Download to read offline
อาชีพนักพากย์
- 1.
- 2. รู้จักอาชีพ นักพากย์ คือผู้ที่ใช้เสียงถ่ายทอดอารมณ์ เพื่อให้ผู้ชมได้สัมผัสความรู้สึกผ่านเสียงนั้นๆ จาก ภาพยนตร์การ์ตูน ภาพยนตร์สารคดี ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ หนังสั้น รายการโทรทัศน์ โฆษณา ละครวิทยุ ตลกวิทยุ วิดีโอเกม การแสดงหุ่นเชิด และเพื่อสาระบันเทิงอื่นๆ โดยจะตรง ตรงตามต้นฉบับ ไม่บิดเบือนอารมณ์ให้เรื่องเปลี่ยนแปลงไป
- 3. การทางาน ลักษณะงาน นักพากย์เสียง จะรับบทแสดงตัวละครด้วยการใช้เสียง การบันทึกเสียงต้นฉบับโดยผู้ที่ให้เสียงนั้นต้องทาตน เปรียบเสมือนเป็นนักแสดงอยู่ด้วย เพื่อให้เสียงออกมาอย่างสมจริงและออกมาตามคาแรกเตอร์ ประเภทการ พากย์เสียงแบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้ดังนี้ การพากย์เสียง (voice-over) เป็นรูปแบบการทาเสียงพากย์ ซึ่งเป็นการอัดเสียงต้นฉบับโดยนักพากย์อาชีพ นัก พากย์มือสมัครเล่น และนักแสดงอาชีพ ที่มีการอัดเสียงต้นฉบับไว้โดยยังไม่มีการทับเสียงพากย์ใหม่ นักพากย์ ต้องทาตนเปรียบเสมือนเป็นนักแสดงอยู่ด้วยเช่นกัน มักจะใช้ในรายการสารคดี หรือบทบรรยายก่อนหน้า ภาพยนตร์เริ่ม การพากย์เสียงทับ (dubbing) หมายถึงการอัดเสียงทับใหม่ เป็นการอัดเสียงทับเสียงต้นฉบับเพื่อไปเป็นเสียง พากย์ในภาษาอื่น ซึ่งนักพากย์หรือนักแสดงมาอ่านบทแล้วเข้าห้องอัดเสียงเพื่อบันทึกเสียง ส่วนมากจะเป็น การ์ตูน/อานิเมะ ซีรีส์ที่ฉายทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ต่างประเทศ คาว่า dub ในความหมายปัจจุบันคือการ พากย์ทั่วไป Dubbing ก็ยังมีแบ่งไปอีกว่าจะเป็น Fan dub ที่แฟนๆ พากย์ใส่กันเองกับ Dub parody ชื่อพากย์นรกแบบไทยๆ ที่ชอบนามาพากย์ตลกๆ ขาๆ แทนเนื้อเรื่องจริงเป็นต้น
- 4. ขั้นตอนการทางาน เริ่มโดยการอ่านบทพากย์หรือสคริปท์ ต้องฝึกอ่านสคริปท์ ควรฝึกอ่านออกเสียงโดยมีการเว้นวรรค ตอนที่ถูกต้องการออกเสียงสูงเสียงต่าตามเนื้อหา รวมถึงการตีความบทพากย์หรือสคริปท์ โดยเน้นเสียงขึ้นลงในจุดที่ควรให้ความสาคัญ เตรียมร่างกายให้พร้อมและพักผ่อนเพียงพอ ไม่ง่วงนอน เทคนิคทางกาย ที่ควรฝึกทาบ่อยๆ ได้แก่ ฝึกหายใจเข้าให้ท้องป่อง หายใจออกให้ท้องแฟ่บ, หายใจเข้าให้ลึกที่สุด กลั้นไว้ 5 วินาที จากนั้นออกเสียง "โอ" ยาวๆ จนลมหายใจหมด, หมั่นออกกาลังกาย พัฒนาปอด เตรียม ใจให้พร้อม ควรจะไม่มีเรื่องที่รบกวนจิตใจ ควรปล่อยวางเรื่องที่กังวลใจอยู่ จะทาให้มีสมาธิ แล้วผลงานจะออกมาดี ตรวจสอบเครื่องมือให้พร้อมใช้งานในตอนที่ต้องพากย์เสียง เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาด เริ่มการพากย์ สามารถอัดได้หลายเทค เพื่อเลือกเสียงที่เหมาะสมกับตัวละครมากที่สุด พร้อมทั้ง แก้ไขส่วนที่พากย์ผิด พากย์ไม่ครบตอน จากนั้นนาไปเข้าโปรแกรมตัดต่อวิดีโอ สร้างสรรค์ผลงานต่อไป
- 5.
