PIŁKA WODNASKRZYŻOWANIE RUGBY Z FUTBOLEM I SIATKÓWKĄ
Daniel Berk Ia LO
PIŁKA WODNA (Z ANG. WATERPOLO)
To masowy mord w wodzie, przeżyje najsilniejszy –
donosił po meczu piłki wodnej u schyłku XIX wieku jeden z
amerykańskich dziennikarzy. Duszenie i podtapianie było
na porządku dziennym, gdy waterpolo raczkowało.
Zdarzało się, że z pływalni wynoszono nieprzytomnych
graczy. Drużyny były zaś do tego stopnia krewkie, że
czasami zajadle walczących zawodników musiała
rozdzielać... publiczność.
Za prekursorów waterpolo uważają się Szkoci. Pierwsze treningi w tej grze miały
odbywać się na pływalniach Glasgow po zajęciach pływackich. Nie ulega również
wątpliwości, że jako pierwszy przepisy opracował Szkot William Wilson w 1876 roku.
Wówczas też zorganizowano premierowe zawody. Co ciekawe, tego pionierskiego
zadania podjęło się... Towarzystwo Wioślarskie. Turniej zorganizowano w Bournemoth.
Osiem lat później piłka wodna została
uznana przez ASA za dyscyplinę sportową.
Jednak nadal żartowano, że jest to rugby i
piłka nożna razem wzięte w wodzie, robiąc
tym samym aluzję do brutalności gry. Ale od
1888 roku, gdy Brytyjczycy zorganizowali
pierwsze krajowe mistrzostwa, nic nie
hamowało rozwoju tej dyscypliny. Włączona
została nawet do uniwersyteckich rozgrywek
pomiędzy Oksfordem i Cambridge.
W 1890 roku doszło do pierwszego meczu
międzynarodowego. Szkocja pokonała Anglię 4:0.
Wkrótce potem pojawiły się dwa style gry. Na Wyspach
preferowano grę stateczną, obfitującą w precyzyjne
podania, podczas gdy na kontynencie, głównie we
Francji, stawiano na dużą ruchliwość grających. Jednak
nowy i przełomowy impuls przyszedł dopiero zza oceanu.
Praktycznie Amerykanie odeszli od tratw, a bramki
wymalowali kredą na ścianach basenów. Wprowadzili też
nowatorskie rozwiązania techniczne, jakimi wówczas były
kilkunastometrowe podania i strzały. W 1890 roku Harold
Reeder opisał nowe reguły gry.
Cywilizowanie reguł zaczęło następować od lat
dwudziestych XX wieku. Co ciekawe, wraz z tym
procesem supremację zaczęli tracić Brytyjczycy,
powszechnie uważani za.. dżentelmenów. Do światowej
czołówki coraz skuteczniej dobijali Belgowie, Niemcy,
Węgrzy, a po II wojnie światowej także Jugosłowianie,
Włosi, Rosjanie i Hiszpanie... Obecnie ten sport jest
uprawiany w ponad 100 krajach.
Pierwszy turniej dla kobiet rozegrany został podczas
Igrzysk w Sydney w 2000. Od 1926 organizowane są
męskie Mistrzostwa Europy (żeńskie od 1985), od 1973
męskie Mistrzostwa Świata (żeńskie od 1986), a od 2002
męska Liga Światowa (żeńska od 2004). Od 1979
rozgrywany jest męski i żeński Puchar Świata. Rozwojem
piłki wodnej kieruje Techniczny Komitet Piłki Wodnej przy
Światowej Federacji Pływackiej (FINA).
Za tzw. przewinienia główne, tj. topienie, uderzanie,
kopanie, odciąganie zawodnika od piłki, grozi 20-
sekundowe wykluczenie z gry. Jeśli przewinienie
następuje w odległości bliższej niż 4 m od własnej
bramki, jest rzut karny dla przeciwników. O zwycięstwie
decyduje większa liczba zdobytych bramek.
Bramka ma szerokość 3 m i wysokość 90 cm. Basen
powinien być na tyle głęboki, aby żaden z graczy nie
dotykał nogami dna, najczęściej minimum 180 cm. Jeżeli
basen jest płytszy niż 1,5 metra, to wówczas bramka
powinna mieć wysokość 2,4 metra od dna basenu. Gole
można zdobywać każdą częścią ciała, z wyjątkiem
zaciśniętej pięści. Drużyna ma 35 sekund na oddanie
strzału. W czasie gry nie wolno chodzić po dnie, odbijać
się od dna, łapać piłki w dwie ręce (z wyjątkiem
bramkarza w polu karnym), zatapiać piłki, gdy się jest
atakowanym.
