Vw happy family

389 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
389
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
39
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Vw happy family

  1. 1. VW: Happy Family? Generaties: (1.) Nel (ouderdom) (2.) Jeffrey (ouderdom) x Carlijn (honger) (3.) Rebecca x Xander (geest), Lara x Ciske (geest) x Tom, Marc (honger) (4.) Nina, Tessa, Roy, Patrick De vorige keer groeide Patrick op tot tiener, en ging hij op zoek naar een baantje in de Sport. De problemen tussen Tessa en Roy werden steeds erger, hoewel het tussen Roy en Nina wat beter ging. De tweeling groeide op tot volwassene. Rebecca was erg somber, en miste Xander erger dan ooit.
  2. 2. Het was midden in de nacht, maar Roy had geen zin om te slapen. Hij verveelde zich. Hij keek door het raam, naar de donkere lucht waar een klein maantje aan schitterde. Eigenlijk zou hij best een baantje willen, in de muziekindustrie. Meteen griste hij ergens een krant vandaan, en begon te zoeken. 1 dag besturen
  3. 3. Er klonk gerommel vanuit de keuken. Ook Rebecca was nog wakker. Ze zag dat haar zoon de krant opensloeg, maar hield haar mond. Ze vroeg zich af of hij misschien een baantje zocht – maar ze zei er niets over. Zoiets ging haar toch niet aan, dat waren zijn eigen zaken.
  4. 4. ‘ Yes.’ riep Roy en om zijn woorden kracht bij te zetten, scheurde hij de krant aan stukken. Met een vreemde grijns op zijn gezicht sprong hij overeind. Hij zag zijn moeder vanuit de keuken naar hem kijken, maar ze zeiden geen van beiden iets. Roy stampte nog een keer triomfantelijk op de grond, en vertrok toen naar bed.
  5. 5. Met lege ogen staarde Rebecca voor zich uit, en strooide wat zout op haar biefstukje.
  6. 6. Ze schoof het vlees op een bord, maar ineens had ze geen honger meer. Ze liet alles op het aanrecht staan, en ging stilletjes in de eetkamer zitten. Het huis was stil. Iedereen sliep, behalve zij. Rebecca sloot haar ogen. Op momenten als deze, waarop de tijd wel leek stil te staan, wist ze zeker dat Xander over haar waakte.
  7. 7. Dan was hij weer even heel dichtbij. Dan voelde het alsof hij achter haar stond, en zo weer zijn armen om haar heen kon slaan, en in haar oor kon fluisteren: ‘I love you, Becky.’ Rebecca bezocht zijn graf nog iedere avond.
  8. 8. De volgende ochtend bleef de tweeling nog even lekker in bed liggen. ‘ Heb jij eigenlijk nog wel eens geesten gezien, Tess?’ vroeg Nina. ‘ Hou je mond daarover. Je weet dat ik daar niet meer over wil praten.’
  9. 9. ‘ Ik vroeg het me gewoon af. Zelf heb ik eigenlijk ook nooit meer iets geks gemerkt. Jammer, aan de ene kant. Het was best spannend.’ Tessa opende haar mond om een opmerking te maken, maar sloot hem weer. Ze fronste haar wenkbrauwen en sloeg zuchtend de bladzijde om.
  10. 10. ‘ Luister je wel, Tess?’ ‘ Hm-hm.’ ‘ Denk je dat het geholpen heeft, wat ik gedaan heb? Dat ik de geesten heb verdreven?’ vroeg Nina. Tessa zuchtte geïrriteerd en staarde over haar boek heen naar haar pantoffels.
  11. 11. Toen Nina maar door bleef zeuren, klapte Tessa haar boek dicht en schoof het onder haar bed. Zonder te horen wat haar zus zei, staarde ze voor zich uit.
  12. 12. ‘ Ik ga me aankleden.’ zei Nina en ze stond op. Ze griste haar kleding uit de kast, verdween even in de badkamer en kwam toen weer terug. ‘ Hee, ik ga straks even de stad in. Ga je mee?’
  13. 13. Tessa aarzelde. Toen riep ze zichzelf tot de orde: waarom niet? Een uitje was wel even leuk, net wat ze nodig had na al dat gedoe met Roy. En zo stonden de zusjes even later voor de kledingzaak, een paar straten verderop.
  14. 14. ‘ Ze schijnen hier vaak leuke dingen te hebben, en niet eens zo duur.’ zei Nina. ‘ Ben benieuwd.’ Speurend keek Tessa door de rekken. Ze vond niets. Nina had al snel haar armen vol kleding.
  15. 15. ‘ Ik ga passen, hoor.’ zei Nina. Toen ze even later het pashokje uit kwam, viel haar oog op een knappe jongeman die een eindje verderop stond te praten. Ze glimlachte. Extra verleidelijk liep ze door de winkel, in de roze japon die ze aangepast had. Ja, hij keek naar haar!
