Raymond de Mooij Business Haaglanden maart 2013

1. COLUMN Haaglanden Business | nummer 1 | maart 2013
Rechtszaak met een valkuil
De aanstekelijke lach van vastgoedondernemer Richard Bikkel
schalde door de hal van ons kantoor. “Krakers, ik wist niet dat die
nog bestonden. En nou heb ik er in één keer dertig aan mijn
ribben hangen!” Mijn cliënt had in de binnenstad van Rotterdam
twaalf vervallen panden gekocht van de gemeente. De percelen
waren tegen lage prijzen aangeboden, maar wel onder de
voorwaarde dat Bikkel de panden zou renoveren. De gemeente
had verder bij de verkoop gemeld dat een aantal van de panden
was gekraakt. Het verwijderen van de ongewenste bewoners zou
voor rekening en risico van mijn cliënt komen. “Toen ik de deal Raymond de Mooij
met de gemeente sloot dacht ik dat het om een paar overjarige GMW Advocaten
hippies ging”, vertelde Richard Bikkel mij. “Maar er zitten De namen van de
tientallen radicale idioten in mijn panden.” betrokkenen zijn
gefingeerd.
Namens mijn cliënt schreef ik alle krakers aan met het verzoek
hun identiteit kenbaar te maken en te vertrekken uit de door hen
bezette huizen. Praktisch gezien een heilloze exercitie maar om
formele redenen noodzakelijk. Alleen na een dergelijke
aanschrijving kunnen anonieme gedaagden namelijk openbaar

2. COLUMN Haaglanden Business | nummer 1 | maart 2013
gedagvaard worden. Zoals verwacht kwam er geen reactie op mijn
brieven, waarna ik een kort geding begon.Nadat de dagvaarding
door de deurwaarder was betekend meldde zich een advocaat.
Mr Kribbe De Jong was een van de laatste sociale advocaten uit de
regio. Hij verdedigde alleen de minder bedeelden uit onze
samenleving: zwervers, krakers en heroïnehoeren. Ik had
sympathie voor mijn ludieke beroepsgenoot. “Amice,” schreef Mr
Kribbe De Jong, “ik zal namens alle krakers die zich in de percelen
van uw cliënt bevinden verweer voeren. Ook mijn cliënten hebben
immers recht op een dak boven hun hoofd. Al zijn ze niet zo
puissant rijk als uw verderfelijke cliënt. Met een warme groet, uw
Kribbe De Jong.” “Heeft dit soort geteisem nou nog rechten in Raymond de Mooij
Nederland”, wilde mijn cliënt weten. “Ik bedoel, die panden zijn GMW Advocaten
van mij. Ik moet ze opknappen vanwege mijn contract met de De namen van de
gemeente Rotterdam. Dat kunnen die gasten toch niet zomaar betrokkenen zijn
tegenhouden?” Ik vertelde Bikkel dat krakers in gefingeerd.
principe het veld moeten ruimen. De eigenaar dient wel te kunnen
bewijzen dat hij concrete plannen met de gekraakte panden heeft.
Maar dat was in deze zaak geen probleem. Richard Bikkel had
bouwtekeningen en vergunningen beschikbaar. “Ik zeg het
niet snel Richard, maar dit is een gewonnen zaak”, sprak ik mijn

3. COLUMN Haaglanden Business | nummer 1 | maart 2013
cliënt moed in.
Drie weken geleden vond de behandeling in kort geding plaats. Ik
had een menigte van mannen met hanenkammen verwacht, maar
voor de zittingzaal zaten alleen Mr Kribbe De Jong en twee
kaalgeschoren jongens in zwart leren kleding. De krakers keken
Richard Bikkel en mij met onverholen minachting aan.
Nadat ik mijn ontruimingsvordering had toegelicht aan de
Voorzieningenrechter kreeg Mr Kribbe De Jong het woord. “Kort
samengevat luidt het verweer van mijn cliënten als volgt. De
vorderingen zijn verjaard. De eis van meneer Bikkel is gebaseerd op
een onrechtmatige daad. Een dergelijke vordering verjaart na 20 Raymond de Mooij
jaar. En aangezien de betreffende panden al langer gekraakt GMW Advocaten
worden, heeft eiser geen rechten meer.” Na deze woorden De namen van de
overhandigde mijn tegenpleiter een stapel met paperassen, betrokkenen zijn
waaruit moest blijken dat de panden langer dan twintig jaar gefingeerd.
gekraakt waren. En een afwijzende uitspraak van de Rechtbank
Groningen in een vergelijkbare zaak. De Voorzieningenrechter
schorste de zitting om mij in de gelegenheid te stellen de stukken
te bestuderen. Richard Bikkel ontplofte op de gang. “Dat heeft de
gemeente mij nooit verteld! Twintig jaar gekraakt… En jij

4. COLUMN Haaglanden Business | nummer 1 | maart 2013
zei dat het een gewonnen zaak was, eikel!”
De door de krakers overgelegde uittreksels bewezen inderdaad dat
de panden lang gekraakt waren. Maar tussen 1995 en 1996 zat er
een periode van zes maanden dat er geen inschrijvingen waren op
de panden. Die kans greep ik aan. “Twintig jaar is twintig jaar
Edelachtbare”, betoogde ik na heropening van de zitting. “En
hier is slechts 19 jaar en zes maanden gekraakt. De vorderingen zijn
dus nét niet verjaard.” Dat laatste argument werd gehonoreerd. De
tientallen krakers moesten ontruimen. Maar ze lieten een cadeau
achter voor mijn cliënt. Toen Richard Bikkel de panden na de
ontruiming kwam inspecteren en een van zijn huizen binnenstapte, Raymond de Mooij
viel hij twee meter naar beneden en brak zijn linkerbeen. De GMW Advocaten
krakers hadden achter de drempel van de voordeur De namen van de
een stuk vloer weggezaagd en de planken provisorisch betrokkenen zijn
teruggeplaatst. Een valkuil die met het blote oog niet te zien was. gefingeerd.