Uploaded bymnikol
1,170 views

Kef10 a synartiseis

ΥΠΟΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Embed presentation

Downloaded 13 times
Επικοινωνία: spzygouris@gmail.com Σπύρος Ζυγούρης Καθηγητής Πληροφορικής Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Πως ορίζεται ο τμηματικός προγραμματισμός; Πρόγραμμα Εντολή 1 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 5 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 6 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 7 Τέλος Modularization Τμήμα A Τέλος Τμήμα A Τμηματικός Προγραμματισμός Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Πρόγραμμα Τέλος Εντολή 1 κάλεσε ΤμήμαΤ μή μα a Εντολή 5 κάλεσε Τμήμα a Εντολή 6 κάλεσε Τμήμα a Εντολή 7
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Πως ορίζεται ο τμηματικός προγραμματισμός; Τμηματικός προγραμματισμός ονομάζεται • η τεχνική σχεδίασης και • ανάπτυξης προγραμμάτων ως ένα σύνολο από απλούστερα τμήματα κώδικα. ∆ηλαδή στο τμηματικό προγραμματισμό τα προγράμματα αποτελούνται από ένα σύνολο τμημάτων τα οποία επιλύουν τα επιμέρους υποπροβλήματα του αρχικού προβλήματος. Πρόβλημα Υποπρόβλημα 1 Υποπρόβλημα 2 Υποπρόβλημα Ν Τι είναι τα υποπρογράμματα; Να δοθεί σχετικό παράδειγμα. Στον τμηματικό προγραμματισμό κάθε τμήμα που επιτελεί ένα αυτόνομο έργο και έχει γραφεί χωριστά από το υπόλοιπο πρόγραμμα , ονομάζεται υποπρόγραμμα. Για παράδειγμα ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να επιλύσουμε το ακόλουθο πρόβλημα : Ένας καθηγητής επιθυμεί να φτιάξει πρόγραμμα το οποίο θα διαβάζει τους βαθμούς ενός μαθητή στα μαθήματα κατεύθυνσης και θα υπολογίζει το μέσο όρο τους. Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο εύκολα, αν αναλύσουμε στα εξής τμήματα: Εισαγωγή βαθμών Υπολογισμός μέσου όρου Εμφάνιση αποτελέσματος Καθένα από αυτά τα τμήματα μπορεί να υλοποιηθεί ως ένα υποπρόγραμμα.
Υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογία για το χωρισμό ενός προγράμματος σε υποπρόγραμμα; Ο χωρισμός ενός προγράμματος σε υποπρογράμματα , προϋποθέτει την ανάλυση του αρχικού προβλήματος σε υποπροβλήματα τα οποία μπορούν να αντιμετωπισθούν εύκολα και ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Η ανάλυση αυτή δεν είναι πάντα εύκολη και δεν υπάρχουν καθορισμένα βήματα που πρέπει να γίνουν. Η δυσκολία αυξάνεται όσο πιο μεγάλο και πιο σύνθετο είναι το πρόβλημα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
Ποιες ιδιότητες πρέπει να διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
Ποιες ιδιότητες πρέπει να διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες και απενεργοποιείται με την έξοδο από αυτό. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
Ποιες ιδιότητες πρέπει να διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες και απενεργοποιείται με την έξοδο από αυτό. 2. Πρέπει να είναι ανεξάρτητο από τα άλλα. ∆ηλ κάθε υποπρόγραμμα μπορεί να σχεδιαστεί , να αναπτυχθεί και να συντηρηθεί αυτόνομα χωρίς να επηρεαστούν από άλλα υποπρογράμματα. 3. Πρέπει να μην είναι πολύ μεγάλο ώστε να είναι εύκολα κατανοητό και να μπορεί να ελέγχεται. Γενικά κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να εκτελεί μόνο μία λειτουργία . Αν εκτελεί περισσότερες λειτουργίες , τότε συνήθως διασπάται σε μικρότερα υποπρογράμματα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
Ποια τα πλεονεκτήματα του τμηματικού προγραμματισμού; Ο χωρισμός ενός σύνθετου προγράμματος σε υποπρογράμματα , έχει τα εξής πλεονεκτήματα: 1. ∆ιευκολύνει την ανάπτυξη του αλγορίθμου και του αντίστοιχου προγράμματος. Η επίλυση προέρχεται από την επίλυση των απλών υποπροβλημάτων και όχι απευθείας από την αντιμετώπιση του συνολικού προβλήματος. 2. ∆ιευκολύνει την κατανόηση και την διόρθωση του προγράμματος. Ο χωρισμός ενός προγράμματος σε μικρότερα αυτοτελή τμήματα επιτρέπει τη γρήγορη διόρθωση οποιουδήποτε τμήματος, χωρίς οι αλλαγές αυτές να επηρεάσουν όλο το υπόλοιπο πρόγραμμα. Επίσης διευκολύνει την ανάγνωση και κατανόηση του τρόπου που λειτουργεί το πρόγραμμα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
Ποια τα πλεονεκτήματα του τμηματικού προγραμματισμού; 3. Απαιτεί λιγότερο χρόνο και προσπάθεια στη συγγραφή του προγράμματος, μειώνοντας συγχρόνως τα λάθη του. Το ίδιο το υποπρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιείται σε πολλά σημεία ενός προγράμματος όπου χρειάζεται. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται το μέγεθος του προγράμματος , ο χρόνος που απαιτείται για τη συγγραφή του και οι πιθανότητες λάθους , ενώ ταυτόχρονα γίνεται πιο κατανοητό. 4. Επεκτείνει τις δυνατότητες των γλωσσών προγραμματισμού. Ένα υποπρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα προγράμματα. Από τη στιγμή που έχει δημιουργηθεί , η χρήση του δε διαφέρει από τη χρήση των ενσωματωμένων συναρτήσεων που παρέχει η γλώσσα προγραμματισμού. Αν κάποια λειτουργία που δεν υποστηρίζεται απ’ ευθείας από τη γλώσσα χρειάζεται συχνά, πχ η εύρεση του μικρότερου δύο αριθμών , τότε μπορεί να γραφεί το αντίστοιχο υποπρόγραμμα και να χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται. Η συγγραφή πολλών υποπρογραμμάτων και η δημιουργία βιβλιοθηκών με αυτά ουσιαστικά επεκτείνουν την ίδια τη γλώσσα προγραμματισμού. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
Πως ενεργοποιούνται τα υποπρογράμματα από κάποιο άλλο πρόγραμμα; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Τα υποπρογράμματα ενεργοποιούνται για να εκτελέσουν συγκεκριμένες λειτουργίες. Κάθε υποπρόγραμμα για να ενεργοποιηθεί καλείται , από το αρχικό (κύριο) πρόγραμμα ή κάποιο άλλο υποπρόγραμμα . Συνήθως ένα υποπρόγραμμα δέχεται τιμές από το τμήμα προγράμματος που το καλεί και μετά την εκτέλεση του, επιστρέφει στο πρόγραμμα νέες τιμές ως αποτελέσματα. Οι τιμές αυτές καλούνται παράμετροι. Οι παράμετροι είναι σαν τις κοινές μεταβλητές ενός προγράμματος , με τη διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να παίρνουν τιμές στα υποπρογράμματα και να επιστρέφουν στο πρόγραμμα τα αποτελέσματα.
Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτων υπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Το είδος κάθε υποπρογράμματος καθορίζεται από το είδος της λειτουργίας που επιτελεί. Υπάρχουν δύο κατηγορίες υποπρογραμμάτων: 1. Οι διαδικασίες και 2. Οι συναρτήσεις.
Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτων υπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Η συνάρτηση είναι ένας τύπος υποπρογράμματος που υπολογίζει και επιστρέφει μόνο μία τιμή με το όνομα της (όπως οι μαθηματικές συναρτήσεις ). Οι διαδικασίες είναι ένας τύπος υποπρογράμματος που μπορεί να εκτελεί όλες τις λειτουργίες όπως ένα πρόγραμμα. ∆ηλ να διαβάζει τιμές , να επιστρέφει πολλές τιμές ως αποτελέσματα και να παράγει μηνύματα. Τοποθετούνται μετά το τέλος του κυρίου προγράμματος και καλούνται στα σημεία που χρειάζονται.
Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτων υπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Χαρακτηριστικά ∆ιαδικασιώνΧαρακτηριστικά Συναρτήσεων Για να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες χρησιμοποιείται η ειδική εντολή ΚΑΛΕΣΕ και το όνομα της διαδικασίας. Εκτελούνται απλά με την εμφάνιση του ονόματος τους σε οποιαδήποτε έκφραση. Μεταφέρουν τα αποτελέσματα τους στα άλλα υποπρογράμματα με τη χρήση παραμέτρων. Μοιάζουν με τις συναρτήσεις των μαθηματικών και μεταφέρουν το αποτέλεσμα τους στο πρόγραμμα που τις κάλεσε με το όνομα τους. Απλά δηλ με τη χρήση του ονόματος και όχι με παραμέτρους. Εκτελούν οποιαδήποτε λειτουργία , πχ –Εισάγουν δεδομένα –Εκτελούν υπολογισμούς, –Μεταβάλουν τις τιμές των μεταβλητών, –Τυπώνουν τα αποτελέσματα κτλ Υπολογίζουν μόνο μία τιμή, –Αριθμητική –Χαρακτήρα ,ή –Λογική Και μόνο αυτήν επιστρέφουν στο υποπρόγραμμα που την κάλεσε.
