Զինագործությունը միջնադարյան Հայաստանում

1. Զինագործությունը
միջնադարյան Հայաստանում

2. Մարտական զենքերի արտադրություն: Զինագործությունը
համեմատաբար ավելի վաղ, քան երկաթի մշակման հետ
կապված մյուս արհեստները, անջատվեց դարբնությունից
և ինքնուրույն արհեստ դարձավ: Միքայել Ասորու
ժամանակագրության մեջ այդ արհեստը դիտված է իբրև
առանձին արհեստ և կոչվում է զինագործություն:

3.  Հայկական զորքերը գործածել են զենքի շատ տեսակներ
և հանդերձանք, զրահ ու նման այլ արհեստական
պաշտպանական միջոցներ, իսկ դա հնարավոր էր
արհեստագործության և առաջին հերթին
մետաղագործության իր ժամանակի համար բարձր
զարգացման պայմաններում։
Միջնադարյան Հայաստանում զորքի տեսակները
կազմվում էին ըստ զենքի տեսակների, որի վերաբերյալ
բավականաչափ առատ տեղեկություններ կան
հայկական մատենագրական աղբյուրներում։

4. Զենքի տեսակներն են
 1. Պարսատիկ
2. նետ ու աղեղ
3. նիզակ (գեղարդ)
4. տեգ
5. սուր, թուր, սուսեր
6. սվին
7. շերտ
8. սակր
9. վաղր
10. մուրճ
11. մկունդ
12. ճիկռ (ճկուռ)
13. վարոց
14. վահան
15. սաղավարտ
16. ամեն տեսակի զրահներ
17. պարիսպ քանդող և քար նետող մեքենաներ
18. հրձիգ նյութեր։

6.  Հեղինակ Միքայել Մարգարյան, բ-4 5-2դասարան