25 de NOVEMBRO Día internacional da eliminación da violencia contra as mulleres. BIBLIOTECA IES POIO

ROSALÍA DE CASTRO Duro cravo me encravaches, Con ese teu maldesir, con ese teu pedir tolo Que non sei que quer de min Pois dinche canto dar puden Avariciosa de ti.

Duro cravo me encravaches,

Con ese teu maldesir,

con ese teu pedir tolo

Que non sei que quer de min

Pois dinche canto dar puden

Avariciosa de ti.

MARTA DACOSTA Pobre Ofelia Cistalizada estás no sangue da loucura E gardas baixo as unllas a carne do covarde, Como un berro atroz que nos convoca. Os teus ósos Espadas de cristal Contra a fame caníval De posuírmos, De beber a nosa alma, Zugarnos a vontade, Dobregarnosao río do delirio. Ofelia, Pequena Ofelia Non se sacia a sede do covarde.

Pobre Ofelia

Cistalizada estás no sangue da loucura

E gardas baixo as unllas a carne do covarde,

Como un berro atroz que nos convoca.

Os teus ósos

Espadas de cristal

Contra a fame caníval

De posuírmos,

De beber a nosa alma,

Zugarnos a vontade,

Dobregarnosao río do delirio.

Ofelia,

Pequena Ofelia

Non se sacia a sede do covarde.

MARICA CAMPO Apenas hai palabras e unha é morte. Calella sen saída é outra: medo. Chámamoslles muller mais tiñan nome, Como falar de espiña e dicir rosa. Todo foi un camiño cara o sangue, O voitre e mais a pomba nunha casa.

Apenas hai palabras e unha é morte.

Calella sen saída é outra: medo.

Chámamoslles muller mais tiñan nome,

Como falar de espiña e dicir rosa.

Todo foi un camiño cara o sangue,

O voitre e mais a pomba nunha casa.

MARTA DACOSTA Como se pode amar o camiño da morte, Como se pode amar o silencio do medo.

Como se pode amar o camiño da morte,

Como se pode amar o silencio do medo.

HELENA VILLAR JANEIRO E o recordo das ás de bolboretas do prístino/ desexo daquel deseñador Viuse substituído para moitas mulleres Por tépalos de sangue Que abrollan nos seus corpos de cálices morados

E o recordo das ás de bolboretas do prístino/

desexo daquel deseñador

Viuse substituído para moitas mulleres

Por tépalos de sangue

Que abrollan nos seus corpos de cálices morados

Ana ten unha mensaxe pintada de azul no ollo dereito Ana ten un mal día gravado nos labios partidos por certo Ana ten un segredo que non sabe ninguén aínda que non é un segredo e un día calquera é o último día, e un día de estes. Revolver “Lo que Ana ve”

BEBE Apareciches unha noite fría Con cheiro a tabaco suxo e a xenebra O medo xa me recorría Mentres cruzaba os dediños trala porta A túa cariña de rapaz lindo Foina comendo o tempo polas túas veas E a túa inseguridade machista Revírtese cada día nas miñas bágoas. Malo

Apareciches unha noite fría

Con cheiro a tabaco suxo e a xenebra

O medo xa me recorría

Mentres cruzaba os dediños trala porta

A túa cariña de rapaz lindo

Foina comendo o tempo polas túas veas

E a túa inseguridade machista

Revírtese cada día nas miñas bágoas.

Malo

ANA BELÉN Hai un estraño aquí na miña casa Non é o mesmo que eu amei É outro tolo que anda solto E xa me vexo mañá na primeira páxina. Hai un estraño na miña bañeira Con alcohol entre as súas veas E non ouso nen tusir Que o último morado segue marcado.

Hai un estraño aquí na miña casa

Non é o mesmo que eu amei

É outro tolo que anda solto

E xa me vexo mañá na primeira páxina.

Hai un estraño na miña bañeira

Con alcohol entre as súas veas

E non ouso nen tusir

Que o último morado

segue marcado.