Πως γίνεται ο ορισμός μιας συνάρτησης; Να δοθούν σχετικά παραδείγματα. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Όνομα ( ): ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Τμήμα δηλώσεων μεταβλητών συνάρτησης ….. ΑΡΧΗ Εντολές Όνομα ← Έκφραση λίστα παραμέτρων Τύπος συνάρτησης Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Οι συναρτήσεις ορίζονται στο τέλος του προγράμματος. Κάθε συνάρτηση έχει την ακόλουθη δομή: Συμπεραίνουμε τα εξής: 1. Το όνομα της συνάρτησης μπορεί να οποιοδήποτε έγκυρο όνομα της ΓΛΩΣΣΑΣ. 2. Η λίστα παραμέτρων είναι μια λίστα μεταβλητών , των οποίων οι τιμές μεταβιβάζονται στη συνάρτηση , κατά τη κλήση της από το πρόγραμμα. Ουσιαστικά πρόκειται για τα δεδομένα εισόδου της συνάρτησης. 3. Οι συναρτήσεις υπολογίζουν και επιστρέφουν μια τιμή και η οποία μπορεί να είναι π.χ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ, ΑΚΕΡΑΙΑ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΛΟΓΙΚΗ. Ο τύπος της τιμής που επιστρέφει η συνάρτηση , δηλώνεται μετά τη λίστα των παραμέτρων. 4. Πριν από τη λέξη ΑΡΧΗ Που καθορίζει την αρχή της συνάρτησης , δηλώνονται οι τύποι των μεταβλητών εισόδου, καθώς και οι τυχόν βοηθητικές μεταβλητές ή σταθερές που χρησιμοποιεί η συνάρτηση. 5. Στις εντολές του σώματος της συνάρτησης πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχει μία εντολή εκχώρησης τιμής στο όνομα της συνάρτησης. Αυτή η τιμή, είναι η επιστρεφόμενη τιμή.
Να γραφεί συνάρτηση, η οποία θα υπολογίζει και θα επιστρέφει το άθροισμα δύο πραγματικών αριθμών. παράδειγμα ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Άθροισμα(α,β):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β ΑΡΧΗ Άθροισμα ← α+β ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , με τη μορφή παραμέτρων, δύο αριθμούς και θα επιστρέφει το άθροισμά τους. Η τιμή που θα επιστρέφεται (δηλ ο τύπος της συνάρτησης ) θα είναι πραγματική. Η συνάρτηση λοιπόν είναι :
Να γραφεί συνάρτηση, η οποία θα υπολογίζει και θα επιστρέφει το εμβαδόν ενός κύκλου, το οποίο δίνεται από τον τύπο πR2. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Εμβαδόν(R):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :R ΑΡΧΗ Εμβαδόν ← π*R^2 ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ R ΣΤΑΘΕΡΕΣ π=3.14 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ παράδειγμα Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , την ακτίνα του κύκλου. Η τιμή που θα επιστρέφεται θα είναι πραγματική. Στη συνάρτηση μπορούμε να έχουμε ως σταθερά το π.
Πως γίνεται η κλήση (χρήση) μιας συνάρτησης από ένα πρόγραμμα; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κάθε συνάρτηση χρησιμοποιείται σε ένα πρόγραμμα, όπως ακριβώς και οι ενσωματωμένες συναρτήσεις της γλώσσας. Απλώς αναφέρεται το όνομα της σε μια έκφραση ή σε μια εντολή και επιστρέφεται η τιμή της. Χ ← Άθροισμα (α,β) Χ ← Έμβαδόν (R) Άθροισμα ← α+β Εμβαδόν ← π*R^2 Στα προηγούμενα παραδείγματα οι συναρτήσεις μπορούν να κληθούν ως εξής: Στη μεταβλητή Χ, την πρώτη φορά , εκχωρείται η τιμή του αθροίσματος των μεταβλητών α και β. Στη μεταβλητή Χ, την δεύτερη φορά , εκχωρείται το εμβαδόν του κύκλου με ακτίνα R . Όταν γίνεται η κλήση των συναρτήσεων , γίνεται πρώτα η εκτέλεση του κώδικα της συνάρτησης και κατόπιν το αποτέλεσμα επιστρέφεται στο πρόγραμμα και εκχωρείται στη μεταβλητή Χ.
Να γραφεί συνάρτηση, η οποία θα υπολογίζει το μέγιστο τριών πραγματικών αριθμών. 10.01 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , τρεις αριθμούς και υπολογίζει το μέγιστο. Η συνάρτηση θα επιστρέφει μια πραγματική τιμή. Θα χρησιμοποιήσουμε μια βοηθητική μεταβλητή max για τον υπολογισμό του μεγίστου. Αυτή θα τη δηλώσουμε ως εσωτερική μεταβλητή στη συνάρτηση. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέγιστος(α,β,γ):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α, β, γ, max ΑΡΧΗ max ← α ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ β > max TOTE max ← β ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΑΝ γ > max TOTE max ← γ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Μέγιστος ← max 1. Αναγνωρίζουμε τα δεδομένα εισόδου, τα οποία δέχεται η συνάρτηση ως παραμέτρους 2. Αναγνωρίζουμε το ζητούμενο και τον τύπο του, ώστε να δηλώσουμε τον τύπο της συνάρτησης. 3. Γράφουμε τον κώδικα της συνάρτησης και δηλώνουμε , στο τμήμα δηλώσεων της συνάρτησης , τον τύπο των μεταβλητών εισόδου, καθώς και τις τυχόν βοηθητικές μεταβλητές ή σταθερές της συνάρτησης. κώδικας Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Για να κατασκευάσουμε μια συνάρτηση πρέπει να κάνουμε τα ακόλουθα βήματα:
Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.02 Να γραφεί συνάρτηση, η οποία θα δέχεται ως είσοδο ένα ακέραιο αριθμό και θα επιστρέφει στο πρόγραμμα την τιμή ΑΛΗΘΗΣ , αν ο αριθμός είναι άρτιος ή ΨΕΥ∆ΗΣ αν είναι περιττός. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Άρτιος (x) : ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x mod 2 = 0 TOTE α ← ΑΛΗΘΗΣ ΑΛΛΙΩΣ α ← ΨΕΥΔΗΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Άρτιος ← α ΛΟΓΙΚΕΣ :α Βοηθητική μεταβλητή Παρατήρηση: Εκχωρήσαμε το αποτέλεσμα στη μεταβλητή α και κατόπιν το αποτέλεσμα α στο όνομα της συνάρτησης. Έτσι εκχωρούμε το αποτέλεσμα σε κάποια μεταβλητή και στο τέλος της συνάρτησης θα εκχωρούμε το αποτέλεσμα στο όνομα της συνάρτησης. Έτσι αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε δύο φορές το όνομα της συνάρτησης (που μπορεί να οδηγήσει σε λάθος). Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , ένα αριθμό και θα επιστρέφει μια λογική τιμή ως αποτέλεσμα.
Να γραφεί πρόγραμμα που θα διαβάζει τρεις αριθμούς και θα βρίσκει και θα τυπώνει, με χρήση της συνάρτησης που υπολογίζει το μέγιστο τριών αριθμών. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Έυρεση_Μεγίστου ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β,γ,μ ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ‘Δώσε τρεις αριθμούς’ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ μ ← Μέγιστος(α,β,γ) ΕΜΦΑΝΙΣΕ ‘Ο μέγιστος είναι :’,μ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέγιστος (α,β,γ) :ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β,γ,max ΑΡΧΗ max ← α ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ β > max TOTE max ← β ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΑΝ γ > max TOTE max ← γ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Μέγιστος ← max Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.03 Το πρόγραμμα θα διαβάζει τους αριθμούς και θα τους περνά ως παραμέτρους στη συνάρτηση. Κατόπιν θα γίνει κλήση της συνάρτησης που βρίσκει το μέγιστο και θα τυπώνεται το αποτέλεσμα από το πρόγραμμα. Θα πρέπει να γράφουμε τη συνάρτηση μετά το τέλος του προγράμματος. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι :
Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.04 Να γραφεί συνάρτηση που θα δέχεται ως παράμετρο τη θέση ενός αθλητή , ως ένα ακέραιο αριθμό. Αν η θέση ισούται με 1 ή 2 ή 3, θα επιστρέφει την τιμή “Πρώτος”, “∆εύτερος”, “Τρίτος”αντίστοιχα . Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση , θα επιστρέφεται η τιμή εκτός πρώτης τριάδας. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Θέση (x) :ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x=1 TOTE Θ ← ‘Πρώτος’ ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x= 2 TOTE Θ ← ‘Δεύτερος’ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Θέση ← Θ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ :Θ ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x= 3 TOTE Θ ← ‘Τρίτος’ ΑΛΛΙΩΣ Θ ← ‘Εκτός πρώτης τριάδας’ Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο έναν ακέραιο και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου Χαρακτήρα. Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
x<1 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.05 Να γραφεί συνάρτηση που υπολογίζει και θα επιστρέφει την τιμή της μαθηματικής συνάρτησης: f(x)= x-6 , x<0 2x+5 , 0≤x<1 2x , 1≤x ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ FX (x) : ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :x,y ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x<0 TOTE y ← x-6 ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x<1 TOTE y ← 2*x+5 ΤΕΛΟΣ_ΑΝ FX ← y ΑΛΛΙΩΣ y ← Ρίζα(2*x) Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο πραγματική τιμή χ και θα επιστρέφει , πραγματική τιμή. Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση. - ∞ + ∞ x<0 0=<x<1 x=>1 x>=0 KAI x<1∆εν χρειάζεται
Να γραφεί συνάρτηση που θα δέχεται ένα πίνακα 100 ακεραίων και θα υπολογίζει το ελάχιστο στοιχείο του. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ min ← Π[1] Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.06 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο τον πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Να γραφεί πρόγραμμα που θα διαβάζει δύο πίνακες 100 ακεραίων και θα βρίσκει και θα τυπώνει το ελάχιστο στοιχείο τους, με χρήση συνάρτησης ( του θέματος 10.06 ). 10.07 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο ένα πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Μόνο που θα το εφαρμόσουμε δύο φορές, αφού έχουμε 2 πίνακες. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι :
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Να γραφεί πρόγραμμα που θα διαβάζει δύο πίνακες 100 ακεραίων και θα βρίσκει και θα τυπώνει το ελάχιστο στοιχείο τους, με χρήση συνάρτησης ( του θέματος 10.06 ). ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ελάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) Κλήση συνάρτησης ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min 10.07 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο ένα πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Μόνο που θα το εφαρμόσουμε δύο φορές, αφού έχουμε 2 πίνακες. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ελάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Ελάχιστο (Α) :ΑΚΕΡΑΙΑ :Α[100],i, min Α[i]< min min ← Α[i] min ← Α[1] Κλήση συνάρτησης Κάνω κλήση της Συνάρτησης για τον πίνακα Α Ακριβώς το ίδιο γίνεται και με την κλήση της συνάρτησης για τον πίνακα Β. 10.07
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ελάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Ελάχιστο (Β) :ΑΚΕΡΑΙΑ :Β[100],i, min Β[i]< min min ← Β[i] min ← Β[1] Κάνω κλήση της Συνάρτησης για τον πίνακα Α Ακριβώς το ίδιο γίνεται και με την κλήση της συνάρτηση για τον πίνακα Β. 10.07
Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.08 Τι θα εμφανίσει το ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 5,10 και 6 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παραδειγμα_1 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :α,β,γ,μ1,μ2 ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y ΑΡΧΗ μ1 ← Σ( ) AN x > y ΤΟΤΕ Σ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Σ ← y ΓΡΑΨΕ μ1 μ2 ← Σ(μ1,γ) ΓΡΑΨΕ μ2 α,β x,y 5 > 10 Σ ← 10 5,10 10 Αρχικά αποδίδει τις τιμές 5,10 και 6 στις μεταβλητές α,β,γ. Κατόπιν η εντολή μ1 ← Σ(α,β) αποδίδει στη μεταβλητή μ1 , το αποτέλεσμα της συνάρτησης. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των α,β. ∆ηλ 5,10. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 5 ενώ η y θα πάρει την τιμή 10. Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y . και αποδίδει στο όνομα της Συνάρτησης Σ ,τη μεγαλύτερη τιμή 10 Άρα το μ1 θα πάρει την τιμή 10, η οποία και θα εμφανιστεί.
Τι θα εμφανίσει το ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 5,10 και 6 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παραδειγμα_1 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :α,β,γ,μ1,μ2 ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y ΑΡΧΗ μ1 ← Σ( ) AN x > y ΤΟΤΕ Σ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Σ ← y ΓΡΑΨΕ μ1 μ2 ← Σ( ) ΓΡΑΨΕ μ2 α,β x,y 10 > 6 Σ ← 10 10,6 10 μ1,γ 10 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Στη συνέχεια η εντολή μ2 ← Σ(μ1,γ) ∆έχεται ως είσοδο τις τιμές 10 και 6. Η συνάρτηση Σ, επιστρέφει την μεγαλύτερη τιμή Άρα η μ2 θα πάρει την τιμή 10, η οποία και θα εμφανιστεί. Θα εμφανίζει λοιπόν ο αλγόριθμος δύο φορές την τιμή 10. 10.08
Τι θα εμφανίσει το ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 10, και -20 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_2 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ : x,y,ω,t ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ x,y ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y,κ,λ ΑΡΧΗ ω← Σ( ) AN x≠ y ΤΟΤΕ κ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ κ ← y div 2 ΓΡΑΨΕ ω y ← 10 ΓΡΑΨΕ t*2 x,y x,y 10 ≠ -20 Σ ← 0 10,-20 0 t← Σ ( )x,y λ ← y λ ← κ+λ κ ← x mod 2 Σ ← κ + λ Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.09 Αρχικά αποδίδει τις τιμές 10 και -20 στις μεταβλητές χ,y. Κατόπιν η εντολή ω ← Σ(x,y) αποδίδει στη μεταβλητή ω , το αποτέλεσμα της συνάρτησης. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των x,y. ∆ηλ 10,-20. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 10 ενώ η y θα πάρει την τιμή -20 . Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y και η σύγκριση είναι ΑΛΗΘΗΣ. Και οι εντολές της επιλογής, θα αποδώσουν τη τιμή 10 στο κ και -10 στο λ. Άρα το Σ γίνεται 0. Συνεπώς στο κύριο πρόγραμμα, στη μεταβλητή ω , θα εκχωρηθεί η τιμή 0, και θα εμφανιστεί η τιμή 0.
Τι θα εμφανίσει το ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 10, και -20 ; 10.09 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_2 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ : x,y,ω,t ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ x,y ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y,κ,λ ΑΡΧΗ ω← Σ( ) AN x≠ y ΤΟΤΕ κ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ κ ← y div 2 ΓΡΑΨΕ ω y ← 10 ΓΡΑΨΕ t*2 x,y x,y 10 ≠ 10 Σ ← 5 10,10 0 t← Σ ( )x,y λ ← y λ ← κ+λ κ ← x mod 2 Σ ← κ + λ 10 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Στη συνέχεια η μεταβλητή y παίρνει την τιμή 10. Καλείται ξανά η συνάρτηση t ← Σ(x,y) με παραμέτρους 10 και 10 Αφού το y έχει πάρει προηγουμένως τη τιμή 10. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των x,y. ∆ηλ 10,10. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 10 ενώ η y θα πάρει την τιμή 10 . Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y και η σύγκριση είναι ΨΕΥ∆ΗΣ. Θα εκτελεστούν οι εντολές στο ΑΛΛΙΩΣ, και θα αποδώσουν τη τιμή 5 στο κ και 0 στο λ. Άρα το Σ γίνεται 5. Συνεπώς στο κύριο πρόγραμμα, στη μεταβλητή t , θα εκχωρηθεί η τιμή 5, και θα εμφανιστεί η τιμή 5*2=10.