- 6. ผู้ที่ต้องทางานด้วย วิศวกรเสียง (อังกฤษ: soundengineer หรือ audio engineer) การควบคุมใน กระบวนการบันทึกเสียง (sound recording), การเพิ่มคุณภาพเสียง (sound reinforcement) มีหน้าที่ในการตัดต่อ ปรับแต่งเสียงโดยวิธีและเทคนิคต่างๆ เพื่อที่จะ สามารถสื่อถึงความหมายหรือความต้องการที่นักพากย์เสียงต้องการสื่อออกมาให้ได้มากที่สุด มักจะใช้ในงานพากย์ใหญ่ๆ ทีมพากย์เสียง ในบางงานต้องมีนักพากย์หลายคน อัดพร้อมกัน เพื่อถ่ายทอดเรื่องราวให้ต่อเนื่อง ทีมตัดต่อ นักเขียนหรือนักแปล ที่เป็นผู้เรียบเรียงและเขียนให้บทให้แก่นักพากย์ถ่ายทอด จึงต้องสื่อสาร อารมณ์ความรู้สึกกันให้เข้าใจ เพื่อให้นักพายก์ถ่ายทอดเสียงออกมาได้ตามโจทย์ที่ต้องการ
- 7. ทางเลือกอาชีพ นักร้อง เนื่องจากนักพากย์มีน้าเสียงดี และมีการฝึกควบคุมการใช้เสียงทาให้นักพากย์บางคน สามารถร้องเพลงได้ดีด้วย นักแสดงหน้ากล้อง เพราะจะรู้จักการถ่ายทอดอารมณ์ การใช้เสียงต่างๆ
- 8. ความก้าวหน้าทางอาชีพ ตาแหน่งและเส้นทางการเติบโต นักพากย์อาชีพ จะเติบโตได้ในสายงานนี้จากการฝึกฝนและประสบการณ์ที่สั่งสมมา ยิ่ง ประสบการณ์มากยิ่งมีโอกาสเติบโตและสร้างชื่อเสียงได้มากขึ้น รายได้ รายได้เฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ $50,000 ถึง 80,000 หรือประมาณ 1,500,000 - 2,500,000 บาท หากมี ประสบการณ์ ก็จะทาเงินได้มากขึ้นกว่าเดิม ด้วยการสร้างรายได้ 300 $ (10,000 บาท) ภายใน 5 นาทีได้จริงๆ เหมือนการคิดค่าโฆษณาวินาทีละหลายแสน นักพากย์ก็สามารถทาเงินได้เป็น วินาที เป็นนาทีได้เช่นกัน หากประสบการณ์สูงมากพอ และมีจุดขายเสียงที่แปลกแตกต่างจาก คนอื่น *ขึ้นอยู่กับความสามารถของนักพากย์แต่ละคนและตัวเนื้อหาแต่ละประเภท การแข่งขันและความต้องการของตลาด วงการนักพากย์ในไทยมีจานวนเพิ่มมากขึ้น ซึ่งไม่ได้จากัดวงอาชีพแบบเจาะจงว่าต้องจบสาขานี้ เท่านั้น เน้นคนที่รักในงานนี้จริง ๆ มีความสามารถ ฝึกฝนมาอย่างดีแล้วมากกว่า
- 9. ข้อดีของอาชีพ เป็นงานที่สนุก เพราะเราได้ทาหลายอย่างทั้งการพากย์หนัง พากย์การตูนโดยเราจะต้องพากย์ตาม เสียงของตัวละครเหมือนเป็นนักแสดง โดยในหนึ่งเรื่อง เราได้พากย์หลายตัวละครก็ได้เช่นกัน ไม่ซ้าซากจาเจ มีเรื่องมีตอนใหม่ ๆ ให้เราพากย์เสมอ รายได้ดี หากชานาญ และมีประสบการณ์เยอะ เป็นงานที่มีความอิสระสูง สามารถรับงานนอกได้หากไม่กระทบกับงานพากย์ประจาที่ตนเองสังกัด ไม่มีเกษียณอายุในการทางาน สามารถทางานได้ตลอดจนกว่าจะทาไม่ไหว
