XÉNERO DOS SUBSTANTIVOS
O xénero feminino pódese formar:
 Substituíndo o –o final por –a; por exemplo: cativo/cativa.

 Engadindo –a se remata nunha vogal tónica; por exemplo: avó/ avoa.
 Substituíndo –án por á; por exemplo: capitán/capitá.
 Substituíndo –ón por oa; por exemplo: patrón/patroa.
 Engadindo –a se remata en consoante distinta de -n; por exemplo:
portugués/ portuguesa.
 Engadindo unha terminación especial como –ina, -esa, -isa; por
exemplo: príncipe/ princesa; poeta/ poetisa; bailarín/bailarina.
 Cunha palabra diferente; exemplo: padriño/madriña
NÚMERO DOS SUBSTANTIVOS
Os substantivos teñen número singular ou plural.
O plural fórmase:
Engadindo –s se o singular remata en vogal ou en -n; por exemplo:
avó/ avós.
Engadindo –es se o singular remata en -r ou en -z; por exemplo: coz/
coces; amor/amores.
 Engadindo –es se o singular é unha palabra grave ou un monosílabo
que remata en -l; por exemplo: pel/ peles; túnel/túneles.
 Engadindo –is se o singular é unha palabra aguda e remata en –l
(perde o –l); por exemplo: papel/ papeis.

 Non varía se o singular é unha palabra rematada en –x ou -s; por
exemplo: o tórax/ os tórax; o lapis/os lapis.
ACENTUACIÓN DAS PALABRAS ESDRÚXULAS
Nas palabras ESDRÚXULAS a sílaba tónica é a antepenúltima.
Sempre levan acento gráfico: cárcere, máxico, anécdota.

EXPRESIÓN ESCRITA: O conto
O conto é unha narración breve de feitos imaxinarios ou reais,
protagonizada por un pequeno grupo de persoaxes e que sigue un
argumento sinxelo.

Os conto componse de tres partes:
•Introdución. Parte incial do conto; explica quenes son as personaxes e onde e cando ocorre a
historia.

•Nó. Parte que narra O que acontece ao longo do conto.
•Desenlace. Parte que explica como acaba o conto.

Teoría tema 4

  • 1.
    XÉNERO DOS SUBSTANTIVOS Oxénero feminino pódese formar:  Substituíndo o –o final por –a; por exemplo: cativo/cativa.  Engadindo –a se remata nunha vogal tónica; por exemplo: avó/ avoa.  Substituíndo –án por á; por exemplo: capitán/capitá.  Substituíndo –ón por oa; por exemplo: patrón/patroa.  Engadindo –a se remata en consoante distinta de -n; por exemplo: portugués/ portuguesa.  Engadindo unha terminación especial como –ina, -esa, -isa; por exemplo: príncipe/ princesa; poeta/ poetisa; bailarín/bailarina.  Cunha palabra diferente; exemplo: padriño/madriña
  • 2.
    NÚMERO DOS SUBSTANTIVOS Ossubstantivos teñen número singular ou plural. O plural fórmase: Engadindo –s se o singular remata en vogal ou en -n; por exemplo: avó/ avós. Engadindo –es se o singular remata en -r ou en -z; por exemplo: coz/ coces; amor/amores.  Engadindo –es se o singular é unha palabra grave ou un monosílabo que remata en -l; por exemplo: pel/ peles; túnel/túneles.  Engadindo –is se o singular é unha palabra aguda e remata en –l (perde o –l); por exemplo: papel/ papeis.  Non varía se o singular é unha palabra rematada en –x ou -s; por exemplo: o tórax/ os tórax; o lapis/os lapis.
  • 3.
    ACENTUACIÓN DAS PALABRASESDRÚXULAS Nas palabras ESDRÚXULAS a sílaba tónica é a antepenúltima. Sempre levan acento gráfico: cárcere, máxico, anécdota. EXPRESIÓN ESCRITA: O conto O conto é unha narración breve de feitos imaxinarios ou reais, protagonizada por un pequeno grupo de persoaxes e que sigue un argumento sinxelo. Os conto componse de tres partes: •Introdución. Parte incial do conto; explica quenes son as personaxes e onde e cando ocorre a historia. •Nó. Parte que narra O que acontece ao longo do conto. •Desenlace. Parte que explica como acaba o conto.