GİRİŞ
Dublin ,sana da ‘ Merhaba’
Kendi kurallarını bilmeyen bir dünya hayal edin. Cep telefonları yok , internet yok
,mağazalar yok , para yok ve legal sistem yok. Dünya popülasyonunun üçü bir gecede
yok oldu ve bu sayı her an daha da artmakta. İnsan ırkı tükenmenin eşiğinde.
Uzun bir zaman önce Periler kendi dünyalarını yok etti ve bizimkini almaya karar
verdiler. Tarih onların bu kararı m.ö on binli ile üç binli yıllar arasında karar verdiğini
söylüyor ama tarihçiler yanılabilir. Jericho Barrons ise onların ilk güneş ışığından beri
burada olduğunu söylemekte. Bunu en iyi o biliyor olmalı çünkü eminim ki o da o
zamandan beridir bu dünya da.
Uzun zaman önce dünyalarımızın arasında bir duvar vardı. Birkaç çatlak hariç , sıkı bir
bariyerdi. Unseelie’i uzakta tutan bir hapishane.
Şimdi ise duvar yıkıldı ve hapishane duvarları küle çevrildi.
Bütün Peri diyarı artık özgürdü. Ölümcül Karanlık Saray ve güçlü Aydınlık Saray ki
onlarda en az karanlık olan kadar ölümcül , yalnız diğerlerinden daha iyi görünüşlü. Bir
peri hep bir peridir. Hiç birine asla güvenme. Hepimiz öldürülmesi imkansız yaratıklar
tarafında avlanıyoruz. Ve en sevdiği yemekler ne mi? İnsanlar.
Ve daha kötüsü olmazmış gibi bir de gerçeklikten kopmuş Peri paçaları vardı.
Önlerine çıkan her şeyi yutan. Onlar görülmesi zor mutlak karanlıklardı. Eğer yeterince
dikkatli olmazsanız , onların yoluna doğru yürüyebilirsiniz. Duvarın düştüğü akşam ,
Peri’lerin içinde de çatlaklıklar oluştu. Hatta bazıları Günlerin Holünün değiştiğini ,
dünyamıza yeni portalar açtığını söylüyorlar. Bu söylenti beni tam anlamıyla
geriyordu. Bir gün yatağınıza uyumaya gittiğinizi düşünün ve uyandığınızda başka bir
2.
gerçeklikte olduğunuzu. Eğerşanslıysanız ilkim şartları sizi hemen öldürmez , ya da
orada yaşayanlar. Ve eğer çok ama çok şanslıysanız geri dönüş yolunuzu bulabilirsiniz.
Sonunda ise eğer super şanslıysanız siz yokken dünyanızdaki zaman normal hızında
devam eder. Kimse o kadar şanslı değildir. İnsanlar her zaman kaybolurlar.Sadece
kaybolurlar ve bir daha asla geri dönmezler. Bir de şekilsiz Shades’ler var, karanlıkta
yaşayan ve her yaşayanı kendi yollarına çekip, sonuna kadar emen yaratıklar. İşleri
bittiği zaman bıraktığı cesetlerde solucanlar bile yaşayamaz – tabii arkalarında ceset
bırakırlarsa. Onları uzak tutabilmek için tek yapabileceğiniz ışıkta yürümek. Ailenizin
kuralları doğru değil. Karanlıktan korkun. Ve eğer yatağınızın altında bir canavar
olduğunu düşünüyorsunuz, gerçekten yatağınızın altında bir canavar vardır. Kalkın ve
bir bakın.
Dünya gezegenine hoş geldiğiniz.
Burası artık bizim dünyamız – kendi kurallarını bilmeyen dünyamız. Ve böyle bir
dünyanın içinde kaldığınız zaman eğer o kurallarını bilmiyorsa siz kendi kurallarınızı
icat edin. Artık hepimiz mağara adamıyız. Ne kadar büyük ve kötü olursanız o kadar
hayatta kalma şansınız artar. Bir silah kapın ve koşmaya alışın. Hızlı.
Dublin’e hoş geldiniz – DYS – Duvar Yıkıldıktan Sonraki. Hepiniz dünya üzerinde ne
kaldıysa onları ele geçirmek için uğraşıyoruz.
Perilerin kralları , kraliçeleri yok. İki ölümsüz ve psikopat Unseelie prensesi bütün
ırklara hükmedebilmek için ölesiye savaşıyor. İnsanların hükümeti yok. Ve eğer
olsaydı da kimse onları dinlemezdi. Burada tam bir kaos var.
