Download to read offline
Uploaded byAhmet Türkan
GÖNÜLDEN NAĞMELER.pdf
Bazı sözler insana yâredir. Bazı sözler insana çaredir. İnsan duyduğundan etkilenir. İnsan kulaktan ya zehirlenir ya da şifa bulur. Şifalı sözlerden derlediğim ilaçları sizlerle paylaşmak istedim değerli kitap dostlarım.
More Related Content
GÖNÜLDEN NAĞMELER.pdf
- 1. AHMETTURKAN 0 GÖNÜLDEN NAĞMELER Sözgümüş ise sükût altındır Ahmet TÜRKAN
- 2. AHMETTURKAN 1 TAKDİM Bazı sözlerinsana yâredir. Bazı sözler insana çaredir. İnsan duyduğundan etkilenir. İnsan kulaktan ya zehirlenir ya da şifa bulur. Şifalı sözlerden derlediğim ilaçları sizlerle paylaşmak istedim değerli kitap dostlarım. Okuduklarınız, gördükleriniz, duyduklarınız sizlere şifa olsun. Gönülden nağmeler olsun. Peki nedir gönül. Farsça dil, derûn; Arapça kalb, hâtır; Türkçe yürek kelimeleriyle de karşılanan gönül Türk edebiyatının divan, halk ve dinî-tasavvufî mahsullerinin en önemli ve en çok işlenen konularından biridir. Divan edebiyatında teşhis ve tecrid yoluyla âdeta ikinci bir âşık hüviyetinde ele alınır: "Etse Nef'î n'ola ger gönlüyle dâim bezm-i hâs / Hem kadeh hem bâde hem bir şûh sâkîdir gönül" (Nef'î). Gönül âşık gibi ağlar, kanlı göz yaşı döker; yaralıdır, aşkın ve gamın merkezidir. "Dil-i gamgîn, dil-i gamhâr, dil-i sûzân, dil-i pürsûz" gibi tabirler bunu ifade eder. Ahmed-i Dâî'nin şu beyti bu anlayışın örneğidir: "Gam yeme ey şikeste dil bu dahi böyle kalmaya / Firkat içinde hasta dil bu dahi böyle kalmaya." Gönül birçok teşbih ve mecaza da konu olmuştur. Bunlardan memleket, iklim, il, vilâyet, şehir, Bağdat ve Mısır gibi unsurlar sevgilinin padişaha, aşk derdinin de orduya benzetilmesi esasına dayanır. Sevgili gönül ve aşk ülkesinin sultanıdır. Aşk derdi bu ülkeyi sık sık yağmalamaktadır. "Bir ülkede iki padişah olmaz" atasözü uyarınca âşığın gönlünde padişah olarak sevgilinin aşkının yeterli olduğu ifade edilir: "Gam değil bende isen Mısr-ı dile sultansın / Bir azîzin kuludur Yûsuf-ı Ken'ân-ı Mısr" (Ahmed Paşa). Bazan âşığın kendisi gönül mülkünün sultanı olarak gösterilir; âh ateşinin kıvılcımları asker, sevgilinin aşkı da sancak kabul edilir. Sevgili gönül tahtının sahibi, gönül sarayında misafir kalan bir sultan şeklinde düşünülerek gönül de kul, saray, taht, divan, padişah meclisi olarak ele alınır. Hayalî Bey'in, "Cihanda başıma sultân iken benim servim / Kul oldu sen şehe âzâd gördüğün gönlüm" beyti bu anlayışa örnektir. Gönül bazan da o sultanın peşinden giden asker olur.
- 3. AHMETTURKAN 2 Gönül sevgilinincefası, ona karşı hasret çekmesi ve gamzesi oklarından dolayı hastadır, yaralıdır. Bu sebeple kırmızı rengi ve ortasındaki siyahlık yönünden lâleye benzetilir: "Aks-i hâlin bu dil-i pürhûnda tutmuştur karâr / Lâlenin ol günde kim bağrında dâğın yaktılar" (Hayâlî Bey). Gonca da içi kan dolu bir gönlü hatırlatır. Gönlün hasta, bîmar, sayrı, yaralı oluşu, aşk derdinin tabibi olan sevgilinin gelmesini sağlamak içindir. Çünkü hasta ziyareti âdettir. Böylece gönül ilâç, tiryak, şifa ve tabip olan dudaklarla yani vuslatla tedavi edilecektir. Aksi takdirde daha çok hasta olur. Bu durumda gönül deli, şeydâ, mecnun, şûrîde, vâlih, divane şeklinde ifade edilir: "Onu hoş tut garîbindir efendim işte biz gittik / Gönül derler ser-i kûyunda bir dîvânemiz kaldı" (Hayâlî Bey). Bu benzetme zincir, ay, ateş, efgan ve perişanlık münasebetine dayandırılır. Delileri zincire vurmak âdet olduğu için âşığın gönlü sevgilinin saçı zincirine tutulmuştur. Gönlün divane oluşunda peri gibi güzel sevgilinin de rolü vardır. Zira periler çok güzel varlıklar olup sadece delilerle yakınlık kurarlar. İnsanlara pek görünmez, görününce de onların delirmesine sebep olurlar. Gönül de peri gibi güzel sevgiliyi görünce deli divane olur. İnsanlar sihir ve büyü ile de delirirler. Gönlün delirmesinin bir sebebi, sevgilinin cadıya benzeyen gamzelerinin büyü yapmasıdır. Gönül hırsız, esir, mahpus, bağlı, berdâr olarak da ele alınır: "Bugün berdâr eder dil-ber giriftâr Ahmed'in gönlün / Anunçun zülfü çengâlin eder geh doğru gâh eğri" (Ahmed Paşa). Sevgilinin zindana benzeyen çene çukuruna düşen gönül böylece mahpus olmuş veya darağacına çekilmiştir: "Şol gönül kim göricek zülfünü cân etti fedâ / Ermedi dârda Mansûr onun pâyesine" (Hayâlî Bey). Gönlün Hz. Yûsuf ve Hallâc-ı Mansûr'a benzetilmesi de bu münasebetledir. Sevgilinin geceye benzeyen siyah saçlarına düşkün olan gönül gidecek başka yeri olmayan bir gariptir: "Bu sebepten dil karâr eyler kara zülfünde kim / Şâm eriştiği mahalde edinir me'vâ garîb" (Ahmed Paşa). Gece dolaşmanın tehlikelerini göze alan gönül miskin, âvâre, bînevâ, nâtüvân, perişan ve sadpâre, sevgiliden vuslat metâını almak için canını teklif eden garip bir müşteridir. Şebrev, kumarbaz, mest oluşu da bununla ilgilidir.
- 4. AHMETTURKAN 3 Gönlün ençok teşbih edildiği bir unsur da çocuktur. Aşk ve güzellik bir mektep, yüz mushaf, zülüf dal veya lâm, ağız mim, boy elif, gönül de bunları okumaya çalışan bir mektep çocuğudur: "Tıfl-ı dil kaddin görüp aşka eliften başladı / Rabbi yessir ve lâ tüassir rabbi temmim bi'l-hayr" (İbn Kemal). Gönül de çocuk gibi sonunda tehlike olduğunu bilmeden olur olmaz her şeye heveslenir. Sevgilinin teşrifi için hazırlanmış bir ev, hâne, hücre ve harim olan gönülde sevgili teşrif etmediği için daima gam misafir kalmaktadır. Bundan dolayı gönlün gıdası genellikle gam ve kederdir. Sevgilinin saçlarının tuzak, benlerinin dâne, kendisinin avcı olarak tasavvuru sonucu gönül de sevgiliye tutulan bir kuş kabul edilir: "Zülfüne gönül düştü görüp hâl-i siyâhın / Dil murgunu dâme düşüren dâne midir bu" (Cem Sultan). Öte yandan aşk ateşiyle yanıp kebap olan gönül ten kafesinde mahpustur. Gönül aşk ateşiyle eriyen bir mum veya çerağ, göz yaşı da yağıdır: "Firâkın odunu gördükçe mum-tek eridi / Sebât ü sabrda fûlâd gördüğün gönlüm" (Fuzûlî). Bu sebeple ağladıkça aşk ateşinin daha parlak olacağı düşünülür. Gönül bazan sevgilinin etrafında çırpınan bir pervane, bazan da gamze okları için bir hedeftir. Kırılma, paslanma, tozlanma ve hediye edilme gibi özellikleri dolayısıyla gönül aynaya benzetilir. Sevgiliye ayna hediye etmek âdet olduğu için âşık ona lâyık bir armağan olarak gönül aynasını verir. Gönül çok hassastır, çabuk kırılır. Sırça, şişe, kâse, sâgar, câm-ı cihannümâ oluşu bu münasebetledir: "Yâhud bu şîşe-i nâzik-mizâc gönlümüze / O seng-dilden eren inkisârı mı diyelim" (Ahmed Paşa). Gönül aşk derdiyle sürekli âh edip inlediğinden ney, tambur, ud gibi müzik aletlerine de teşbih edilir. Hazine veya definelerin viranelerde bulunmasından hareketle gönül de sevgilinin aşkını veya hayalini hazine gibi kendinde saklayan bir virane şeklinde tasavvur edilir: "Bu harâbâtta sâbit olamam sultânım / Dil-i vîrânemi yapsan da yıkılsam gitsem" (Sâbit). Gönül için en çok kullanılan sıfatlar perişan, kaygılı, hayran, zâr, bîçâre, harap, sergeşte, sadpâre, şikeste ve gamgîndir: "Estikçe bâd-ı subh perîşansın ey gönül / Benzer esîr-i turra-i cânansın ey gönül" (Nedîm).
- 5. AHMETTURKAN 4 Aşk vegüzellikle ilgili her ıstırabı gönülden başka tam olarak duyan ve çeken yoktur: "Hey kıyâmet gel hisâbın gönlüme sor zülfünün / Elli bin yıldan uzundur her şeb-i hicrân ona" (Ahmed Paşa). Türk halk edebiyatında da birçok atasözü ve deyime konu olan gönül (Eyüboğlu, I, 105-108; II, 193-204) türkü, mâni, halk hikâyeleri ve masallarda yaygın olarak yer almakta, divan edebiyatındaki gibi âşıktan ayrı bir varlık olarak kabul edilmektedir. Gönül kavramının en çok kullanıldığı alanlardan biri de dinî-tasavvufî edebiyattır. Bir ülkeye benzetilen gönül bazan mâmur, bazan da viran olur: "Artık harâbe gönlün mânend-i mülk-i âlem / Ma'mûr olur mu yoksa vîrân olur kalır mı?" (Celâlî). Gönül hangi durumda bulunursa bulunsun onu ancak aşk sultanı alabilir, aşk askeri yağmalayabilir. Aşk ateşiyle yanmayan gönül sürekli karanlığa mahkûm ve ilâhî nurdan mahrumdur. Bu mahrumiyet Kâbe'de kıble aramaya benzer: "Bir sîne ki o nâr-ı mahabbet eseri yok / Zulmettedir ol nûr-ı Hudâ'dan haberi yok" (Çengî Yûsuf Dede). Tasavvuf ehli her an her yerde Allah'ın hikmetini, sanat ve kudretini, sıfatlarının tecellisini görmek ister. Allah'ın rahmân ismiyle gönül arasında bir münasebet vardır. Rahmân kalp yufkalığıdır. Gönül de yaygın olarak "rahmet ve yumuşaklık" anlamlarında kullanılır. Bu durum gönülde rahmân isminin tecellisi bulunduğunu gösterir. İmanın ve küfrün merkezi kalptir. Kalp iman nuru ile dolduğunda gönül, inkâra ve küfre yöneldiğinde ise nefistir. Gönül ulviyete, nefis süfliyete yönelir. Mâna âlemini kuşatan gönül Hak yolcusunun varacağı son merhaledir. İlâhî aşk ve tevhid sırrı burada tecelli eden bir zümrüdüankadır. Gönül hem çok yüce hem de çok hassastır. Kırılınca kolay kolay tamir edilemez: "Kopunca bir teli bağlansa da düğümlü kalır / Dokunma gönlüme şart-ı mahabbet öyle değil" (Muhyiddin Râif). Gönül bir kitaptır, gerçek aşk hikâyesi bu kitaptan okunur. Bunun için gönlü aşk ile doldurmak gerekir. Ancak bu feyizle onun gerçek servet ve kudrete, hakiki huzur ve mutluluğa kavuşması mümkün olur. Aşk deryasına girenin, vahdet âlemine ulaşanın gönlü sadece bir mescid değil Mescid-i Aksâ'dır. Gönül mânevî bir kıble, uçsuz bucaksız bir deryadır: "Gönül ki sâhil-i deryâ-yı bî-nihâyettir / Dil bahri hurûş eyler onda nice dalgam var" (Erzurumlu İbrâhim Hakkı). Derya vahdetin, dalgalar kesretin yani mahlûkatın, fâni olanın işaretidir. Beden bir sedef, gönül de o sedefin içinde ilâhî feyizler denizinde teşekkül eden bir incidir:
- 6. AHMETTURKAN 5 "Ey bahr-ihalâvet sen hoş terbiyet eylersin / Misl-i sedef olmuş ten dürr ü güher olmuş dil" (Erzurumlu İbrâhim Hakkı). Gönül Tûr dağıdır. Hz. Mûsâ'ya Cenâb-ı Hakk'ın tecellisi orada vuku bulmuştur. Bilhassa âşık gönlünde de ilâhî tecellî her an zuhur edebilir. Zaman zaman da kuş, bülbül, gonca, gül, gül bahçesi olan gönül ârif kişiyi kesretten vahdet sırrına, halktan Hakk'a ulaştırarak halvette mâşukuna kavuşturur. Gönül bir meyhânedir. Orada aşk şarabıyla sarhoş olunur. Meyhâneci veya sâkî mürşidin yani insân-ı kâmilin, şarap ise ilâhî aşkın remzidir. Gönül nazargâh-ı ilâhîdir, beytullahtır, mukaddestir: "Dil nazargâh-ı Hudâ'dır sâf kıl kim dola nûr" (Erzurumlu İbrâhim Hakkı). Yerlere, göklere sığmayan Allah mümin kulunun gönlüne sığmıştır. "Gönülde eyle sefer ger Hudâ'yı istersen" (Erzurumlu İbrâhim Hakkı) mısraında belirtildiği gibi varlık âleminde iken yokluk âlemine sefer etmek ancak gönülde olur. Gönül bir irfan hazinesidir. Tasavvuf gönüller ilmidir: "İlm-i kulûb oldu çünkü ilm-i tasavvuf / Kalbini sâf eyle çekme bâr-ı tekellüf" (Erzurumlu İbrâhim Hakkı). Tasavvufta kalbin önemi büyüktür. Türk tasavvuf edebiyatında kalp ve dil terimlerinin yanında Türkçe gönül kelimesi de kullanılmış, bazı tasavvufî kavramlar bu terimle ifade edilmiştir. Genellikle gönül "tasavvuf", gönül ehli de "sûfîler" anlamına gelir. Gönül haline varmak râbıta ve murakabe halinde olmak demektir. Melâmet ehli, Hakk'ı daima hatırda tutmaya ve onun türlü tecellilerini temaşa halinde olmaya "gönül beklemek" derler. Gönül gözetmek ve gönül kırmamak tasavvufun ahlâkî yönünü ifade eder. Gönül ehlinin, dil aracılığı olmadan uzak mesafelerden birbirinin haline aşina olması ve manevi bir iletişim kurması, "Gönülden gönle yol var" deyimiyle ifade edilir. "Dil dili var dilden dile" sözü de aynı fikri anlatır.1 Gönül hakkında bu kadar söz söylenmişken, benim sözlerim gönle şifa olur mu bilemem, ama gayret edip gönle hitap etmek elzem diye düşünüyorum. Bunca kaba sabalığın yaşandığı çağımızda gönül bahçemizi kırmayalım. Gönül dünyamız yıkılmasın. Gönlü hoş insanlarla beraber olmaya gayret edelim. Yoksa yıkık gönüller insana dert olur. Dertli gönüller huzurlu olmazlar. 1 Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi.
