Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión eurosiberiana
Esténdense por toda a España de clima
oceánico, dende Galicia até os Pirineos
As condicións climáticas (precipitacións
abundantes e regulares; temperaturas
suaves) xeneran unha vexetación
exuberante
8.
Bosque caducifolio
Altas, codiarelativamente delgada,
tronco rectilíneo, perden as follas en
outono
Carballos (solos silíceos)
Faias (solos calcarios)
Freixo, castiñeiros
Repoboacións con eucaliptos e piñeiros
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetais da rexión eurosiberiana
9.
Matogueira:
Landa (breixos, romeu,tomiño, xestas)
Prados
Ocupan grandes extensións nas que
abundan a vexetación herbácea e os
pastos
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetais da rexión eurosiberiana
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión mediterránea
Esténdense pola zona de clima
mediterráneo tanto interior como de
costa.
As características climáticas, con
escaseza e irregularidade das
precipitacións e a acusada seca estival,
fan que as especies vexetais
predominantes sexan xerófilas (é dicir,
adaptadas para resistir a a seca) y de
folla perenne
27.
Bosque perennifolio
De medianaaltura, tronco non rectilíneo,
codia grosa e rugosa
De tipo esclerófilo, con follas pequenas,
perennes e duras
Aciñeiras
Sobreiras (solos silíceos)
Repoboacións con piñeiros, polo seu
rápido crecemento
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetais da rexión mediterránea
28.
Matogueira
Maquia: lentisco, breixo,xara e xesta
Garriga: romeu, tomiño e lavanda
Estepa (en zonas semiáridas): tomiño,
palmeira anana, esparto e espárragueira
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetais da rexión mediterránea
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión alpina
A vexetación divídese en pisos segundo a altura,
clima e latitude
Atopamos dous tipos de montaña:
Montaña alpina ou pirenaica:
Sobre o bosque de aciñeiras ou carballos, distínguense 3 pisos:
Piso subalpino (entre os 1.200-1.400 m)
Vexetación de coníferas (abetos, piñeiros negros, piñeiros
silvestres), con sotobosque (rododendro, arándano)
Piso alpino (entre os 2.400 e 3.000 m)
Aparecen prados ao se producir o desxeo
Piso nival (por riba dos 3.000 m)
Vexetación rupícola (adaptada ás rochas), onde non existe neve
43.
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión alpina
Atopamos dous tipos de montaña:
Resto de montañas:
Caracterízanse pola ausencia de piso subalpino de coníferas,
pasando directamente do bosque propio da zona (caducifolio ou
perennifolio), ao piso supraforestal (+1.900 m):
Landas e prados na Cord. Cantábrica
Piso alpino (entre os 2.400 e 3.000 m)
Aparecen prados ao se producir o desxeo
Piso nival (por riba dos 3.000 m)
Vexetación rupícola (adaptada ás rochas), onde non existe neve
Xenebreiros, breixos e prados (Sistema Ibérico e Sist. Central)
Almofadiñas espiñentas e prados (Serra Nevada)
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión macaronésica
Abrangue as illas atlánticas de Canarias, Azores,
Madeira e Cabo Verde (anque presentan
diferenzas entre elas)
Insularidade e clima fai que teñan trazos moi
específicos:
Abundancia de especies endémicas
Notable gradación altitudinal
52.
Rexións bioxeográficas
Paisaxes vexetaisda rexión macaronésica
As illas orientais (Lanzarote e Fuerteventura)
posúen vexetación subdesértica
No resto de illas a vexetación agrúpase nos
seguintes pisos:
Piso supracanario (+2.200 m): solo espido,
riqueza floral (violeta do Teide)
Piso canario (1.200-2.200 m): bosque de
coníferas e nas zonas altas cedros canarios
Piso termocanario: matogueira de faia-breixo
e bosque de laurisilva (loureiro, tilo)
Piso intermedio: palmeiras, drago e sabina
Piso basal: matogueira xerófila coma o cardón
e a tabaiba
300-400 m
800 m
1200 m
2200 m