E-LEARNING
E-LEARNING A expresión  e-learning  comezou a ser utilizada hai poucos anos, como así tamén moitas outras palabras co prefixo "e", como e-commerce, e-content, e-government, etc. Esta expresión foi construída claramente, tendo como modelo a expresión inglesa e-mail, que existe desde hai uns vinte anos e que indica un servizo de correo baseado no uso da rede; en xeral podemos dicir que as expresións formadas co prefixo "e" indican aplicacións que implican o uso da rede.
E-LEARNING No caso do e-learning, pola contra, esta expresión foi utilizada desde o principio con sentidos distintos; algúns indican co termo e-learning só as experiencias de formación baseadas no uso da rede; outros inclúen aquí calquera experiencia que utiliza as  Tecnoloxías da Información e da Comunicación (TIC) . Ao tempo, esta expresión comezou a ser escrita de varios xeitos, como E-learning, ou eLearning, e tódalas combinacións posíbeis de minúsculas/maiúsculas, con ou sen guión, pero sen distinción de significado entre as varias escrituras.
E-LEARNING Nós basearémosnos na definición da Unión Europea, que chama e-learning a "o uso das novas tecnoloxías multimediais e de Internet para mellorar a calidade da aprendizaxe, facilitando o acceso a recursos e servizos, e tamén os intercambios e a colaboración a distancia" (CEC 2001). Daquela, neste caso o prefixo "e" inclúe non só o sentido etimolóxico de utilización da rede, senón tamén todas esas situacións de aprendizaxe que utilizan as TIC de varias maneiras.
E-LEARNING Isto significa que falando de e-learning é importante tomar en consideración moitas das observacións que se veñen facendo desde hai anos sobre as potencialidades de utilizar as TIC na educación e na formación, xunto á sempre maior dispoñibilidade de Internet e de software máis refinados e poderosos para comunicar e colaborar (como por exemplo compartir, localmente ou en rede, documentos e bases de datos).
E-LEARNING Daquela, para comprender mellor as características e as implicacións actuais do e-learning, é útil pasar unha revisión á utilización que se fixo nos anos pasados das tecnoloxías relativas aos ordenadores. As primeiras propostas para utilizar os ordenadores na educación remóntanse a uns 40 anos, isto é, antes de que a invención dos ordenadores persoais transformase os ordenadores en instrumentos largamente  utilizables na escola e na sociedade.
E-LEARNING Os primeiros tipos de utilización, que veñen aplicados ata os anos 80, ven o ordenador como tutor (isto é, algo que pode substituír aos equipos docentes e, despois do desenvolvemento dos sistemas multimedia, os libros), ou como instrumento (tool) para resolver problemas. É sobre todo no seu poder para solucionar problemas onde se pon o acento nos primeiros traballos de investigación sobre este tema. O que fai cambiar drasticamente o punto de vista da súa utilización é o desenvolvemento ou a profundización, neste período, de varias teorías da aprendizaxe (para unha listaxe de teorías, ver -por exemplo- Kearsley 2003). Isto
E-LEARNING Isto comporta, para o mundo da investigación educativa e da escola, unha maior atención aos aspectos pedagóxicos; é dicir, desenvólvese a conciencia de que as vantaxes de utilizar o ordenador na educación non derivan tanto da súa capacidade para resolver problemas complexos senón de ofrecer un soporte á aprendizaxe. Por iso, a principios dos anos 90, empeza a cambiar o punto de vista; enfatízase a potencialidade do ordenador como instrumento para a expresión, a construción, a comunicación e, en xeral, para o saber (Bruce e Levin, 1997).
E-LEARNING

E-Learning

  • 1.
  • 2.
    E-LEARNING A expresión e-learning comezou a ser utilizada hai poucos anos, como así tamén moitas outras palabras co prefixo "e", como e-commerce, e-content, e-government, etc. Esta expresión foi construída claramente, tendo como modelo a expresión inglesa e-mail, que existe desde hai uns vinte anos e que indica un servizo de correo baseado no uso da rede; en xeral podemos dicir que as expresións formadas co prefixo "e" indican aplicacións que implican o uso da rede.
  • 3.
    E-LEARNING No casodo e-learning, pola contra, esta expresión foi utilizada desde o principio con sentidos distintos; algúns indican co termo e-learning só as experiencias de formación baseadas no uso da rede; outros inclúen aquí calquera experiencia que utiliza as Tecnoloxías da Información e da Comunicación (TIC) . Ao tempo, esta expresión comezou a ser escrita de varios xeitos, como E-learning, ou eLearning, e tódalas combinacións posíbeis de minúsculas/maiúsculas, con ou sen guión, pero sen distinción de significado entre as varias escrituras.
  • 4.
    E-LEARNING Nós basearémosnosna definición da Unión Europea, que chama e-learning a "o uso das novas tecnoloxías multimediais e de Internet para mellorar a calidade da aprendizaxe, facilitando o acceso a recursos e servizos, e tamén os intercambios e a colaboración a distancia" (CEC 2001). Daquela, neste caso o prefixo "e" inclúe non só o sentido etimolóxico de utilización da rede, senón tamén todas esas situacións de aprendizaxe que utilizan as TIC de varias maneiras.
  • 5.
    E-LEARNING Isto significaque falando de e-learning é importante tomar en consideración moitas das observacións que se veñen facendo desde hai anos sobre as potencialidades de utilizar as TIC na educación e na formación, xunto á sempre maior dispoñibilidade de Internet e de software máis refinados e poderosos para comunicar e colaborar (como por exemplo compartir, localmente ou en rede, documentos e bases de datos).
  • 6.
    E-LEARNING Daquela, paracomprender mellor as características e as implicacións actuais do e-learning, é útil pasar unha revisión á utilización que se fixo nos anos pasados das tecnoloxías relativas aos ordenadores. As primeiras propostas para utilizar os ordenadores na educación remóntanse a uns 40 anos, isto é, antes de que a invención dos ordenadores persoais transformase os ordenadores en instrumentos largamente utilizables na escola e na sociedade.
  • 7.
    E-LEARNING Os primeirostipos de utilización, que veñen aplicados ata os anos 80, ven o ordenador como tutor (isto é, algo que pode substituír aos equipos docentes e, despois do desenvolvemento dos sistemas multimedia, os libros), ou como instrumento (tool) para resolver problemas. É sobre todo no seu poder para solucionar problemas onde se pon o acento nos primeiros traballos de investigación sobre este tema. O que fai cambiar drasticamente o punto de vista da súa utilización é o desenvolvemento ou a profundización, neste período, de varias teorías da aprendizaxe (para unha listaxe de teorías, ver -por exemplo- Kearsley 2003). Isto
  • 8.
    E-LEARNING Isto comporta,para o mundo da investigación educativa e da escola, unha maior atención aos aspectos pedagóxicos; é dicir, desenvólvese a conciencia de que as vantaxes de utilizar o ordenador na educación non derivan tanto da súa capacidade para resolver problemas complexos senón de ofrecer un soporte á aprendizaxe. Por iso, a principios dos anos 90, empeza a cambiar o punto de vista; enfatízase a potencialidade do ordenador como instrumento para a expresión, a construción, a comunicación e, en xeral, para o saber (Bruce e Levin, 1997).
  • 9.