Ben Dani ‘Mega’ O’Malley.
Sadece on dört yaşındayım.
Bu yıl DYS’nın bana göre olduğunu anladım ve Dublin sokakları benim evim. Dışarıda
bir savaş var. Hiçbir gün birbiriyle aynı değil.
Ve burası dışında olmak istediğim hiçbir yer yok.
3.
Ice Ice Baby
Duvara çarptım.
Bu da nereden çıkmıştı böyle?
Koca duvarı nasıl görmedim ben böyle? Bütün görüşüm bulandı ve bir süre
göremedim. En sonunda dengemi sağladığımda bile hala görüşüm bulanıktı. Bir
duvara öyle sert çarpmıştım ki kendimi geçici olarak kör etmiştim. Yüzüm günlerce
siyah – mavi morluklarla dolacaktı. Ne kadar utanç verici! Harika! Yüzümde yaptığım
hatanın izleriyle yürüyecektim ve herkes bunu görecekti.
Birkaç değerli anı kendime gelmekle harcarken şöyle düşündüm : İyi ki duvara çarptım
bir düşmana değil.
Işık hızına geçmişken nasıl hareket etmem gerektiğini biliyordum. Çünkü o kadar hızlı
hareket etmenin bir bedeli vardı. Eğer dikkatli olmazsanız yolunuza çıkan bir duvar
beyninizin burnunuzdan akmasına neden olabilirdi. Yere oturdum ve kendime
gelmeye çalıştım.
‘ Dikkatsiz , Mega.’ dedim ve neye çarptığımı anlamak için elimi uzatıp , duvarı
yokladım.
‘ Ellediğin şey benim aletim.’ dedi Ryodan.
Anında elimi çektim. ‘ Gah!’ Kusmamak için kendimi zor tutuyordum. Yüzüm
hissedebiliyordu – çünkü alev almaya başlamıştı. Nasıl bir evren beni duvar olduğunu
düşünürken bir penisi elimin içine almaya itip böyle hissetmeme neden oluyordu?
Sonra bunun Ryodan olduğunu hatırladım ve hırladım. ‘ Bilerek yaptın.’ dedim. ‘ Elimi
uzattığımı gördün ve oraya geçtin.’
4.
‘ Ve bununeden yapmış olabilirim?’
Ryodan’ın çok garip bir soru sorma anlayışı vardı. Cümleleri öyle kuruyordu ki
sonunda soru işareti olmuyordu. Biz soru sorarken sesimiz alçalıp , yükselirken onda
çok düz bir şekilde çıkıyordu. Neden bilmiyorum ama bu beni çok gıcık ediyordu. ‘
Beni utandırmak , aptal yerine koymak için.Her zaman kendi çıkarların için uğraşırsın
sen , dimi?’ Ryodan beni deli ediyordu. Ona dayanamıyordum.
‘ Dikkatsizlik iyi bir şey değil.’ Dedi Ryodan. ‘ Seni öldürebilirdim. Aklını başına al ,
çocuk. Nereye gittiğine bir bak.’
Görüşüm netleşmeye başladı. ‘ Nereye. Gittiğimi . Biliyorum. Ben’ dedim kızgın bir
sesle. ‘ Sen benim yoluma çıktın.’
Yukarı ona doğru baktım. Adam upuzundu. Geniş gövdesini arkadaki birkaç ışık
aydınlatıyordu ve nasıl oluyorsa hep ışıkları arkasında tutmayı çok iyi beceriyordu. Her
zamanki gibi hafif şekilde gülümsüyordu sanki bizler ondan daha aşağıyı
ölümlülermişiz gibi.
‘ Ben aşağılık bir ölümlü değilim.’
‘ Öylesin demedim. Hatta benim radarıma girdiğine göre aşağılık hiçbir yanın yok. ‘
‘ O zaman radarından çıkar.’
‘ Yapamam.’
Yine o his geri döndü. Bundan çok uzun olmayan bir zaman önce Ryodan beni en
sevdiğim su yolunda bulmuştu. Bana benim için bir işi olduğunu söylemişti ve bende
onu reddetmiştim. O zamandan beri kendime benim yerime başkasını bulduğunu
söylüyordum.