- 7. AHMETTURKAN 6 İMAMI ŞAFİYESORDULAR. - Kişi anne babasıyla tartışabilir mi? İmam cevap verdi. - Anne babasıyla tartışmayı bırak, onların ayakkabısıyla bile tartışamaz.
- 8. AHMETTURKAN 7 Vebal nedirbilir misiniz? Hak etmeyenlere makam mevki vermektir.
- 9. AHMETTURKAN 8 Ömer HayyamDerki; Sırtından vurana kızma, Ona güvenip arkanı dönen sensin. Arkandan konuşana da darılma, Onu insan yerine koyan yine sensin.
- 10. AHMETTURKAN 9 Y OL C U L U K Ç O K K I S A İhtiyar bir hanım otobüse bindi, koltuğuna oturdu. Sonraki durakta genç, hareketli ve biraz da asabi bir kadın bindi otobüse ve yaşlı kadının yanına oturdu. Torbaları elinde çok yer kaplıyordu. İstemeden yol boyunca torbalar ihtiyar kadına çarptı. Canı yanan ihtiyarın sessiz kaldığını görünce genç kadın, yaşlı kadına bu kadar sakin kalabilmesine şaşırdığını söyledi. İhtiyar kadın gülümseyerek “Kaba olmaya ya da ehemmiyetsiz bir şey için münakaşaya, kalp kırmaya değer mi? Çünkü senin yanındaki yolculuğum çok kısa... Bir sonraki durakta zaten ineceğim..." dedi. Bu cevap altın harflerle yazılmayı hak ediyor: ′′ Bu kadar ehemmiyetsiz bir şey hakkında tartışmaya lüzum yok, çünkü beraber seyahatimiz çok kısa..." Her birimiz, bu dünyadaki zamanımızın ne kadar kısa olduğunu anlamalıyız ki kavgaların, yersiz tartışmaların, kıskançlıkların, başkalarını affetmemenin, memnuniyetsizliğin ve devamlı şikâyet etmenin boş zaman ve enerji kaybı olduğunu anlayalım. Birisi kalbini mi kırdı? Sakin ol. “Yolculuk çok kısa...” de. Birisi sana ihanet mi etti, korkuttu mu, aldattı mı ya da aşağıladı mı ya da sebepsiz yere hakaret mi etti..? Sakin ol. Bir şey kaybetmezsin. Yolculuk çok kısa. Meslektaşlarınız sohbette beğenmediğiniz bir yorum mu yaptı? Sakin ol. Duyma dediklerini. Onu affet. Yolculuk çok kısa. Demem o ki karşımızdaki insan bize ne mesele çıkarırsa çıkarsın, beraber seyahatimizin çok kısa olduğunu hatırlayarak hareket et... Kimse bu yolculuğun süresini bilmiyor. Kimse son durağının ne zaman geleceğini de bilmiyor. Bildiğimiz tek şey, birlikte seyahatimizin çok kısa olduğu... Arkadaşlarımızın, dostlarımızın kıymetini bilelim. Hürmetkârlığın, nezaketin, affetmenin, şükretmenin, güler yüzlü olmanın büyük bir erdem olduğunu unutmayalım ve bu bilinçle yaşayalım. Neticede birlikte seyahatimiz çok kısa! Ümidim odur ki bu dünyada yolculuk yaparken geçtiğimiz istasyonlarda selamlaşıp kucaklaştıklarımız, hayatına dokunduklarımız, dostluk kurduklarımız, ayrılırken arkamızdan sevgiyle el sallayanlarımız çok olur... Tebessüm et ve daima gülümse... Çünkü, YOLCULUK ÇOK KISA..!
- 11. AHMETTURKAN 10 SALİH EFENDİ 1925’teİdam edilen Hani'li Salih Efendiy'e Hâkim sorar: Nerede tahsil ettiniz? Salih Efendi: Hani'de Hâkim: Ne tahsil ettiniz? Salih Efendi: Ulum-ı Arabiye Ulum-ı diniye-i aliye tahsil ettim Hâkim: Hangi lisanları biliyorsunuz? Salih Efendi: Türkçe, Arapça, Farsça, Kurmanca, Zazaca, Fransızca..... Hâkim Bey hayretini gizleyemez ve Salih efendiye: yani sen Fransızca da mı biliyorsunuz? Der Salih Efendi ise: evet Fransızcaya Gülistan'ı tercüme ettim cevabını verir. Hâkim Bey: peki İngilizce biliyormusunuz? Salih Efendi: İngilizce'yi biraz Ermeni muallimlerinden okudum, der. İşte bu sadece hikayesini bildiğimiz sadece denizin üstünde bir köpük Sırf kendi gelecekleri için bu toprakların gerçek insanlarına Yobaz ve gerici diye astıkları bu değerler, şu an bile yüzlerce akademisyeni cebinden çıkacak düzeyde Ümmetin Aydın Âlimleri idi. Yüzlerce İslam Âlimini işte böyle yok edip, 6 Asır dünyaya Medeniyet götüren Osmanlı bakiyesi Türkiye insanını din hususunda böyle cahilleştirdiler. Allah böyle zihniyetlere bir daha fırsat vermesin Rabbim…
- 12. AHMETTURKAN 11 Diyorlar ki…! Dostacı söyler. Acıyı söyleyene dost denilmez ki! Seni sevmeyen acı söyler, Dostun sana söyleyeceği acı dahi olsa senin canını acıtmayacak şekilde tatlı dille söyler. Şems-i Tebrizi ***
- 13. AHMETTURKAN 12 Bazı insanlarsize sadık değildir. Size olan ihtiyaçlarına sadıktır. İhtiyaç değiştiğinde sadakatleri de değişir. Will Rogers ***
- 14. AHMETTURKAN 13 KARİYERİNİZİ NASILALIRSINIZ Böyle bir soruya sanırım pek çok çalışan, orta şekerli diye cevap verebilir. Bazen şekerli, bazen sade olabilir, fakat günümüz ekonomik koşulları altında sanıyorum bunun cevabı yağsız tarafından olmalı. Kariyerinizi, takla atmadan, orayı burayı yağlamadan, ona buna çelme takmadan planlayacağınızı sanıyorsanız sanıyorum siz başka alemlerdesiniz. Sanal gerçeklik size ne kadar gerçek geliyorsa, bana da gerçek değerlere, başarıya, eğitime dayalı planlamalar o kadar gerçekçi geliyor. Toplumda ekonomik problemler devam ediyorsa, rüşvet devletin her kademesinde zuhur ediyorsa, kariyer planlaması adı altında at arabasına koşulup sürekli sol kulvarda koşturuluyor fakat bir adım ilerleyemiyorsanız, hatta her yeni organizasyonda size yeni planlar sunulup bazıları mevki ve makamları paylaşıyorsa boşuna ümitlenmeyin. Siz doğuştan kariyer planınızı sabit mevkilere endekslemişsiniz demektir. İstiyorsunuz ki kariyeriniz yağsız tarafından olsun. Nasıl olacak? Pek çok kurslara gidiyorsunuz. Gecenizi gündüzünüze katıp sertifikalar, diplomalar alıyorsunuz sonunda aferin deniyor, ama terfi edemiyorsunuz. Çünkü önünüz dolu. Buna İnsan Kaynakları Yönetiminde Kariyer Platosu denir. Yani düz bir ovadasınız, gidiyorsunuz gündüz gece. İstirahat, mola yok, hatta yıllık izinlerinizden bile fedakârlık yapıyorsunuz. Sonuç, başarılı bir yıl geçirdik. Yeni yatırımlarımız var. Rakiplerimiz sürekli yatırım yapıyor, biz yapmaz isek geri kalırız. Maaşlara bu sene de istediğiniz gibi zam yapamıyoruz. Organizasyonda bu yıl da değişiklik yapmadık. Başarılar dileriz. Bir bakıyorsunuz alakasız zamanlarda birilerine terfiler veriliyor. Tebrikler yağıyor. Sizde kalabalık arasından yağlı rakiplerinizi sessiz sedasız tebrik ediyorsunuz. Üzülüyorsunuz ama belli etmek istemiyorsunuz, ister istemez gülücük gösteriyorsunuz. Nede olsa geleceğiniz sizden önce terfi ettirilen arkadaşınızın elleri arasına geçiveriyor. El insaf, es-sabır diyorsunuz. Üzülmeyin geçer…! Arka planda; üst yönetim giderleri had safhada. En yeni, top model araçlar ya alınır ya da yeni trende uyulup kiralanır. İşiniz gereği bir yere gitmek zorunda kalırsanız atla otobüse git denirse üşenmez, biner gidersiniz. Taksiye binerseniz laf edilir. Ne yapabilirsiniz ki! Sabır. Tüm bunlar yanlış anlamayın sizin kariyer planına göre yükselmeniz içindir. Lakin yükselenler kariyer planlarını yağlı sevenlerdir. Kendi gelecekleri için performans raporlarınız çizik çizik edilir. Daha çok yol almanız istenir. Daha çok performans göstermeniz beklenir. Bu işin sınırı olmaz. Sadece koşarsınız. Tom Hanks’in “Forrest Gumb” filminde canlandırdığı; sürekli koşan karaktere döndürülür, ömür boyu koşarsınız. Ancak emekliliğiniz geldiğinde artık durmanız gerektiğini anlarsınız.
- 15. AHMETTURKAN 14 Yaşlandınız, amahala kariyerinizde yapmanız gereken şeyler var diye ümitlenip bir şeyler yapmak istersiniz, fakat bu sefer de fizyolojiniz müsaade etmez. Hiç olmak yolunda ilerlemeye ve size kaderin tayin ettiği sona doğru ilerlemeye devam edersiniz. Bu kadar kurumsal şirketin…! olduğu lakin toplumun sosyal değerler adına kurumsallıktan nasibini alamadığı, siyasetin kavga edilerek yapıldığı, kişisel çıkarlar için kan dökmekten bile arlanmayan elitlerden oluşan dengesiz bir toplum yapısı içinde kariyerinizi nasıl almak istersiniz diye sorulduğunda aslında tek bir cevap olmalı. İnsanca. Ahmet TÜRKAN–20.04.2011 ***
- 16. AHMETTURKAN 15 Hesabını veremeyeceğinizişlere kalkışmayın… Çünkü öteki tarafta bulaşık yıkatmıyorlar… ***
- 17. AHMETTURKAN 16 Duydum kigıybetimim yapmışsın, Yüzüme söylemekten kaçmışsın, Benim gibi bir acizden korkmuş, Allah’tan korkmamışsın… Mevlâna ***
- 18. AHMETTURKAN 17 Mala mülkemağrur olma Deme “var mı ben gibi?” Bir muhalif rüzgâr eser Savurur harman gibi. ***
- 19. AHMETTURKAN 18 İNSANLAR VEKİTAPLAR İnsanları; Kitaplar gibi düşünün ve kapaklarına bakıp aldanmayın. Asıl değerinin okumaya başlayınca anlarsınız… Mevlâna Bak dostum kimseyi kendin gibi sanıp sırlarını paylaşma… Sen sen ol, geride Rabbin’den başka şahit bırakma… ***
- 20. AHMETTURKAN 19 Beni dinleey kadı Bozuldu işin tadı Zulümse eğer adı Kenan yapsa da aynı Yunan yapsa da aynı. Söylenecek söz varsa Söyle sende yüz varsa Hâkk’a tecavüz varsa Nokta yapsa da aynı Yekta yapsa da aynı. İpe sermeyin unu Herkes biliyor bunu Hâzineden soygunu Turgut yapsa da aynı Nemrut yapsa da aynı. Zirvedeki uç beyi Çeker gözden sürmeyi Rüşvet alıp vermeyi Fazıl yapsa da aynı Rezil yapsa da aynı. Halka tepeden bakan Göğsüne benlik takan Yalanla yatıp kalkan Moiz olsa da aynı Vaiz olsa da aynı. Doğruluktan kaçan zat Menfaati seçen zat Haram yiyip içen zat Murdar olsa da aynı Serdar olsa da aynı.
