Inleiding in de ignatiaanse onderscheiding van de geesten, door Nikolaas Sintobin sj

1. ONDERSCHEIDING
van de geesten
Wat is dat?
Hoe doe je dat?
Heiloo, Bezielingsdag Caritas
22 oktober 2016

6. Tot aan zijn zesentwintigste
was hij iemand die zich overgaf
aan de ijdelheden van de
wereld. Wat hij vooral graag
deed was zich oefenen in het
hanteren van wapens, met een
groot en ijdel verlangen daarbij
eer te behalen. (Verhaal van de pelgrim, nr 1)

13. «Toen de botten weer aan elkaar begonnen te groeien, bleef er onder
de knie een stuk bot over het andere geschoven, waardoor het ene
been korter bleef dan het andere. Bovendien bleef er op die plaats
zo’n knobbel zitten, dat het er lelijk uitzag.
Hij kon dat niet uitstaan. Hij was immers vastbesloten de wereld te
volgen en vond dat dit hem lelijk maakte.Daarom informeerde hij bij
de chirurgen of ze het niet konden wegsnijden.
Die zeiden dat dit inderdaad kon, maar dat de pijn erger zou zijn dan
alles wat hij al doorstaan had. Omdat het al genezen was, zou er
een opening gemaakt moeten worden om het weg te kunnen
snijden.
Toch besloot hij toen, uit pure ijdelheid, zich te laten martelen. »
(Verhaal van de pelgrim, nr 4)

16. “Toch was er een verschil.Was hij namelijk met zijn gedachten bij
dat van de wereld dan vond hij daar wel veel behagen in, maar liet
hij het ten slotte vermoeid los dan voelde hij zich dor en
ontevreden.
Bedacht hij daarentegen hoe het zou zijn om enkel plantaardig
voedsel te eten en om ook al die overige gestrengheden te
verrichten waarvan hij gezien had dat de heiligen die hadden
gedaan, dan vond hij niet alleen troost zolang hij daar in
gedachten mee bezig was, maar bleef hij ook tevreden en
opgewekt nadat hij ze had losgelaten.”

17. “Maar hij schonk daar geen aandacht aan en kwam er niet
toe dieper in te gaan op dat verschil, totdat hem op een keer
de ogen een beetje opengingen en hij zich over dat
onderscheid begon te verwonderen.
Toen begon hij erover na te denken en op grond van zijn
ervaringen kwam hij tot het inzicht dat sommige gedachten
hem in droefheid achterlieten, andere daarentegen in
blijdschap.
Zo leerde hij beetje bij beetje de verschillende aard kennen
van de geesten waardoor hij bewogen werd: de een van de
duivel, de ander van God.”
(verhaal van de pelgrim, nr 8)

18.  Ten slotte noem ik vertroosting elke vermeerdering van hoop, geloof en
liefde en elke innerlijke blijdschap die een oproep en aantrekking inhoudt tot
het hemelse en het eigen heil van de ziel en haar aldus rust en vrede geeft in
haar Schepper en Heer. (G.O. 316)
 Ik noem troosteloosheid al het tegenovergestelde ... Bijvoorbeeld:
duisternis en verwarring in de ziel, een beweging naar wat laag en aards is,
onrust vanwege verschillende beroeringen en bekoringen, een neiging tot
wantrouwen, de ziel die zonder hoop is, zonder liefde, geheel lui, lauw,
droevig en als het ware gescheiden van haar Schepper en Heer. (G.O. 317)

19.  Onderscheiding van de geesten
• Leren luisteren naar het biddende hart
 Geen emocratie
 Wel : pedagogie van terugblik
• Juiste verhouding tussen hart, verstand en wil
 Optimistische mensvisie
• Vertrouwen in diepste verlangen
• Mens geroepen om leven lang te groeien

23. Op een muilezel reed hij weg (Verhaal
van de pelgrim nr 13)

26.  Ook na zijn bekering bleef zijn verlangen
naar uiterlijke heldendaden intact. Het
verschil was dat hij dit nu deed op
geestelijk gebied.
 Als hij gelezen had over een heilige die 6
uur per dag bad, dan zou hij 7 uur per dag
bidden. Als een andere 5 dagen en
nachten had gevast, dan zou hij 7 dagen
en nachten eten noch drinken.
 Met zijn ijzeren wilskracht kreeg hij al die
krachttoeren voor mekaar. Hij hield er
definitieve beschadigen van maag en
nieren aan over. Hij werd depressief en
pleegde ei zo na zelfmoord.

