οδυσσεια

1. ΚΕΙΜΕΝΟ : Ραψωδία α 94- 133 Διαβάστε προσεκτικά το κείμενο :
« Πατέρα μας, Κρονίδη , των δυνατών ο παντοδύναμος ,
αν , όπως λες , συγκλίνει των μακαρίων η γνώμη , να επιστρέψει 95
στο δικό του σπίτι ο Οδυσσέας , με τόση γνώση που κατέχει ,
ας στείλουμε αμέσως τον Ερμή , ψυχοπομπό κι αργοφονιά ,
στης Ωγυγίας το νησί ΄ με δίχως καθυστέρηση να βρει την καλλιπλόκαμη
νεράιδα και να της πει την απαράβατη εντολή μας ,
το νόστο του καρτερικού Οδυσσέα , πως πρέπει να επιστρέψει . 100
Όσο για μένα , κατεβαίνω τώρα στην Ιθάκη , το γιο του
να ερεθίσω , τόλμη θα βάλω στην καρδιά του , να συγκαλέσει σε συνέλευση
τους Αχαιούς που τρέφουν πλούσια κόμη ΄
να απαγορεύσει τους μνηστήρες όλους , όσοι κοπαδιαστά του σφάζουν
πρόβατα και βόδια , με κέρατα στριφτά , πόδια λοξά στο βάδισμα .105
Κι ακόμα στη Σπάρτη θα τον στείλω και στις μεγάλες αμμουδιές
της Πύλου , να μάθει , αν κάπου ακούσει , τον νόστο του πατέρα του
- έτσι θα κατακτήσει φήμη στους ανθρώπους, που λαμπρή θα μείνει».
Είπε κι ευθύς δένει στα πόδια της τα ωραία σανδάλια ,
θεσπέσια και χρυσά , εκείνα που την ταξιδεύουν και στη θάλασσα 110
και στην απέραντη στεριά ανάλαφρα , με τις πνοές του ανέμου .
Ύστερα στο χέρι κράτησε άλκιμο κοντάρι , ακονισμένο με χαλκό ,
βαθύ , θεόρατο και στιβαρό ΄ μ΄ αυτό η κόρη του πανίσχυρου Διός
δαμάζει των πολεμιστών τις τάξεις , που της ξανάψαν τον θυμό .
Χύθηκε τότε , ακροπατώντας τις κορφές του Ολύμπου, 115
και βρέθηκε μεμιάς στον δήμο της Ιθάκης , να στέκει
στην εξώθυρα του Οδυσσέα , πατώντας το κατώφλι της αυλής του.
Με το χαλκό κοντάρι της στο χέρι , επήρε τη μορφή ενός ξένου ΄
κι ολόιδια με το Μέντη , άρχοντα των Ταφίων , έπεσε στους αγέρωχους
μνηστήρες ΄ που εκεί , μπροστά στις πύλες του σπιτιού , έβρισκαν 120
ευχαρίστηση παίζοντας τους πεσσούς , σε τομάρια βοδιών καθισμένοι
που τα σφάξαν οι ίδιοι.
Κήρυκες και παιδόπουλα πρόθυμα τους υπηρετούσαν :
άλλοι να σμίγουν σε κρατήρες με νερό κρασί , άλλοι να πλένουν
τα τραπέζια με σφουγγάρια τρυπητά και να τα στήνουν, 125
κάποιοι να κομματιάζουν άφθονα τα κρέατα .
Πρώτος απ΄ όλους ο Τηλέμαχος την είδε , σαν θεός ωραίος ΄
ήταν με τους μνηστήρες καθισμένος , κι όμως ταξίδευε ο νους του πικραμένος
Έβλεπε με τα μάτια της ψυχής του τον πατέρα του ένδοξο :
αν ξαφνικά γύριζε πίσω ΄ αν τους μνηστήρες πετούσε έξω άπ΄ το παλάτι΄ 130
αν έπαιρνε ο ίδιος πάλι την αρχή στα χέρια του , και μέσα στα αγαθά του
βασίλευε σαν πρώτα … ( συνέχεια στην επόμενη σελίδα )

2. Το όραμα αυτό ανέβαινε στο νου του , πλάι στους μνηστήρες
κι είδε την Αθηνά .
  Αφού μελετήσετε πολύ καλά τους παραπάνω στίχους απαντήστε σε ένα φύλλο
τετραδίου τις παρακάτω ερωτήσεις :
1. Να περιγράψετε με δικά σας λόγια :
α ) την εξωτερική εμφάνιση της Αθηνάς ( στ. 109 - 114 )
β ) την εικόνα που αντίκρισε η Αθηνά μόλις έφτασε στο παλάτι της Ιθάκης ( στ.115 -126 )
2. Τι προτείνει η Αθηνά να γίνει για να πραγματοποιηθεί ο νόστος του Οδυσσέα στους στ.94
-108 . Τι προοικονομεί με αυτή της τη στάση ;
3 . Πώς κρίνετε τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα των μνηστήρων στους στ. 119 – 126;
4 . α ) Η Αθηνά με τη μορφή του Μέντη πηγαίνει στην Ιθάκη να συναντήσει τον Τηλέμαχο .
Πώς ονομάζεται αυτή η μεταμόρφωση ;
β ) Ποια τεχνική της επικής ποίησης εντοπίζουμε στους στίχους 127 – 133 , όταν ο Τηλέμαχος
ονειρεύεται την επιστροφή του πατέρα του ;