- 21. AHMETTURKAN 20 Bu gemiböyle gitmez Giderse zulüm bitmez Kim örnektir fark etmez Hasmım olsa da aynı Nefsim olsa da aynı." #ABDURRAHİM_KARAKOÇ ***
- 22. AHMETTURKAN 21 *Lâ tahzen!(Üzülme!)* Bir şey olmuyorsa: Ya daha iyisi olacağı için, Ya da gerçekten olmaması gerektiği için olmuyordur. Şu uçan kuşlara bak! Ne ekerler, ne biçerler… Onların rızkına kefil olan Allah; seni mi ihmal edecek sanırsın! Yeter ki sen istemeyi bil.. *Lâ tahzen! (Üzülme!)* İnsanlar senin kalbini kırmışsa üzülme! Rahman: (cellecelaluhu), “Ben kırık kalplerdeyim” buyurmadı mı? O halde ne diye üzülürsün ey can? Gündüz gibi ışıyıp durmak istiyorsan; Gece gibi kapkaranlık nefsini yak !.. “Derdim var” diyorsun; Dert insanı Hak’ka götüren Burak’tır; sen bunu bilmiyorsun. Sanma ki dert sadece sende var. Şunu bil ki; Sendeki derdi nimet sayanlar da var. Umudunu yıkma; Yusuf’u hatırla. Dert nerede ise deva oraya gider. Yoksulluk nerede ise nimet oraya gider. Soru nerede ise cevap oraya verilir. Gemi nerede ise su oradadır. Suyu ara, susuzluğu elde et de sular alttan da yerden de fışkırmaya başlasın. Dünya malı Allah’ın tebessümüdür: ona bak! Ama sarhoş olma… *Lâ tahzen! (Üzülme!)* Irmağa deniz, denize okyanus sığmaz. . “Aşık” olmayana anlatsan da “Ben” “Sen” anlamaz. Hakka ulaşmak için yoldur desen kimse inanmaz… Gönlünde zerre-i miskal şems olmayan; Yanmaz, yanamaz… Ayağın kırıldı diye üzülme! Allah senden aldığı ayak yerine belki sana kanat verecek. Kuyu dibinde kaldın diye üzülme! Yusuf kuyudan çıktı da Mısır’a sultan oldu, unutma! İstediğin Bir şey; Olursa Bir Hayır, Olmazsa Bin Hayır Ara… Geçmiş ve gelecek insana göredir. Yoksa hakikat âlemi birdir. Bu âlem bir rüyadır. Zanna kapılma ey can! Rüyada elin kesilse de korkma, elin yerindedir. Dünya bir rüya ise, başına gelen felaketler de geçicidir. Neden çok üzülürsün ki? Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde sakın vaz geçme: – Çünkü orası gidişatın değişeceği yerdir. Bu âlemin, bu kâinatın kitabı sensin: Aç da kendini oku ey can! Kâinatın en uzak köşesi, senin içinde ufak bir nokta… Ama sen bunun farkında bile değilsin. Derdin ne olursa olsun korkma! Yeter ki umudun ALLAH olsun… Herkes bir şeye güvenirken; Senin güvencen de ALLAH olsun. Hiçbir günah, ALLAH’ın yüce merhametinden büyük değildir ama; Sen yine de günah işlememeye bak! *Lâ tahzen! (Üzülme!)* Derdin ne olursa olsun bir abdest al, nefes gibi… Ve bir seccade ser odanın bir kösesine, otur ve ağla, Dilersen hiç konuşma… O seni ve dertlerini senden daha iyi biliyor unutma. Dua ederken O’na kırık bir gönülle el kaldır. Çünkü Allah’ın merhamet ve ihsanı, gönlü kırık kişiye doğru uçar. Sopayla kilime vuranın gayesi, kilimi dövmek değil, tozu kovmaktır. Allah tozunu alıyor diye, niye kederlenirsin EY CAN! (Hz. Mevlâna’dan inciler...)
- 23. AHMETTURKAN 22 Sebepler Sen’dendir, Edepbizlerden… Etme bizi Ya Rabbi Edepsizlerden… Sadi Şirazi
- 24. AHMETTURKAN 23 Bir adamsık sık Kur'an okurdu. Ancak O'ndan bir şey ezberleyemezdi. Bu adamın küçük oğlu babasına dedi ki; -Babacığım Kur'an okuyorsun ama hiç ezberlemiyorsun, sana ne faydası var ki? Baba oğluna dedi ki; -Evladım, sana söyleyeceğim ancak önce şu hasır sepeti şu dereden su doldur getir. Hasır sepet kömür taşımak için kullanılıyordu. Oğul dedi ki; -Baba, ama bu imkânsız! Baba; -Sen dene bakalım ne oluyor. Oğul bu söz üzerine hasır sepeti alıp dereye gitti ve su doldurup taşımaya başladı. Yol yarı olmadan bütün su akıp gitti. Oğul babaya dönüp dedi ki; -Baba görüyorsun ki bu imkânsız bir şey! Baba; -Olsun bir daha dene. Dedi. Oğul bir daha denedi, bir daha derken beşinci seferde iyice yorulan oğlu bitkinliğini belirterek babasına; -Baba sen de biliyorsun ki bu imkânsız neden tekrar ettiriyorsun? deyince baba dedi ki; -Evladım sepette bir şey fark etmedin mi? deyince oğlu anladı ve -Evet babacığım, sepet tertemiz olmuş dedi. Baba; -İşte böyle evlat, nasıl bu sepet kendinde bir şey tutamasa bile su ile tekrar tekrar temas edince tertemiz oldu, insan kalbi de dünya ve işlerinden kirlenir, Kur'an okumakla da ezberlemese bile kalbi suyun hasır sepeti temizlediği gibi tertemiz olur. Evladım Kur'an kalbin ve ruhun temizleyicisi, gıdası ve şifasıdır, sakın şeytanın bu ‘ezberlemeden ne faydası var’ oyununa gelmeyesin! diyerek oğluna harika bir ders vermiş oldu... ***
- 25. AHMETTURKAN 24 Ne kadarhesap yaparsanız yapın… Hesapta olan değil, nasipte olan gelir başınıza… ***
- 26. AHMETTURKAN 25 Boğaya öntaraftan, Eşeğe arka taraftan. Cahile hiçbir taraftan yaklaşmayın… ***
- 27. AHMETTURKAN 26 Sofranda balvarsa, Bağdat’tan atlı gelir… Tezgâhın sağlam ise, İpekler katlı gelir… Ateş düştüğü yeri yakar demişler, Ölü senin değilse helvası tatlı gelir… Bedirhan GÖKÇE ***
- 28. AHMETTURKAN 27 Hasta olduğunuzzaman, mutlaka hemen hiç gecikmeden doktora gidin, muayene parasını ödeyin, çünkü doktorunuzun yaşaması lazım… Reçetenizi alın eczaneye gidin ilaçları alın, parasını ödeyin çünkü eczacının da yaşaması lazım. Eve gelin ilaçların hepsini çöpe atın çünkü sizin de yaşamanız lazım. ***
- 29. AHMETTURKAN 28 Ülkeyi 3,5yıl işgal edip annesinin karnındaki bebeklere varıncaya kadar süngüleyen Yunana “dost” diyen ders kitapları Osmanlıya “hain” diyorsa bu kitapları kim yazıyor diye sormak hakkımızdır. Mustafa ARMAĞAN ***
- 30. AHMETTURKAN 29 Cebi zenginfakat ruhu zengin insanın hali çok rezil! Çünkü O her şeyin fiyatını bilir, değerini değil… Mevlâna ***
- 31. AHMETTURKAN 30 Ağzıyla kuştutsa da sevemediğim insanlar var benim. Bir de canıma okusa bile sevmekten vaz geçemediklerim… ***
- 32. AHMETTURKAN 31 Aklı öldürürsenahlak da ölür. Akıl ve ahlak öldüğünde millet bölünür. Adaleti öldürdüğünde Devlet te ölür. Fatih Sultan Mehmet ***
- 33. AHMETTURKAN 32 İyilik ticaretdeğildir. Allah rızası için yapılır ve unutulur… ***
- 34. AHMETTURKAN 33 Akıl sağlığınızherhangi bir işten veya maaştan daha değerlidir. Girişimci Kafası *** Yapacağın işi, daha önce bunu denemiş, tecrübeli kimselere danış! Çünkü onlar, kendilerine pahalıya mal olmuş bilgileri sana bedava verirler. Lokman Hekim… *** Dıştaki kibir, içteki fakirliğin eseridir. Mevlâna *** Cahilin bol olduğu memleketlerde şeytana gerek yoktur. Mevlâna ***
- 35. AHMETTURKAN 34 MARANGOZ... Yılların marangozuydu.Saçlarını o küçük atölyesinde ağartmıştı. Eskisi kadar işi yoktu artık. Fabrika mamulü eşyalar piyasayı istila etmişti. El işi özel imalat meraklıları dışında kimse gelmiyordu dükkânına. Hani neredeyse birer sanat eseri olan masalar, sehpalar, kitaplıklar yapar, geçimini bununla sağlardı. En iyi tahtaları kullanır, görülmedik bir özenle çalışırdı. Tahta mı gerekiyor, keresteciye mutlaka kendisi gider; ceviz, gürgen, çam cinsinden en iyi tahtaları bizzat seçip alırdı. Üzerlerinden en az bir yıl geçmedikçe bu tahtaları asla kullanmaz, kurumalarını beklerdi. Bu yüzden de yaptığı eserlerinde en küçük bir ayrılma, eğilme, bükülme olmazdı. İmal ederken pek az çivi kullanırdı, “Demir çivi eşyanın ömrünü kısaltır” derdi. İşinde gayet titizdi. Az konuşur, sorulan sorulara kısa cevaplar verir, ücret konusunda hiç pazarlık etmezdi. Tanıyanlar bilirlerdi bu huyunu, tanımayan müşteri gelir de fiyata itiraz ederse, sözü uzatmaz, “Ben hakkımdan fazlasını istemem” der, pahalı geliyorsa başka bir marangoza gitmesini söylerdi. Sinirliydi biraz, bu huyunu bilir, kimseyle tartışmamaya çalışırdı. Sabah namazından beri çalışıyordu. Bir hayli yorulmuştu. Sipariş edilen bir masayı daha bitirdikten sonra, “Bugünlük bu kadar yeter” deyip oturdu. Kurban Bayramı’na üç gün kalmıştı, kurbanlık alması gerekiyordu. “Bir bardak çay içeyim de ondan sonra giderim” dedi. Kendi kendine konuşurdu yalnız zamanlarında. Emektar aletleriyle sohbet ederdi bazen. Bunlar onun organları gibiydi. İki dükkân ötedeki çay ocağına gitti, selam verip bir sandalyeye oturdu. Onun her zaman “orta açık çay” içtiğini bilen garson, sormaya bile lüzum görmeden getirdi çayını. Şekeri karıştırırken, kendisi gibi emektar ustalardan biri olan arkadaşı kapıda belirdi. Sonra da gelip yanına oturdu. Tornacıydı adam. Son zamanlarda iyice yaşlanmış, işini göremez olmuştu. Dalgındı, hüznün resmi mürtesemdi yüzünde. Söz kurbandan açıldı, konuştular bir iki satır. “Biraz sonra gidip kurbanlık alacağım” dedi marangoz. Tornacı dalgın gözlerle marangozun yüzüne bakıyordu. Söyleneni işitiyor ama anlamıyordu. Marangoz farkına vardı bunun: “Canın sıkkın” dedi. “Evet.” “Sebep?” “Bir talebe var... Üniversitede okuyor.” “Ne var bunda?” “Önüm sıra yürürken birden yere yıkıldı çocuk.”