  16. 16. Weer terug in het pashokje glimlachte ze triomfantelijk naar zichzelf. Ja, deze jurk moest ze hebben!
  17. 17. Ze rekende af en stapte toen op de man af. ‘ Hee, alles goed?’ zei ze spontaan. ‘ Ken ik jou?’ stamelde de man verward. ‘ Ik ben Nina,’ zei Nina, alsof dat alles verklaarde.
  18. 18. ‘ Ik ben *,’ zei de man. Hij hield een bruin overhemd omhoog. ‘ Niet echt mijn kleur, hè?’ vroeg hij. Nina schoot in de lach, en ook hij begon te lachen. * Ik ben zijn naam vergeten…
  19. 19. ‘ Ik denk dat je even in dat andere rek moet kijken, dat is meer iets voor jou.’ zei Nina. ‘ Zo te horen heb je er verstand van.’ knipoogde de man. ‘ Ik heb overal verstand van.’ grapte Nina.
  20. 20. ‘ Ik mag jou wel.’ glimlachte de man. ‘ Ik jou ook.’ zei Nina, en ook op haar gezicht verscheen een brede lach. ‘ Wat zou je ervan zeggen, als we vanavond naar de bios gaan?’ ‘ Wat? Jij en ik?’
  21. 21. ‘ Ja, wij samen, Nina!’ Nina keek hem verrast aan. In haar buik kriebelde het. ‘ Lijkt me super!’ stamelde ze, terwijl ze in zijn mooie bruine ogen keek.
  22. 22. Ondertussen was Tessa maar in een hoekje op een bank gaan zitten. De kleding in de winkel was totaal niet haar smaak, en nu vergat Nina haar ook nog eens. Zo te zien vermaakte Nina zich prima…
  23. 23. ‘ Zie ik je dan vanavond, voor de bioscoop?’ vroeg hij hoopvol. ‘ Ja, 8 uur. Het word vast leuk!’ ‘ Absoluut!’
  24. 24. Ze omhelsden elkaar vluchtig en gaven elkaar drie zoenen. ‘ Ik zal popcorn voor je kopen, vanavond!’ riep hij Nina nog na. Ze lachte over haar schouder.
  25. 25. Toen Nina weer buiten stond met haar zus, gloeide ze van top tot teen. ‘ Ik heb een date.’ fluisterde ze dromerig. ‘ Zoiets dacht ik al, ja. Kunnen we nu naar huis gaan?’ Tessa was het zat, ze had helemaal geen leuke ochtend gehad.
  26. 26. Thuis begon Nina luid zingend de lunch klaar te maken. Aan tafel vertelde ze haar moeder uitgebreid over haar ontmoeting in de kledingzaak. ‘ Hij is best knap, mam! En hij heeft zúlke mooie ogen! Hij heeft me mee uit gevraagd. Vanavond gaan we naar de film!’
  27. 27. ‘ Wat fijn voor je, Nien!’ zei Lara warm. Ach, wat leuk, dacht ze bij zichzelf. En ze kon het niet helpen, maar ze fantaseerde stiekem al verder: zou er binnenkort een bruiloft zijn?
  28. 28. Na de lunch kleedde Nina zich om en zette haar sport-dvd aan in de woonkamer. Ze schoof wat stoelen aan de kant, zodat ze genoeg ruimte had. Even wat beweging kon geen kwaad – ze wilde er tenslotte goed uitzien voor * !
  29. 29. ‘ Wat ben jij nou aan het doen?’ giechelde Lara, toen ze haar dochter zag ploeteren op de grond. ‘ S…sporten, mam!’ pufte Nina.
  30. 30. Even later liep Roy langs. Toen hij Nina op de grond zag, was zijn eerste reactie om een spottende opmerking te maken en haar uit te lachen. Maar hij bedacht zich. Hij gniffelde wat in zichzelf, en liep toen het huis uit.
  31. 31. Voor de deur stond de carpool te toeteren. Het was zijn eerste werkdag in de platenzaak! Roy was erg benieuwd. Hopelijk zou hij snel carrière maken, en kon hij snel met échte muziek aan de slag.
  32. 32. Later die middag kwam ook Tessa weer uit haar werk. De vervelende ochtend was ze alweer vergeten. Nu was ze zelfs juist blij voor haar zus, dat ze een date had. Neuriënd zette Tessa koffie. Ze keek door het keukenraam en zag de helderblauwe lucht. Dromerig dronk ze uit haar kopje. Het was leuk geweest vandaag, op de school waar ze werkte. Aan Roy dacht ze niet eens meer.
  33. 33. Patrick had jammer genoeg nog steeds geen baantje in de sport gevonden. Daar baalde hij best van, maar hij ging niet binnen zitten mokken. Integendeel, hij deed wat hij het liefste deed: voetballen!