More Related Content

PPT
Κεφ. 10 Υποπρογράμματα
byΙωάννου Γιαννάκης
 
PDF
Μεγάλη συλλογή ασκήσεων στα ολοκληρώματα (678 λυμένες ασκησεις!!)
byΠαύλος Τρύφων
 
PDF
ΑΕΠΠ: 21ο Φύλλο Ασκήσεων
byNikos Michailidis
 
PPTX
Γενική εισαγωγή στην HTML και η HTML5
byPanagiotis Larchanidis
 
PDF
συνολο τιμων συναρτησησ
byChristos Loizos
 
PDF
ΑΕΠΠ: Σύνθετες Λογικές Συνθήκες
byNikos Michailidis
 
PPT
Κεφ. 1 Ανάλυση Προβλήματος
byΙωάννου Γιαννάκης
 
PPTX
σχεδιασμός μαθήματος για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας
bygvlachos
 
Κεφ. 10 Υποπρογράμματα
byΙωάννου Γιαννάκης
 
Μεγάλη συλλογή ασκήσεων στα ολοκληρώματα (678 λυμένες ασκησεις!!)
byΠαύλος Τρύφων
 
ΑΕΠΠ: 21ο Φύλλο Ασκήσεων
byNikos Michailidis
 
Γενική εισαγωγή στην HTML και η HTML5
byPanagiotis Larchanidis
 
συνολο τιμων συναρτησησ
byChristos Loizos
 
ΑΕΠΠ: Σύνθετες Λογικές Συνθήκες
byNikos Michailidis
 
Κεφ. 1 Ανάλυση Προβλήματος
byΙωάννου Γιαννάκης
 
σχεδιασμός μαθήματος για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας
bygvlachos
 

What's hot

PDF
Γεωγραφία ΣΤ΄ - Επανάληψη 2ης ενότητας:΄΄Το φυσικό περιβάλλον, κεφ. 7-17΄΄
byΧρήστος Χαρμπής
 
PDF
μοδα και προσωπικοτητα.Docx
bynotaseferli
 
PPTX
αεππ κεφαλαιο 1 ανάλυση προβλήματος
byevoyiatz
 
PDF
πληρης θεωρια αεππ ερωτησεις απαντησεις
byAnastasios Timotheidis
 
PDF
Περιγραφή κτίσματος - Σημειώσεις
bytheodora tz
 
PDF
μετατροπη απο ευθυ σε πλαγιο λογο και το αντιστροφο
byThanasis Athanasiou
 
PPSX
2.2.5 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΥ
byAnastasia Stathopoulou
 
PDF
Oι αναφορικές προτάσεις στην Νέα Ελληνική
byVasso Rabaouni
 
PPT
Βασικές έννοιες προγραμματισμού
byΙωάννου Γιαννάκης
 
PDF
Β' ΛΥΚΕΙΟΥ - ΕΠΙΣΤΗΜΗ Η/Υ
byΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ
 
PDF
Συναρτησεις Γ Λυκειου Κατευθυνση
byLamprini Zourka
 
PPTX
ΑΕΠΠ - Λογικές Εκφράσεις
byΙωάννης Σαρημπαλίδης
 
PDF
Ασκήσεις δομή Επιλογής
byEleni Kokkinou
 
PPT
Κεφ. 1.3 Δομή επιλογής
byΙωάννου Γιαννάκης
 
PPTX
εκφραστικά μέσα – σχήματα λόγου
bytondion
 
PPTX
2.2.7.2 δομή ακολουθίας
byMariaProGr
 
DOC
σχηματα λογου
byGeorgia Sofi
 
PPTX
Κύβος και ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο ακμές και κορυφές
byΓιάννης Φερεντίνος
 
PPT
Βρίσκω το ποσοστό %
byΓιάννης Φερεντίνος
 
DOC
Διαγώνισμα Πληροφορικής Γ Γυμνασίου-1-
byFotini Pog
 
Γεωγραφία ΣΤ΄ - Επανάληψη 2ης ενότητας:΄΄Το φυσικό περιβάλλον, κεφ. 7-17΄΄
byΧρήστος Χαρμπής
 
μοδα και προσωπικοτητα.Docx
bynotaseferli
 
αεππ κεφαλαιο 1 ανάλυση προβλήματος
byevoyiatz
 
πληρης θεωρια αεππ ερωτησεις απαντησεις
byAnastasios Timotheidis
 
Περιγραφή κτίσματος - Σημειώσεις
bytheodora tz
 
μετατροπη απο ευθυ σε πλαγιο λογο και το αντιστροφο
byThanasis Athanasiou
 
2.2.5 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΥ
byAnastasia Stathopoulou
 
Oι αναφορικές προτάσεις στην Νέα Ελληνική
byVasso Rabaouni
 
Βασικές έννοιες προγραμματισμού
byΙωάννου Γιαννάκης
 
Β' ΛΥΚΕΙΟΥ - ΕΠΙΣΤΗΜΗ Η/Υ
byΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ
 
Συναρτησεις Γ Λυκειου Κατευθυνση
byLamprini Zourka
 
ΑΕΠΠ - Λογικές Εκφράσεις
byΙωάννης Σαρημπαλίδης
 
Ασκήσεις δομή Επιλογής
byEleni Kokkinou
 
Κεφ. 1.3 Δομή επιλογής
byΙωάννου Γιαννάκης
 
εκφραστικά μέσα – σχήματα λόγου
bytondion
 
2.2.7.2 δομή ακολουθίας
byMariaProGr
 
σχηματα λογου
byGeorgia Sofi
 
Κύβος και ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο ακμές και κορυφές
byΓιάννης Φερεντίνος
 
Βρίσκω το ποσοστό %
byΓιάννης Φερεντίνος
 
Διαγώνισμα Πληροφορικής Γ Γυμνασίου-1-
byFotini Pog
 

Similar to Kef10 a synartiseis

PDF
Aepp kef101
bymnikol
 
PPT
Aepp-6.4-6.7-tsiotakis
byNikos Michailidis
 
PDF
ΑΕΠΠ: 15ο Φύλλο Ασκήσεων
byNikos Michailidis
 
PPTX
κεφάλαιο 02 anaptixi-2
byevaplyta
 
PPT
Bασικές έννοιες αλγορίθμων
byHuman Oid
 
PPT
diafanies.ppt
byssuserd4adb91
 
PDF
ΠΛΗ10 ΜΑΘΗΜΑ 2.6
byDimitris Psounis
 
PPT
κεφάλαιο 10
bysotiriasa
 
PDF
05 Εισαγωγή στον Προγραμματισμό με τη Visual Basic.pdf
byixatzis002
 
PDF
Aepp odigies meleths mathiti
bymnikol
 
PDF
Fortran notes panepistimio_kritis
byFanis Vlazakis
 
PPT
ΑΕΠΠ ΚΕΦ 10
byeducast
 
PPTX
Προσομοίωση με απλά μέσα: μια εισαγωγή στην Ανάπτυξη Εφαρμογών
byPeriklis Georgiadis
 
PPTX
Algorithms
bypapettas
 
PPT
στοιχεία δομημένου προγραμματισμού
byguestd97e25
 
PPT
Parousiash
byslideviewer3
 
PPT
Ύλη ΑΕΠΠ 2010-2011.ppt
byAnthimos Misailidis
 
PDF
Kef10 b diadikasies
bymnikol
 
PPTX
Ο ρόλος της αναπαράστασης των δεδομένων στον προγραμματισμό | Αναστάσιος Λαδι...
byWROHellas
 