- 36. AHMETTURKAN 35 “Niye?” “Kaldırdım hemen.Sebebini sordum. Önce söylemek istemedi. Israr ettim... Açlıktan başı dönmüş...” “Kimi kimsesi yok mu peki?” “Gurbet hali, bilirsin. Arkadaşları var gerçi. Bizim binanın bodrum katında kirada oturuyorlar. Hepsi memleketlerine gitmişler.” “Bu niye gitmemiş?” “Gidememiş. Para beklemiş ama gelmemiş parası. Ailesi fakirmiş anlaşılan, gönderememişler. Cebindeki üç beş kuruş da bitince aç kalmış. Kimselere söyleyememiş derdini.” Marangoz şakaklarını ovdu bir süre. İri bir eli, nasırlı parmakları vardı. Âdetiydi, canı sıkıldı mı iyice bastırarak alnını, şakaklarını, göz çukurlarını ovardı. Tornacıyı ilk kez görüyormuş gibi bakarak sordu: “Sen ne yaptın peki?” “Ne yapacağım” dedi Tornacı, “aldım eve götürdüm. Allah ne verdiyse beraber yedik. Lakin fazlasını yapamadım. Benim de meteliksiz zamanıma rast geldi. Kalktım buraya geldim, belki bir iş çıkar diye.” “Çıktı mı peki?” Tornacı “Nerde o eski günler!” dercesine elini sallayıp sustu. Önüne konan çayı karıştırmaya başladı. Şeker atmayı unutmuştu. Marangoz da susuyordu. Bir yanda evde kurban bekleyen hanımı vardı, öte yanda parasızlıktan yere yıkılan bir garip talebe. Elini cebine attı, bütün parasını çıkarıp tornacıya uzattı: “Götür ver!” dedi, “Söyle ona, memleketine gitsin.” Tornacı hayretle baktı: “Hepsini mi?” “Hepsini.” “Kurban alacaktın hani?” “Allah kerim!” dedi Marangoz, başka da bir şey söylemedi. Uzunca sustular. Tornacı parayı cebine koyup gitti. Marangoz da atölyeyi kapatıp evin yolunu tuttu. Yürüyerek gitmek zorundaydı, son parasını da çaycıya vermişti çünkü. Evde, “Kurbanlık almadın mı Bey?” diyen hanımına da Tornacıya verdiği cevabı verdi: “Allah kerim!”
- 37. AHMETTURKAN 36 Kadın başkasoru sormadı. Tanırdı kocasını. Sessizce sofra hazırlamaya başladı. İkinci gün tekrar atölyesine gitti Marangoz. İş elbisesini giyip tezgâhının başına geçti. Çam ve tutkal kokuyordu atölye. Yıllardır bu kokuyla yaşamıştı. Bu koku elbisesine de siner, her nereye gitse onunla gelirdi. Eline planyayı aldı, işe başlayacaktı ki kapıda bir adam belirdi: “Merhaba usta!” “Merhaba!” Adam eşikte duruyordu, arkası güneşe dönük olduğu için yüzü iyi seçilmiyordu. Marangoz tanıyamamıştı. Adam anladı durumu, bir iki adımda içeriye girdi. “Beni tanıyamadın galiba.” “Evet.” “Üç ay kadar önce sana bir iş yaptırmıştım. Çalışma odam için masa, sehpa, kitaplık falan... Paranın bir kısmını vermiş bir kısmını sonraya bırakmıştım. Şimdi hatırladın mı?” “Hatırlar gibi oldum. Gebzeliydin galiba.” “Evet... Ya usta, kusura bakma, parayı geciktirdim. Bir türlü yolum düşmedi buralara. Sen de arayıp sormadın.” Cebinden bir deste para çıkartıp uzattı Marangoza: “Buyur. Bayram yaklaştı, lazım olur. Hakkını helal et.” Marangoz parayı alıp tezgâhın üstüne koydu. “Buyur bir çay iç” dedi. “Sağ ol usta, başka zaman. Arabayı çalışır vaziyette bıraktım. Bana müsaade.” Ustanın elini sıkıp gitti adam. Marangoz parayı saydı. Kurban Bayramı için ayırıp da sonra Tornacıya verdiği paranın tam iki katıydı! En küçük bir hayret ifadesi belirmedi yüzünde. Hafifçe gülümsedi ve “Allah kerim!” dedi. (Alıntı) ***
- 38. AHMETTURKAN 37 Zaman’ı sordumİbni Haldun’a: “Bekleyince yavaşlar” dedi. Gecikince hızlanır, Üzülünce can yakar, Mutlu olunca kısalır, Acı çekince bitmek bilmez, Sıkılınca uzar… ***
- 39. AHMETTURKAN 38 Zaman sadeceakıp gitmiyor, Neyimiz var neyimiz yoksa önüne katıp götürüyor. ***
- 40. AHMETTURKAN 39 HZ. PEYGAMBEREFENDİMİZİN DUASI: Hz. Peygamber (s.a.v.) evden çıkarken gökyüzüne bakarak şöyle dua ederdi.; Allah’ım! Doğru yoldan sapmaktan, saptırılmaktan, günaha düşmekten, düşürülmekten, haksız yapmaktan, haksızlığa uğramaktan, cahilce davranmaktan, cahilce davrananlarla karşılaşmaktan Sana sığınırım. Allah’ım! Acizlikten, tembellikten, korkaklıktan, cimrilikten, ihtiyarlayıp ele avuca düşmekten Sana sığınırım. *** Basit kişiler hep ilgi görür, kaliteli kişiler ise yalnız kalır çünkü ucuz malın alıcısı daha çoktur. N.F.K. ***
- 41. AHMETTURKAN 40 Büyük birarife sordular: “Neden bu kadar sakinsiniz?” Dedi ki; - “Uzun zaman okumam ve tecrübelerim sayesinde hayatımı beş esas üzerine kurdum; • Benim rızkımı kimsenin yiyemeyeceğinin anladım ve sakinleştim. • Allah’ın beni daima gördüğünün anladım ve haya ettim. • Benim işimim kimsenin yapamayacağını anladım ve işe koyuldum. • Anladım ki işimin sonu ölümdür ve ona hazırlandım. • Anladım ki iyilik ve kötülük her ikisi de kalıcıdır. İyiliklerimi çoğalttım, kötülüklerimi azalttım.” ***
- 42. AHMETTURKAN 41 Meşrutiyet Meclisi’ndeAhmed Ağa adında bir Malatya mebusu varmış. O zat İttihat ve Terakki Partisinden milletvekili seçildiği halde Meclis’te yemin merasimi dışında hiçbir söz söylemiş değilmiş. Talat Paşa, O’nun gizli bir muhalif olabileceğini düşüncesiyle hasbihalde bulunmak üzere meclisin kafeteryasında O’nunla bir görüşme teklifinde bulunmuş. Burada kendisine: “Ahmed Ağa,” demiş. “Senin ağzını açıp bir şey söylediğin yoktur. Memleket meseleleri hakkında elbet senin de düşüncelerin vardır. Bunları öğrenmek isterim.” Ahmed Ağa, itiraz yollu olarak” Paşa!” demiş. “Ben çobanım. Memlekette çift çubuk, sürü sahibi bir ağayım. Memleket meselelerinden bir şey anlamam.” Talat Paşa itirazla: “Hayır! Sen sen memleket meseleleri hakkında fikir sahibi olmasaydın bizim arkadaşlarımız oradan seni namzed gösterip seçtirmezlerdi. Bak görüyorsun biz devlette suiistimalleri önleyemiyoruz. En güvendiğimiz adamların iş başına gelince şahsi menfaat peşinde koştuklarını görüyoruz. Bunu önlemenin çaresi nedir?” Ahmed Ağa bir şey söylemek mecburiyetinde olduğunu anlayarak: “Bak paşa hazretleri. Bunu önlemenin bir çaresi vardır. Ama sana söylesem, bunu yapamazsın”demiş. Talat Paşa’nın ısrarı üzerine de: “O zaman ben yaşadığım hadiselerden elde ettiğim bir tecrübeyi size nakledeyim. Takdir sizindir” diyerek şunları söylemiş: “-Ben hayata çoban olarak başladım. Yıllarca çalışıp çırpınarak büyük bir koyun sürüsü meydana getirdim. Nihayet, gördüğünüz gibi yaşlandım. Bütün işleri çocuklarıma devrederek işten çekildim. Aradan iki üç gün geçti. Çocuklarım yanıma gelerek: “Baba. Sen hiç kurda koyun kaptırır mıydın?” diye sordular. “Hayır” dedim. Zira bizim sürü dağın yamacında mahfuz bir yerde gecelerdi. Onlar her gece kurda bir iki koyun kaptırdıklarını söylediler. Kendilerine: “Sürüde değişiklik yaptınız mı?” diye sordum. Dediler ki; “Sen tecrübeli bir insansın. Bu sürüyü dört zağarla (çoban köpeği) koruyordun. Biz bunu kâfi görmeyerek dört yeni zağar daha aldık. Buna rağmen her akşam bir veya iki koyunu kurda kaptırıyoruz.” Onlara dedim ki; “Bu aldığınız yeni zağarları gece boyunca gözetleyin. Bakalım ne göreceksiniz.” Ertesi gün gelip anlattılar; Gece yarısına doğru vadiye bir kurt gelip ulumaya başlamış. Yeni zağarlardan biri sürüdeki yerini terk ederek vadiye inmiş. O dişi bir kurtmuş. Bizim zağar onunla oynaşmaya başlamış. Kurtlar iki taneymiş. Erkeği, o zağarın boş bıraktığı kısımdan sürüye saldırarak bir koyun yakalayıp vadiye götürmüş. Dişi kurtla işini bitiren bizim zağar yerine dönmüş. Bu durumu öğrenince onlara dedim ki; “Bu zağarla kurt, daha evvel bulundukları bir sürüde bu işi yapmakta olmalıdırlar. Onun kafasına sıkıp öldürün” Böyle de yaptılar. Fakat ertesi gün yeni zağarlardan bir diğerinin aynı işi yaptığını görmüşler. Bunu öğrenince dedim ki:
- 43. AHMETTURKAN 42 “Yeni aldığınızzağarların hepsinin kafasına sıkın ve gözetlemeye devam edin.” Bunu da yaptılar. Fakat yine de kurda koyun kaptırmaktan kurtulamadılar. O zaman anladım ki, geldiği yerde bu işi yapan yeni zağarlar bizimkilere de bu işi öğretmişler, onlara da bu hastalığı bulaştırmışlar. Onlara dedim ki; “Bizim zağarların da bu işi öğrendiği anlaşılıyor. Dört tane, hiçbir sürüde kullanılmamış yeni zağar bulun. Bunlar bizimkilerle bir araya gelmeden, bizimkilerin hepsini öldürün ve sürüyü onlara teslim edin. Bu suretle kurda koyun kaptırmaktan kurtulduk. Zannımca, memleket idaresinin de bir sürü idaresinden farkı yoktur. Ben yaşadığım bu tecrübeden bunu anladım. Takdir sizindir.” Bu olayı hayretle dinleyen Talat Paşa O’na demiş ki “Benim merak edip seni konuşturduğum gibi, Padişah da seninle görüşmek isterse bu bana anlattığın hikâyeyi sakın O’na anlatma!..” Dört tane, hiçbir sürüde kullanılmamış zağar bulmak çok mu zor? La Edri… ***
- 44. AHMETTURKAN 43 Aşağıda yabancılarınbizler için söylemiş olduğu bazı sözler var. Daha bunlar gibi belki binlercesi. Peki ne oldu bize de kendi kendimize işkence yapıyor, bir türlü ayağa kalkamıyoruz. Birbirimizi bile anlayamayacak seviyeye düştük. Mal ve can derdine düştük. Birbirimize çıkarlarımız kadar sahip çıkıyoruz. Bu zaafın sebebi nedir. Nasıl sindirildik. Nasıl içinden çıkılamaz seviyelere düştük. Anlamak zor mu....hayır…90 yıldır üzerimize yıkılan zulüm örtüsü bizi sindirdi. İnançlarımızı yitirdik. Amaçlarımızı yitirdik. Toparlanmak istedikçe içimizdeki şer güçlerden darbe yedik. Kendimizden sandığımız ecnebiler zulümlerinin sürdürmek için o kadar gayret ederken biz gaflette devam ediyoruz. Haydi artık yeter uyanalım. Bitsin bu gaflet çilesi. ***
- 45. AHMETTURKAN 44 Bütün milletlerarasında en namuslu ve dostluk kurmada tereddüt edilmeyecek olan yalnızca Türklerdir. Henüz yabancı tesiri altında kalmamış olan bir köye gidecek olursanız; gerçek misafirperverliğin ne demek olduğunu orada görüp öğrenirsiniz. William Martin *** Savaşın zevkini almak isteyen herkes Türklerle savaşmalıdır. Towsend (İngiliz Komutan) *** "Türklerden bahsediyorum... Düşmanına saldırırken amansız bir kasırgaya, korkunç bir denize ve insafsız bir yıldırıma benzeyen Türk; dost yanında ve silahsız düşman karşısında bir seher yelidir, berrak bir göldür. Gönül açan bu yeli yıldırma, göz kamaştıran bu gölü coşkun bir denize çevirmek tabiatı da inciten bir gaflet olur." Tasso - İtalyan Şair *** "Poltava'da esir oluyordum. Bu, benim için bir ölümdü, kurtuldum. Buğ nehri önünde tehlike daha kuvvetli olarak belirdi. Gene kurtuldum. Fakat bugün esirim. Türklerin esiriyim. Denizin, ateşin ve suyun yapamadığını onlar yaptılar, beni esir ettiler. Ayağımda zincir yok. Zindan da değilim. Hürüm, istediğimi yapıyorum. Lakin gene esirim; şevkatin, ülüvvü cenabın, asaletin, nezaketin esiriyim. Türkler beni işte bu elmas bağa sardılar." Demirbaş ŞARL *** İnsanları yücelten iki büyük meziyet vardır: Erkeğin cesur kadının namuslu olması. Bu iki meziyetin yanında hem erkeği hem kadını şereflendiren bir meziyet vardır. İcabında tereddütsüz canını feda edebilecek kadar vatanına bağlı olmak. İşte Türkler bu meziyetlere ve fazilete sahip kahramanlardır. Bundan dolayıdır ki Türkler öldürülebilir, lakin mağlup edilemezler Napoleon Bonaparte - Fransız İmparatoru *** "Türkler ölmeyi biliyorlar, hem de iyi biliyorlar. Ben de ölmeyi bilen bir milletin yenilmeyeceğini bilecek kadar tecrübeliyim. Burada hiç yoktan ordular kurmak ve bu orduları ölüme sürüklemek mümkün. Bu imkanlardan bol bol faydalanıyorum. Fakat, meydana getirdiğim orduları sendeleten bir engel var: Türklerin yaşayan hatıraları!
