Skip to main content
UploadLanguage (EN)Support
BusinessMobileSocial MediaMarketingTechnologyArt & PhotosCareerDesignEducationPresentations & Public SpeakingGovernment & NonprofitHealthcareInternetLawLeadership & ManagementAutomotiveEngineeringSoftwareRecruiting & HRRetailSalesServicesScienceSmall Business & EntrepreneurshipFoodEnvironmentEconomy & FinanceData & AnalyticsInvestor RelationsSportsSpiritualNews & PoliticsTravelSelf ImprovementReal EstateEntertainment & HumorHealth & MedicineDevices & HardwareLifestyle
Uploaded byIvanaTei1
PPTX, PDF775 views

Kopneni (suvozemni) ekosistemi - osnovne odlike.pptx

U kopnene ekosisteme spadaju šumski i travni ekosistemi. U šumske ekosisteme spadaju četinarske šume, listopadne šume i tropske kišne šume, a u travne ekosisteme spadaju stepe, visokplaninske livade i rudine. Živi svijet kopnene oblasti života prilagođen je uslovima života koji u njemu vladaju. Za disanje se koristi atmosferski kiseonik U suvozemnoj oblasti više je vazduha nego vode, tako da organizmi ovdje imaju potporne organe. Životinje imaju kosti, a biljke mehanička tkiva Malo je vlage, tako da su se biljke prilagodile pomoću kore, a životinje pomoću tjelesnog pokrivača Biljke imaju korijen kojim upijaju vodu i mineralne materijali koji ih čvrsto drži u zemlji.