Ryodan ve adamlarına bulaşmak istemiyordum. İçimde bir his onlarla iş yapanların bir
daha ‘işten’ kurtaramayacaklarını söylüyordu. Elbette bu benim Chester’ın çevresinde
dolaşmamı engellememişti.
Düşmanlarının ne olduğunu bilmek zorundaydım. Ryodan benden bir şey istiyordu ve
bende o istediğinin ne olduğunu bulmak zorundaydım. Geçen hafta gizlice kulübe
girdiğimde orada olduğumu kimse bilmiyordu. Eminim adamları beni hissetmişti ama
umursamamışlardı. Ve gördüklerim yüzümün alev almasına yeterdi.
Şimdi bile hatırlayınca yüzümün utançta kıpkırmızı oluyordu.
5.
‘ Senin raporunubekliyordum , Dani. Benim bilmediğim bir tehlike ile karşılaşmış
olmalısın ki rapor vermedin.’
İş için rapor mı ? Götüm. Ben kimseye cevap vermem. ‘Bunu son kez söylüyorum.
Hayatta olmayacak. ‘^
‘ Anlamıyorsun. Sana seçenek tanımıyorum. ‘
‘ Anlamıyorsun. Tanımana gerek yok. Sen benim patronum değilsin.’
‘ Patronum olmamı dilesen iyi olur , çocuk. Çünkü benim şehrimi riske atıyorsun. Ve
ben böyle durumlarla iki şekilde idare ederim. İlki onlara işe alırım. ‘
Gözlerindeki bakış ikinci seçeneğin ne olduğunu bilmek istemeyeceğimi söylüyordu.
Ve bende ona uydum. ‘ Burasının Barrons’un şehri olduğunu sanıyordum.’
Ryodan söylediğimi duymazdan geldi. ‘ Bir risksin. Çok hızlı , çok güçlü ve çok
aptalsın.‘
‘ Benim aptal hiçbir tarafım yok. Hızlı ve güçlü olduğum kesin tabii. ‘ dedim kasılarak. ‘
Bu yüzden ben en iyinin de iyisiyim. Dani Mega O’Malley. Bu yüzden bana Mega
diyorlar. Bende kimsede olmayan güçler var.‘
‘ Doğru değil. Mesela bilgelik , azıcık aklını kullanmak gibi. Savaşını seçmek ile
hormonlarının kararlarını etkilemesine izin vermek arasında dağlar kadar fark var.’
Ah! Benim hormonlarım gayet yerinde! Ben gerçeğim , yüzde yüz hayatta olan gerçek
bir super kahramanım.
‘ Hormonlarım benim düşüncelerimi etkilemez , yoldan çekilirler. ‘
‘ Sen insansın, nefes almanı bile hormonların etkiyor.Ve benim hakkımda bir bok
bilmek için henüz çok geçsin.’
‘ Hiçbir şeyi bilmek için genç değilim ben. Senin ve diğer dostlarının her Allahın günü
seks yaptığınızı biliyorum. O tutuğunuz kadınları gördüm bi’ –‘ Anında çenemi
kapattım.
‘ Ne gördün…’
‘ Hiçbir şey. Hiçbir şey görmedim.’ Normalde ağzımdan böyle şeyleri kaçırmazdım ama
bu günlerde bana garip şeyler oluyordu. Modum devamlı değişen rollercoaster
gibiydi. Söylemem gereken şeyleri söyleyip duruyordum. Özellikle birisi etrafta bana
patron ayağı taslayıp , çocuk diye hitap ederken.
6.
‘ Dördüncü kattamıydın sen?’ Ryodan’ın gözleri korkunç bir hal aldı. Gerçi bu
Ryodan’dı , her zaman korkunç gözleri olan ahbap.
‘ Dördüncü katta neymiş?’ dedim masumca. Ama bir saniye bile kanmadı. Dördüncü
kat porno filmlerinden fırlamış gibiydi.
Gülümsedi ve ben o gülümseyince nefret ediyordum. ‘ Çocuk , ölümle flörtleşiyorsun.’
‘ Önce beni yakalaman gerek.’
Boş bir sözdü. İkimizde biliyorduk ki beni yakalayabilirdi.
Ceviri Onokumalar.com. Iced , Ateş Serisinin yan serisi. Kitabın ülkemizde yayın
hakları henüz alınmadı umarız en yakın zamanda bir yayınevi alır , çünkü en az Ateş
serisi kadar muhteşem bir seri.
Ateş Serisini okumayanlara ise şiddetle tavsiye ederiz.