PDF
Γ_ΗΜΕΡ_ΚΑΙ_Δ_ΕΣΠΕΡ_ΓΕΛ_ΑΕΠΠ_Α_ΟΔΗΓΙΕΣ_ΜΕΛΕΤΗ_ΜΑΘΗΤΗ.pdf
byVLASIS
 
Aepp kef101
bymnikol
 
Aepp-6.4-6.7-tsiotakis
byNikos Michailidis
 
ΑΕΠΠ: 15ο Φύλλο Ασκήσεων
byNikos Michailidis
 
κεφάλαιο 02 anaptixi-2
byevaplyta
 
Bασικές έννοιες αλγορίθμων
byHuman Oid
 
diafanies.ppt
byssuserd4adb91
 
ΠΛΗ10 ΜΑΘΗΜΑ 2.6
byDimitris Psounis
 
κεφάλαιο 10
bysotiriasa
 
05 Εισαγωγή στον Προγραμματισμό με τη Visual Basic.pdf
byixatzis002
 
Aepp odigies meleths mathiti
bymnikol
 
Fortran notes panepistimio_kritis
byFanis Vlazakis
 
ΑΕΠΠ ΚΕΦ 10
byeducast
 
Προσομοίωση με απλά μέσα: μια εισαγωγή στην Ανάπτυξη Εφαρμογών
byPeriklis Georgiadis
 
Algorithms
bypapettas
 
στοιχεία δομημένου προγραμματισμού
byguestd97e25
 
Parousiash
byslideviewer3
 
Ύλη ΑΕΠΠ 2010-2011.ppt
byAnthimos Misailidis
 
Kef10 b diadikasies
bymnikol
 
Ο ρόλος της αναπαράστασης των δεδομένων στον προγραμματισμό | Αναστάσιος Λαδι...
byWROHellas
 
Γ_ΗΜΕΡ_ΚΑΙ_Δ_ΕΣΠΕΡ_ΓΕΛ_ΑΕΠΠ_Α_ΟΔΗΓΙΕΣ_ΜΕΛΕΤΗ_ΜΑΘΗΤΗ.pdf
byVLASIS
 

More from mnikol

PDF
Kef09
bymnikol
 
PDF
Aepp kef02 7-82
bymnikol
 
PPS
Kef 4 diktya
bymnikol
 
PPSX
μαθημα δικτυα
bymnikol
 
DOCX
διαφημιση ολο
bymnikol
 
PPT
ΑΕΠΠ
bymnikol
 
PPTX
διαφημιση ερευνα
bymnikol
 
PDF
επαναληψη κεφ 1
bymnikol
 
PDF
Askhseis aepp g_hmerhsia_gel.pdf-
bymnikol
 
PDF
δικτυα υπολογιστων 3
bymnikol
 
PDF
Kef10
bymnikol
 
PPT
Software presentation[1]
bymnikol
 
DOC
Δημιουργία Blog
bymnikol
 
PDF
Blog
bymnikol
 
PPTX
μνημη Ram
bymnikol
 
PPTX
τι ειναι το Blog
bymnikol
 
PDF
Kef08
bymnikol
 
PDF
Map ofhardware
bymnikol
 
PDF
Chapter4b
bymnikol
 
PDF
Chapter4a
bymnikol
 
Kef09
bymnikol
 
Aepp kef02 7-82
bymnikol
 
Kef 4 diktya
bymnikol
 
μαθημα δικτυα
bymnikol
 
διαφημιση ολο
bymnikol
 
ΑΕΠΠ
bymnikol
 
διαφημιση ερευνα
bymnikol
 
επαναληψη κεφ 1
bymnikol
 
Askhseis aepp g_hmerhsia_gel.pdf-
bymnikol
 
δικτυα υπολογιστων 3
bymnikol
 
Kef10
bymnikol
 
Software presentation[1]
bymnikol
 
Δημιουργία Blog
bymnikol
 
Blog
bymnikol
 
μνημη Ram
bymnikol
 
τι ειναι το Blog
bymnikol
 
Kef08
bymnikol
 
Map ofhardware
bymnikol
 
Chapter4b
bymnikol
 
Chapter4a
bymnikol
 

Recently uploaded

PDF
Αμπελόκηποι Αθήνας και συνεντεύξεις: Συνέντευξη με τον κύριο Όθωνα Μετζαφό
byTassos Karampinis
 
PDF
FEK202601-A00003-nomos-5265-2026-enoples-dynameis.pdf
bykonstantinantountoum1
 
PDF
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΟ Ιωάννης Καποδίστριας ως κυβερνήτης της ...
bysomakris
 
PDF
GENE ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΘΕ 2.pdfξκηξλλκξκμ΄λ΄μ,λ΄μ
byssuser2f8893
 
PPTX
powerpoint about an erasmus programm in Poland
byemitsou
 
PPTX
Εκχριστιανισμός Μοραβών από Κύριλλο και Μεθόδιο, Ιστορία Β΄ γυμνασίου
byΙωάννα Ορφανουδάκη
 
PPTX
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ Θ.Ε. 2 ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ 2.2 ΕΡΓΑΣΙΑ 2.2 Η Ηθική της Εργασίας.pptx
byΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ
 
Αμπελόκηποι Αθήνας και συνεντεύξεις: Συνέντευξη με τον κύριο Όθωνα Μετζαφό
byTassos Karampinis
 
FEK202601-A00003-nomos-5265-2026-enoples-dynameis.pdf
bykonstantinantountoum1
 
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΟ Ιωάννης Καποδίστριας ως κυβερνήτης της ...
bysomakris
 
GENE ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΘΕ 2.pdfξκηξλλκξκμ΄λ΄μ,λ΄μ
byssuser2f8893
 
powerpoint about an erasmus programm in Poland
byemitsou
 
Εκχριστιανισμός Μοραβών από Κύριλλο και Μεθόδιο, Ιστορία Β΄ γυμνασίου
byΙωάννα Ορφανουδάκη
 
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ Θ.Ε. 2 ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ 2.2 ΕΡΓΑΣΙΑ 2.2 Η Ηθική της Εργασίας.pptx
byΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ
 

