση
αναλύσεων των εμπειρογνωμόνων.
► Πρέπει να διασφαλίσει ισόρροπη
σφαιρική ανταπόκριση.

8. Η συμμετοχή των φορέων
Είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων των
φορέων για τη διεξαγωγή των δράσεων.
Αυτό αφορά:
► Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς
► τα Ηνωμένα Έθνη
► την ECHO
► την Κίνηση του Ερυθρού Σταυρού/
Ημισελήνου

9. Ο τρόπος επιλογής των εταίρων
Για να διασφαλιστεί η ταχύτητα και η
ποιότητα της διανομής της
ανθρωπιστικής βοήθειας, οι εταίροι
πρέπει να επιλέγονται με βάση :
► τον επαγγελματισμό, την πείρα και
την ικανότητα
► την τήρηση διεθνών κανόνων και
κατευθυντήριων γραμμών
► τη σχέση κόστους αποτελέσματος
► την εταιρική σχέση με τους τοπικούς
πληθυσμούς
► τη διαφάνεια των αποτελεσμάτων

10. Πού αποβλέπει η ανθρωπιστική
βοήθεια;
Η ανθρωπιστική βοήθεια αποβλέπει:
 στη διάσωση ανθρώπινων ζωών σε καταστάσεις έκτακτης
ανάγκης
 στην παροχή βοήθειας σε πληθυσμούς που έχουν πληγεί
λόγω κρίσεων πχ πολέμους
 στην ανάπτυξη και στο πλαίσιο δραστηριοτήτων που
ακολουθούν μετά την έκτατη ανάγκη των εργασιών
αποκατάστασης, ανοικοδόμησης, αντιμετώπισης των
συνεπειών λόγω μετακίνησης των πληθυσμών με ενέργειες
επαναπατρισμού και εξασφάλιση της προετοιμασίας για
συγκεκριμένους κινδύνους.

11. Τι περιλαμβάνει η ανθρωπιστική
βοήθεια;
►Η ανθρωπιστική βοήθεια δεν επιστρέφεται.
Εξασφαλίζεται από χρηματοδότηση που
περιλαμβάνει τη διανομή υλικού αρωγής, τη
δαπάνη που συνδέεται με το εξωτερικό
προσωπικό κ.ά

12. Μέσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Ευρωπαϊκή Ένωση για την προώθηση της συμμόρφωσης
με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο χρησιμοποιεί:
► τον πολιτικό διάλογο
► τις γενικές δημόσιες δηλώσεις
► τα διαβήματα που καταδικάζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων
► τα περιοριστικά μέτρα κατά των μερών μιας σύγκρουσης
► τη συνεργασία με διεθνείς φορείς όπως ο ΟΗΕ
► τις επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων
► την προώθηση της καταπολέμησης της ατιμωρησίας
► την κατάρτιση και την εκπαίδευση σε θέματα ανθρωπίνων
δικαιωμάτων