- 46. AHMETTURKAN 45 Üç-dört yüzyılönce her kudreti ve her milleti yenen Türkler, şimdi de silinmez hatıralarıyla her teşebbüsü sendeletiyorlar. Hemen her yürekte bu korkuyu seziyorum. Demek ki yalnız Türkleri değil, onların tarihini de yenmek lazım. Bu durumda ben, Türklerin düzinelerle milleti idare etmelerindeki sırrı da anlıyorum. Onlar milletleri bir kere yeniyor fakat kazandıkları zaferleri ruhlara ve nesillere nakşedebiliyorlar." M. Montecuccoli (Avusturyalı Komutan) *** Türk kadınlarının en büyük süsü Türk oluşlarıdır. Onlar süslenmek için elmas veya zümrüt takınmıyorlar, belki üzerlerinde taşıdıkları o taşları süslemiş ve kıymetlendirmiş oluyorlar. Çünkü her Türk kadını canlı bir inci ve paha biçilmez bir pırlantadır. Lady Mary Wortley Montagu *** "Türk milleti ikibin yıldır profesyonel askerdir. Bütün Türklerin mesleği askerliktir. " "Dünyanın hangi ordusuna sorarsanız sorun, Türk askerinin karşısında düşünmenin hiç de kolay olmadığını veya olamayacağını size söyler." Donaldson *** Türkler muhakkak ki, Avrupa tarihinin ve yakın Asya tarihinin bildiği en halis efendi millettir. Kayzerling *** "Türk gibi ölüme gülerek bakan bir eri başka hiçbir ulusta bulamazsınız. Yalnız ona iyi bir komutan gerektir. " Mulman *** Türklerin yalnız sonsuz bir cesareti değil, iradeleri sersemleştiren bir sihirbaz zekâsı vardır. İşte Türk, bu zekasıyla zafer kazanır, uygarlıklar yaratır ve insanlık dünyasında en şerefli hizmeti başarır. Zaten Avrupa'nın yarısını yüzyıllarca boyunduruk altına almak başka türlü mümkün olamazdı. Çarnayev (Rus Komutan) *** Tarih, Türkler ‘den çok şey öğrendi. Onların elinden çıkma öyle eserler var ki bunlar Medeniyetin birer ziynetidir. Alman tarihçi HAMMER
- 47. AHMETTURKAN 46 *** Türkçeyi öğrenmekbenim için büyük bir mutluluk oldu. Çünkü Türk'ü anlamak için kendisiyle mutlaka tercümansız konuşmalıdır. Tercüman, ışığı örten zevksiz bir perde oluyor. Gelland (Fransız Bilgini) *** Türkler karhamadırlar, dostlarına zarar vermezler. Yüce Türk milleti tuttuğu eli bırakmaz, sözünden dönmez, iyi ve kötü günlerde dostundan ayrılmaz. Böyle bir ulusla el ele vermek yeryüzünde her zorluğu yenmek için sonsuz bir güç ve yetenek kazanmak demektir. Comenius (Çek Bilgini) *** Birini ne kadar çok aşağılar yahut dışlarsan, onun durumuna düşme ihtimalin o kadar artar. Kâinatın matematiğidir. Bir koyar, bir alır insan. Bilmeden kendi hesabını dürer diyor dost. Hiçbir konuda emin olma diyor dost. Kendini ayrıcalıklı sayma. Konumuna ya da mevkiine, ismine veya şöhretine güvenme. Şu hayatta tüm zahiri kisveler sabun köpüğünden ibarettir. Şems-i Tebrizi. ***
- 48. AHMETTURKAN 47 FIKIH TERİMLERİ Ahkâm-ışer‘îyye: Şer‘î hükümler Ahkâm-ı ilâhiye: İlâhî hükümler Ahkâm-ı fer‘iyye: Amelî hükümler Ehliyyetü’l-hitâb: İnsanın dinin davetini anlayacak konum ve kıvamda olması. İstibrâ: Küçük abdest temizliği. İstincâ: Büyük abdest temizliği. Mazmaza: Ağzı su ile çalkalamak (gargara yapmak) İstinşak: Burnu su ile temizlemek. Delk: Ovmak (uzuvları su ile ovmak) Büyük hades: Gusülle giderilebilen “cünüplük (cenâbet), hayız ve nifas” gibi hükmî kirlilikler. Küçük hades: Abdestle giderilebilen hükmî kirlilik. Büyük hükmî temizlik: Gusül Küçük hükmî temizlik: Abdest Necaset: Maddî kirlilik Hades: Hükmî kirlilik Necâsetten tahâret: Görünür kir ve pisliklerin giderilmesi. Hadesten tahâret: Abdestsizlik halinin giderilmesi. Necâset-i galîza: Ağır pislik . Tavuk, kaz gibi kümes hayvanlarının dışkıları. Necâset-i hafîfe: Hafif pislik. Sığır, koyun, geyik gibi dört ayaklı hayvanlarınki ve At, eşek ve katırın idrar ve dışkısı ile havada pislemeleri sebebiyle sakınılması zor olduğu için, atmaca, kartal, güvercin gibi kuşların dışkıları, hafif pislik grubundadır. Bedel, Halef : Mest ve sargı üzerine mesh’in yıkama yerine geçmesi. Hades-i asgar: Abdest almayı gerektiren küçük kirlilik. Hades-i ekber: Guslü gerektiren büyük kirlilik. Teyemmüm: Sözlükte “bir işe yönelmek, bir şeyi kastetmek” Hayız: Adet, aybaşı, kanaması. Nifas: Loğusalık hali.Doğum sonrası kanaması Nüfesâ: Loğusa kadın. İstihâze: Özür kanı. Rahim içi damarlardan hayız ve nifas hali dışında ve bir hastalık veya yapısal bozukluk sebebiyle gelen kana istihâze (özür kanı) denilir. Mektûbe: Allah’ın farz kıldığı namazlar Mesnûn: Hz. Peygamber’in sünnetiyle sabit olan namazlar Şurûtü’s-salât: Namazın şartları Erkânü’s-salât: Namazın rükünları Hurûc bi sun‘ih: Kişinin kendi isteği ve fiili ile namazdan çıkması Ta‘dîl-i erkân: Namazın rükünlerinin düzgün bir şekilde yapılması Fey-i zevâl: Güneş tam tepedeyken eşyanın yere düşen gölge uzunluğu. Asr-ı sânî: Her şeyin gölgesi kendisinin iki misline ulaştığı zamana denir. Asrı evvel: Öğle namazının vaktinin çıkması; İkindi namazının vaktinin girmesi. Örfî gündüz: Güneşin doğmasından batmasına kadar olan süre. Şer‘î gündüz: Fecr-i sâdıktan güneşin batmasına kadar olan süredir.
- 49. AHMETTURKAN 48 Taglis: Sabahnamazını fecr-i sâdık doğarken, yani ortalık henüz karanlık iken kılmak. İsfâr: Taglis’in zıttıdır, fecr-i sâdık doğduktan sonra hava aydınlanınca kılmak. İbrâd: Öğle namazını geciktirip serinlikte kılmak Vakt-i istivâ: Güneşin tam tepe noktasında olduğu zaman. Şürûk zamanı: Güneşin doğmasından yükselmesine kadar olan zaman yaklaşık 40-45 dakika civarındadır. Gurûb: Güneşin batma zamanı. Gurup vakti, güneşin sararıp veya kızarıp artık gözleri kırpıştırmadan rahatlıkla bakılacak hale geldiği vakittir. Tuma’nîne: Rükû duruşunda bir müddet beklemek. Kavme: Kıyam vaziyetinde bir süre beklemek. Ka‘de-i ûlâ: İlk oturuş Ka‘de-i Ahîre: Son oturuş Celse: İki secde arası oturuş Zâit tekbir: İlave tekbir Kısâr-ı mufassal: Kısa sûreler (Beyyine sûresinden Nâs sûresine kadar olan sûrelerdir.) Evsât-ı mufassal: Orta uzunluktaki sûreler.( Bürûc sûresi ile Beyyine sûresi arasındaki sûreler bu grupta yer alır) Tıvâl-i mufassal: Uzun süreler.( Hucurât sûresi ile Bürûc sûresi arasındaki sûreler bu grupta yer alır) İrsâl: Elleri yanlara salıvermek İtimat: Elleri bağlamak Tahrîme: İftitah tekbiri Teavvüz: Eüzü besmele(Eûzü billâhi mine’ş-şeytâni’r-racîm) Tesmî: Semiallahü limen hamideh Tahmîd: Rabbenâ leke’l-hamd. Allah 'a hamdetmek Kavme: Rükûdan doğrulup dik durmak Teverrük: Kadınların ayaklarını sağ yanlarına yatık bir şekilde çıkarıp otururmaları. Müfsidât-ı salât: Namazı bozan şeyler Sıfâtü’s-salât: Namazın farz ve vâciplerine, sünnet ve âdâbına uygun şekilde kılınışı. Muhâzâtü’n-nisâ: Kadınların cemaatle namazdaki saf düzeni ve erkeklerde aynı safta veya hizada olması Tertîbü’l-makam: Duruş düzeni ***
- 50. AHMETTURKAN 49 KISASTA HAYATVARDIR Kur’ân-ı Kerîm’de Allâhü Te‘âlâ: “Kısasta sizin için hayât vardır” (Bakara s. 275) buyurmaktadır. Kısas, cana kıymak, organlardaki tahribâtlar ve yaralanmalarda, aynı eşitlik ve benzerlik olması şartıyla gerekenin yapılmasıdır. Bu Âyet’te kısâs hükümde büyük bir hayât olduğu belirtilmiştir. Çünkü İslâm’dan önce, bir kişi öldürüldüğü için kan dâvâsı güdülüyor ve öldürülen bir kişi için, büyük bir cemâat öldürülüyordu. Böylece fitne yayılıyor ve iki kabîlenin arasında bir sürü karışıklıklar oluyordu. Emniyet ve güvenden bir eser kalmıyordu. İslâm, kısas hükmünü getirince artık hayât emniyete kavuştu. Çünkü öldürüleceğini bilen bir kimse, artık kimseyi öldürmeye yanaşmıyordu. Kâtilin öldürüldüğünü gören kimseler, böyle bir şey yapmaktan çekiniyorlardı. Böylece kısâs iki veyâ daha fazla insanın hayâtta kalmasına sebeb oluyordu. “Kısâsta hayât vardır” ifâdesi gerçekten son derece fasîh ve belîğ bir ifâdedir. Çünkü herhangi bir şeyin, kendi zıddı olan başka bir şeyin kaynağı yapılması, son derece anlamlıdır. Zîrâ birbirine zıt olan iki şeyden birinin varlığı, diğerinin yokluğunu îcâb ettirir. Kısas, hayâtı ortadan kaldırdığı için ona zıddır. Burada ise, tıpkı bir zarf gibi ona sığınak yapılmıştır. Kısâsın hayâtı koruduğuna işâret edilmiştir. Böylece bir şeyin, kendisine zıt olan diğer bir şeye koruyucu olması, son derece ince, güzel ve ilginç bir nüktedir. Bu Âyet-i Kerîme’de, öldürmekten sakındırma da vardır. Diğer kul haklarına nisbeten, insanların ilk hesâba çekileceği şey kan hakkıdır. Zîrâ kul hakkının en büyüklerinden biri de kan, yani insan öldürmektir. Nasıl ki Allâh (c.c.)’nun kullarının üzerindeki diğer haklarına nisbetle kulu ilk hesâba çekeceği hakkın namâz olması gibi. (İsmâîl Hakkı Bursevî Hazretleri, Rûhu’l-Beyân Tefsiri, c.2, s.293-304) ***
- 51. AHMETTURKAN 50 1950’li yıllardı,ilkokula yeni başlamıştım. Rahmetli babaannem, zaman zaman bana hikâyeler, masallar anlatırdı. Bunlardan bir tanesi de “Deccâl”la ilgiliydi. Şöyle anlatıyordu babaannem: “Oğlum! Bir zaman gelecek, “Deccâl” diye birisi çıkacak. Dünyanın bütün şeytanlarının yanında olduğu bu Deccâl’a, kâfirler her türlü yardımı verecek. Deccâl’ın tek görevi ise, müminleri efsunlayıp dinden uzaklaştırmak, şeytanlarıyla birlikte bir “Deccâl krallığı”nı kurmaktır. Bu krallığını kurmak için, durmadan Peygamberlerin kendisine yardım ettiklerini, her zaman rüyalarına girdiklerini, kendisine yardımcı olan “ahmak” Müslümanlara anlatacak ve onlardan alacağı paralarla, “Deccâl krallığı”nı kurmaya çalışacak. Bunu yapmak için durmadan paralar dağıtacak, hileli yollarla kendi adamlarını şuraya buraya yerleştirecek, onlara ziyafetler/maklubeler sunacak ve yedirdiği lokmalarla, herkesi kendisine “kul” yapmaya çalışacak. Gerçek imanın ne olduğunu ve Resûlullah’ın nasıl bir Sirete sahip olduğunu bilmeyen gafil Müslümanlar, bazı dünyevi çıkarlar için onun vereceği paralara/dolarlara kavuşmak için yarışacaklar, onun uydurma rüyalarına kanacaklar. Ama Allah, daima doğru olanların, yani hakiki kullarının yanındadır…” 1980’li yıllardı… Erzurum Üniversitesinde hocalık yapıyordum. Kenan Evren o mahut darbesini yapmış, Müslümanlara kan kusturuyordu. O arada da darbeciler tarafından aranan(!) bazı zevat vardı ki, Fethullah Gülen’in fotoğrafı da bu arananların yanında duvarlara asılıydı. Fethullah aranıyor, fakat Üniversite lojmanlarında sohbet ediyordu. Yaptığı vaazlarında dine aykırı düşünceleri bir yana, demek ki bir yerlerle dirsek temasındaydı… Yıl 1993. Naklen Sakarya Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi’ne atandım. O zaman Fethullah’ın sağ kolu olan dekanımız Prof. Suat Yıldırım’dı. Sakarya’ya geçişimden bir müddet sonra, fakültemize 20-25 tane araştırma görevlisi alınacaktı. Sınav sabahı, Dekanımız Suat Yıldırım, bana bir liste göstererek, “İhsan Bey, bu kimseleri fakülteye alacağız!” dedi. Ben de, “sınavı kazanırlarsa, alalım” dedim. O bana şu cevabı verdi: Hayır sadece bunları alacağız! Bir Tefsir profesörünün bu şekilde konuşması, beni dehşete düşürmüştü. Nasıl olur da bazılarının hakları yenecek, ve daha önce belirlenmiş kimseler fakülteye araştırma görevlisi olacaktı? Dekana karşı çıkarak, “Hayır, bu dediğin asla olmayacak! Kim kazanırsa fakülteye o girecek!” dedim. Bu tutumuma karşı bir şey yapamadığından, sınav salonuna girerek, gizliden kendi adamlarına kopya verdi. Meğer kopya verip hırsızlık yapmak, onların itikadlarındanmış! Suat Yıldırım’ın kopya verdiğini gören adaylar, Rektörlüğe şikâyet ettiler. Herkese örnek olması gereken İlâhiyat Fakültesi’ndeki bu rezaleti araştırmak için, rahmetli Sabahattin Zaim Hocamız muhakkik tayın edildi. Olayın gerçekliğini tesbit eden Sabahattin Zaim Hoca, dekanımıza seslenerek; “utanmıyor musun?”