W 2005 roku wraz z korektą niektórych przepisów
zmieniono czas gry. Zamiast kwart po siedem minut, z
przerwą dwuminutową po każdej, są teraz cztery części
po 8 minut każda, a pięciominutową przerwę zarządza się
tylko w połowie spotkania. Na starcie każdej z kwart
zawodnicy ustawiają się wzdłuż linii bramkowej i po
sygnale sędziego dwóch graczy z każdej drużyny płynie po
piłkę, która jest umieszczona na środku boiska.
Drużyna liczy siedmiu graczy, w tym bramkarz oraz
maksymalnie sześciu rezerwowych. W strefie zmian,
znajdującej się w narożniku basenu i oznaczonej
czerwonymi linami, gracze mogą się zmieniać w czasie
gry, a także w trakcie kary wykluczenia. Zmiany w
dowolnym miejscu boiska można dokonywać po każdej
bramce lub w czasie przerwy w grze. Liczba zmian jest
nieograniczona.
Boisko powinno mieć co najmniej 20 i nie więcej niż
30 metrów długości oraz od 10 do 20 metrów szerokości.
Na boisku oznaczone są (przez słupki na brzegu) linie:
połowy boiska (biała); 2 m od bramki (czerwona) oznacza
pole spalone – nie można wpłynąć za nią, gdy w
oddzielonym przez nią obszarze nie ma piłki; 5 m (żółta,
obowiązuje od 2005 roku, poprzednio była 4 m) – linia
rzutów karnych, ogranicza pole karne, oraz 7 m (zielona)
– linia strzałów bezpośrednich, czyli można z niej rzucać
bez podania po faulu, choć według ostatnich modyfikacji
przepisów można już próbować strzelać i z pięciu
metrów.
KREW W WODZIE
Mecz półfinałowy piłki wodnej pomiędzy
drużynami Węgier i ZSRR w trakcie Igrzysk
Olimpijskich w Melbourne w 1956 roku. Jest
prawdopodobnie najbardziej znany w historii tej
dyscypliny. Mecz odbył się 6 grudnia 1956, został
rozegrany tuż po upadku powstania węgierskiego
1956. Drużyna Węgier zwyciężyła 4-0. Nazwa meczu
pochodzi od krwi Ervina Zádora, która zabarwiła
wodę po uderzeniu przez rosyjskiego zawodnika. Po
tym niesportowym zagraniu publiczność (w
większości kibicująca Węgrom) próbowała
wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Sędzia
był zmuszony przerwać mecz przed czasem i uznać
zwycięstwo drużyny prowadzącej.
Aktualnie w Polsce są dwie ligi: Ekstraklasa, I liga.
Wyróżniamy cztery grupy wiekowe: seniorzy, juniorzy,
juniorzy młodsi i młodzicy.
Obecnie funkcjonuje w Polsce kilkanaście klubów
piłki wodnej: Arkonia Szczecin, Lipnowskie Diabły, GKPW
59 Gorzów Wielkopolski, KSZO Ostrowiec Świętokrzyski,
UKPW 44 Warszawa, ŁSTW Łódź, DSW water polo
Poznań, UKS Neptun Łódź, WTS Bytom, AZS AWF Poznań,
UKS Kajman Zgierz, KS CKS Orka Szczecin, UKS Pałac
Młodzieży Warszawa, WUKPW Octopus Warszawa, UKS
Niska Warszawa, Amicus Aque Police, UKP Marlin
Gryfino, UKS Batory 12, Legia Warszawa, KS Alfa Gorzów
Wielkopolski, AZS Uniwersytet Warszawski. Niestety nie
wszystkie z tej listy grają w meczach, ale są nadal wpisane
w FINA, AKPW oraz PZP.
W dniach 8-10.01.15 w Berlinie odbył się II.
Internationales Herren - Wasserball - Turnier des Pro
Sport Berlin 24 e.V. W turnieju tym Arkonia Szczecin
zajęła 3 miejsce.
Najbliższy mecz jaki zostanie rozegrany przez
Arkonie Szczecin odbędzie się 13-14.02.16r. przeciwko KS
Waterpolo Poznań.
Źródła:
 Trener oraz własne doświadczenie;
 Regulamin gry;
 www.pilkawodna.waw.pl;
 Wikipedia;
 Gazety;
 YouTube;
 Google;
 www.livetv.sx oraz www.goo.gl/jsqMTE;

Piłka wodna 2013

  • 1.