- 10. ข้อจากัดของอาชีพ ทางานไม่เป็นเวลา บางทีต้องอัดเสียงพากย์หลายรอบ เพื่อให้ได้เสียงที่ตรงกับลักษณะตัวละครมาก ที่สุด มีความกังวลและกดดันเนื่องจากต้องทาความเข้าใจอารมณ์และสถานการณ์อยู่ตลอดเวลา ในหนึ่ง งานอาจต้องพากย์หลายอารมณ์ หลายตัวละคร หลายสถานการณ์ การปรับอารมณ์ของนักพากย์ บางครั้งนักพากย์ต้องอินไปกับตัวละครจนบางครั้งอาจดึงอารมณ์ ออกมาจากตัวละครนั้นๆ ไม่ได้
- 11. คุณสมบัติที่เหมาะสมกับอาชีพ มีน้าเสียงดี สามารถใช้น้าเสียงได้หลากหลาย เพราะนักพากย์ต้องใช้น้าเสียงในการแสดงอารมณ์ และสถานการณ์ ขยันตั้งใจ นักพากย์เสียงที่ดี ต้องอาศัยการฝึกฝนอยู่ตลอดเวลา เพื่อพัฒนาเทคนิคในการพากย์ มีความละเอียดรอบคอบ มี Sense รับรู้อารมณ์ของตัวละครหรือการสื่อสารเรื่องราวต่าง ๆ ช่างสังเกต
- 12. ทักษะที่ควรมี ทักษะด้านการอ่านและการตีความ ในการพากย์เสียงต้องมีการอ่านบทพากย์และตีความ ซึ่งต้อง อ่านออกเสียงได้ชัดเจนคล่องแคล่ว ตรงตามไวยากรณ์ มีการเว้นวรรคตอนถูกต้องและเป็น ธรรมชาติ นักพากย์เสียงได้หลายอารมณ์ต้องหาวิธีสร้างเสียงให้เข้ากับอารมณ์และ สถานการณ์นั้นๆ ซึ่งต้องใช้การฝึกซ้อม และตีความจากบท หรือการบรีฟของผู้เขียน ทักษะด้านการแสดง ในที่นี้จะไม่ได้หมายถึงการแสดงออกทางกาย แต่แสดงออกทางน้าเสียงตาม อารมณ์ของตัวละคร เช่น อารมณ์โมโห กังวล สนุกสนาน หรือการเน้นเสียงหนักเบาเพื่อให้ เนื้อหาที่เป็นตัวอักษรมาทาให้มีชีวิตมีความน่าสนใจมากขึ้น ทักษะด้านภาษา นักพากย์เสียงต้องมีทักษะทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เพื่อให้เข้าใจ อารมณ์ของตัวละครได้มากขึ้น สามารถทางานพากย์ได้หลากหลายมากขึ้น ทักษะเฉพาะทางการเล่นเสียงเล่นคา ทักษะด้านนี้จะได้มาจากการฝึกฝนและประสบการณ์ เช่น เทคนิคการเล่นคา การแทรกมุกตลก หรือการใช้ดัดเสียงเพื่อให้สามารถพากย์เป็นหลายตัว ละครได้ในเรื่องเดียว จะช่วยให้งานพากย์น่าสนใจมากขึ้น