(aslında başka şeyler de söyledi amma, buraya almak istemiyorum) deyip sınavı iptal raporu yazdı ve sınav iptal edildi. Bu arada rektörlük seçimi yapıldı ve Kemal Gürüz’ün atadığı rektör Sakarya’ya geldi. Yeni gelen rektör de (Osman Çallı) meğer bunların adamıymış! Bu olayı müteakip, ben orada olduğum sürece düdüklerini öttüremeyeceğini anlayınca, kendisiyle aynı klikte olan rektörle birleşip, yanlarına YÖK
- 52. AHMETTURKAN 51 Başkanı KemalGürüz’ü de alarak, Sakarya İlâhiyat Fakültesi’ndeki görevime son verdiler (ayrıntıları bilenler biliyor). Onların bu ihanetine karşı, o zamanlar İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olan Recep Tayyip Erdoğan Bey, beni kendisine danışman olarak aldı. İşte o yıllarda(1995-96 yılları) Fethullah, Amerika’ya gitmiş/götürülmüş/davet edilmiş, her neyse, durmadan rahmetli Erbakan Hocamız aleyhinde konuşuyordu. O tarihilerde Yeni Şafak Gazetesi’nde köşe yazıları yazıyordum. Bu sıralarda Fethullah, “Cebrail, ben siyasi bir parti kurdum yanıma gel dese, onu dinlemem” diye bir hezeyan savurmuştu. Ben onun bu hezeyanlarına “Cebrail’i dinlemeyen, Şeytan’ı dinler” şeklinde bir makale ile cevap vermiş, onun bu din dışı beyanatlarını lanetlemiştim. Ne var ki o zamanki Yeni Şafak yetkilileri benden yana değil, Fethullah’tan yana tavır koydular ve yazılarıma son verdiler. Demek ki “Deccâl”, büyük yol almıştı… Ben de çekip Viyana’ya gittim ve orada başörtüsü mağdurlarına yardımcı olmaya başladım. Fakat nereye gittiysem, bu Deccâl’i anlattım. Anlattım amma, hiç kimse beni dinlemedi, onun din dışı düşünceleri ile ilgili anlattıklarımı “mübalağa” diye geçiştirdiler… Tâ ki, 15 Temmuz meş’um darbesi yapılıncaya kadar… Şimdi beni her gören, “Hoca, sen ne kadar haklıymışsın!” diyorlar. Diyorlar amma, bu kadar şehit verildikten, ülke harabeye çevrildikten sonra!!! Allah hepimizi ve özellikle Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ı, Amerika’nın uşağı olan bu Deccâl kılıklı şeytanın şerrinden muhafaza buyursun. Amin. Prof. Dr. İhsan Süreyya SIRMA ***
- 53. AHMETTURKAN 52 Ne kadarbüyüktü dindara kinin. Hacıya, hocaya uzardı dilin. Konuşsana mevtâ ! Bitti mi pilin ? Oksijen tüpleri yok tabutların, Söyle de bir nefes versin putların. Cengiz Numanoğlu ***
- 54. AHMETTURKAN 53 İşi eniyi yapan bilir, Derdi çeken bilir, aşkı seven bilir, bilmeyen ne bilir. *** Sesini değil sözünü yükselt! Yağmurlardır yaprakları büyüten gök gürültüleri değil. Hz. Mevlâna… *** Eğer ilim ümit ile olsaydı, dünyadaki bütün insanlar âlim olurdu. ” ― Hz. Ali ***
- 55. AHMETTURKAN 54 Aziz dostlarbu yazıyı düşünerek okumanız dileğiyle... Cemaat Irak'ı ABD'ye teslim eden Kesnizani gibi KESNİZANİ TARİKATI NEDİR Kürtçede "Kimse bilmiyor" anlamına gelen ve Saddam rejiminde çok yaygın olan tarikatla ilgili, Doç. Dr. Ramazan Kurdoğlu'nun "Hollywood ve Kabala'nın 13. Havarisi Evanjelizm" kitabında şöyle bahsediliyor: ABD Irak'a vurduğunda, Irak ABD'ye adeta altın tepsi içinde teslim edilmişti. Herkes "Esas savaş Bağdat'ta olacak" derken Bağdat savaşmadan teslim edilmişti. Tarih 10 Nisan 2003'ü gösteriyordu. Teslimatı yapan, gerçekte Irak'ta herkesin bildiği ama ortalıkta gözükmeyen KESNİZANİ tarikatıydı. Tarikat "Körfez Savaşı"ndan sonra Saddam'ın etrafını örümcek ağı gibi sarmıştı. Saddam'ın karısı, çok güvendiği generalleri ve istihbarat kuruluşlarının başındakiler... Hepsi tarikat "müritleriydi." KESNİZANİ TARİKATI, MOSSAD ve CİA tarafından Saddam'ı içten yıkmak, Irak'ı kolayca teslim almak için organize edilmişti. Saddam 33 yıllık diktatörlüğünde, birçok karşı ihtilal, suikast vartalarını atlatmıştı. Ancak "tarikatın" metodu hepsinden farklıydı. Tarikatın "müritleri" Saddam’ın en yakınında olanlardı. Onun her hareketini, her adımını an be an tarikat şeyhinin oğlu Nehru'ya aktarıyorlar, sonra da bilgiler kuş olup MOSSAD ve CİA istasyonlarına doğru uçuyordu. Şeyh Muhammed Abdülkerim Kesnizani, zikirden ziyade, siyasete meraklıydı. Müritlerine de Kur'an eğitimi yerine adını zikretmeden Kabala öğretilerini /mistizmini anlatıyordu. Kesnizani tarikatı, baba Abdülkadir zamanı da dâhil Saddam'a bağlılıkta kusur etmiyordu. Kürt, Türkmen, Arap rejim muhaliflerini anında BAAS Parti istasyonlarına bildiriyordu. Şeyh Muhammed kitap yazmaktan da geri durmamıştı. Tarikatın dönüşümü şeyh efendinin etrafındaki İslam âlimlerince, gerçekte MOSSAD ajanı hahamlarca hızlandırılmıştı. Şeyh'in kitabı, Kabala öğretilerini İslam mistizmi adı altında imanlı müritlerin beyinlerine ve kalplerine ince ince enjekte etmek için başucu kitabı olarak kullanılmaktaydı. Müritlere MOSSAD'ın hahamlıktan tövbekâr hocaları ders veriyordu. Aslında tarikatın asıl hedefi Irak ordusuydu. Öncelikle generaller ve subaylar Keznizani tarikatının müritleri haline getirildiler. Genelkurmay Başkanı, Genel Askeri İstihbarat Başkanı, Hava Kuvvetleri Komutanı, hepsi Şeyh Muhammed Abdülkerim Kesnizani'nin ayağını öperek müridiler arasına girmişti. Irak'ın acımasız El-Muhaberat'ının sivil-asker elemanları da tarikatın müritleri olmuşlardı. Müridiler arasında bir isim vardı ki, Saddam'dan sonra BAAS'ın en kudretlisiydi: İbrahim İzzet El Duri. Duri bütün karanlık odaklarla ilişki kuruyor, Saddam'ın bütün pis işlerini organize ediyordu. Duri şeyhin ayağını öpenler arasına çoktan dâhil edilmişti. Öte yandan Saddam'ın karısı Sacide Hayrullah, Saddam'ın kardeşleri Vatban ve Barzan ile oğul Uday da müridiler arasındaydı. Birinci körfez savaşında Baba Bush, Bağdat'ı işgali reddetmişti. İsrail bu duruma çok bozuldu. Irak hızlı bir şekilde parçalanmalıydı. Gözüne
- 56. AHMETTURKAN 55 kestirdiği Kürttarikatı Kesnizani'lik üzerinden Irak'ın İslami hayatını da kontrol altına alacaktı. MOSSAD Kesnizani tarikatının önde gelenleriyle muhtelif yollardan temasa geçti ve ilişkileri hızla geliştirdi. Irak Devleti'nin mekanizması içinde yer alanlar, medya mensupları uhrevi yollardan ikna edilemezlerse MOSSAD'ın cömertçe tarikata aktardığı dolarlarla ikna ediliyor, mürit yapılıyordu. Saddam'ın yatak odası dâhil, istihbaratçı müritlerden derlenen bilgiler oğul Nehru'da toplanıyor, Nehru'da bunları MOSSAD'a aktarıyordu. Artık Saddam ve çevresinde neler olup bittiğinden Kesnizani tarikatı ve şeyhi vasıtasıyla MOSSAD anında bilgi sahibi oluyor ve gereği yapılıyordu. Tarikatın içine MOSSAD iyice yerleşmişti. Şeyh adına rahat rahat operasyon yapar hale gelmişti. Kısaca, Güneyde Şii Müslümanlar Kuzeyde ise Türkmenlerin büyük çoğunluğu hariç sivil Araplar, Kürtler ile Irak devlet mekanizmasını elinde bulunduranlar Kesnizani tarikatı kullanarak MOSSAD ve CİA tarafından devşirilmişler ve psikolojik harbin kurbanı olmuşlardı. Saddam en yakınlarının bile tarikat tarafından mürit yapıldığını, her hareketinin CİA ve MOSSAD'a ulaştırıldığını fark ettiğinde iş işten geçmişti. Amerika, İngiliz birlikleri Irak'a saldırdılar. Güneyde müthiş bir dirençle karşılaştılar. Dünya medyası, bu arada Türk medyası, akademisyen, emekli asker, strateji uzmanları asıl savaşın Bağdat ve çevresinde olacağını dile getiriyorlardı. Hâlbuki Bağdat ve çevresi Saddam'ın askerleri tarafından hiçbir direnç gösterilmeden Amerikan askerlerine teslim ediliverecekti. Niçin böyle olmuştu? Tarikat yoluyla Irak devlet mekanizması devşirilmişti. Şeyh Muhammed müritlerine Amerikan askerlerine direnmemelerini öğütlemişti. Şeyhin emrindeki mürit generaller vatanlarının bağımsızlığı için savaşmak yerine Şeyh Muhammed'in emrine uydular. Bu arada İzzet El Duri de boş durmamış, Kuzeyini de o teslim etmişti Amerikalılara. Şeyhin isteğinde mutlaka bir keramet vardı. Bağdat Bağdat olalı böyle bir şerefsizlik görmemişti. Buraya kadar anlattıklarım muhtelif kaynaklarca teyit edilmiştir. En önemlisi Türk Milletinin ve devletinin "Kesnizani Tarikatı Operasyonundan çıkaracağı bir ders var mıdır? Dr. Ramazan Kurdoğlu'nun verdiği bu bilgiler, Türkiye'de hala uyuyanlara ders gibi bir uyarıdır. Türkiye'de devlet mekanizmasını ele geçirenler, geçiremedikleri kesimlere savaş açanlar, Türk Ordusu'nu hedefe oturtanlar kim? Ordu'nun kalbine girip en mahrem bilgileri ele geçirenler, devletin gizli bilgilerini "iddianame adıyla" ortalığa saçanlar... İletişim, Milli Eğitim, Polis İstihbarat Şube gibi önemli birimlerin ezici çoğunluğunu ele geçirenleri... Devlet mekanizması içinde kanserli bir hücre gibi METESTAS yapan dindar görünümlü örgütü herkes biliyor. Onlar da Kuran okumuyor. Okudukları; tek kişinin adını taşıyan kitaplar içinde ne kadar Kabala öğretisi var bilmiyoruz. Taraftarları gece gündüz bu kitapları hatmediyor. Kelimelerin tekrarı beyinleri esir alıyor.