  34. 34. ‘ En hij scóórt!’ brulde hij, en hij gooide enthousiast zijn handen in de lucht. Even lachte hij in zichzelf, toen pakte hij de bal op. ‘ Patrick, eten!’ riep zijn moeder vanaf de veranda. ‘ Ik kom eraan.’ riep hij terug.
  35. 35. In de eetkamer heerste een gezellige sfeer. Alleen hun eigen, kleine gezinnetje zat er. Rebecca lag op bed, en Roy was op zijn werk. Patrick begon snel te eten, hij had honger gekregen van het voetballen. Maar zijn moeder keek bezorgd naar haar kommetje. ‘ Ik denk dat ik toch even boven ga kijken, bij Becky.’ zei ze. Er zat iets niet goed.
  36. 36. Terwijl Lara de trap op liep, werd het vreemde gevoel steeds sterker. En zodra ze de kamer van haar zus binnen stapte, werden haar angsten bevestigd. Rebecca was overleden.
  37. 37. ‘ Néé!’ riep Lara wanhopig. ‘Becky!!’ Ze balde haar vuisten en kneep haar ogen stijfdicht, maar de tranen vonden zich toch een weg naar buiten.
  38. 38. Bij het horen van de kreet keek iedereen geschrokken omhoog. Met grote ogen keek Nina om zich heen. Tom bleef ook een moment doodstil zitten, en toen smeet hij zijn vork neer en rende naar boven.
  39. 39. In Rebecca’s kamer trof hij zijn vrouw aan, huilend op het bed bij haar zus. ‘ Ze is dood, Tom.’ snikte Lara en ze wierp zich in zijn armen. Tom kon haar nog net op tijd opvangen. ‘ Ze is dood, dood!’
  40. 40. Lara was ontzettend overstuur. Haar schouders schokten en ze jammerde met grote uithalen. Voorzichtig sloeg Tom een arm om haar schouders heen. Hij zei niets – op momenten zoals deze kon je maar beter niets zeggen. Dan was die arm om je schouders alles wat je nodig had.
  41. 41. Al snel bereikte het nieuws het hele huis. De tweeling en Patrick waren ook erg verdrietig, en ze troostten elkaar. Die oude tante Rebecca was altijd een aparte vrouw geweest, maar ze hielden veel van haar.
  42. 42. Toen Roy thuis kwam, vertelde Tom hem met horten en stoten het verhaal. ‘ J-je moeder is gelukkig wel vredig in haar slaap gestorven.’ zei hij zacht. Tom sloeg zijn ogen neer en bereidde zich voor op een huilbui, een scheldpartij, of een stilzwijgend rouwen. Maar in plaats van dat alles, begon Roy te grinniken. ‘ Boeiend.’
  43. 43. Dat woord, in combinatie met de onbeschaamde, brutale blik erbij, bracht Toms bloed aan het koken. Hij had zich nooit veel met Roy willen bemoeien, omdat hij dat Rebecca’s taak vond – maar nu was alles anders. Hij sleurde de jongen mee naar boven, naar zijn moeder. ‘ Neem afscheid van haar, Roy! Ze was wél je moeder, ze heeft altijd voor je gezorgd! Ze hield van je!’
  44. 44. ‘ O, shut up. Dat mens hield niet van me, ze was alleen maar met zichzelf bezig. Trouwens, ze was niet eens mijn échte moeder.’ zei Roy kil en hij haalde zijn schouders op. Tom daarentegen werd steeds kwader. ‘Hoe kun je dat nou…!’ stamelde hij. ‘ Ik ben kapot, ik ga naar m’n nest, man.’ gaapte Roy, en hij liep weg.
  45. 45. Lara wandelde intussen door de tuin. Rebecca werd begraven bij de andere familieleden. Haar grafsteen kreeg een plekje naast dat van haar man, Xander. Die gedachte deed Lara nog harder huilen, en met knikkende knieën liep ze dichterbij.
  46. 46. ‘ Ik ga je zo missen, Becky.’ fluisterde ze hees. Ze knielde tussen de bloembedden en drukte een kus op het koude steen. Ineens herinnerde ze zich iets. ‘Sorry, Rebecca. Ik zal je geen Becky meer noemen, dat vond je nooit leuk. Rust in vrede, lieve zus.’ Haar tranen drupten op de grafsteen en lieten donkere stipjes achter. Even legde Lara haar linkerhand op Rebecca’s graf, en haar rechter op dat van Xander. Ze waren weer samen.
  47. 47. En hoewel die gedachte Lara een beetje troost gaf, was ze nog lang, héél lang, kapot van het overlijden van Rebecca. De gedachte die haar nog het meeste angst aan joeg, was dat zij nu de enige van hun gezin was, die overgebleven was. Wanneer zou haar tijd komen?

×