- 13. ทักษะที่ควรมี ทักษะการฟัง การพูดและการออกเสียง หากเป็นกรณีในการพากย์เสียงทับเสียงภาษาอื่นต้องทาความเข้าใจ ในน้าเสียง และอารมณ์ของตัวละคร และพูด ออกเสียงอย่างชัดเจนและเข้าใจ ทักษะการฟัง การพูดและการออกเสียง หากเป็นกรณีในการพากย์เสียงทับเสียงภาษาอื่น ต้องทาความเข้าใจ ในน้าเสียง และอารมณ์ของตัวละคร และพูด ออกเสียงอย่างชัดเจนและเข้าใจ ทักษะการร้องเพลง อาจไม่จาเป็นที่สุด แต่ถือเป็นทักษะที่จะช่วยขยายวงกว้างในการทางานมากขึ้น เช่น สามารถพากย์เสียงการ์ตูนแพลงหรือภาพยนตร์เพลง (Musical Film) ทักษะภาษาอังกฤษ ถือว่าจาเป็นอย่างมาก เพราะปัจจุบันหากเป็นนักพากย์ที่สามารถพูดได้ทั้งไทยและ อังกฤษอย่างชัดเจน และมีสาเนียงที่ถูกต้อง จะช่วยเพิ่มรายได้มากขึ้น
- 14. เส้นทางสู่อาชีพ การศึกษา นักพากย์เสียงเป็นอาชีพที่สามารถฝึกฝนได้ ไม่จาเป็นต้องเรียนตรงสาย แต่ในสาขาวิชาที่ใกล้เสียง ที่จะช่วยผลักดันให้เข้าใจและทางานอาชีพนี้ได้ดียิ่งขึ้น จะเน้นสาขาทางนิเทศศาสตร์หรือสาขา ด้านศิลปะการแสดง เพื่อเข้าใจการทางานเบื้องหลังรวมทั้งพื้นฐานการสวมบทบาทตัวละครได้ มากยิ่งขึ้น ระดับมัธยมศึกษาสายวิทย์หรือสายศิลป์ หรือปวช. หรือ ปวส. สาขาที่เกี่ยวข้องสามารถเข้าศึกษา โดยการสอบคัดเลือก ตามเงื่อนไขของแต่ละสถาบัน ระดับปริญญาตรี สาขาที่ใกล้เคียง เช่น คณะนิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารการแสดง ใช้เวลาเรียน 4 ปี วุฒิการศึกษา นศ.บ. (นิเทศศาสตร์บัณฑิต) เป็นต้น
- 15. คาแนะนาสาหรับพัฒนาตนเอง Hard Skills ต้องรู้จักธรรมชาติของเสียงตัวเองก่อน ว่าเป็นคนเสียงแบบไหนเสียงหนา เสียงบางควรจะพากย์ เป็นตัวอะไรได้บ้าง ฝึกออกเสียง เพื่อออกเสียงให้ชัดถ้อยชัดคา อักขระถูกต้อง ไม่ว่าจะฝึกฝนด้วยตัวเอง หรือฝึกโดย สถาบัน หรือมีครูผู้สอน ฝึกการทาหลายๆ อย่างไปพร้อมๆ กัน เช่น การอ่าน การออกเสียง การใส่อารมณ์ในบทที่กาลังให้ เสียง เพราะการพากย์จะต้องทาทุกอย่างทั้งหมดภายในเวลาเดียวกัน ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่อง ง่าย การหัดทาเสียงที่หลากหลาย อย่างหนังเรื่องหนึ่ง นักพากย์แต่ละคนต้องทาหน้าที่พากย์เสียงตัว ละครหลายตัว ซึ่งอาจจะมีหลายบุคลิกลักษณะ การหัดพากย์เสียงในอารมณ์ และในสถานการณ์ต่างๆ กัน ต้องพยายามทาให้ได้ และต้องหาวิธี สร้างเสียงให้เข้ากับอารมณ์และสถานการณ์นั้นๆ