- 57. AHMETTURKAN 56 Efendileri Amerika'da.Onlar Amerika'da olmasını "hicret", yani Peygamberimizin sünnetini işlemesi olarak kabul ediyor. Dinler arası diyalogun öncüsü de olan Hoca efendilerinin buyruğunu Allah'ın buyruğu gibi kabul ediyorlar. 10 Yıllık süre içinde gördük ki, hedef yaptıkları kurum ve kişileri bertaraf ederken hiçbir ahlaki kurala uymuyorlar. En ahlaksız yöntemlerle saldırıyorlar. Acımaları yok. Hedeflerine karşı imha edici bir silah gibiler. Dr. Ramazan Kurdoğlu yazısında; "Tarikatın içine MOSSAD iyice yerleşmişti. Şeyh adına rahat rahat operasyon yapar hale gelmişti." diyor. Türkiye'de cemaat görüntülü örgüt adına MOSSAD ve CIA ne kadar operasyon yaptı acaba? Bu yapılanmaya YILLARDIR izin veren, destek çıkan bütün kurum ve kuruluşlar gösterdikleri açık zaaf ve görev ihmalinden dolayı hesap verip yargılanmalıdır. Bu yapıların Türk devletlerinde ve Türkiye'de açtıkları okul ve dershaneler aslında MİSYONER okullarıdır. Amaç küresel elite hizmet edecek "tek dinli- tek dilli-mankurtlaşmış" köle nesiller yetiştirmektir. Bu durumu hala görmeyenler gaflet, dalalet ve hatta hıyanet içindedir. Tehlike görünenden büyüktür. Çürümenin ne kadar derinleştiğini anlamak için illa Türkiye'nin de savaşa girip Ankara ve İstanbul'u teslim mi etmesi gerekiyor? ***
- 58. AHMETTURKAN 57 Şu 6kadınla evlenmeyin 1. Ennane; Sürekli şikâyet eden. 2. Mennane; Başa kakan. 3. Hannane; Önceki eşine özlem duyan, 4. Haddake; Aç gözlü her şeyi isteyen. 5. Berrake; Sürekli süslenen. 6. Şeddake; Çok fazla konuşan, geveze. İmam Gazali ***
- 59. AHMETTURKAN 58 Kurt büyümekteolan yavrusuna hayatı öğretiyormuş..... Bir tepeye çıkmışlar, Aşağıda yayılan koyun sürüsünü göstermiş ve anlatmış. Bak yavrum şu gördüklerin koyundur. Etleri çok lezzetlidir. Yakalaması da kolaydır... Yavru kurt lafa girmiş ve çobanı göstererek onun kim olduğunu ve ne yaptığını sormuş... Kurt çobandan uzak durmasını... elindeki değneğin çok can yaktığını, sıkı tembihlemiş..... Bu sırada yavru kurdun dikkatini sürünün köpeği çekmiş... Şu bize benziyen bir şey var orada, o ne yapıyor... Kurt derin bir oh çekmiş ve anlatmış. Ah yavrum bizi asıl perişan eden işte o, bize benzeyipte bizden olmayandır...'' ***
- 60. AHMETTURKAN 59 Okuduğum ensürükleyici kitap HAYAT tı. Hala sürüklüyor… *** Sözcükler büyüdür... Ya hayır söyle yada sus Kullandığınız her sözcükle bir anlaşma imzalarsınız. Hem kendinizle hem karşınızdaki ile.. Hemde tüm evrenle! Bir insan gelecekte ne yaşayacağını merak ediyorsa bugün ne konuştuğuna baksın. Olasıdır ki bugün en çok konuştuğunuz şey yarının deneyimi olacak. Peygamber efendimizin bir hadisi vardır der ki "Bela insanın diline bağlıdır!" Bir rivayete göre Peygamber efendimiz hasta olan birisini ziyarete gittiğinde hangi duaları ettiğini sormuş o da Allahtan sabır dilediğini söylemiştir. Bunun üzerine Peygamber efendimiz." Musibetimde bana sabır vermek yerine neden yerine "Rabbena atina... " (Ya Rabbi bana dünyada da ahirette de iyilik ver ) duasını okumuyorsun" demiş.. Ayrıca Peygamber yanından geçerken " Ey Rabbim senden sabır istiyorum" diye dua eden bir kişiye "Sen Allahtan bela istemiş oldun. Bunun yerine O'ndan sağlık ve afiyet dile" buyurmuş. Olmasını istemediğiniz şeyleri dualarınızda dileklerinizde de anmayın. İstemediğiniz şeyleri sıralamayın. Sadece OLMASINI İSTEDİĞİNİZ şeyleri söyleyin. Ben hasta olmak istemiyorum yerine Ben sağlıklıyım. Yaşlanmak istemiyorum yerine ben her daim genç kalacağım. Yaşlanmak istemiyorum diyen insanların oradaki odağı yaşlanmaktır mesela.. Ve sonucunda yaşlanmak kaçınılmazdır.
- 61. AHMETTURKAN 60 Öyle kibeyin negatifi algılamaz söylenen her sözü gerçek kabul eder. Mesela siz "Unutma" dediğinizde onu "unut" olarak alır. Onun yerine "Aklında tut" demek daha doğrudur. Birisine "Panik yapma" dediğinizde daha fazla panik olacaktır. Bunun yerine "sakin ol" demek daha uygundur. Bu yüzden ne yapmak istemediğimizi değil, ne istiyorsak onu söylemeliyiz! Birisi size eğer sizi gördüğünde "hasta gibi görünüyorsun" dediğinde eğer siz buna inanır ve onaylarsanız bu anlaşmayı imzalamış olursunuz ve çok fazla sürmeden hasta olacağınıza dair sizi temin ederim! Hastalık demişken bazı insanlar var hastalıklarına sıkı sıkı sahip çıkan... "Benim şekerim var!" "Benim tansiyonum var!" BENİM!!! "Benim" diyerek siz bu kadar sahip çıkarsanız o hastalık da sizi hayatta bırakmaz! Çünkü"Ben" diye başlayan her cümleyi bilinçaltı sahiplenir ve emir kabul eder. Bazen de kişi burada kurbanı oynamayı seçer. Hatta bazen bundan hoşlanır bile... Çünkü o hastadır ve çevresinden daha önce görmediği ilgiyi görüyordur. Farkındalığı olan kişi ise o noktada bedeninin kendine verdiği mesaja bakar. Ve şu soruyu sorar "Bilmem gereken şey ne? Hayatımda neyi değiştirmem gerekiyor?" "Neden ben?" değil... "Nerede hata yaptım ve bu hastalıkla bedenim beni uyarıyor?" Büyüklerin çok söylediği bir söz vardır. "Bir şeyi kırk kere söylersen olur. " Hiç düşündünüz mü neden acaba? Çünkü dil neyi çok söylerse bilinçaltı onu gerçek kabul eder, beyin onu gerçekleştirmek için harekete geçer. Olumlu konuşmak ve düşünmek işte bu yüzden çok önemlidir. Dr. Andrew Newberg şöyle der: "Olumlu kelimelere odaklanarak ve bunları yansıtarak genel sağlığınızı iyileştirebilir ve beynimizin işlevselliğini artırabiliriz. Enerjinizi hangi kelimeler üzerine odaklıyorsunuz? Eğer hayatınızın istediğiniz kadar güzel olmadığını fark ettiyseniz, olumsuz kelimeleri ne sıklıkta kullandığınızı not etmek için bir defter tutun. Gerçekten daha iyi bir hayatın ne kadar kolay ulaşılabileceğini gördüğünüzde şaşıracaksınız. Kelimelerinizi değiştirin, hayatınız değişsin." Sözlerinizle birlikte davranışlarınızda değiştiğinde siz değişmeye başlarsınız. Siz değiştikçe yaşamınızda değişir. Bir bakarsınız ki yaşamınız söyledikleriniz, düşündükleriniz, davranışlarınız olmuş. Bu yüzden olmasını istediğiniz şey neyse ona odaklanın olmamasını istediğinize değil..! Şimdi şu iki cümleye bakın. Ve iki cümlenin de ayrı ayrı size ne hissettirdiğini düşünün.. Bugün hava çok güzel ama yarın yağmur yağacak. Yarın yağmur yağacak olsa bile bugün hava çok güzel! Sadece iki kelime AMA ve OLSA BİLE kelimeleri cümledeki ifadeyi ne kadar değiştiriyor değil mi? İlkinde olumsuz bir duygu durumu ikincide ise her şeye rağmen mutlu olma durumu.
- 62. AHMETTURKAN 61 Sabri Tandoğan’ınsohbetlerinden bir bölüm çok etkilemişti beni “İslam’ın Güler Yüzü” isimli kitabında Profesör Eva Hanımın çok ilginç bir tespiti var. “Bir kimse,” diyor, “Çayını içerken, kaşığını bardağın içinde dolaştırırken çıkan ses, uzaydaki bütün zerrelerden duyulur.” Aman Yâ Rabbi... Bu sözü okurken tüylerim ürperdi, kendimden geçtim. Her şey ne kadar birbiriyle ilgili. Bazı kimseler der ki, evimde kapım kilitli, perdelerim örtülüyken ben yapayalnızım. Kimseler yok. İstediğimi yapabilirim. Kimin ne haberi olacak. Bugünkü modern bilime ne kadar aykırı bir düşünce. Mesele hiç de o kimsenin sandığı gibi değil. Hepimiz, her an, aklın alamayacağı bir gözetim, denetim içindeyiz. Biz sâde düşüncelerimizden değil, duygularımızdan da, bütün evrene karşı sorumluyuz. İçimizdeki kinden, nefretten, intikam duygusundan yükselen eksi elektrik, dünyadaki bütün zerreleri ürpertiyor, haberimiz var mı? Veya içimizden yükselen ve içine yeryüzündeki bütün insanları, bütün hayvanları, bütün nebadâtı, bütün eşyayı içine alan bir hayır dua, bir güzel dilek, dalga dalga bütün zerrelere, iyinin, güzelin, temiz, asil ve yüce olanın ışınlarını yayıyor. Ne olur kalbimizi, kafamızı hep sevgiyle, saygı ile, edep ile, incelikle, güzel duygularla doldursak." Ya hayır söyle ya da sus! La edri… *** DERVİŞ VE KUŞ Bir gün yaralı bir kuş Süleyman Aleyhisselama gelerek, kanadını bir dervişin kırdığını söyler. Hazreti Süleyman, dervişi hemen huzuruna çağırtır. Ve ona sorar; ⁃ Bu kuş senden şikâyetçi, neden kanadını kırdın? Derviş kendini savunur; ⁃ Sultanım, ben bu kuşu avlamak istedim. Önce kaçmadı, yanına kadar gittim, yine kaçmadı. Ben de bana teslim olacağını düşünerek üzerine atladım. Tam yakalayacağım sırada kaçmaya çalıştı, o esnada kanadı kırıldı. Bunun üzerine Hazreti Süleyman kuşa döner ve der ki; ⁃ Bak, bu adam da haklı. Sen niye kaçmadın? O sana sinsice yaklaşmamış. Sen hakkını savunabilirdin. Şimdi kolum kanadım kırıldı diye şikâyet ediyorsun? Kuş kendini savunur. ⁃ Efendim ben onu derviş kıyafetinde gördüğüm için kaçmadım. Avcı olsaydı hemen kaçardım. Derviş olmuş birinden bana zarar gelmez, bunlar Allah’tan korkarlar diye düşündüm ve kaçmadım. Hazreti Süleyman bu savunmayı doğru bulur ve kısasın yerine getirilmesini ister. ⁃ Kuş haklı, hemen dervişin kolunu kırın, diye emreder. Kuş o anda; ⁃ Efendim, sakın öyle bir şey yaptırmayın, diyerek öne atılır.
- 63. AHMETTURKAN 62 ⁃ Neden,diye sorar Hazreti Süleyman. Kuş sebebini şöyle açıklar; ⁃ Efendim, dervişin kolunu kırarsanız, kolu iyileşince yine aynı şeyi yapar... Siz en iyisi mi, bunun üzerindeki derviş hırkasını çıkartın... Çıkartın ki, benim gibi kuşlar bundan sonra aldanmasın. *** 60'ını aşıp 70'e yaklaşmakta olan birine kendinde ne gibi bir değişiklik hissettiğini sorulduğunda şu cevapları verdi: (1) Ailemi, kariyerimi ve pozisyonumu sevdiğim yılların ardından, şimdi eski arkadaşlarımı sevmeye başladım. (2) Bir atlas olmadığımın farkına vardım. Dünyayı omuzlarımda taşımam gerekmiyor. (3) Meyve sebze satanlarla pazarlık yapmayı bıraktım. Sonuçta, bir kaç kuruş fazla ödememle cebimde bir delik açılmayacağını biliyorum ama o bir kaç kuruş, zavallı adamın kızının okul masraflarını ödemesine yardımcı olabilir. (4) Taksi şoförüne ödeme yaptığımda, para üstünü almıyorum. Ekstra para kazanmak yüzüne bir tebessüm kondurabilir. Ne de olsa benden çok daha fazla yoruluyor. (5) Yaşlılara "Bu hikayeyi anlatmıştınız." demeyi bir kenara bıraktım. Ne de olsa, bu hikâyeler hatıralarını canlandırmalarına ve geçmişi tekrar yaşamalarına yardım ediyor. (6) İnsanları hatalı olduklarında bile düzeltmemeyi öğrendim. Ne de olsa, herkesi mükemmel yapma sorumluluğu bana ait değil. Huzur mükemmeliyetten çok daha önemli. (7) Cömertçe ve bolca iltifat ediyorum. Ne de olsa, bu yalnızca karşımdakine değil, benim de ruh halime iyi geliyor. (8) Giysilerimdeki kırışıklığı ya da bir lekeyi dert etmemeyi öğrendim. Sonuç itibariyle, kişilik görünüşten daha çok öne çıkar.