27. « In die tijd deed God
met hem wat een
schoolmeester met
een kind doet: Hij
onderwees hem ».
(Verhaal van de pelgrim, nr 27)

30. Gebedsparcours (bijbels)
Minutieus uitgewerkt
• Christocentrisch
• Aanpassing aan het individu
• Ervaringsgericht : smaken van troost
• Persoonlijke begeleiding
 Zoeken van persoonlijke invulling levensverlangen
 Begeleider : even belangrijk als discreet

31. « Hij moet de Schepper in direct contact met zijn
schepsel laten werken en het schepsel met zijn Schepper
en Heer. » (G.O. nr 16)

32. Beginnen bij het begin :
Latijn in Barcelona
33 jaar oud
- Hart én verstand -

34. Mystiek
van de
dienstbaarheid

35. Hij ging uit zichzelf naar de
inquisiteur om hem te zeggen
dat hij gehoord had dat men
hem had gezocht. (Verhaal van de
pelgrim, nr 81)

39. 1) Het kompas is de
troost
2) Uitkomst is open
3) Magis

40.  Troost = richtingwijzer
 Troosteloosheid = doodlopende weg
Troost als kompas
Uitkomst is open
Magis

43.  Uitkomst niet bekend van
tevoren
 Vooronderstelt
inwendige vrijheid en
beschikbaarheid - vertrouwen –
geloof
Troost als kompas
Uitkomst is open
Magis

44. Er zijn drie dingen die zelfs God niet
weet:

45. Er zijn drie dingen die zelfs God niet
weet:
het aantal religieuze congregaties
voor vrouwen;

46. Er zijn drie dingen die zelfs God niet
weet:
het aantal religieuze congregaties
voor vrouwen;
de som geld die de franciscanen
verborgen houden;

47. Er zijn drie dingen die zelfs God niet
weet:
het aantal religieuze congregaties
voor vrouwen;
de som geld die de franciscanen
verborgen houden;
wat de jezuïeten echt denken en
wat het volgende is dat ze gaan
ondernemen.

48. “Ignatius volgde de Geest,
zonder Hem voorbij te steken;
zo werd hij zachtjes geleid
naar het onbekende;
en langzaamaan opende zich
voor hem de weg,
die hij wijselijk onwetend ging,
zijn hart eenvoudig
gericht op Christus.”
J. Nadal sj

49. •Méér,
vérder
 zéér
Troost als kompas
Uitkomst is open
Magis

50. Geen onderscheiding
zonder bewegingen
De lat voldoende hoog
leggen

52. Beschikbaarheid

57. Rome, 5 juni 1552
… Betreffende de kardinaalshoed, leek het me goed u uit te leggen, zoals ik voor mezelf zou doen,
wat er zich in mij heeft afgespeeld tot meerdere heerlijkheid van God. Van zodra ik verwittigd was
dat het zeker was dat de keizer u had voorgedragen en dat het de Paus vergenoegde u tot
kardinaal te verheffen, heb ik onmiddellijk een neiging of een beweging gevoeld om dit met al
mijn kracht tegen te werken. Desalniettemin, evenwel, was ik, tengevolge van de talrijke
argumenten voor en tegen die mij te binnen schoten, niet zeker van de goddelijke wil.
… Gedurende deze periode voelde ik in mezelf bepaalde angsten als ik op bepaalde ogenblikken
nadacht en de zaak overwoog in mijn geest. Het ontbrak me aan inwendige vrijheid om
standpunt in te nemen en de zaak tegen te houden. Ik zei tegen mezelf : weet ik echt wat God onze
Heer verlangt te doen? En ik vond in mezelf geen volledige zekerheid om mij te verzetten. Op
andere ogenblikken, als ik mijn gebruikelijk gebed hernam, voelde ik de angst verdwijnen. Ik
herhaalde mijn vraag meerdere malen, nu eens met die angst, de andere keer met het
tegenovergestelde.
De derde dag, uiteindelijk, gedurende mijn gebruikelijke gebed, en sindsdien voortdurend, nam ik
bij mezelf zo’n duidelijk oordeel waar en zo’n rustig en vrij voornemen om mij te verzetten tegen
de Paus en de kardinalen zoveel als ik kon dat, mocht ik het niet doen, ik er zeker van was en ik nu
nog steeds zeker ben dat ik me niet op een ernstige manier voor God onze Heer zou kunnen
rechtvaardigen...

59. « In alles
God liefhebben
en dienen»
(G.O. nr 233)

60. Terugblik
1. Dank u wel
2. Sorry
3. Alstublieft
Levensgebed: “Het gebed voor bij de tandarts”

61. “Vertrouw zo op God
alsof het resultaat
van je werk van jou
en niet van God afhangt;
en zet je zo in
alsof niets door jou
maar alles door God
tot stand gebracht zal
worden”.