- 16. คาแนะนาสาหรับพัฒนาตนเอง การบังคับ ควบคุมการเปล่งเสียง พลังของเสียงจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเรามีการบังคับ และความคุมการเปล่ง เสียงได้ดีพอ ซึ่งอาจจะใช้หลักและเทคนิคของการร้องเพลง การแสดงละครเวที ที่ใช้เสียงเป็นหลักนามา ประยุกต์ใช้ เมื่อเวลาผ่านไปพอควบคุมเสียงได้แล้ว จะรู้สึกเองว่าเสียงที่ส่งออกไปสื่ออารมณ์ได้ตรงตาม ต้นฉบับจริงๆ Soft Skills ฝึกการทางานร่วมกับผู้อื่น เพราะเป็นงานที่ต้องทาเป็นทีม จัดการเวลาให้ดี เพราะเป็นงานที่กดดันทั้งเรื่อง กิจกรรมต่าง ๆ เข้าร่วมโครงการฝึกอบรม หรือการประกวดนักพากย์รุ่นจิ๋ว นักพากย์เยาวชนต่าง ๆ ทั้งจากภาครัฐหรือ เอกชน
- 17. เรื่องเล่าในรั้วมหาวิทยาลัย แม้ว่านักพากย์เสียง จะไม่จาเป็นต้องเรียนตรงสาย แต่ตัวอย่างคณะที่ใกล้เคียงและช่วยพัฒนา ส่งเสริมศักยภาพการเป็นนักพากย์ได้ดี คือ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารการแสดง (ตัวอย่าง หลักสูตรจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) เพราะการพากย์ก็คือการแสดง แต่เป็นการแสดงด้วย เสียงแทนนักแสดงในเรื่อง ฉะนั้นการเรียนสาขานี้จะทาให้เข้าถึงบทบาทตัวละครได้ง่ายยิ่งขึ้น รู้จักการใช้เสียงสื่ออารมณ์ความรู้สึกได้ เคล็ดลับการเรียน ต้องฝึกตัวเองบ่อยๆ พยายามเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ไปเรียนรู้ข้างนอก เช่น เข้าร่วมกิจกรรมของ ทางมหาวิทยาลัย หรือการรับงานอิสระ อย่างนักพากย์ เล่านิทาน งานพิธิกรเพื่อลองว่าเราถนัด แบบไหน แล้วเขามีเทคนิคยังไงบ้าง จะทาให้เราเรียนรู้ได้เร็ว เป็นไวกว่าเรียนในห้องเพียง อย่างเดียว ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย ปี 1 ถึง ปี 2 จะเรียนรวมกันก่อนทั้งคณะ ก็จะเรียนพวกวิชาพื้นฐานวิชาทางนิเทศศาสตร์เหมือนกัน เช่น พื้นฐานการประชาสัมพันธ์และโฆษณา การสื่อสารมวนชนและนิเทศศาสตร์เบื้องต้น การ สื่อข่าว การเขียนข่าว หลักและการปฏิบัติทางวาทนิเทศ ภาษาเพื่อการสื่อสาร (รอบด้านทั้ง ฟัง พูด อ่าน เขียน)
- 18. เรื่องเล่าในรั้วมหาวิทยาลัย ชั้นปีที่ 3 จะได้เรียนทฤษฎีสื่อสารการแสดงการบริหารจัดการการแสดง วรรณกรรมการแสดง การเขียนบท การวิจารณ์การแสดง และการฝึกงานอาชีพทางสื่อสารการแสดง ชั้นปี 4 จะได้เรียนการจัดการด้านโปรดักชัน การทาละครขึ้นมาจริงๆ เขียนบทเอง ทาทุกอย่างเอง เป็นโปร เจ็กต์จบตอนสุดท้ายปลายภาคเรียน ค่าเทอมตลอดหลักสูตร -กยศ ทุนจิตอาสาพัฒนาคณะศิลปกรรมศาสตร์ (มีหลายทุนขึ้นอยู่กับคุณสมบัติที่ทางคณะกาหนดไว้)
- 19.