جان اندرز در سال 1505 نشان داد که پولیوویروس می تواند در کشت سلولی اولیه میمون رشد
کند و این منجر به روش هایی برای تولید انبوه پولیوویروس برای واکسن های سالک و سابین
گردید. متعاقبا معلوم شد که برخی کشت های سلولی میمون که برای تولید واکسن استفاده میشد
حاوی ویروس های خطرناکی مثل SV40 بوده اند.
توصیه شد که کشت های سلولی انسانی بایستی برای تولید واکسن برای استفاده انسانی مورد
استفاده قرار گیرد، اگرچه رده های سلولی با منشا میمونی نظیر سلول های Vero برای تولید
برخی استفاده می شود.