1. I. VE II. MEŞRUTİYET DÖNEMİ FİKİR AKIMLARI

2. Osmanlıcılık: Tanzimat döneminin sonlarına doğru bazı Osmanlı Aydınları GENÇ OSMANLILAR adıyla bir cemiyet kurdular. Bunların amacı Fransız İhtilali sonucu yayılan "Milliyetçilik" akımının Osmanlı Devleti üzerinde etkisini kırmaktı.

3. Bunun için dil,din ve ırk farkı gözetmeksizin herkesin eşit haklara sahip olmasını savunuyorlardı. Bu milletlere yönetimde temsil hakkı verilirse Osmanlı Devleti’nden ayrılmayacaklarını düşünüyorlardı.

4. İslamcılık (Panislamizm): Genç Osmanlıların (Jön Türkler) Osmanlıcılık fikrine karşı II. Abdülhamit bu düşünceyi savunmuştur.

5. Padişahın bundaki amacı İmparatorluğu korumak ve devam ettirmek. Hilafet çatısı altında dünya İslam birliğini sağlamaktı. Bu düşünceyi savunanlara göre din ile millet birdir. Hangi milletten olursa olsun müslümanların halifenin etrafında birleşmesi gerekir.

6. İslamcılık düşüncesi de Osmanlıcılık gibi Milliyetçilik akımı karşısında etkili olamamıştır. Bunun en açık kanıtı da I.Dünya Savaşı’nda Halifenin Cihad çağrısına müslüman Arapların uymayarak Türk askerine karşı İngilizlerle işbirliği yaparak ihanet etmesidir.

7. Türkçülük: İslamcılık ve Osmanlıcılık düşüncelerinin geçerli olduğu dönemlerde pek yaygınlaşamadı. Özellikle II.Meşrutiyet döneminde güç kazandı. Türkçülük düşüncesinin öncülerine göre devlet ancak dili, soyu ve ülküsü bir olan topluma dayanılarak sürdürülebilirdi. Türkçülük akımı ZİYA GÖKALP'in katkılarıyla ilmi bir içerik kazanmışdır.

8. Batıcılık: İlk olarak askeri alanda başlayan batılılaşma hareketi, daha sonra devlet ve toplum hayatında da etkisini gösterdi. Devletin kurtuluş yolu olarak batının hertürlü özelliğinin alınmasını temel alan bir düşüncedir.