Downloaded 10 times
nana lomidze
- 1. გორის VIII საჯარო სკოლა საგანი - ქართული ლიტერატურა თემა - გიორგი ლეონიძის ბიოგრაფია კლასი - V მასწავლებელი - ნანა ლომიძე
- 2. “ სულუბრალო სოფელს მაშინ გაუვარდება დიდი სახელი, თუ იქ დიდი ომი მოხდება” – ცნობილი ფრანგი მწერლის – ვიქტორ ჰიუგოს ეს გამონათქვამი მიხეილ ჯავახიშვილმა – XX საუკუნის დიდმა ქართველმა პროზაიკოსმა ასე დაასრულა: “და მაშინაც გაუვარდება, თუ აქ დიდი ვაჟკაცი დაიბადება”.
- 3.
- 4.
- 5.
- 6.
- 7.
- 8.
- 9. როგორც გოგლა აღნიშნავს,დედას ძალიან ჰყვარებია ვარდები და ეზოში წითელი “ ვარდისჭალა ჰქონია გამართული”. დღესაც ყვავის ვარდები ლეონიძეების ეზოში; დღესაც დგას დედის ხელით დარგული თუთის ხე.
- 10.
- 11.
- 12. ნილოლოზი ლევანი სიმონიევგენია ნინო თინათინი ნესტანი გიორგი ქავთარაძე გიორგი
- 13. დედა-სოფიო ნიკოლოზის ასულიგულისაშვილი
- 14. გიორგი ლეონიძის მშობლებიმამა - ნიკოლოზ სიმონის ძე ლეონიძე დედა - სოფიო ნიკოლოზის ასული გულისაშვილი
- 15. გოგლას და -ძმა
- 16.
- 17.
- 18.
- 19.
- 20.
- 21.
- 22.
- 23.
- 24.
- 25.
- 26.
- 27.
- 28. მაგიდა და სკამებითუთის ხის ქვეშ, სადაც იკრიბებოდნენ გოგლას მეგობრები
- 29.
- 30. მეუღლე გიორგი ლეონიძემთავისი ცხოვრება დაუკავშირა ეფემია გედევანიშვილს. თავადური წარმომავლობის ქალბატონი სოფელ გოროვანიდან იყო.
- 31.
- 32. “ კი არუნდა ვწერდე, ყვავილებით უნდა ვწნავდე, ჩემი სოფლის ყვავილებით უნდა ვქსოვდე ამ წიგნის კიდობანს.” ეს წიგნი “ ნატვრის ხეა”, რომელიც პოეტმა დედის ხსოვნას მიუძღვნა .
- 33.
- 34. სიცოცხლის ბოლო წლები 1959 წელს პოეტი გიორგი ლეონიძე წერდა: “როგორია ჩემი გეგმები მომავლისთვის? მე მელოდება რომანი “პატარძეული”, პატარა პოემები ხალხის გმირულ შრომაზე, ლირიკული ლექსების ციკლი და პოემა “ჩემი ბაღი” – მოგონებანი განვლილი გზისა, - რასაც გაზაფხულზე უნდა შევუდგე.” ამ შემოქმედებითი განაცხადის შემდეგ გ.ლეონიძემ დაახლოებით ექვს-ნახევარი წელი იცოცხლა. ეს ყვე;ლაფერი კი განუხორციელებელი დარჩა. 1966 წლის 9 აგვისტოს, საღამოს 8 სათზე, წყნეთში, საკუთარ აგარაკზე გარდაიცვალა გიორგი ლეონიძე. მწერალთა კავშირის სახლიდან გიორგი ლეონიძის ცხედარი გადაასვენეს მთაწმინდის პანთეონში და იქვე დაკრძალეს.
- 35.