Environment◦
Download to read offline
KOPNENI (SUVOZEMNI) EKOSISTEMI Kopneni (Suvozemni) ekosistemi
U kopnene ekosisteme spadaju šumski i travni ekosistemi. U šumske ekosisteme spadaju četinarske šume, listopadne šume i tropske kišne šume, a u travne ekosisteme spadaju stepe, visokplaninske livade i rudine.
Živi svijet suvozemne oblasti
Živi svijet kopnene oblasti života prilagođen je uslovima života koji u njemu vladaju: • Za disanje se koristi atmosferski kiseonik • U suvozemnoj oblasti više je vazduha nego vode, tako da organizmi ovdje imaju potporne organe. Životinje imaju kosti, a biljke mehanička tkiva • Malo je vlage, tako da su se biljke prilagodile pomoću kore, a životinje pomoću tjelesnog pokrivača • Biljke imaju korijen kojim upijaju vodu i mineralne materijali koji ih čvrsto drži u zemlji
Četinarske šume Četinarske šume su rasprostranjene u predjelima sa hladnjom klimom. Lišće, to jeste bodljice, ne opadaju sa ovog drveća tokom zime i po tome je ovo drveće i poznato. Najpoznatiji četinari su:jela,bor,smrča,čempres itd.
Listopadne šume Listopadne šume su rasprostranjene u područjima umjereno-kontinentalne klime. Drveće ovdje gubi lišće u jesen, pa se zato i zovu listopadne šume. Zbog povoljnije klime imaju više živog svijeta nega četinarske šume. Karakteristične životinje za ovo područje su: vuk, medvjed, jelen, lisica, zec itd.
Tropske kišne šume (džungle) Tropske kišne šume su najstariji ekosistem na planeti zemlji. Prostiru se oko ekvatora. Kao što im i samo ime kaže, u ovom području veliki je broj padavina. Živi svijet je raznovrstan zbog povoljne klime. Oko 70% živog svijeta živi upravo u njima. Danas se tropske kišne šume sijeku u velikim količinama što predstavlja veliki problem.
Stepe Stepe su oblasti niskih trava, bez mnogo drveća. Stepe su veoma plodne (njihovo zemljište je černozem). Rasprostranjene su u prostorima sa manjom nadmorskom visinom. Najvećim dijelom se nalaze u Rusiji. Nastaju u predjelima sa polupustinjskom ili kontinentalnom klimom.
Visokoplaninske livade. Visokoplaninske livade, kao što im i samo ime kaže, se nalaze na planinama. Klima je nepovoljna, po noći je veoma hladno, a po danu može dostići temperaturu od 45 stepeni Celzijusa. Slabo su naseljene zbog klime, na njima žive planinske koze, gazele, divokoze itd.
Rudine Rudine se nalaze ispod gornje granice šume. Klima je nepovoljna. Zime su duge, hladne i oštre sa mnogo snijega, a ljeta kratka i osvježavajuća. Životinje poput surog orla su prilagođene na tu situaciju. Neke ptice se sela,a neke životinje žive ispod zemlje.
ŠUMSKI EKOSISTEMI Šumski ekosistemi
Šume su zajednice biljaka i životinja, gljiva i mikroorganizama u kojima preovlađuju drvenaste biljke. U šumama žive razne životinje, kao što su: vuk, madvjed, zec, jelen, lisica itd., kao i drugi živi organizmi: gljive, mikroorganizmi, različite biljke itd. Najveći je broj drvenastih biljaka, to jeste drveća. Neke od šumskih životinja i žive u drveću. Šta su šume?
Gdje se razviju šume? Šume se razvijaju na područjima sa odgovarajućom toplotom i odgovarajućim padavinama. Najtopliji je pojas uz ekvator, a najhladnije su oblasti oko Sjevernog i Južnog pola. Takođe, temperature se su niske na velikim nadmorskim visinama. Iz tog razloga šuma nema na krajnjem sjeveru planete Zemlje i na visokim planinama
Važno je napomenuti da toplota i padavine nisu jedini faktori koji određuju razvoj i opstanak šuma. Veoma su važni i nagib zemljišta, reljef, izloženost vjetrovima, izloženost suncu itd.
Krčenje šume ili deforestacija je uklanjanje šume kako bi se šuma i šumsko zemljište koristili u druge svrhe, ponajviše u poljoprivredno zemljište ili za izgradnju puteva. Pojam "krčenje šume" obično se odnosi na aktivnost, prilikom koje se uklanjaju sva stabla. Uklanjanje svih stabala u nekoj šumi u umjerenim klimatskim područjima može biti dio uobičajene i normalne šumarske prakse. To se naziva završni dio i dio je prirodnog pomlađivanja stare šumske sastojine regularnih šuma. Nakon takve sječe ponovno će se podići nova šuma i neće se šumsko zemljište prenamijeniti u druge svrhe. Koristi od šume prema čovjeku,i krčenje
Tipovi I raznovrsnost sumskih ekosistema 1.Listopadne sume (Liscarske) Lišćarske listopadne šume se razvijaju na prostorima u kojima vlada umjereno-kontinentalna klima. Kao i u svim ostalim šumama, biocenoza lišćarskih listopadnih šuma je uređena po spratovima. • Sprat drveća gradi jedna do nekoliko vrsta visokog drveća (fanerofita), npr. Bijeli grab, sladun, cer, bukva, lužnjak, kitnjak, javor. Od životinja u ovom spratu nalaze se brojne ptice, insekti i arborealni sisari (npr. vjeverica). • Sprat žbunova grade niske drvenaste biljke u formi nanofanerofita i hamefita (npr. glog, leska, trnjina, božikovina), a od životinja najčešće su sitne ptice (slavuj, senica, carić), insekti, pauci i puževi. • Prizemni sprat grade zeljaste biljke (mahovine, paprati, šumska jagoda), plodonosna tela gljiva (vrganj, muhara), i po koji lišaj.
2.Četinarske (Zimzelene) • Četinarske šume umjerenih područja je tip kopnenog staništa koji je definirao Svjetski fond za prirodu. Umjerene crnogorične šume nalaze se pretežno na područjima s toplim ljetima i hladnim zimama, a razlikuju se u vrsti biljnog života. U nekima dominira iglasto drveće, dok su drugi dom prvenstveno širokolistnih zimzelenih stablašica ili mješavina oba tipa drveća. Zaseban tip staništa, [[tropska crnogorična šuma], javlja se u područjima sa više tropskim klimama. Umjereno crnogorične šume uobičajene su u obalnim područjima regija s blagim zimama i obilnim kišama, ili u unutrašnjosti sa suhim klimama ili planinskim područjima. Mnoge vrste drveća naseljavaju ove šume, uključujući borove, cedar, jele i crveno drvo. U prizemlju se nalazi i širok izbor zeljastih i grmastih vrsta.
3.Tvrdolisne zimzelene • Ove šume su svijetle I imaju izraženu spratovnost • Rasprostanjene su u primorskom pojasu u uslovima mediteranske klime • Podloga krečnjačka pa je biljkama problem nedostatak vode
Perućica • Перућица је најпознатији од три заштићена прашумска резервата у Републици Српској, БиХ. Прашума Перућица је део националног парка Сутјеска. • Сигурно највриједнији бисер од природног блага Националног парка Сутјеска је строго заштићени резерват Перућица, једна од ријетких сачуваних прашума Европе. Још давне 1938. године, шумари таксатори приликом израде уређајног елабората на планини Маглић, проналазе у сливу рјечице Перићице, у ували између Маглића, Волујака и Снијежнице, прекрасне састојине букве, јеле и смрче чија је дрвна маса прелазила 1.000 m³ по хектару, а висина појединих стабала достизала преко 50 m. Шумске састојине Перућице нису имале премца у Динаридима, не само по дрвној маси и висини, већ и по саставу, изгледу и љепоти. Све је то био разлог да у вријеме СФРЈ, Влада СР БиХ 1952. издвоји подручје Перућице са површином од 1.234 ha из редовног шумарског господарења, као „шумарски објекат потребан научним истраживањима и настави“, а 1954. године, то подручје, увећано за још 200 ha, ставља се под заштиту државе као природни резерват“, рјешењем Земаљског завода за заштиту споменика културе и природних ријеткости СР БиХ, у ондашњој Југославији.
Kopneni (suvozemni) ekosistemi - osnovne odlike.pptx