Nestajanje biljnih vrsta despotović, kovačević, milojević

7,449 views

Published on

0 Comments
10 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
7,449
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
8
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
10
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Nestajanje biljnih vrsta despotović, kovačević, milojević

  1. 1.  Na listi ugroženih vrsta IUCN nalazi se ukupno 12.043 vrsta biljaka, od kojih je njih 8.447 pod direktnom pretnjom.
  2. 2.  Studija je pre rađena pet godina na reprezantativnom uzorku uzetom od 380.000 poznatih biljaka. Od 4.000 ispitanih biljaka, 22 odsto su klasifikovane kao "ugrožne". Od tih ugroženih biljaka četiri odsto se smatra da je u "kritičnoj opasnosti", sedam odsto "u opasnosti" a 11 odsto da su "osetljive". Jasno je da je čovek glavni uzročnik nestanka divljih biljaka - poljoprivreda, uzgoj stoke, seča šuma, urbanizacija doprinose sa 81 odsto njihovom nestanku, nalazi su studije. Na nestanak biljaka sa manje od 20 odsto utiču prirodni uzroci kao što su na primer požari. Najugroženija vrsta je porodica četinara, a najteže pogođena sredina je tropska kišna šuma. Procenjuje se da između 20 i 30 odsto biljaka na Zemlji nije još klasifikovano, a naučnici strahuju da će neke vrste nestati i pre nego što budu otkrivene.
  3. 3.  Prema pracenju W.R.I (World Resourses Institute), danas postoji priblizno 100.000 poznatih vrsta drveca. 8000 vrsta je ugrozeno a 976 vrsta je u stanju odumiranja. Sume danas pokrivaju 3,9 biliona hektara, što je svega 29,6% kopna. Samo 1/5 šuma je ostala na velikim, kontinuiranim površinama, kao relativno netaknute šume. Nazivaju se granicne šume a najvece su u Rusiji. Izmedju 1990-te i 2000-te godine oko 2% ukupne povrsine šuma, koja je pokrivala 10 miliona hektara je poseceno i nije obnovljeno.
  4. 4.  Na podruju bivše Jugoslavije živi oko 1.600 divljih biljnih i životinjskih vrsta koje imaju status međunarodno značjnih vrsta. Izuzetno bogatstvo biljnih i životinjskih vrsta i njihovih zajednica čini i 4.182 vrsta viših biljaka, oko 1.400 vrsta slatkovodnih algi, 1.500 vrsta morskih algi, 565 vrsta mahovina, 516 vrstan lišajeva i oko 650 vrsta gljiva makromiceta.
  5. 5.  Prosečnа zаpreminа u šumаmа Republike Srpske iznosi 247,4 m3/hа (u BiH-179 m3/ha), а prosečаn tekući zаpreminski prirаst je 6,9 m3/hа i procenаt prirаstа 2.8%. Proizvodnost je različita ali istovremeno, generalno gledano, niža od proizvodnog potencijala koji konkretna staništa u Republici Srpskoj nude. Posebno se ovo odnosi na najvredniji deo inventara šuma Republike Srpske a to su svakako raznodobne šume jele/bukve, jele/smrče/bukve i jele/smrče, za koje je dosadašnjim istraživanjem ustanovljena uravnotežena zapremina (Vn) od različitih autora od 350 (250) do 600 m3/ha. Pri tom treba istaći da najniže vrijednosti uravnotežene zapremine odgovaraju osrednjim staništima (bonitetima).U proizvodnom smislu iskorišćen sa jedva nešto više od 50% u pogledu zapremine kao pokazatelja. Zbog toga je realno očekivati da se zapremina u državnim šumama adekvatnom primenom sistema gazdovanja uveća do 20 m3/ha u zavisnosti od stanišnih uslova i kategorije šume tokom jednog uređajnog perioda.