    PIŁKA WODNASKRZYŻOWANIE RUGBYZ FUTBOLEM I SIATKÓWKĄ Daniel Berk Ia LO
  • 2.
    PIŁKA WODNA (ZANG. WATERPOLO) To masowy mord w wodzie, przeżyje najsilniejszy – donosił po meczu piłki wodnej u schyłku XIX wieku jeden z amerykańskich dziennikarzy. Duszenie i podtapianie było na porządku dziennym, gdy waterpolo raczkowało. Zdarzało się, że z pływalni wynoszono nieprzytomnych graczy. Drużyny były zaś do tego stopnia krewkie, że czasami zajadle walczących zawodników musiała rozdzielać... publiczność.
  • 3.
    Za prekursorów waterpolouważają się Szkoci. Pierwsze treningi w tej grze miały odbywać się na pływalniach Glasgow po zajęciach pływackich. Nie ulega również wątpliwości, że jako pierwszy przepisy opracował Szkot William Wilson w 1876 roku. Wówczas też zorganizowano premierowe zawody. Co ciekawe, tego pionierskiego zadania podjęło się... Towarzystwo Wioślarskie. Turniej zorganizowano w Bournemoth. Osiem lat później piłka wodna została uznana przez ASA za dyscyplinę sportową. Jednak nadal żartowano, że jest to rugby i piłka nożna razem wzięte w wodzie, robiąc tym samym aluzję do brutalności gry. Ale od 1888 roku, gdy Brytyjczycy zorganizowali pierwsze krajowe mistrzostwa, nic nie hamowało rozwoju tej dyscypliny. Włączona została nawet do uniwersyteckich rozgrywek pomiędzy Oksfordem i Cambridge. W 1890 roku doszło do pierwszego meczu międzynarodowego. Szkocja pokonała Anglię 4:0. Wkrótce potem pojawiły się dwa style gry. Na Wyspach preferowano grę stateczną, obfitującą w precyzyjne podania, podczas gdy na kontynencie, głównie we Francji, stawiano na dużą ruchliwość grających. Jednak nowy i przełomowy impuls przyszedł dopiero zza oceanu. Praktycznie Amerykanie odeszli od tratw, a bramki wymalowali kredą na ścianach basenów. Wprowadzili też nowatorskie rozwiązania techniczne, jakimi wówczas były kilkunastometrowe podania i strzały. W 1890 roku Harold Reeder opisał nowe reguły gry.
  • 4.
    Cywilizowanie reguł zaczęłonastępować od lat dwudziestych XX wieku. Co ciekawe, wraz z tym procesem supremację zaczęli tracić Brytyjczycy, powszechnie uważani za.. dżentelmenów. Do światowej czołówki coraz skuteczniej dobijali Belgowie, Niemcy, Węgrzy, a po II wojnie światowej także Jugosłowianie, Włosi, Rosjanie i Hiszpanie... Obecnie ten sport jest uprawiany w ponad 100 krajach. Pierwszy turniej dla kobiet rozegrany został podczas Igrzysk w Sydney w 2000. Od 1926 organizowane są męskie Mistrzostwa Europy (żeńskie od 1985), od 1973 męskie Mistrzostwa Świata (żeńskie od 1986), a od 2002 męska Liga Światowa (żeńska od 2004). Od 1979 rozgrywany jest męski i żeński Puchar Świata. Rozwojem piłki wodnej kieruje Techniczny Komitet Piłki Wodnej przy Światowej Federacji Pływackiej (FINA).
  • 5.
    Za tzw. przewinieniagłówne, tj. topienie, uderzanie, kopanie, odciąganie zawodnika od piłki, grozi 20- sekundowe wykluczenie z gry. Jeśli przewinienie następuje w odległości bliższej niż 4 m od własnej bramki, jest rzut karny dla przeciwników. O zwycięstwie decyduje większa liczba zdobytych bramek. Bramka ma szerokość 3 m i wysokość 90 cm. Basen powinien być na tyle głęboki, aby żaden z graczy nie dotykał nogami dna, najczęściej minimum 180 cm. Jeżeli basen jest płytszy niż 1,5 metra, to wówczas bramka powinna mieć wysokość 2,4 metra od dna basenu. Gole można zdobywać każdą częścią ciała, z wyjątkiem zaciśniętej pięści. Drużyna ma 35 sekund na oddanie strzału. W czasie gry nie wolno chodzić po dnie, odbijać się od dna, łapać piłki w dwie ręce (z wyjątkiem bramkarza w polu karnym), zatapiać piłki, gdy się jest atakowanym.