- 64. AHMETTURKAN 63 (9) Bendenfarklı kişilerle tartışmaktan kaçınıyorum. Ne de olsa, onlar iyi ilişkiler yürütmenin önemini bilmiyor olabilirler ama ben biliyorum. (10) Beni kirli oyunlarıyla saf dışı bırakmak isteyen biri olduğunda, sakinliğini koruyorum. Sonuçta, ben ne kirliyim ne de kimseyle bir yarış halindeyim. (11) Duygularımdan utanmamayı öğreniyorum. Ne de olsa, beni insan kılan duygularım. (12) Bir ilişkiyi koparıp atmaktansa egomu bir kenara bırakmanın daha iyi olduğunu öğrendim. Sonuçta ego tek başıma olmama neden olacakken ilişkiler asla yalnız kalmamamı sağlar. (13) Her günü son günümmüş gibi yaşamayı öğrendim. Ne de olsa, öyle de olabilir. (14) Beni mutlu eden şeyleri yapmayı öğrendim, ne de olsa ben kendi mutluluğumdan mesulüm, başkasınınkinden değil............. *** BABALIK BÖYLE BİRŞEY...! Delikanlı 16 yaşında iken babası ile tartışmış ve evi terk etmişti. Buna çok öfkelenen baba, evde onun adı bile anılmayacak diye yasak koymuştu. Anne her gece evi terk eden oğlunun yatağına oturup yastığını koklayarak uyuyordu. “Oğlumu özledim, ne olur gidip arayalım, bulup getirelim” dese de, baba geri adım atmıyordu. Aradan iki yıl geçmişti. Oğlunun doğum günü o yıl Babalar günü ile aynı güne denk gelmişti. Annenin ağlamaklı halini görünce dayanamadı baba “Şu adrese git, oğlunu gör” dedi. Ve ekledi, “Adresi benim verdiğimi söyleme ama” Birkaç şey daha söyledi ama anne duymuyordu bile, aklında bir tek adres kalmıştı. Anne sevinçten uçuyordu. Hemen hazırlandı yola koyuldu. Büyük bir şehrin karşı yakasındaydı babanın verdiği adres. Gittiği adres bir tamirhaneydi. Oğlunu tulum içinde gördü. Bir süre ıslak gözlerle dükkanın karşısından izledi ve oğluna doğru yaklaşmaya başladı.
- 65. AHMETTURKAN 64 İki yılboyunca kendisini arayıp sormayan ailesini unutan delikanlı aniden annesini karşısında görünce önce şaşırdı, sonra koşup sarıldı annesine. Babası hariç herkesi soruyordu, “o nasıl, bu nasıl,” diyerek. Ve sonunda “O adam nasıl, hala aksi ve anlayışsız mı?” diye sordu annesine. Anne cevapsız bıraktı bu soruyu. “Hadi oğlum gel eve gidelim” dedi. “Hayır anne, ben böyle iyiyim. O adamla tekrar aynı evde yaşayamam” dedi ve dükkana doğru yürümeye başladı. Arkasından bir süre bakakalan anne hazırladığı pastayı oğluna vermek için seslendi. Delikanlı pastayı alırken annesine “Anne ne olur ısrar etme, gelmeyeceğim. Bir gün bile merak edip arayıp sormayan bir adamla aynı evde yaşayamam ben” dedi. Anne boynu bükük halde oğlunun yanından ayrılmaya hazırlanırken “Peki oğlum sen bilirsin. Anlaşılan çok kararlısın, gelmeyeceksin. Ama baban dedi ki; son bir aydır arkadaşlık ettiği çocuktan uzak dursun, o çocuk sana zarar verecektir. Önceki arkadaşıyla barışsın”. Bu kez çocuk donakalmıştı. Annesi eve dönmüştü. Babaya sitem etti, “Madem biliyordun nerde olduğunu neden benden sakladın? O yüzden rahattın demek? ” Hep ters, aksi görünen baba yutkundu ve gözlerinden iki damla yaş akıverdi. “O benim canımdır ya, canım” dedi. “Ne zamandan beridir biliyordun? ” diye sordu anne. “Gittiği günden beridir biliyorum. Bazen öğlen molalarında ne yiyip ne içiyor diye gider uzaktan izlerdim, Bazen akşamları geç gelirdim ya hani, sen beni kahveden sanırdın, işte o zamanlarda da ne yapıyor kimlerle takılıyor diye takip ederdim.” Karı koca bir birlerine sarılıp ağlarken kapı çalmıştı. Elleriyle gözlerini silerek kapıyı açmaya gitti anne. Annesinin kendisine yaptığı pastadan daha büyük bir pasta ve hediye paketi ile içeri girdi delikanlı. Koşarak babasına sarıldı. “Babalar günün kutlu olsun babaaaa” Delikanlı anlamıştı. Kendisine hiç bakmadığını düşündüğü babasının, aslında gözünü hiç üzerinden ayırmadığını….!!! Babalar kızar bağırır ama hep evlatların iyiliği içindir ; evlatlar çocukken bunu anlayamaz ; Fakat bir gün onlarda; Anne Baba olunca anlarlar. Babanın kıymetini.! ***
- 66. AHMETTURKAN 65 İki seyyahbir şehirden diğerine gidiyormuş. Derken yollarının üstünde taşkın bir dere çıkmış. Tam suyu geçecekler, az ötede korkudan tir tir titreyen yapayalnız ve gencecik bir kadın görmüşler. Adamlardan biri hemen kadının yardımına koşmuş. Onu sırtına almış ve suyu öylece aşmış. Sonra kadını derenin öte yakasında yere bırakıp iyi günler dilemiş. Böylece yollarına devam etmişler. Ancak yolun kalan kısmında öteki seyyahın ağzını bıçak açmamış. Suratından düşen bin parça. Somurttukça somurtuyor. Birkaç saat böyle surat astıktan sonra suskunluğunu bozup şöyle demiş: Ne demeye o kadına yardım ettin? Bir de üstelik ona dokundun. Seni ayartabilirdi! Baştan çıkarabilirdi! Erkekle kadın böyle temas etsin, olacak iş mi? Ayıp yahu! Olmaz, bize yakışmaz! Kadını sırtında taşıyan seyyah sabırla gülümsemiş: İyi de dostum, ben o genç kadını derenin karşısına geçirip orada bıraktım; sen ne demeye hala taşırsın!.. '' Kimi insan böyledir'' dedi Şems. Kendi korkularını, ön yargılarını başkalarına yansıtır ve onlarda gördüğünü sanır. İşte asıl yük budur. Zihinlerini zanlarla doldurur, sonra da bunca ağırlığın altında eziliverirler… ***
- 67. AHMETTURKAN 66 Mahkeme salonunaeli bağlı üç kişi getirildi, sanık sırasına oturtuldular. Mahkeme başkanı Saruhan Mebusu Mustafa Necati, sanıklardan en yaşlısına, ihtiyar köylüye sordu. -Baba Adın ne? Dinleyicilerde bir ferahlama görüldü. Demek bu ihtiyarın suçu ötekilerden daha hafifti. Bu yüzden ilk yargılanıyordu. İhtiyar ayağa kalktı. -Hüsnü -Baba adı? -Ramazan -Nerelisin? -İnebolu’nun Çatal bucağından. -Baba, sen askerden kaçan oğlunu evinde saklamış, bir asker kaçağına yataklık etmişsin! -Tövbe de Reis bey! -Ben tövbe dedim,sen ne dersin ? İhtiyar köylü başkanın üstelemesinden sıkılmıştı. Elini koynuna sokup yıpranmış, buruşuk iki tomar kağıt çıkardı kürsüye doğru salladı: -Reis Bey, Reis Bey!.. Şu kafa kağıtlarının içini okusan bana dediğinden utanırsın!.. -Neden?
- 68. AHMETTURKAN 67 -Bu kağıtlarBalkan Harbin'de ve Çanakkale’de şehit düşen oğullarımın nüfus kağıtlarıdır. İki arslanını millet için şehit veren baba, üçüncü oğlunu bu ölüm dirim savaşında bir kahbe gibi gizlemez Reis Bey! Salonda çıt yoktu. Mahkeme üyeleri birbirlerinin yüzüne baktılar. Şaşkındılar. İhtiyar birden yamalı mintanını yırttı. Çıplak, ak kıllı göğsü dışarı fırladı. -Hele gel Reis Bey, yakın gel de şu kalbura dönmüş göğsüme bak! Bu gördüğün yaraları Makedonya'da Bulgar çeteleri ile döğüşürken aldım. Sekiz yıl askerliğim var benim. Kurşun yarasına yara demem. Şehit aslanlarımın yarasıdır bağrımı delen. Benim oğlum askerden kaçsa bile ben saklamam. Bunu böyle bil! Mustafa Necati Bey sıkıntısını gizleyemeyerek sordu: -Peki baba. Oğlunu en son ne zaman, nerede gördün? -En son ilk kar düştüğünde gördüm. Aha şurada, Kastamonu askerlik şubesinin önünde. Ankara’ya selametlerken... -Sonra hiç haber almadın mı?" İhtiyar duraladı. Bu soruyu beklemediği belliydi. Kuşkulu gözlerle dinleyicilerden yana baktı. Orada birilerinden, birilerinin bir şeyler söylemesinden korkuyordu sanki. Kararsızdı. Bir süre sağına soluna baktı. Sonra tükenmiş bir sesle başkana döndü: -Diyecem diyecem, emme o itin ipini de ben çekecem! Başkan gün görmüş geçirmiş bir tavırla sordu: -Anlat bakalım baba! -Askerin bazısı kandırılmış, başıbozuk olmuş dediler. Askerden kaçanları ortalıkta görmüyorduk, emme kulağımıza geliyordu. Kaçaklar yakalanırım korkusuna evine ocağına gelmezmiş. Kimi dağa çıkıp eşkıyalık edermiş. Kimi de bir kıyıya siner mektup yazıp evden para istermiş. Bir ay önce bana da bir mektup geldi. Muhtar getirdi. Hah dedim, oğlan askerden kaçtı para ister. Benim okumam yazmam yok. Utancımdan kimseye okutamadım. Muhtar her önüne gelene demiş bana mektup geldiğini. Ele güne bakamaz oldum. Dünyaya kahrettim eve kapandım. İhtiyar eğildi, bağlı elleriyle yün çorabının arasından katlanmış bir kâğıt çıkardı. -Aha mektup bu!.. Alın okuyun. Neredeyim diyorsa gidin yakalayın. Asarken de ipini bana çektirin! Mahkeme başkanı Mustafa Necati kâğıdı açtı, okudu. Birden yerinden fırladı, ağlayarak kürsüden indi. İhtiyarın önüne geldi. Boğuk sesiyle hıçkırdı: -Baba bizi bağışla. Küçük oğlun da İnönü'de şehit düşmüş. Sana gelen mektup askerlik şubesinin şehitlik ilmühaberiymiş. İhtiyar elini öpmek isteyen Mustafa Necati Beyi durdurdu:
- 69. AHMETTURKAN 68 -VATAN SAĞOLSUN!.. İhtiyar sessizce ağlamaya başladı. Çıplak ak kıllı göğsü körük gibi inip kalkıyor, kırışık yanaklarından süzülen gözyaşları sakallarının içinde kayboluyordu. VATAN HAİNLİĞİ Suçlamasından kurtulduğuna mı ağlıyordu, son oğlunu da yitirdiğine mi? Kimse anlayamadı... *** Ot kendini derde şifa sanmasın… Çare de Allah Hekim de Allah… Kul kulu bilmeden yargılamasın… Yargıç ta Allah, Hâkim de Allah… Mevlâna ***
- 70. AHMETTURKAN 69 Cahilde eksikolan akıl değildir. (O kurnazdır) Eksik olan ahlaktır… Güneş elmayı tatlandırırken biberi acılaştırır, suç güneşte değil karakterdedir. (Yaşam Felsefesi) *** Kimseyi elindeki nimetten dolayı kıskanma. Allah’ın o nimet karşılığında ondan neler aldığını bilemezsin. Başına gelen hiçbir musibete de üzülme. Karşılığında Allah’ın sana neler vereceğini bilemezsin. Şa’ravi. *** Nefsini kadere itirazla meşgul etmek yerine, Allah’a dua ile meşgul et. Onu Allah’a dua ile meşgul et ki, duanın bereketiyle, bela ve musibet demleri bertaraf olsun, felaket ateşleri sönsün. Abdülkadir Geylani Hz. *** Kimse kimseyi yanlış anlamıyor aslında!.. Herkes işine geldiği gibi anlıyor; Hepsi bu!...
- 71. AHMETTURKAN 70 *** Müminin sevinciyüzünde, üzüntüsü kalbindedir. ***