Kef10 a synartiseis

  • 1.
  • 2.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Πωςορίζεται ο τμηματικός προγραμματισμός; Πρόγραμμα Εντολή 1 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 5 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 6 Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Εντολή 7 Τέλος Modularization Τμήμα A Τέλος Τμήμα A Τμηματικός Προγραμματισμός Εντολή 2 Εντολή 3 Εντολή 4 Πρόγραμμα Τέλος Εντολή 1 κάλεσε ΤμήμαΤ μή μα a Εντολή 5 κάλεσε Τμήμα a Εντολή 6 κάλεσε Τμήμα a Εντολή 7
  • 3.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Πωςορίζεται ο τμηματικός προγραμματισμός; Τμηματικός προγραμματισμός ονομάζεται • η τεχνική σχεδίασης και • ανάπτυξης προγραμμάτων ως ένα σύνολο από απλούστερα τμήματα κώδικα. ∆ηλαδή στο τμηματικό προγραμματισμό τα προγράμματα αποτελούνται από ένα σύνολο τμημάτων τα οποία επιλύουν τα επιμέρους υποπροβλήματα του αρχικού προβλήματος. Πρόβλημα Υποπρόβλημα 1 Υποπρόβλημα 2 Υποπρόβλημα Ν Τι είναι τα υποπρογράμματα; Να δοθεί σχετικό παράδειγμα. Στον τμηματικό προγραμματισμό κάθε τμήμα που επιτελεί ένα αυτόνομο έργο και έχει γραφεί χωριστά από το υπόλοιπο πρόγραμμα , ονομάζεται υποπρόγραμμα. Για παράδειγμα ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να επιλύσουμε το ακόλουθο πρόβλημα : Ένας καθηγητής επιθυμεί να φτιάξει πρόγραμμα το οποίο θα διαβάζει τους βαθμούς ενός μαθητή στα μαθήματα κατεύθυνσης και θα υπολογίζει το μέσο όρο τους. Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο εύκολα, αν αναλύσουμε στα εξής τμήματα: Εισαγωγή βαθμών Υπολογισμός μέσου όρου Εμφάνιση αποτελέσματος Καθένα από αυτά τα τμήματα μπορεί να υλοποιηθεί ως ένα υποπρόγραμμα.
  • 4.
    Υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογίαγια το χωρισμό ενός προγράμματος σε υποπρόγραμμα; Ο χωρισμός ενός προγράμματος σε υποπρογράμματα , προϋποθέτει την ανάλυση του αρχικού προβλήματος σε υποπροβλήματα τα οποία μπορούν να αντιμετωπισθούν εύκολα και ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Η ανάλυση αυτή δεν είναι πάντα εύκολη και δεν υπάρχουν καθορισμένα βήματα που πρέπει να γίνουν. Η δυσκολία αυξάνεται όσο πιο μεγάλο και πιο σύνθετο είναι το πρόβλημα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
  • 5.
    Ποιες ιδιότητες πρέπεινα διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
  • 6.
    Ποιες ιδιότητες πρέπεινα διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες και απενεργοποιείται με την έξοδο από αυτό. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
  • 7.
    Ποιες ιδιότητες πρέπεινα διακρίνουν τα υποπρογράμματα; Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει τις εξής ιδιότητες: 1. Πρέπει να έχει μία είσοδο και μία έξοδο, και να ενεργοποιείται με την είσοδο σε αυτό. Κατόπιν εκτελεί ορισμένες ενέργειες και απενεργοποιείται με την έξοδο από αυτό. 2. Πρέπει να είναι ανεξάρτητο από τα άλλα. ∆ηλ κάθε υποπρόγραμμα μπορεί να σχεδιαστεί , να αναπτυχθεί και να συντηρηθεί αυτόνομα χωρίς να επηρεαστούν από άλλα υποπρογράμματα. 3. Πρέπει να μην είναι πολύ μεγάλο ώστε να είναι εύκολα κατανοητό και να μπορεί να ελέγχεται. Γενικά κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να εκτελεί μόνο μία λειτουργία . Αν εκτελεί περισσότερες λειτουργίες , τότε συνήθως διασπάται σε μικρότερα υποπρογράμματα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ υποπρόγραμμα είσοδο έξοδο
  • 8.
    Ποια τα πλεονεκτήματατου τμηματικού προγραμματισμού; Ο χωρισμός ενός σύνθετου προγράμματος σε υποπρογράμματα , έχει τα εξής πλεονεκτήματα: 1. ∆ιευκολύνει την ανάπτυξη του αλγορίθμου και του αντίστοιχου προγράμματος. Η επίλυση προέρχεται από την επίλυση των απλών υποπροβλημάτων και όχι απευθείας από την αντιμετώπιση του συνολικού προβλήματος. 2. ∆ιευκολύνει την κατανόηση και την διόρθωση του προγράμματος. Ο χωρισμός ενός προγράμματος σε μικρότερα αυτοτελή τμήματα επιτρέπει τη γρήγορη διόρθωση οποιουδήποτε τμήματος, χωρίς οι αλλαγές αυτές να επηρεάσουν όλο το υπόλοιπο πρόγραμμα. Επίσης διευκολύνει την ανάγνωση και κατανόηση του τρόπου που λειτουργεί το πρόγραμμα. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
  • 9.
    Ποια τα πλεονεκτήματατου τμηματικού προγραμματισμού; 3. Απαιτεί λιγότερο χρόνο και προσπάθεια στη συγγραφή του προγράμματος, μειώνοντας συγχρόνως τα λάθη του. Το ίδιο το υποπρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιείται σε πολλά σημεία ενός προγράμματος όπου χρειάζεται. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται το μέγεθος του προγράμματος , ο χρόνος που απαιτείται για τη συγγραφή του και οι πιθανότητες λάθους , ενώ ταυτόχρονα γίνεται πιο κατανοητό. 4. Επεκτείνει τις δυνατότητες των γλωσσών προγραμματισμού. Ένα υποπρόγραμμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα προγράμματα. Από τη στιγμή που έχει δημιουργηθεί , η χρήση του δε διαφέρει από τη χρήση των ενσωματωμένων συναρτήσεων που παρέχει η γλώσσα προγραμματισμού. Αν κάποια λειτουργία που δεν υποστηρίζεται απ’ ευθείας από τη γλώσσα χρειάζεται συχνά, πχ η εύρεση του μικρότερου δύο αριθμών , τότε μπορεί να γραφεί το αντίστοιχο υποπρόγραμμα και να χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται. Η συγγραφή πολλών υποπρογραμμάτων και η δημιουργία βιβλιοθηκών με αυτά ουσιαστικά επεκτείνουν την ίδια τη γλώσσα προγραμματισμού. Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
  • 10.
    Πως ενεργοποιούνται ταυποπρογράμματα από κάποιο άλλο πρόγραμμα; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Τα υποπρογράμματα ενεργοποιούνται για να εκτελέσουν συγκεκριμένες λειτουργίες. Κάθε υποπρόγραμμα για να ενεργοποιηθεί καλείται , από το αρχικό (κύριο) πρόγραμμα ή κάποιο άλλο υποπρόγραμμα . Συνήθως ένα υποπρόγραμμα δέχεται τιμές από το τμήμα προγράμματος που το καλεί και μετά την εκτέλεση του, επιστρέφει στο πρόγραμμα νέες τιμές ως αποτελέσματα. Οι τιμές αυτές καλούνται παράμετροι. Οι παράμετροι είναι σαν τις κοινές μεταβλητές ενός προγράμματος , με τη διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να παίρνουν τιμές στα υποπρογράμματα και να επιστρέφουν στο πρόγραμμα τα αποτελέσματα.
  • 11.
    Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτωνυπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Το είδος κάθε υποπρογράμματος καθορίζεται από το είδος της λειτουργίας που επιτελεί. Υπάρχουν δύο κατηγορίες υποπρογραμμάτων: 1. Οι διαδικασίες και 2. Οι συναρτήσεις.
  • 12.
    Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτωνυπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Η συνάρτηση είναι ένας τύπος υποπρογράμματος που υπολογίζει και επιστρέφει μόνο μία τιμή με το όνομα της (όπως οι μαθηματικές συναρτήσεις ). Οι διαδικασίες είναι ένας τύπος υποπρογράμματος που μπορεί να εκτελεί όλες τις λειτουργίες όπως ένα πρόγραμμα. ∆ηλ να διαβάζει τιμές , να επιστρέφει πολλές τιμές ως αποτελέσματα και να παράγει μηνύματα. Τοποθετούνται μετά το τέλος του κυρίου προγράμματος και καλούνται στα σημεία που χρειάζονται.
  • 13.
    Ποιες κατηγορίες υποπρογραμμάτωνυπάρχουν και ποιες οι διαφορές τους; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Χαρακτηριστικά ∆ιαδικασιώνΧαρακτηριστικά Συναρτήσεων Για να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες χρησιμοποιείται η ειδική εντολή ΚΑΛΕΣΕ και το όνομα της διαδικασίας. Εκτελούνται απλά με την εμφάνιση του ονόματος τους σε οποιαδήποτε έκφραση. Μεταφέρουν τα αποτελέσματα τους στα άλλα υποπρογράμματα με τη χρήση παραμέτρων. Μοιάζουν με τις συναρτήσεις των μαθηματικών και μεταφέρουν το αποτέλεσμα τους στο πρόγραμμα που τις κάλεσε με το όνομα τους. Απλά δηλ με τη χρήση του ονόματος και όχι με παραμέτρους. Εκτελούν οποιαδήποτε λειτουργία , πχ –Εισάγουν δεδομένα –Εκτελούν υπολογισμούς, –Μεταβάλουν τις τιμές των μεταβλητών, –Τυπώνουν τα αποτελέσματα κτλ Υπολογίζουν μόνο μία τιμή, –Αριθμητική –Χαρακτήρα ,ή –Λογική Και μόνο αυτήν επιστρέφουν στο υποπρόγραμμα που την κάλεσε.
  • 14.