  • 6.
    W 2005 rokuwraz z korektą niektórych przepisów zmieniono czas gry. Zamiast kwart po siedem minut, z przerwą dwuminutową po każdej, są teraz cztery części po 8 minut każda, a pięciominutową przerwę zarządza się tylko w połowie spotkania. Na starcie każdej z kwart zawodnicy ustawiają się wzdłuż linii bramkowej i po sygnale sędziego dwóch graczy z każdej drużyny płynie po piłkę, która jest umieszczona na środku boiska. Drużyna liczy siedmiu graczy, w tym bramkarz oraz maksymalnie sześciu rezerwowych. W strefie zmian, znajdującej się w narożniku basenu i oznaczonej czerwonymi linami, gracze mogą się zmieniać w czasie gry, a także w trakcie kary wykluczenia. Zmiany w dowolnym miejscu boiska można dokonywać po każdej bramce lub w czasie przerwy w grze. Liczba zmian jest nieograniczona.
  • 7.
    Boisko powinno miećco najmniej 20 i nie więcej niż 30 metrów długości oraz od 10 do 20 metrów szerokości. Na boisku oznaczone są (przez słupki na brzegu) linie: połowy boiska (biała); 2 m od bramki (czerwona) oznacza pole spalone – nie można wpłynąć za nią, gdy w oddzielonym przez nią obszarze nie ma piłki; 5 m (żółta, obowiązuje od 2005 roku, poprzednio była 4 m) – linia rzutów karnych, ogranicza pole karne, oraz 7 m (zielona) – linia strzałów bezpośrednich, czyli można z niej rzucać bez podania po faulu, choć według ostatnich modyfikacji przepisów można już próbować strzelać i z pięciu metrów.
  • 8.
    KREW W WODZIE Meczpółfinałowy piłki wodnej pomiędzy drużynami Węgier i ZSRR w trakcie Igrzysk Olimpijskich w Melbourne w 1956 roku. Jest prawdopodobnie najbardziej znany w historii tej dyscypliny. Mecz odbył się 6 grudnia 1956, został rozegrany tuż po upadku powstania węgierskiego 1956. Drużyna Węgier zwyciężyła 4-0. Nazwa meczu pochodzi od krwi Ervina Zádora, która zabarwiła wodę po uderzeniu przez rosyjskiego zawodnika. Po tym niesportowym zagraniu publiczność (w większości kibicująca Węgrom) próbowała wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Sędzia był zmuszony przerwać mecz przed czasem i uznać zwycięstwo drużyny prowadzącej.
  • 9.
    Aktualnie w Polscesą dwie ligi: Ekstraklasa, I liga. Wyróżniamy cztery grupy wiekowe: seniorzy, juniorzy, juniorzy młodsi i młodzicy. Obecnie funkcjonuje w Polsce kilkanaście klubów piłki wodnej: Arkonia Szczecin, Lipnowskie Diabły, GKPW 59 Gorzów Wielkopolski, KSZO Ostrowiec Świętokrzyski, UKPW 44 Warszawa, ŁSTW Łódź, DSW water polo Poznań, UKS Neptun Łódź, WTS Bytom, AZS AWF Poznań, UKS Kajman Zgierz, KS CKS Orka Szczecin, UKS Pałac Młodzieży Warszawa, WUKPW Octopus Warszawa, UKS Niska Warszawa, Amicus Aque Police, UKP Marlin Gryfino, UKS Batory 12, Legia Warszawa, KS Alfa Gorzów Wielkopolski, AZS Uniwersytet Warszawski. Niestety nie wszystkie z tej listy grają w meczach, ale są nadal wpisane w FINA, AKPW oraz PZP. W dniach 8-10.01.15 w Berlinie odbył się II. Internationales Herren - Wasserball - Turnier des Pro Sport Berlin 24 e.V. W turnieju tym Arkonia Szczecin zajęła 3 miejsce. Najbliższy mecz jaki zostanie rozegrany przez Arkonie Szczecin odbędzie się 13-14.02.16r. przeciwko KS Waterpolo Poznań.
  • 10.
    Źródła:  Trener orazwłasne doświadczenie;  Regulamin gry;  www.pilkawodna.waw.pl;  Wikipedia;  Gazety;  YouTube;  Google;  www.livetv.sx oraz www.goo.gl/jsqMTE;