Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Rosalia de castro

1,533 views

Published on

Escolma de poemas de Rosalía de Castro para a escola

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Rosalia de castro

  1. 1. ROSALIADE CASTRO ESCOLMA DE POEMAS BIBLIO CROCAIO CEIP Eduardo Pondal Vigo 2018
  2. 2. Rosalía de Castro naceu o 24 de febreiro de 1837 en Santiago de Compostela. En 1856 casa con Manuel Murguía. En 1883 publica Cantares gallegos e 1880 Follas Novas, dous libros de poesía escritos en galego. En 1885 falece na súa casa de Padrón, que hoxe é un museo.
  3. 3. O moucho Eu ben vin estar o moucho enriba daquel penedo. Non che teño medo, moucho; moucho, non che teño medo! Aquel moucho alí ficando, cal si fose o mesmo demo, fito a fito me miraba cos seus ollos rapiñeiros. Non che teño medo, moucho; moucho, non che teño medo!
  4. 4. Mouchos!
  5. 5. Eu cantar, cantar, cantéi Eu cantar, cantar, cantéi, a grasia non era moita, que nunca delo me pesa fun eu meniña grasiosa. Cantéi como mal sabía dándolle reviravoltas, cal fan aqués que non saben direitamente unha cousa. Pero despois paseniño, i un pouco máis alto agora, fun botando as miñas cántigas como quen non quer a cousa. Canta que te canta, mentras os corasóns tristes choran.
  6. 6. Como chove miudiño, como miudiño chove; como chove miudiño pola banda de Laíño, pola banda de Lestrove. Cómo a triste branca nube turba o sol que inquieto aluma; cal a cobre i o descobre, pasa, torna, volve e sube, enrisada branca pruma! Xa, despois, lonxe espallada polos aires fuxitivos, desteñida, sombrisada, nos espazos desatada, cae brillando en raios vivos. Como chove miudiño
  7. 7. Pasa río, pasa río Pasa, río, pasa, río, co teu maino rebulir; pasa, pasa antre as froliñas color de ouro e de marfil, a quen cos teus doces labios tan doces cousas lle dis. Pasa, pasa, mais non vexan que te vas ao mar sin fin, porque entonces, ¡ai, probiñas, canto choraran por ti!... Si o mar tivera barandas, fórate ver ao Brasil; mais o mar non ten barandas, amor meu, por onde hei de ir?
  8. 8. Airiños, airiños aires Airiños, airiños aires, airiños da miña terra; airiños, airiños aires, airiños, leváime a ela.
  9. 9. O meu olido máis puro O meu olido máis puro dérache si eu fora rosa, o meu mamurio máis brando si é que do mar fora onda, o bico máis amoroso se fose raio da aurora, si Dios... Mais ben sei que ti non queres de min nin a groria.
  10. 10. Maio longo…, maio longo Maio longo..., maio longo, todo cuberto de rosas; para algúns, telas de morte; para outros, telas de bodas. Maio longo, maio longo, fuches curto para min: veu contigo a miña dicha, volveu contigo o fuxir.
  11. 11. Cando penso que te fuches Cando penso que te fuches, negra sombra que me asombras, ó pe dos meus cabezales tornas facéndome mofa. Cando maxino que es ida, no mesmo sol te me amostras, i eres a estrela que brila, i eres o vento que zoa. Si cantan, es ti que cantas; si choran, es ti que choras; i es o marmurio do río, i es a noite, i es a aurora. En todo estás e ti es todo, pra min i en min mesma moras, nin me abandonarás nunca, sombra que sempre me asombras.
  12. 12. Cando era tempo de inverno Cando era tempo de inverno, pensaba en donde estarías; cando era tempo de sol, pensaba en donde andarías. ¡Agora... tan soio penso, meu ben, si me olvidarías!
  13. 13. Vaite noite I Vaite, noite, vai fuxindo. Vente, aurora, vente abrindo, co teu rostro que, sorrindo, a sombra espanta! Canta paxariño, canta, de ponliña en ponla, que o sol se levanta polo monte verde, polo verde monte, alegrando as herbas, alegrando as fontes...!
  14. 14. Adios, ríos; adios, fontes; adios, regatos pequenos; adios, vista dos meus ollos: non sei cando nos veremos. Miña terra, miña terra, terra donde me eu criei, hortiña que quero tanto, figueiriñas que prantei, prados, ríos, arboredas, pinares que move o vento, paxariños piadores, casiña do meu contento, muíño dos castañares, noites craras de luar, campaniñas trimbadoras da igrexiña do lugar, amoriñas das silveiras que eu lle daba ó meu amor, camiñiños antre o millo, ¡adios, para sempre adios!
  15. 15. Lugar máis fermoso Lugar máis fermoso non houbo na terra que aquel que eu miraba, que aquel que me dera. Lugar máis fermoso no mundo non achara que aquel de Galicia, Galicia encantada! Galicia frorida, cal ela ningunha, de froles cuberta, cuberta de espumas, de espumas que o mare con perlas gomita, de froles que nacen ó pé das fontiñas. De vales tan fondos, tan verdes, tan frescos, que as penas se calman non máis que con velos; que os ánxeles neles dormidos se quedan, xa en forma de pombas, xa en forma de niebras.
  16. 16. Campanas de Bastabales, cando vos oio tocar, mórrome de soidades. Paseniño, paseniño, vou pola tarde calada, de Bastabales camiño. Camiño do meu contento; i en tanto o sol non se esconde, nunha pedriña me sento. E sentada estou mirando como a lúa vai saíndo como o sol se vai deitando. Cal se deita, cal se esconde, mentras tanto corre a lúa sin saberse para donde. Para donde vai tan soia sin que aos tristes que a miramos nin nos fale, nin nos oia. Que si oíra e nos falara, moitas cousas lle dixera moitas cousas lle contara.
  17. 17. Vente rapaza Vente, rapaza, vente, miniña vente a lavar no pilón da fontiña. Vente, Minguiño, Minguiño, vente; douche si non polo demo do dente. ¡Que auga tan limpa! ¡Que rica frescura! Vente a lavar que é un primor, criatura. ¡Ai!, ¡que miniña! ¡Que nena preciosa! despois de lavada parese unha rosa.
  18. 18. Canta, paxariño canta de ponliña en ponla que o sol se levanta polo monte verde polo verde monte alegrando as herbas alegrando as fontes!... Canta, paxariño alegre, canta! Canta porque o millo medre, canta! Canta porque a luz te escoite, canta! Canta que fuxeu a noite. Canta , paxariño canta
  19. 19. I este miniño I este miniño que teño no colo, dempois de lavado parece un repolo Ai!, que tan cuco! Ai!, que santiño! Vén ós meus brazos dareiche un biquiño. Olliños de groria! Cariña de meiga! Apértame ben, corazón de manteiga!
  20. 20. https://www.pinterest.es/osegrel/rosal%C3%ADa/ https://prezi.com/rk5jedfxjgjs/rosalia-de-castro-para-infantil/ https://www.actiludis.com/2015/02/24/rosalia-de-castro/

×