    Πως γίνεται οορισμός μιας συνάρτησης; Να δοθούν σχετικά παραδείγματα. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Όνομα ( ): ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Τμήμα δηλώσεων μεταβλητών συνάρτησης ….. ΑΡΧΗ Εντολές Όνομα ← Έκφραση λίστα παραμέτρων Τύπος συνάρτησης Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Οι συναρτήσεις ορίζονται στο τέλος του προγράμματος. Κάθε συνάρτηση έχει την ακόλουθη δομή: Συμπεραίνουμε τα εξής: 1. Το όνομα της συνάρτησης μπορεί να οποιοδήποτε έγκυρο όνομα της ΓΛΩΣΣΑΣ. 2. Η λίστα παραμέτρων είναι μια λίστα μεταβλητών , των οποίων οι τιμές μεταβιβάζονται στη συνάρτηση , κατά τη κλήση της από το πρόγραμμα. Ουσιαστικά πρόκειται για τα δεδομένα εισόδου της συνάρτησης. 3. Οι συναρτήσεις υπολογίζουν και επιστρέφουν μια τιμή και η οποία μπορεί να είναι π.χ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ, ΑΚΕΡΑΙΑ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΛΟΓΙΚΗ. Ο τύπος της τιμής που επιστρέφει η συνάρτηση , δηλώνεται μετά τη λίστα των παραμέτρων. 4. Πριν από τη λέξη ΑΡΧΗ Που καθορίζει την αρχή της συνάρτησης , δηλώνονται οι τύποι των μεταβλητών εισόδου, καθώς και οι τυχόν βοηθητικές μεταβλητές ή σταθερές που χρησιμοποιεί η συνάρτηση. 5. Στις εντολές του σώματος της συνάρτησης πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχει μία εντολή εκχώρησης τιμής στο όνομα της συνάρτησης. Αυτή η τιμή, είναι η επιστρεφόμενη τιμή.
  • 15.
    Να γραφεί συνάρτηση,η οποία θα υπολογίζει και θα επιστρέφει το άθροισμα δύο πραγματικών αριθμών. παράδειγμα ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Άθροισμα(α,β):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β ΑΡΧΗ Άθροισμα ← α+β ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , με τη μορφή παραμέτρων, δύο αριθμούς και θα επιστρέφει το άθροισμά τους. Η τιμή που θα επιστρέφεται (δηλ ο τύπος της συνάρτησης ) θα είναι πραγματική. Η συνάρτηση λοιπόν είναι :
  • 16.
    Να γραφεί συνάρτηση,η οποία θα υπολογίζει και θα επιστρέφει το εμβαδόν ενός κύκλου, το οποίο δίνεται από τον τύπο πR2. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Εμβαδόν(R):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :R ΑΡΧΗ Εμβαδόν ← π*R^2 ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ R ΣΤΑΘΕΡΕΣ π=3.14 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ παράδειγμα Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , την ακτίνα του κύκλου. Η τιμή που θα επιστρέφεται θα είναι πραγματική. Στη συνάρτηση μπορούμε να έχουμε ως σταθερά το π.
  • 17.
    Πως γίνεται ηκλήση (χρήση) μιας συνάρτησης από ένα πρόγραμμα; Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κάθε συνάρτηση χρησιμοποιείται σε ένα πρόγραμμα, όπως ακριβώς και οι ενσωματωμένες συναρτήσεις της γλώσσας. Απλώς αναφέρεται το όνομα της σε μια έκφραση ή σε μια εντολή και επιστρέφεται η τιμή της. Χ ← Άθροισμα (α,β) Χ ← Έμβαδόν (R) Άθροισμα ← α+β Εμβαδόν ← π*R^2 Στα προηγούμενα παραδείγματα οι συναρτήσεις μπορούν να κληθούν ως εξής: Στη μεταβλητή Χ, την πρώτη φορά , εκχωρείται η τιμή του αθροίσματος των μεταβλητών α και β. Στη μεταβλητή Χ, την δεύτερη φορά , εκχωρείται το εμβαδόν του κύκλου με ακτίνα R . Όταν γίνεται η κλήση των συναρτήσεων , γίνεται πρώτα η εκτέλεση του κώδικα της συνάρτησης και κατόπιν το αποτέλεσμα επιστρέφεται στο πρόγραμμα και εκχωρείται στη μεταβλητή Χ.
  • 18.
    Να γραφεί συνάρτηση,η οποία θα υπολογίζει το μέγιστο τριών πραγματικών αριθμών. 10.01 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , τρεις αριθμούς και υπολογίζει το μέγιστο. Η συνάρτηση θα επιστρέφει μια πραγματική τιμή. Θα χρησιμοποιήσουμε μια βοηθητική μεταβλητή max για τον υπολογισμό του μεγίστου. Αυτή θα τη δηλώσουμε ως εσωτερική μεταβλητή στη συνάρτηση. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέγιστος(α,β,γ):ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α, β, γ, max ΑΡΧΗ max ← α ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ β > max TOTE max ← β ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΑΝ γ > max TOTE max ← γ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Μέγιστος ← max 1. Αναγνωρίζουμε τα δεδομένα εισόδου, τα οποία δέχεται η συνάρτηση ως παραμέτρους 2. Αναγνωρίζουμε το ζητούμενο και τον τύπο του, ώστε να δηλώσουμε τον τύπο της συνάρτησης. 3. Γράφουμε τον κώδικα της συνάρτησης και δηλώνουμε , στο τμήμα δηλώσεων της συνάρτησης , τον τύπο των μεταβλητών εισόδου, καθώς και τις τυχόν βοηθητικές μεταβλητές ή σταθερές της συνάρτησης. κώδικας Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Για να κατασκευάσουμε μια συνάρτηση πρέπει να κάνουμε τα ακόλουθα βήματα:
  • 19.
    Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.02 Ναγραφεί συνάρτηση, η οποία θα δέχεται ως είσοδο ένα ακέραιο αριθμό και θα επιστρέφει στο πρόγραμμα την τιμή ΑΛΗΘΗΣ , αν ο αριθμός είναι άρτιος ή ΨΕΥ∆ΗΣ αν είναι περιττός. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Άρτιος (x) : ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x mod 2 = 0 TOTE α ← ΑΛΗΘΗΣ ΑΛΛΙΩΣ α ← ΨΕΥΔΗΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Άρτιος ← α ΛΟΓΙΚΕΣ :α Βοηθητική μεταβλητή Παρατήρηση: Εκχωρήσαμε το αποτέλεσμα στη μεταβλητή α και κατόπιν το αποτέλεσμα α στο όνομα της συνάρτησης. Έτσι εκχωρούμε το αποτέλεσμα σε κάποια μεταβλητή και στο τέλος της συνάρτησης θα εκχωρούμε το αποτέλεσμα στο όνομα της συνάρτησης. Έτσι αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε δύο φορές το όνομα της συνάρτησης (που μπορεί να οδηγήσει σε λάθος). Όνομα συνάρτησης Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο , ένα αριθμό και θα επιστρέφει μια λογική τιμή ως αποτέλεσμα.
  • 20.
    Να γραφεί πρόγραμμαπου θα διαβάζει τρεις αριθμούς και θα βρίσκει και θα τυπώνει, με χρήση της συνάρτησης που υπολογίζει το μέγιστο τριών αριθμών. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Έυρεση_Μεγίστου ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β,γ,μ ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ‘Δώσε τρεις αριθμούς’ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ μ ← Μέγιστος(α,β,γ) ΕΜΦΑΝΙΣΕ ‘Ο μέγιστος είναι :’,μ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέγιστος (α,β,γ) :ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :α,β,γ,max ΑΡΧΗ max ← α ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ β > max TOTE max ← β ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΑΝ γ > max TOTE max ← γ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Μέγιστος ← max Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.03 Το πρόγραμμα θα διαβάζει τους αριθμούς και θα τους περνά ως παραμέτρους στη συνάρτηση. Κατόπιν θα γίνει κλήση της συνάρτησης που βρίσκει το μέγιστο και θα τυπώνεται το αποτέλεσμα από το πρόγραμμα. Θα πρέπει να γράφουμε τη συνάρτηση μετά το τέλος του προγράμματος. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι :
  • 21.
    Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.04 Ναγραφεί συνάρτηση που θα δέχεται ως παράμετρο τη θέση ενός αθλητή , ως ένα ακέραιο αριθμό. Αν η θέση ισούται με 1 ή 2 ή 3, θα επιστρέφει την τιμή “Πρώτος”, “∆εύτερος”, “Τρίτος”αντίστοιχα . Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση , θα επιστρέφεται η τιμή εκτός πρώτης τριάδας. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Θέση (x) :ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x=1 TOTE Θ ← ‘Πρώτος’ ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x= 2 TOTE Θ ← ‘Δεύτερος’ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Θέση ← Θ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ :Θ ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x= 3 TOTE Θ ← ‘Τρίτος’ ΑΛΛΙΩΣ Θ ← ‘Εκτός πρώτης τριάδας’ Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο έναν ακέραιο και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου Χαρακτήρα. Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
  • 22.
