1. Begiak ireki nituen eta zera ikusi nuen, itsasontzia ez zegoen! Hondartzara
batean geunden ni eta beste lau pertsona. Laurok altxatu eta konturatu ginen bizirik irten
ginen bakarrak ginela. Nire ingurura begiratu eta zera ikusi nuen, itsasoa beltz-beltza
zegoen itsasontziko petrolioagatik, sumendi altu bat zegoen eta izaki erraldoi bat
itsasoan, hauxe esan zigun: “Zuek gizakiok petrolioarekin nire itsaso maitea hondatzen
hari zarete. Nik Neptuno itsasoko erregea zigortu zaituzte zuen itsasontzia. Hondatzen!”
eta barrezka alde egin zuen.
Orduan batek proposatu zuen irla ikertzea baina kontu handirekin irla oso
arraroa zelako. Duna batzuk zeuden hondartzaren atzealdean, klima erabat aldatu zen
hondartzaren brisatik basamortu bateko 50º-tara. Dunak pasatu genituenean bi bide
zeuden bakoitza gezi batekin, ezkerrekoa “koka-faktoria” zuen izena eta eskuinekoa
“gizaki-jaleen” herria. Eskuinetik joatea erabaki genuen, baso bat pasatu genuen
edozein motatako landareak aurkitu ahal ziren. Basoaren ia amaieran ur jausi handi bat
zegoen, hain altua zen non oso urrunetik pasatzen asko bustitzen zuen.
Basoaren amaieran gizajaleen herria zegoen, ikusi genuen herriaren alboan laku
txiki bat zegoen herri osoa zeharkatzen zuela. Eukaliptus beteta zegoenez bakoitzak bat
hartu eta buzeatzen pasatu genuen lakua eukaliptoa ahoan sartuta.
Herria pasatu genuenean kostatik irlaren beste puntara joan ginen, iparralderantz,
eta zera ikusi genuen marienen kanpamendu bat. Hurbildu ginen guardiak bere
armarekin guri apuntatu eta galdetu zigun nork ginela eta zer egiten genuen han.