FFriedrich Schiller Maria Stuart
Καλυψώ Ν. Λάζου- Μπαλτά
Γερμανικός Ρομαντισμός (β φάση) 1770-1820 Θύελλα κι Ορμή
Gotthold Ephraim Lessing Aufklärung
Friedrich Maximilian Klinger Sturm und Drang
αισθητικό-πνευματικό
κοινωνικό - πολιτικό
κίνημα
παράφορα συναισθήματα
βίαια / δραματικά πάθη
αντίποδας ορθολογισμού
φλογερός λυρισμός
επαναστατικότητα
Shakespeare
έντονοι διάλογοι
αρνείται την παράδοση
ανατροπή
Die Leiden des jungen Werther
προάγγελος
ρομαντισμού
εθνικά χαρακτηριστικά
λαϊκά τραγούδια
εθνική γλώσσα
παράδοση
όχι απολυταρχισμός
όχι ηθικοπλαστική
αντίληψη
διακίνηση φιλοσοφικών
ιδεών
φόβος – έλεος
Eκοίταα, κι ήτανε μακριά ακόμη τ’
ακρογιάλι·
«αστροπελέκι μου καλό, για
ξαναφέξε πάλι!».
Tρία αστροπελέκια επέσανε, ένα
ξοπίσω στ’ άλλο,
πολύ κοντά στην κορασιά, με
βρόντημα μεγάλο·
τα πέλαγα στην αστραπή κι ο
ουρανός αντήχαν,
οι ακρογιαλιές και τα βουνά μ’
όσες φωνές κι αν είχαν.
Τη νύχτα, μετά τις έντεκα, έτρεξα έξω.
Το θέαμα ήταν τρομερό: να βλέπεις
τους μανιασμένους χειμάρρους να
κατεβαίνουν ορμητικά από τους
βράχους σχηματίζοντας δίνες στο
φεγγαρόφωτο, να κυλούν πάνω από
χωράφια, λιβάδια και φράχτες και να
τα σκεπάζουν όλα, και την κοιλάδα
ολόκληρη να έχει μεταβληθεί σε μια
μανιασμένη θάλασσα μέσα στα
σφυρίγματα του ανέμου! Κι όταν
ύστερα το φεγγάρι πρόβαλε και πάλι
και αναπαύτηκε πάνω από το μαύρο
σύννεφο κι ο χείμαρρος κυλούσε κι
ηχούσε δυνατά, τότε ένιωσα ένα ρίγος
κι ύστερα μια λαχτάρα! Αχ, με τα
μπράτσα απλωμένα στεκόμουν πάνω
απ’ την άβυσσο κι ανέπνεα τα βάθη
και χανόμουν μέσα στην ηδονή της
επιθυμίας να γκρεμίσω μέσα τους τα
πάθη μου, τα βάσανά μου, να χαθώ
μέσα στο ρόχθο των κυμάτων!
Weimar : πόλη των ποιητών, Αθήνα της Γερμανίας
1794 – 1799- 1805
επαναστάτης ποιητής – αντιθέσεις – τραγική ειρωνεία – πάθη
βίαιη γλώσσα - ωραία ψυχή
Immanuel Kant Ιδεαλισμός
Υψηλό
αρετή αντίδοτο στη δυστυχία
ηθική ανωτερότητα απέναντι
στο αναπόφευκτο
Τέχνη – Ομορφιά – Αγαθό
Maria Stuart
ώριμη φάση
1783-1799-1800
διασκευή Mackbeth
Fotheringhay
θεατρική σκηνή Weimar
Ελισάβετ – Μαρία
Λογισμός – Όνειρο
Απολυταρχισμός – Επανάσταση
Λογική – Πάθος
Διαφωτισμός – Θύελλα κι Ορμή
αξιοπρέπεια - κοσμική εξουσία
πάθος κι έγκλημα – εξαγνισμός
ηθική νίκη – θάνατος
γερμανικός ιδεαλισμός
Ελισάβετ
Μαρία
Κέννεντυ
Πώλετ
Μόρτιμερ
κόμης Λέστερ
4η σκηνή 3ης πράξης
κλειστός / ανοιχτός χώρος
ένωση με τη φύση
Rousseau
αγαλλίαση – απόλαυση
αισιοδοξία – έρωτας
φύση αντανακλά συναισθήματα
επινοημένη συνάντηση
πραότητα – ικεσία – ταπείνωση- επιθετική έκφραση
συναισθημάτων – ορμητική / θυελλώδη φύση
στοχάσου πώς αλλάζει η μοίρα των ανθρώπων
πέρα καλόκαρδη πραότηταΠ
νόθη πραότητα
Πέτα στον άνεμο κι
εσύ καημένη
υπομονή!
Επιτέλους σπάσε
τα δεσμά σου κι
έβγα απ’ την
κόλασή σου, οργή,
τόσον καιρό
συγκρατημένη! Κι
εσύ που ‘δωσες
ματιά θανατερή
στον οργισμένο
βασιλίσκο, βάλε
στη γλώσσα μου
φαρμακερή σαΐτα
….βγήκε ένας δαίμονας κακός από τα Τάρταρα, άναψε το μίσος στις καρδιές
μας κι άνθρωποι κακοί συδαύλισαν τη φλόγα…..