  6. 6.  Naše ugrožene i istovremeno i zaštićene biljke naše zemlje,koje su pod zaštitom prvog stepena su: Pančićeva omorika,koja se može naći na planini oko srednjeg toka Drine u zapadnoj Srbiji molika,raste ne Šar-planini i Prokletijama stepski božur,koji raste u Delibatskoj peščari gorocvet,raste ne Fruškoj gori, Delibatskoj peščari,Subotičkoj pešari rosulja,se može naći na Staroj planini sasa,koje ima na Fruškoj gori i Delibatskoj peščari runolist,ima ga na kopaoniku,Mučnju,Prokletijama žuta lincura,živi na nepristupačnim kamenim liticama gospina papučica,vrsta orhideje koja raste na Suvoj planini i zaštićena je od strane UNESCO-a kao svetska prirodna retkost beli lokvanj ,zbog isušivanja močvara je pred istrebljenjem
  7. 7.  Razlozi za izumiranje bilja su: Uništavanje staništa Novodonešene vrste Zagađenje Globalno zagrevanje Stvaranje novih poljoprivrednih površina Uništavanje komunikacije među vrstam Prekomerna eksploatacija Klimatski poremećaji
  8. 8.  Kragujevački slez je bio lokalno endemična vrsta Šumedije,nelažen je samo u okolini Kragujevca.Posle opisivača,Josif Pančić,vrsta više nikad nije pronađena.Verovatan uzrok nestanka ove vrste je širenje gradskog područja.
  9. 9.  Vranjski slez je bio lokalno endemična vrsta južne Srbije, nalažen je samo u okolini Vranja na ruderalnim staništima. Bezčekinjasta udovičica je bila endemična biljna vrsta centralne Srbije, nalažena u okolini Čačka i Raške. Morski orašac ili moravski vodeni orah, bio je endemična vrsta Pomoravlja.
  10. 10.  Ramonde su veoma zanimljive i retke biljke Srbije. One su ljupkog izgleda koji podseća na afričku ljubičicu. U narodu su poznate i kao kolačići. Za ramonde je vezana jedna neobična i retka pojava: čak i ako se potpuno osuše, mogu ponovo oživeti kada ih zalijemo. Verovatno zahvaljujući ovoj osobini, ramonde su preživele čak i poslednje ledeno doba. Biljku je 1884. godine u okolini Niša otkrio doktor Sava Petrović, dvorski lekar kralja Milana Obrenovća. Zajedno sa Pančićem opisao je ovu vrstu i dao joj ime po kraljici Nataliji. Zbog nepristupačnosti najvećeg dela staništa, nije primećeno opadanje brojnosti populacija ove biljke. Međutim pristupačni delovi staništa (stene pored puteva) kao i male lokalne populacije su u velikoj meri redukovane i ugrožene su zbog eksplatacije od strane sakupljača. Kolekcionarsko skupljanje za herbarske zbirke i botaničke bašte predstavlja jedan od najznačajnijih faktora ugrožavanja. Ramonda nathaliae se nalazi na spisku retkih, ugroženih i endemičnih biljaka Evrope, a u Srbiji je zaštićena zakonom kao prirodna retkost.
  11. 11.  Niška žutilovka - jedino njeno stanište u Srbiji na brdu Gorica kod Niša uništeno je izgradnjom naselja. Preostala staništa ove retke vrste nalaze se u severnoj Makedoniji.
  12. 12.  Đerdapska lala - zbog potapanja klisure i izgradnjom akomulacije Đerdap I, nastala je iz okoline Tekije, jedinog lokaliteta u našoj zemlji. Na sreću, malobrojne populacije su preživele u rumunskom delu Nacionalnog parka Đerdap.
  13. 13.  Šafran je višegodišnja biljka. Može dostići visinu do 30 cm, iz krtole izbijaju uski uspravni listovi, a zatim i cvetovi, koji imaju oštar miris. Raste uglavnom u Aziji, ali se gaji i u Evropi. Šafran se koristi kao začin, ali i u medicini. U većoj meri je otrovan. Zbog izgradnje hidroakumulacionog jezera iščezla je sa područja Đerdapa,ali se sada gaji u Botaničkoj bašti «Jevremovac».
  14. 14.  Radile: Anđela Despotović Aleksandra Kovačević Katarina Milojević

×