Egilea: Naia Pinedo
Bazen behin, toki magiko bat. Bertan, lagun
 asko zeuden.
Gure antzekoak ziren baina
 bazeukaten gauza miresgarri
 bat: botereak zituzten.
Baina haien artean ez ziren ezagutzen.
 Bakoitza bere kontura zegoen eta
 gurutzatzen zirenean ez ziren ezta
 agurtzen.
Denbora asko pasa eta gero denak arazo
 berdina zeukatela konturatu ziren.
Leku horren erdian zuhaitz eskuzabal bat
  zegoen fruituak ematen zituena gosea
  kentzeko. Honez gain, itzala ematen zuen.
Baina egun batean, lehortzen hasi zen,
 hostoak jauzi zitzaizkion eta ez zituen
 fruituak ematen. Saiatu ziren konpontzen,
 bakoitza bere kontura.
Tilin aurreratu zen, begi
   batekin keinu egin
   zuen eta eguzkia
   atera zen.
Tilanek hortzekin zarata
   egin zuen eta hodeiak
   zerua estali zuten,
   dena ilundu arte eta
   zuhaitza beldurtu egin
   zen.
Tilonek bere belarriak
   mugitu zituen eta
   euria hazi zen eta
   zuhaitza pozik ipini
   zen baina ordu asko
   pasa eta gero, ito zen
   ur asko erori
   zitzaiolako eta berriro
   triste jarri zen.
Tilenek ere frogatu nahi
   zuen bere zortea.
   Mugitu zuen bere
   sudurra eta aireak
   putz egin zuen,
   hostoak kulunkatu
   zituen baina
   azkenean jauzi egin
   zitzaizkion.
Ez zuen ezer lortzen zuhaitzak eta koitadua
 txartzen zegoen erremediorik gabe.
• Egun baten,
  Tilunek auzotar
  bat ikusi zuen
  hurbil turismoa
  egiten. Behatu,
  ikusi eta
  konturatu zen
  gertatu zena.
Tilunek eskuak igurtzi eta uhin magnetikoak
  sortzen zituen eta dena erakartzen zuen.
  Berehala hasi zen lanean. Ezkutatuta
  itxaron zuen arramaren atzetik pasatu arte
  bere lagunak. Momentu horretan, denak
  hurbil zeudenean igurditzen hasi zen.
Bakoitzak bere izena entzutean dakitena
 egin behar zuten.



               Tilin, Tilan,
                Tilon eta
                   Tilen.
Tilun hazi zen abesten:
- Tilin, Tilin begira nor dagoen hor -eta Tilinek
   eguzkia ateratzea lortu zuen-.
- Tilan da, Tilanek lagunduko zaitu –eta hodeiak
   eguzkia izkina batean estali zuten-.
- Hurbildu Tilon zaparrada bat jauziko da -eta euria
   hasi zen-.
- Zu falta zara Tilen mugitu bere hostoak eta ondo
   egingo duzu -haizeak leun putz egin zuen-.´´
Tilunek esan zion etortzeko denak batera abesti hori
   abestera. Horrela egin zuen eta zer uzte duzu pasatu
   zela? Noski baietz, zuhaitzari hostoak eta fruitu gozoak
   atera zitzaizkion eta lau lagunak Tilin, Tilan, Tilon eta
   Tilen konturatu egin ziren zenbat gauza egin ahal zuten
   elkarrekin.
Tilunek jarraitu zuen bidaiatzen. Egun
  batean, ikusten bazarete goraintziak eman
  nire partez.
Naia

Naia

  • 1.
  • 2.
    Bazen behin, tokimagiko bat. Bertan, lagun asko zeuden.
  • 3.
    Gure antzekoak zirenbaina bazeukaten gauza miresgarri bat: botereak zituzten.
  • 4.
    Baina haien arteanez ziren ezagutzen. Bakoitza bere kontura zegoen eta gurutzatzen zirenean ez ziren ezta agurtzen. Denbora asko pasa eta gero denak arazo berdina zeukatela konturatu ziren.
  • 5.
    Leku horren erdianzuhaitz eskuzabal bat zegoen fruituak ematen zituena gosea kentzeko. Honez gain, itzala ematen zuen.
  • 6.
    Baina egun batean,lehortzen hasi zen, hostoak jauzi zitzaizkion eta ez zituen fruituak ematen. Saiatu ziren konpontzen, bakoitza bere kontura.
  • 7.
    Tilin aurreratu zen,begi batekin keinu egin zuen eta eguzkia atera zen.
  • 8.
    Tilanek hortzekin zarata egin zuen eta hodeiak zerua estali zuten, dena ilundu arte eta zuhaitza beldurtu egin zen.
  • 9.
    Tilonek bere belarriak mugitu zituen eta euria hazi zen eta zuhaitza pozik ipini zen baina ordu asko pasa eta gero, ito zen ur asko erori zitzaiolako eta berriro triste jarri zen.
  • 10.
    Tilenek ere frogatunahi zuen bere zortea. Mugitu zuen bere sudurra eta aireak putz egin zuen, hostoak kulunkatu zituen baina azkenean jauzi egin zitzaizkion.
  • 11.
    Ez zuen ezerlortzen zuhaitzak eta koitadua txartzen zegoen erremediorik gabe.
  • 12.
    • Egun baten, Tilunek auzotar bat ikusi zuen hurbil turismoa egiten. Behatu, ikusi eta konturatu zen gertatu zena.
  • 13.
    Tilunek eskuak igurtzieta uhin magnetikoak sortzen zituen eta dena erakartzen zuen. Berehala hasi zen lanean. Ezkutatuta itxaron zuen arramaren atzetik pasatu arte bere lagunak. Momentu horretan, denak hurbil zeudenean igurditzen hasi zen.
  • 14.
    Bakoitzak bere izenaentzutean dakitena egin behar zuten. Tilin, Tilan, Tilon eta Tilen.
  • 15.
    Tilun hazi zenabesten: - Tilin, Tilin begira nor dagoen hor -eta Tilinek eguzkia ateratzea lortu zuen-. - Tilan da, Tilanek lagunduko zaitu –eta hodeiak eguzkia izkina batean estali zuten-. - Hurbildu Tilon zaparrada bat jauziko da -eta euria hasi zen-. - Zu falta zara Tilen mugitu bere hostoak eta ondo egingo duzu -haizeak leun putz egin zuen-.´´
  • 16.
    Tilunek esan zionetortzeko denak batera abesti hori abestera. Horrela egin zuen eta zer uzte duzu pasatu zela? Noski baietz, zuhaitzari hostoak eta fruitu gozoak atera zitzaizkion eta lau lagunak Tilin, Tilan, Tilon eta Tilen konturatu egin ziren zenbat gauza egin ahal zuten elkarrekin.
  • 17.
    Tilunek jarraitu zuenbidaiatzen. Egun batean, ikusten bazarete goraintziak eman nire partez.