    x<1 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.05 Ναγραφεί συνάρτηση που υπολογίζει και θα επιστρέφει την τιμή της μαθηματικής συνάρτησης: f(x)= x-6 , x<0 2x+5 , 0≤x<1 2x , 1≤x ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ FX (x) : ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ :x,y ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΑΝ x<0 TOTE y ← x-6 ΑΛΛΙΩΣ_ΑΝ x<1 TOTE y ← 2*x+5 ΤΕΛΟΣ_ΑΝ FX ← y ΑΛΛΙΩΣ y ← Ρίζα(2*x) Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο πραγματική τιμή χ και θα επιστρέφει , πραγματική τιμή. Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση. - ∞ + ∞ x<0 0=<x<1 x=>1 x>=0 KAI x<1∆εν χρειάζεται
  • 23.
    Να γραφεί συνάρτησηπου θα δέχεται ένα πίνακα 100 ακεραίων και θα υπολογίζει το ελάχιστο στοιχείο του. ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ min ← Π[1] Η μεταβλητή δεν έχει το ίδιο όνομα με τη συνάρτηση ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.06 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο τον πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Η συνάρτηση λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
  • 24.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Να γραφείπρόγραμμα που θα διαβάζει δύο πίνακες 100 ακεραίων και θα βρίσκει και θα τυπώνει το ελάχιστο στοιχείο τους, με χρήση συνάρτησης ( του θέματος 10.06 ). 10.07 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο ένα πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Μόνο που θα το εφαρμόσουμε δύο φορές, αφού έχουμε 2 πίνακες. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι :
  • 25.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο Ναγραφεί πρόγραμμα που θα διαβάζει δύο πίνακες 100 ακεραίων και θα βρίσκει και θα τυπώνει το ελάχιστο στοιχείο τους, με χρήση συνάρτησης ( του θέματος 10.06 ). ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ελάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) Κλήση συνάρτησης ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min 10.07 Η συνάρτηση θα δέχεται ως είσοδο ένα πίνακα και θα επιστρέφει μια τιμή τύπου ακεραίου. Μόνο που θα το εφαρμόσουμε δύο φορές, αφού έχουμε 2 πίνακες. Οι βοηθητικές μεταβλητές της συνάρτησης θα είναι οι min και i. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι : Όνομα συνάρτησης
  • 26.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΕλάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Ελάχιστο (Α) :ΑΚΕΡΑΙΑ :Α[100],i, min Α[i]< min min ← Α[i] min ← Α[1] Κλήση συνάρτησης Κάνω κλήση της Συνάρτησης για τον πίνακα Α Ακριβώς το ίδιο γίνεται και με την κλήση της συνάρτησης για τον πίνακα Β. 10.07
  • 27.
    ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Κεφάλαιο 10ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΕλάχιστο_Στοιχείο ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Α[100],Β[100],i ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το πρώτο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Α[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του πρώτου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Α) Κλήση συνάρτησης ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 100 ΓΡΑΨΕ ‘Για το δεύτερο πίνακα, δώσε το στοιχείο’ ,i ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ Β[i] ΓΡΑΨΕ ‘Το ελάχιστο στοιχείο του δεύτερου πίνακα είναι’ ,Ελάχιστο(Β) ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Ελάχιστο (Π) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :Π[100],i, min ΑΡΧΗ min ← Π[1] ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 100 ΑΝ Π[i]< min TOTE min ← Π[i] ΤΕΛΟΣ_ΑΝ ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Ελάχιστο ← min Ελάχιστο (Β) :ΑΚΕΡΑΙΑ :Β[100],i, min Β[i]< min min ← Β[i] min ← Β[1] Κάνω κλήση της Συνάρτησης για τον πίνακα Α Ακριβώς το ίδιο γίνεται και με την κλήση της συνάρτηση για τον πίνακα Β. 10.07
  • 28.
    Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.08 Τιθα εμφανίσει το ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 5,10 και 6 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παραδειγμα_1 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :α,β,γ,μ1,μ2 ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y ΑΡΧΗ μ1 ← Σ( ) AN x > y ΤΟΤΕ Σ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Σ ← y ΓΡΑΨΕ μ1 μ2 ← Σ(μ1,γ) ΓΡΑΨΕ μ2 α,β x,y 5 > 10 Σ ← 10 5,10 10 Αρχικά αποδίδει τις τιμές 5,10 και 6 στις μεταβλητές α,β,γ. Κατόπιν η εντολή μ1 ← Σ(α,β) αποδίδει στη μεταβλητή μ1 , το αποτέλεσμα της συνάρτησης. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των α,β. ∆ηλ 5,10. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 5 ενώ η y θα πάρει την τιμή 10. Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y . και αποδίδει στο όνομα της Συνάρτησης Σ ,τη μεγαλύτερη τιμή 10 Άρα το μ1 θα πάρει την τιμή 10, η οποία και θα εμφανιστεί.
  • 29.
    Τι θα εμφανίσειτο ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 5,10 και 6 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παραδειγμα_1 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :α,β,γ,μ1,μ2 ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ α,β,γ ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y ΑΡΧΗ μ1 ← Σ( ) AN x > y ΤΟΤΕ Σ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ Σ ← y ΓΡΑΨΕ μ1 μ2 ← Σ( ) ΓΡΑΨΕ μ2 α,β x,y 10 > 6 Σ ← 10 10,6 10 μ1,γ 10 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Στη συνέχεια η εντολή μ2 ← Σ(μ1,γ) ∆έχεται ως είσοδο τις τιμές 10 και 6. Η συνάρτηση Σ, επιστρέφει την μεγαλύτερη τιμή Άρα η μ2 θα πάρει την τιμή 10, η οποία και θα εμφανιστεί. Θα εμφανίζει λοιπόν ο αλγόριθμος δύο φορές την τιμή 10. 10.08
  • 30.
    Τι θα εμφανίσειτο ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 10, και -20 ; ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_2 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ : x,y,ω,t ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ x,y ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y,κ,λ ΑΡΧΗ ω← Σ( ) AN x≠ y ΤΟΤΕ κ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ κ ← y div 2 ΓΡΑΨΕ ω y ← 10 ΓΡΑΨΕ t*2 x,y x,y 10 ≠ -20 Σ ← 0 10,-20 0 t← Σ ( )x,y λ ← y λ ← κ+λ κ ← x mod 2 Σ ← κ + λ Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ 10.09 Αρχικά αποδίδει τις τιμές 10 και -20 στις μεταβλητές χ,y. Κατόπιν η εντολή ω ← Σ(x,y) αποδίδει στη μεταβλητή ω , το αποτέλεσμα της συνάρτησης. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των x,y. ∆ηλ 10,-20. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 10 ενώ η y θα πάρει την τιμή -20 . Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y και η σύγκριση είναι ΑΛΗΘΗΣ. Και οι εντολές της επιλογής, θα αποδώσουν τη τιμή 10 στο κ και -10 στο λ. Άρα το Σ γίνεται 0. Συνεπώς στο κύριο πρόγραμμα, στη μεταβλητή ω , θα εκχωρηθεί η τιμή 0, και θα εμφανιστεί η τιμή 0.
  • 31.
    Τι θα εμφανίσειτο ακόλουθο πρόγραμμα αν δοθούν σαν είσοδος οι αριθμοί 10, και -20 ; 10.09 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_2 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ : x,y,ω,t ΑΡΧΗ ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΒΑΣΕ x,y ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Σ ( ) :ΑΚΕΡΑΙΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΑΚΕΡΑΙΕΣ :x,y,κ,λ ΑΡΧΗ ω← Σ( ) AN x≠ y ΤΟΤΕ κ ← x ΑΛΛΙΩΣ ΤΕΛΟΣ_ΑΝ κ ← y div 2 ΓΡΑΨΕ ω y ← 10 ΓΡΑΨΕ t*2 x,y x,y 10 ≠ 10 Σ ← 5 10,10 0 t← Σ ( )x,y λ ← y λ ← κ+λ κ ← x mod 2 Σ ← κ + λ 10 Κεφάλαιο 10ο ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Στη συνέχεια η μεταβλητή y παίρνει την τιμή 10. Καλείται ξανά η συνάρτηση t ← Σ(x,y) με παραμέτρους 10 και 10 Αφού το y έχει πάρει προηγουμένως τη τιμή 10. Η συνάρτηση δέχεται ως είσοδο τις τιμές των x,y. ∆ηλ 10,10. Άρα η x θα πάρει την τιμή της πρώτης παραμέτρου δηλ. 10 ενώ η y θα πάρει την τιμή 10 . Η συνάρτηση συγκρίνει τις τιμές των x,y και η σύγκριση είναι ΨΕΥ∆ΗΣ. Θα εκτελεστούν οι εντολές στο ΑΛΛΙΩΣ, και θα αποδώσουν τη τιμή 5 στο κ και 0 στο λ. Άρα το Σ γίνεται 5. Συνεπώς στο κύριο πρόγραμμα, στη μεταβλητή t , θα εκχωρηθεί η τιμή 5, και θα εμφανιστεί η τιμή 5*2=10.