Maria Stuart
Maria Stuart
Maria Stuart
Maria Stuart
Maria Stuart

Maria Stuart

  • 1.
    FFriedrich Schiller MariaStuart Καλυψώ Ν. Λάζου- Μπαλτά
  • 2.
    Γερμανικός Ρομαντισμός (βφάση) 1770-1820 Θύελλα κι Ορμή
  • 3.
    Gotthold Ephraim LessingAufklärung Friedrich Maximilian Klinger Sturm und Drang
  • 4.
    αισθητικό-πνευματικό κοινωνικό - πολιτικό κίνημα παράφορασυναισθήματα βίαια / δραματικά πάθη αντίποδας ορθολογισμού φλογερός λυρισμός επαναστατικότητα Shakespeare έντονοι διάλογοι αρνείται την παράδοση ανατροπή
  • 5.
    Die Leiden desjungen Werther προάγγελος ρομαντισμού εθνικά χαρακτηριστικά λαϊκά τραγούδια εθνική γλώσσα παράδοση όχι απολυταρχισμός όχι ηθικοπλαστική αντίληψη διακίνηση φιλοσοφικών ιδεών φόβος – έλεος
  • 6.
    Eκοίταα, κι ήτανεμακριά ακόμη τ’ ακρογιάλι· «αστροπελέκι μου καλό, για ξαναφέξε πάλι!». Tρία αστροπελέκια επέσανε, ένα ξοπίσω στ’ άλλο, πολύ κοντά στην κορασιά, με βρόντημα μεγάλο· τα πέλαγα στην αστραπή κι ο ουρανός αντήχαν, οι ακρογιαλιές και τα βουνά μ’ όσες φωνές κι αν είχαν. Τη νύχτα, μετά τις έντεκα, έτρεξα έξω. Το θέαμα ήταν τρομερό: να βλέπεις τους μανιασμένους χειμάρρους να κατεβαίνουν ορμητικά από τους βράχους σχηματίζοντας δίνες στο φεγγαρόφωτο, να κυλούν πάνω από χωράφια, λιβάδια και φράχτες και να τα σκεπάζουν όλα, και την κοιλάδα ολόκληρη να έχει μεταβληθεί σε μια μανιασμένη θάλασσα μέσα στα σφυρίγματα του ανέμου! Κι όταν ύστερα το φεγγάρι πρόβαλε και πάλι και αναπαύτηκε πάνω από το μαύρο σύννεφο κι ο χείμαρρος κυλούσε κι ηχούσε δυνατά, τότε ένιωσα ένα ρίγος κι ύστερα μια λαχτάρα! Αχ, με τα μπράτσα απλωμένα στεκόμουν πάνω απ’ την άβυσσο κι ανέπνεα τα βάθη και χανόμουν μέσα στην ηδονή της επιθυμίας να γκρεμίσω μέσα τους τα πάθη μου, τα βάσανά μου, να χαθώ μέσα στο ρόχθο των κυμάτων!
  • 7.
    Weimar : πόλητων ποιητών, Αθήνα της Γερμανίας 1794 – 1799- 1805
  • 8.
    επαναστάτης ποιητής –αντιθέσεις – τραγική ειρωνεία – πάθη βίαιη γλώσσα - ωραία ψυχή
  • 9.
    Immanuel Kant Ιδεαλισμός Υψηλό αρετήαντίδοτο στη δυστυχία ηθική ανωτερότητα απέναντι στο αναπόφευκτο Τέχνη – Ομορφιά – Αγαθό Maria Stuart ώριμη φάση 1783-1799-1800 διασκευή Mackbeth Fotheringhay θεατρική σκηνή Weimar
  • 10.
    Ελισάβετ – Μαρία Λογισμός– Όνειρο Απολυταρχισμός – Επανάσταση Λογική – Πάθος Διαφωτισμός – Θύελλα κι Ορμή
  • 11.
    αξιοπρέπεια - κοσμικήεξουσία πάθος κι έγκλημα – εξαγνισμός ηθική νίκη – θάνατος γερμανικός ιδεαλισμός
  • 12.
  • 13.
    4η σκηνή 3ηςπράξης κλειστός / ανοιχτός χώρος ένωση με τη φύση Rousseau αγαλλίαση – απόλαυση αισιοδοξία – έρωτας φύση αντανακλά συναισθήματα
  • 14.
  • 15.
    πραότητα – ικεσία– ταπείνωση- επιθετική έκφραση συναισθημάτων – ορμητική / θυελλώδη φύση
  • 16.
    στοχάσου πώς αλλάζειη μοίρα των ανθρώπων
  • 17.
    πέρα καλόκαρδη πραότηταΠ νόθηπραότητα Πέτα στον άνεμο κι εσύ καημένη υπομονή! Επιτέλους σπάσε τα δεσμά σου κι έβγα απ’ την κόλασή σου, οργή, τόσον καιρό συγκρατημένη! Κι εσύ που ‘δωσες ματιά θανατερή στον οργισμένο βασιλίσκο, βάλε στη γλώσσα μου φαρμακερή σαΐτα
  • 18.
    ….βγήκε ένας δαίμοναςκακός από τα Τάρταρα, άναψε το μίσος στις καρδιές μας κι άνθρωποι κακοί συδαύλισαν τη φλόγα…..